Mag-log in“ป้าแววไม่อยู่เหรอคะ”“อยู่ค่ะ เห็นว่านัดกับคุณพักต์ไว้ว่าจะไปดูบ้านพักของเด็กๆที่สร้างใหม่น่ะจ้ะ พี่อยากเห็นจังเลยว่าจะเป็นยังไง” ครูไก่พูดแล้วยิ้มตอนแรกคิดว่าเธอกับเพื่อนครูอาสาอีกสองคนอาจจะต้องออกจากที่นี่เพื่อไปหางานทำกันใหม่เพราะไม่มีผู้อุปถัมภ์บ้านมาลัยรักอีกแล้ว แต่ได้ฝนสุดาช่วยพูดกับพักต์พริ้งเรื่องที่ดินและหลังจากนั้นพักต์พริ้งก็ช่วยเหลือหาผู้อุปถัมภ์ให้และยังมั่นคงกว่าเดิมเพราะมีบริษัทก่อสร้างยักษ์ใหญ่เป็นแบ็คให้มูลนิธิบ้านแสนสุขที่เด็กๆลพวกเธอจะย้ายเข้าไปอยู่ในเร็ววันนี้“ชาร์มก็ยังไม่เคยเห็นเหมือนกันค่ะ งั้นชาร์มขอไปดูกับป้าพักต์ป้าแววดีกว่าค่ะ”“ใครมาเสียงดังแถวนี้เนี่ย” แววตาเดินออกมาได้ยินเสียงลูกสาวของเพื่อนคุยกับครูไก่จึงถามอย่าหยอกเย้า“สวัสดีค่ะป้าแวว ชาร์มขอไปดูบ้านพักของเด็กๆด้วยคนนะคะ” ชาครียายกมือไหว้เพื่อนของแม่อย่างนอบน้อม“ได้สิ เมื่อวานป้าก็ลืมบอกหนูชาร์มว่าพี่พักต์นัดไปดูที่ดินจะสร้างโรงเรือนปลูกผักให้เด็ก” แววตาพูดกับลูกสาวเพื่อนอย่างอ่อนโยน“ไม่เป็นไรค่ะป้าแวว วันนี้ชาร์มว่างทั้งวันค่ะ” ชาครียาตอบป้าแววแล้วนั่งลงคุยกับท่านทั้งสองคุยกันเองที่พักของเด็กๆแล
“ไม่ต้องหัวเราะพักต์เลยนะพี่ภพ ฝนก็เหมือนกัน พี่มีแผนดีกว่านั้น” คนมีแผนดีพูดขึ้นไม่ว่ายังไงลูกชายของเธอคิดไม่ถึงแน่นอน“อย่าบอกนะจองหนูชาร์มไว้ตาจุล” คนเป็นพี่พูดขึ่้นอย่างรู้ทันน้องสาวแต่หลานชายของเขาก็ฉลาดไม่เบามีเหรอจะไม่รู้เท่าทันแม่เพียงแต่ไม่แสดงออกเท่านั้น“ใช่ค่ะพี่ภพ หนูชาร์มทั้งสวยน่ารักและยังเก่งอีกด้วยพักต์ว่าตาจุลเห็นแล้วต้องชอบแน่ๆ” พักต์พริ้งเชื่อสายตาตัวเองเพราะเห็นชาครียามาตั้งแต่เด็กและรู้จักนิสัยใจคอดีว่าเป็นคนยังไงและผู้หญิงแบบนี้แหละเหมาะจะภรรยาและเป็นแม่ที่ดีของหลานๆของเธอ“พี่จะคอยดูนะว่าพักต์จะทำสำเร็จหรือเปล่า” เขาก็ชอบชาครียาเช่นกันเพราะเห็นมาตั้งแต่เด็กถึงจะเป็นลูกบุญธรรมของฝนสุดาและถูกเลี้ยงดูมาเหมือนลูกแท้ๆอบรมสั่งสอนให้การศึกษาอย่างดีเสียดายที่ลุกชายอายุน้อยกว่าไม่งั้นให้จีบมาเป็นลูกสะใภ้แล้วแต่ได้มาเป็นหลานสะใภ้ก็จะดีมาก“ฝนต้องช่วยพี่นะ” พักต์พริ้งหาตัวช่วยให้ลูกชายกับลูกสาวของเพื่อนเจอกัน“ถ้าเด็กๆมีวาสนาต่อกันพวกเขาก็จะเจอกันเองค่ะ” ฝนสุดาก็อยากให้ลูกสาวมีคู่ครองที่ดีแต่ก็ต้องอยู่ที่เจ้าตัวว่าจะรักใครชอบใครหากเธอบอกให้ลูกสาวแต่งงานกับจุลภัทรเธอคิดว่า
