เล่ห์ร้ายมาเฟียเถื่อน

เล่ห์ร้ายมาเฟียเถื่อน

ตอนที่1

[อิงดาว]

ห้องเช่า

อิงดาวก้มหน้าก้มหน้าเก็บของใส่กล่องใบใหญ่ ที่เพิ่งไปซื้อมาจากตลาดนัดถึงสองใบ พร้อมกระเป๋าเป้อีกหนึ่งใบ

เธอต้องรีบย้ายออกจากที่นี่ภายในวันนี้ เมื่อเจ้าของห้องเช่าได้แจ้งล่วงหน้าเมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา ว่าสถานที่นี้ ได้ขายให้นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์รายหนึ่ง เข้ามาซื้อเพื่อสร้างเป็นคอนโดมิเนียม

หลังเลิกเรียนอิงดาวได้ตระเวนหาห้องเช่า นานเกือบสองสัปดาห์ ทว่าก็ยังไม่มีที่ไหนว่างสำหรับเธอเลยสักห้อง

เด็กสาวเติบโตมาจาก ‘บ้านโอบรัก’ เธอไม่รู้หรอกว่าบิดามารดาของเธอเป็นใคร

เธอโตมามีแม่โอบรักที่ใจดีเลี้ยงดูเธอ กับน้อง ๆ ทั้งหญิงชายรวมแล้วเกือบสามสิบชีวิต

กระทั่งอิงดาวเรียนจบชั้นมัธยมปลาย จากโรงเรียนใกล้บ้านโอบรัก เธอเป็นเด็กดีว่านอนสอนง่าย และผลการเรียนดี ทำให้เธอเข้าสอบชิงทุน ความเก่งและมุ่งมั่น ทำให้สอบผ่านและได้ทุนเรียนต่อในระดับปริญญาตรี

สาวน้อยต้องจากบ้านโอบรักที่ให้ความรักความอบอุ่นมาตลอดสิบ แปดปี เธอออกมาใช้ชีวิตอยู่ตามลำพัง กระทั่งทุกวันนี้เข้าปีที่สามแล้ว

อิงดาวเรียนอยู่ปี3 ของมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง จากทุนที่ได้รับรายจ่ายต่อเดือนเธอสามารถอยู่ได้อย่างไม่ขัดสนนัก เพราะเธอรู้จักคุณค่าของเงิน เป็นคนใช้สอยอย่างประหยัด ไม่หลงระเริงไปกับของแบรนด์เนมเหมือนเพื่อนวัยรุ่นทั่วไป

หญิงสาวเลือกทำงานสอนพิเศษให้แก่น้อง ๆ ที่กำลังเรียนอยู่มัธยมปลายบ้าง รับจ้างทำรายงานบ้าง จึงทำให้เธอไม่ขัดสนกับเรื่องค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน

เมื่อสองวันก่อนเธอได้มีโอกาสมาสอนพิเศษ ให้เด็กรุ่นน้องที่กำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย ด้วยบิดามารดาคาดหวังให้บุตรของตนสอบติดกับสถาบันดี ๆ ตามที่คาดหวังไว้

ทำให้เธอได้มาพบคอนโดฯที่ว่างอยู่ห้องหนึ่งพอดี จึงเข้าไปติดต่อสอบถาม กระทั่งได้วางเงินล่วงหน้า

เมื่อเก็บของเสร็จอิงดาวเดินไปเรียกแท็กซี่ให้ไปส่งที่คอนโดฯดังกล่าว

หญิงสาวมาถึงจึงขนของเข้าลิฟต์ แล้วกดขึ้นชั้นที่สิบสี่ที่สูงสุดของตึก

“อื้อ! เหนื่อยเหมือนกันแฮะ!” ร่างเล็กเดินปาดเหงื่อออกจากใบหน้าสวย แล้วไปล้มตัวลงนอนบนเตียงกว้าง เธอนอนกลิ้งไปกลิ้งมา

“อ่า! ที่นี่! สบายกว่าที่เก่าเยอะเลย มีเตียงมีที่นอนนุ่ม ๆ ให้ด้วย” เธอครางออกมาด้วยรอยยิ้มกว้าง

เมื่อกวาดมองไปทั่วห้องแล้วพบกับเฟอร์นิเจอร์หลายชิ้น

“ว้าว! มีโซฟาให้ด้วย”

