บทที่ 15 ใต้อ้อมกอดอันเร่าร้อน (4)

“เจ็บไหม” เสียงแหบพร่าของอธิศกระซิบถามพรฟ้าขึ้น เวลานี้เขาได้ฝ่าด่านสำคัญที่เรียกว่าพรหมจรรย์ จนสามารถฝังแกนกายของตัวเองให้อยู่ในตัวเธอแล้ว แม้จะไม่มากนักก็ตาม

“เจ็บค่ะ แต่เบล ทะ...ทนได้” พรฟ้าเอ่ยตอบด้วยเสียงอันกระท่อนกระแท่น เวลานี้เธอรับรู้ได้ถึงการมีตัวตนของอธิศ สัมผัสได้ถึงสิ่งนั้นที่เต้นตุบๆ ราวกับมีชีวิตอยู่ในตัวเธอ แม้จะเจ็บในครั้งแรกแต่เพราะความอ่อนโยนของอธิศ ทำให้พรฟ้ารับมือกับความเจ็บที่ว่านั้นได้ดี

ในขณะที่อธิศเองก็กำลังข่มความเสียวซ่านจากการตอดรัดเพื่อผลักไสที่เกิดขึ้นจากภายในร่างกายของพรฟ้าอย่างสุดกำลังเช่นเดียวกัน แต่ทว่าดูเหมือนเขานั้นจะพ่ายแพ้จึงค่อยๆ ขยับสะโพกเข้าหาเธอในจังหวะช้าๆ เนิบๆ และเมื่อทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง จังหวะรักของอธิศจึงถี่กระชั้นขึ้น ไต่ระดับความเร่าร้อนขึ้นไปเรื่อยๆ จนเกือบทำให้พรฟ้าหยุดหายใจ

รสจูบ รสสัมผัสและรสเซ็กซ์ของอธิศช่างหอมหวาน มันเหมือนยาเสพติดที่ทำให้พรฟ้าไม่อาจต่อต้าน เธอโอนอ่อนไปพร้อมกับชายหนุ่มที่เวลานี้เข้ามาเปิดประสบการณ์ให้เธอได้พบกับความหฤหรรษ์ที่แทบจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้

พรฟ้าสัมผ