“ไม่ค่อยจะเห่อเลยนะคะพี่สุ พอรู้ว่าหลานชายจะมากินข้าวด้วยนี่ทำของโปรดไว้รอเลยนะคะ” พักต์พริ้งแซวพี่สะใภ้ที่รู้ว่าลูกชายของเธอชอบกินอาหารเหนืออย่างแกงฮังเล น้ำพริกอ่อง ไส้อั่ว แคบหมู ลาบและอีกหลายอย่างที่ไม่เผ็ดและชอบกินฝีมือของป้าสุ“ก็นานๆหลานจะมากินข้าวด้วยกัน พี่ก็อยากทำของที่หลานชอบให้กินบ้างสิคะ” สุมนตอบน้องสาวของสามีแล้วเตรียมของสดออกมาจากตู้เย็น“พี่สุมีปลาอีกมั้ย พักต์จะทำปลานึ่งมะนาวกับแกงเลียงกุ้งสด” พักต์พริ้งมองอาหารสดในตู้เย็นที่พี่สะใภ้หยิบออกมาวางบนเคาน์เตอร์ทำอาหาร“มีสี่ตัวพอมั้ยคะ พี่เพิ่งไปจ่ายตลาดมาเมื่อเช้านี่เองค่ะ”“พอค่ะ งั้นทำเลยนะคะพอทุกคนมาถึงก็เสร็จพอดี” พักต์พริ้งพูดจบก็จัดการเตรียมวัตถุดิบในการปรุงอาหารหลังจากเตรียมวัตถุดิบไว้แล้วสองสาวใหญ่ก็ทำอาหารที่ตัวเองถนัดใช้เวลาชั่วโมงครึ่งอาหารทุกอย่างก็ก็เสร็จพร้อมจะตั้งโต้ะรอแค่จุลภัทรกับสาวิตและฝนสุดากับชาครียามาถึงเท่านั้นและสองหนุ่มก็มาถึงก่อน“สวัดดีครับลุงภพ” จุลภัทรยกมือไหว้ลุงและสาวิตที่เดินตามหลังมาก็ยกมือไหว้ลุงของเจ้านาย“สวัสดีตาจุล ตาวิตไม่ได้เจอกันนานเลยนะหลานชาย” พิภพตบไหล่หลานชายกับสาวิตเบาๆ“ผมง
“พี่ปวดหัวน่ะเลยไม่ไปทำงาน ว่าแต่ตามีอะไรหรือเปล่าถึงมาหาพี่” ศรีตลาถามน้องสาวที่มักจะนำเรื่องไม่เป็นเรื่องและร้อนใจมาให้บ่อยๆ“ก็ต้องมีสิคะ ไม่งั้นตาจะมาหาพี่ศรีทำไมล่ะ” ศรุตาตอบพี่สาวด“งั้นไปคุยกันที่ห้องรับแขกเถอะ เดี๋ยวเอาของว่างๆไปเสิร์ฟคุณตาด้วยนะ"” ศรีตลาพูดกับน้องสาวและสั่งสาวใช้ก่อนจะไปล้างมือแล้วเดินนำน้องสาวไปที่ห้องรับแขกอยากรู้ว่าน้องสาวมีธุระอะไรกับเธอ"พี่ศรีรู้เรื่องมูลนิธิของคุณหญิงป้าได้รับการอนุมัติแล้วหรือยัง" ศรุตาถามพี่สาวตามที่เธอได้ข่าวมาว่ามูลนิธิของคุณหญิงพิมลวรรณได้รับการอนุมัติแล้วเหลือแต่เปิดอย่างเป็นทางการเท่านั้น“คุณเกริกบอกพี่แล้วล่ะ""รู้แล้วแต่พี่ยังเฉยนี่นะ พี่ศรีบ้าหรือเปล่าคุณหญิงหันกลับไปจูบปากกับเมียเก่าของพี่เกริกเดี๋ยวถ่านไฟเก่าก็ลุกพรึ่บพรั่บแล้วจะหาว่าน้องไม่เตือนนะคะ" ศรุตาว่าพี่สาวที่ไม่รู้ร้อนรู้หนาวทั้งที่สามีกลีบไปติดต่อเมียเก่าและช่วยเหลือสร้างบ้านให้เด็กกำพร้าเสียเงินอีกนับสิบล้านยังใจเย็นอยู่ได้ทั้งที่รู้ว่าสามียังไม่ลืมเมียเก่า“แล้วเธอจะให้พี่ทำยังไงล่ะ” ศรีตลาย้อนถามน้องสาวเธอรู้อยู่แก่ใจว่าสามียังไม่ลืมเมียเก่าหากเขาจะคืนดีกันก็