ร่างเล็กดีดตัวลุกขึ้นยืน รีบก้าวไปสำรวจด้านหลังที่เป็นห้องครัวที่สะอาดสะอ้าน

ทำให้เธอรีบจัดของเข้าที่อย่างเป็นระเบียบ รู้สึกตื่นเต้น กับสถานที่อยู่ใหม่เป็นอย่างมาก

เมื่อจัดเก็บของจนเป็นระเบียบ เธอจึงเข้าไปชำระร่างกายในห้องน้ำ

ความเย็นชุ่มฉ่ำของสายน้ำจากฝักบัว ที่ไหลรินลงมากระทบผิวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ทำให้เธอรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้น ความเหนื่อยล้าในคราแรก ก็เลือนหายไปเหมือนปลิดทิ้ง

ยิ่งได้กลิ่นยาสระผมที่เพิ่งสระ ไหนจะกลิ่นครีมอาบน้ำที่เธอชอบใช้ เพิ่งชโลมลูบไล้ไปทั่วเรือนกาย

กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากมวลดอกไม้นา ๆ ชนิด ที่ผสมผสานปรุงแต่งมาเป็นครีมอาบน้ำ ทำให้กลิ่นของมันสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก

มือเรียวเอื้อมไปหยิบผ้าเช็ดตัวสีขาวผืนใหญ่มาห่อหุ้มกาย แล้วหยิบผืนเล็กมาเช็ดผมที่ยาวสลวยจนเริ่มแห้งหมาด

เธอจึงหันไปเปิดประตูแล้วเดินออกมา หญิงสาวฮัมเพลงรักเบา ๆ คลอไปตามเสียงเพลงจากมือถือที่ได้เปิดทิ้งไว้

ร่างเล็กที่มีส่วนสูง162เซนติเมตร และมีผิวที่ขาวผ่องอมชมพูเนียนนุ่ม ตลอดทั้งใบหน้าที่มีเค้าโครงที่สวยงาม ริมฝีปากกระจับอิ่มชมพูระเรื่อ จมูกโด่งเป็นสันเรียวเชิดขึ้น ดวงตากลมโตรวม ๆ กันแล้ว ทำให้ผู้ที่พบเห็นล้วนต้องหันมามองเธอซ้ำ ๆ อย่างไม่ต้องสงสัย

แม่โอบรักบอกเธอว่า ผิวเธอขาวเหมือนลูกผู้ดีมีสกุล คาดว่าบิดามารดาผู้ให้กำเนิดน่าจะเป็นคนหน้าตาดีไม่น้อย

แต่ช่างเถอะ! ในเมื่อพวกเขาไม่ได้ต้องการเธอแล้ว เธอก็ไม่คิดที่อยากจะรู้ หรือตามหาพวกเขาเหล่านั้น

ในเมื่อชีวิตของเธอมีแม่โอบรัก ที่มอบทั้งความรักและความอบอุ่นให้เธอมาโดยตลอด ตั้งแต่ลืมตาดูโลกกระทั่งถึงตอนนี้ เธอก็ได้เข้ามาศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัยแล้ว

อิงดาวอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวพอดีตัว กับกางเกงยีนขาสั้นเหนือเข่า ผมยาวสลวยถูกรวบไว้เป็นหางม้า เปิดเปลือยต้นคอขาวระหงได้อย่างน่ามอง

เธอเดินออกจากห้องก้าวเข้าลิฟต์กดลงชั้นล่างสุด เมื่อลงมาถึงบริเวณลานกว้าง อิงดาวจึงก้าวเข้าไปในซุปเปอร์มาร์เก็ตใกล้ ๆ

เธอเดินเลือกของใช้ส่วนตัว ได้หลายชิ้นหย่อนลงในตะกร้ารถเข็น และกำลังจะเข็นรถไปเลือกของกินเพื่อเก็บไว้ทำยามรู้สึกหิว ทว่าขณะที่หมุนตัวเธอกลับชนเข้ากับร่างสูงของใครบางคนเข้าอย่างจัง

ปึก!