“ก็พอรู้ค่ะ แต่ตาจุลบอกพักต์ว่าแค่คบหากันเท่านั้นยังไม่คิดถึงเรื่องแต่งงานค่ะ” คนเป็นแม่ก็ห่วงลูกชายเรื่องนี้จึงอยากจับคู่ลูกชายกับชาครียาแต่ทำโจ่งแจ้งไม่ได้และจนป่านนี้ทั้งสองก็ยังไม่เจอกันเลยตอนแรกเธอคิดว่าจะให้ชาครียามาช่วยงานที่มูลนิธิแต่หญิงสาวก็ติดงานเพราะช่วงนี้มีโรคระบาดจนแทบไม่ได้พักส่วนลูกชายก็ยุ่งกับโปรเจ็คใหญ่ที่บางแสนก็ยังปลีกเวลามาดูการก่อสร้างบ้านพักของเด็กๆแล้วไม่ได้เจอชาครียา“ตอนนี้ตาจุลจะสามสิบเอ็ดปีแล้วแม่ว่าสมควรแต่งงานได้แล้วนะ แม่พักต์คิดว่ายังไงล่ะ”คุณหญิงถามแม่ของหลานท่านอยากให้หลานชายแต่งงานมีครอบครัวแต่ไม่ชอบแฟนของหลานชายคนนี้และจุลภัทรก็ไม่ได้พามาบ้านแต่ก็เจกันตามงานก็เข้ามาไหว้ท่าเท่านั้นและนั่นทำให้ท่านเชื่อว่าพัชรียไม่ได้สำคัญกับหลานชายหากจุลภัทรรักพัชรียาจริงท่านเองก็ไม่ขัดขวางถึงแม้ไม่ชอบแต่เพื่อความสุขของหลานชายท่ายอมทุกอย่าง“เรื่องนี้คุณหญิงต้องถามตาจุลค่ะ พักต์ตอบแทนลูกไม่ได้หากลูกรักใครชอบใครพักต์ก็จะรักตามค่ะ” เธอไม่บังคับแต่จะเป็นกามเทพแทนแต่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้แผงศรใส่ลูกชายกับลูกสาวของฝนสุดาเพราะทั้งสองคลาดกันไปคลาดกันมา“คุณแม่เพิ่งนัดลูกส
“โอเคๆ ไม่ถามก็ได้” ธนภรณ์พูดจบแล้วยกแก้ววิสกี้ขึ้นดื่มดับความอยากรู้และหงุดหงิดจึงยกแก้ววิสกี้ดื่มถี่ขึ้นตาก็มองไปที่ประตูมองว่าเมื่อไหร่จุลภัทรจะมาสักทีส่วนจุลภัทรกับทัศน์เดินไปเข้าห้องน้ำเมื่อเสร็จธุระแล้วก็แวะสูบบุหรี่ที่ระเบียงด้านข้างห้องน้ำที่ทางคลับจัดไว้เป็นที่สูบบุหรี่สำหรับลูกค้าวีไอพีแต่ก็สูบในห้องได้เพราะมีเครื่องฟอกอากาศสำหรับควันบุหรี่และสามารถสูบที่ระเบียงได้เช่นกัน“เดี๋ยวกูกลับเลยนะ แล้วค่อยนัดกันใหม่” จุลภัทร์บอกเพื่อนเขาไม่อยากกลับไปดื่มอีกเพราะรำคาญธนภรณ์ ทั้งที่เขาได้พูดชัดเจนแล้วว่าให้ได้แค่ความเป็นเพื่อนอย่าล้ำเส้นเพราะเขาจะไม่ไว้หน้า แต่เธอก็ยังมาตามเขาและใช้ข้ออ้างว่ามาคุยกับเพื่อนและเหมือนนกรู้หากเขาไม่มาเธอก็ไม่มาและถ้าเขามาเธอก็มาราวกับรู้ความเคลื่อนไหวของเขาทุกอย่าง “หรือว่าเชอรี่ให้คนตามกูวะ” จุลภัทร์ไม่เคยสงสัยเลยตั้งแต่กลับมาเมืองไทยเขาก็มีแฟนหลายคนและคบกับพัชรียานานกว่าใครทำให้เข้าไม่ถึงตัวเขาและตั้งแต่ห่างกับพัชรียาเขาก็เจอเชอรี่ทุกครั้งที่นัดกับเพื่อน“ก็ไม่แน่นะ พักหลังนี่เชอรี่มาทุกครั้งแล้วกูกับไอ้โยไอ้ทัศน์ไม่ได้โทรบอกนะแล้วนางรู้ได้ยังไงถ้าไม่