“อ๊ะ! ขอโทษค่ะ” ร่างเล็กกว่าซวนเซเกือบล้มก้นกระแทกพื้น ทว่ามีแขนแกร่งของอีกฝ่ายเข้ามารวบเอวคอดเธอไว้เสียก่อน

ร่างเล็กพิงอยู่กับแผงอกกว้าง ที่มีความอบอุ่นเป็นอย่างมาก และที่มากไปกว่านั้น เธอยังได้รับกลิ่นหอมจากเรือนกายของเขาอีก มันหอมมาก หอมแบบน่าหลงใหล

ทำให้เธอต้องรีบช้อนสายตาขึ้นมองใบหน้าของอีกฝ่าย ทว่ากลับปะทะเข้ากับสายตาคู่คมกริบ ที่ได้จดจ้องเธออยู่ก่อนแล้ว

“อ่า! ตัวหอมจัง” เสียงทุ้มครางต่ำอยู่ใกล้แก้มนุ่ม พร้อมกระชับเอวคอดเธอแน่นขึ้นกว่าเดิม

เธอตกใจรีบผลักอกเขาให้ถอยห่าง ทว่าแขนที่แข็งแกร่งกลับโอบกระชับร่างเธอไว้ไม่ยอมปล่อย

ทำให้อิงดาวรีบตวัดสายตาขึ้นจ้องเขาอีกครั้งอย่างนึกโกรธจัด

ทว่ามันยิ่งทำให้เธอต้องผงะ เมื่อใบหน้าหล่อคมคายอยู่ห่างจากพวงแก้มเธอ เพียงแค่ลมหายใจขวางกั้นเท่านั้น

ขณะดวงตาสบประสานกัน อิงดาวนิ่งงันดั่งถูกมนต์สะกด หัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำ แทบกระเด็นกระดอนออกมานอกอก

ทว่าระหว่างที่เธอตกตะลึง จมูกโด่งคมสันได้จรดลงที่แก้มนวลปลั่ง ส่วนมืออีกข้างเข้ามาบีบเคล้นที่อกอวบของเธอไปด้วย

“อ่า! ทั้งหอม…ทั้งนุ่ม” เสียงครางต่ำงึมงำออกมา ทว่าอิงดาวได้ยินอย่างชัดเจน

“อ๊ะ! ไอ้โรคจิต!” เธอตกใจกับการกระทำของเขา ครั้นตั้งสติได้จึงออกแรงผลักอกอีกฝ่ายจนเต็มแรง แล้วสะบัดฝ่ามือใส่ที่ข้างแก้มของเขาเสียงดังสนั่น

เพียะ!

“ไอ้ลามก! น่ารังเกียจที่สุด” อิงดาวจ้องตาอีกฝ่ายเขม็ง

“นี่! เธอกล้าตบหน้าฉันเหรอ!” เสียงดุคำรามในลำคอ แค่ให้ได้ยินเพียงสองคน พร้อมดันปลายลิ้นเข้ากระพุ้งแก้มซ้ายที่โดนตบ

ดวงตาคมดุจดั่งพญาเหยี่ยว เปล่งประกายวาวโรจน์ ทำให้อิงดาวถึงกับผงะ รีบเข็นรถถอยหนีไปหาคนกลุ่มใหญ่

ใบหน้าหล่อร้ายเหยียดยิ้ม จดจ้องเรือนร่างเธอเขม็ง ราวสัตว์ป่าดุร้าย ที่จ้องจะตะครุบเหยื่อก็ไม่ปาน 'ยัยเด็กแสบ บังอาจมาตบหน้าคนอย่างเขา เขาก็จะสั่งสอนให้เธอได้สำนึก ว่าคนอย่างเขาไม่เคยมีใครกล้ามา ‘ลูบคม’ ได้ง่าย ๆ’

ครั้นรู้ว่าตัวเองปลอดภัยจากผู้ชายบ้ากามคนนั้น เธอจึงเข็นรถไปให้พนักงานคิดเงินให้

พอเสร็จเรียบร้อยจึงหอบหิ้วถุงหลายใบ เดินออกไปที่คอนโดฯ และเดินเข้าไปในลิฟต์

ร่างเล็กก้าวออกจากลิฟต์ ไฟทางเดินก็สว่างวาบขึ้น นี่! มันจะทุ่มหนึ่งแล้วสินะ! เธอออกเดินไปที่ห้อง1402 ก่อนจะยกคีย์การ์ดสแกนหน้าประตู และไม่ลืมที่จะชำเลืองไปมองห้องข้าง ๆ ที่ยังเงียบกริบ

ตั้งแต่เธอขนของย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ เธอยังไม่เคยเห็นหน้าตาของเจ้าของห้องข้าง ๆ เลยสักครั้ง ชั้นนี้ก็รู้สึกเงียบเหงาจนวังเวง

ห้องอื่นคงจะทำงานยังไม่กลับ หรืออาจจะเข้ากะก็ได้ หญิงสาวได้แต่คิดกับตัวเอง

ก่อนจะผลักประตูเข้าด้านใน และไม่ลืมที่จะหันมากดล็อคอย่างแน่นหนา