Se connecterPartager
บทที่ 11 เวรกรรมตามทัน
Date de publication:
2026-10-06 20:19:59
Dernier chapitre
พรหมลิขิตพิศวาส บทที่ 11 เวรกรรมตามทัน
“หายเมื่อไหร่ก็ค่อยกินนะคะ ตอนนี้แค่ชิมก็พอ” ชาครียาพูดจบก็ก้มลงจูบริมฝีปากหยักได้รูปเบาๆแล้วลุกขึ้นยิ้มให้คนป่วยแสนเจ้าเล่ห์อย่างเอาใจเพื่อให้เขาทานอาหารกลางวัน“โธ่ที่รักครับ พี่ยังไม่รู้รสชาติเลยขออีกนิดนะครับ” คนป่วยอ้อนเสียงหวานมองกลีบปากอิ่มตาปรอยที่มายั่วให้เขาอยากแล้วจากไปอย่างออดอ้อนแค่นี้ก็ทำให้ร่างกายของเขาตื่นตัวแล้ว“น้อยๆหน่อยครับเพื่อน ก้นมึงยังขยับไม่ได้เลยนะ” พยนต์มาเยี่ยมเพื่อนและหิ้วอาหารกลางวันมาเผื่อเพื่อนๆกับชาครียาทันเห็นลีลาอ้อนของเพื่อนและความหื่นที่แสดงออกชัดว่าอยากมาก“ไอ้โย มาไม่ให้ซุ่มให้เสียงเลยนะมึง” จุลภัทรดึงผ้าห่มมาคลุมจนถึงเอวแต่ไม่ทันเพราะพยนต์เห็นความหื่นของเขาแล้วมันยังทำหน้าล้อเลียนเขาอีก“ถ้าให้เสียงก็คงไม่เห็นอะไรดีๆสิวะเพื่อนรัก” พยนต์ว่าเพื่อนที่ออกอาการหื่นไม่รู้จักเวล่ำเวลา“เออ..ว่าแต่มีอะไรมาให้กูกินบ้างล่ะ” คนเจ็บเปลี่ยนเรื่องพูดก่อนที่เพื่อนจะทำให้เมียรักอาย“กูนึกว่าอาหารของกูจะเป็นหมันแล้วเสียอีก” พยนต์แซวเพื่อนกับแฟนสาวยิ้มๆที่สวีทหวานกันอย่างน่ารักและน่าหมั่นไส้ไพร้อมกัน“พี่จุลคุยกับคุณโยไปก่อนนะคะ ชาร์มจะไปเตรียมอาหารให้ค่ะ คุณโยท
พรหมลิขิตพิศวาส บทที่ 110 เจ็บแล้วไม่เจียม
“ทางเรามีหลักฐานแน่นหนาถึงได้ออกหมายจับ หากคุณวิสูตรจะปฏิเสธข้อกล่าวหาก็เป็นสิทธิ์ของคุณครับ แต่ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจก็ทำตามหน้าที่และหลักฐานที่ได้มาครับ” ท่านรองผบ.ตร.บอกกับไฮโซหนุ่มหล่ออนาคตไกลที่มาตายน้ำตื้นเพราะความโลภหากเขาทำธุรกิจอย่างโปร่งใสก็จะไม่เป็นแบบนี้“กูไม่ไป กูจะรอทนายความ” วิสูตรเรียกร้องหาทนายความทันทีเมื่อรู้ว่าตัวเองเพลี่ยงพล้ำและเขาจะสู้จนถึงที่สุด แม้สุดท้ายเขาจะถูกดำเนินคดีก็ตาม“ได้ครับ คุณวิสูตรจะติดต่อหาทนายก็ได้ครับ เชิญ” เจ้าหน้าที่ตำรวจเปิดโอกาสให้วิสูตรได้โทรหาทนายความตามความต้องการและเป็นสิทธิ์ของผู้ต้องหาที่จะต่อสู้คดีวิสูตรโทรหาพ่อบอกท่านว่าเขาถูกจับและถูกกล่าวหาว่าจ้างวานฆ่าจุลภัทรและให้หาทนายความให้เขาด้วยทำเอาพ่อของเขาโกรธมากและเชื่อสนิทว่าลูกชายได้ทำเรื่องเลวร้ายจริงเพราะรู้นิสัยดีแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะเป็นลูกและที่ผ่านมาเขาก็แก้ปัญหาให้ลูกชายมาตลอด“ฉันไม่เกี่ยวนะ ฉันไม่รู้เรื่องที่เขาทำนะ” ธนภรณ์พูดเสียงสั่นมองเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ยืนข้างๆตัวสั่นเทาลนลานทำอะไรไม่ถูกคิดอะไรไม่ออกว่าจะทำยังไงดีก่อนจะคิดถึงจุลภัทรและคิดว่าเขาจะช่วยเธอได้ยังไงก็เป็นเพื่
พรหมลิขิตพิศวาส บทที่ 109 หนีไม่รอด
“ต่ายไม่ไปได้มั้ยแม่” วริศราพูดกับแม่ขณะรับประทานอาหารเช้าด้วยกันก่อนจะไปปากช่องเพื่อเยี่ยมจุลภัทรและข่าวลือที่เธอได้ยินมาว่าจุลภัทรอาจจะพิการทำให้ไม่อยากไปเยี่ยม“ไม่ได้ แกต้องไปนะยัยต่ายพวกเขาจะได้รู้ว่าถึงคุณจุลจะพิการแต่เราก็ไม่ได้รังเกียจเขาจับพลัดจับพลูแกได้เป็นสะใภ้บ้านนั้นก็สบายไปทั้งชาติ อย่าทำให้แม่เสียหน้าล่ะ” ศรุตาพูดกับลูกสาวเพราะเธอได้ตั้งความหวังไว้นานแล้วว่าลูกสาจะต้องได้เป็นสะใภ้ของตระกูลวัฒนสิริสรณ์“แต่แม่คะ ตอนนี้ข่าวลือพี่จุลพิการดังไปทั่วแล้วนะคะ ต่ายทนไม่ได้หรอกค่ะแม่ที่จะมีผัวพิการ” วริศราพูดกับแม่ตามที่เธอได้ข่าวจากเพื่อนว่าจุลภัทรขาหักและไม่รู้ว่าจะกลับมาเดินได้เหมือนเดิมหรือเปล่า“แกมันโง่ พิการอะไรกันคุณจุลมีเงินมากมายเขาต้องหาหมอเก่งมารักษาได้แน่หรือแกจะไปเอาผู้ชายที่ไม่มีอะไรแล้วต้องมาหาเลี้ยงดูมันล่ะ” ศรุตาว่าลูกสาวที่คบกับนายแบบที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากความหล่อและลูกสาวของเธอยังเอารถของตัวเองไปให้ใช้เธอด่าว่ายังไงก็ไม่ฟัง“มันเรื่องของต่าย ถ้าแม่จะไปเยี่ยมพี่จุลก็ไปคนเดียวเถอะต่ายไม่ไปค่ะ” วริศรายืนยันว่าเธอไม่ไปเยี่ยมจุลภัทรเพราะเขาไม่เห็นเธออยู่ในสายตาหาก
พรหมลิขิตพิศวาส บทที่ 108 ห่วงแฟน
"จุลอย่าเพิ่งท้อสิคะ ถ้าหมอที่เมืองไทยรักษาจุลไม่ได้เชอรี่จะพาจุลไปรักษาที่อเมริกายังไงจุลจะต้องหายกลับมาเดินได้เหมือนเดิมค่ะ" ธนภรณ์พูดแล้วก็ไม่แน่ใจว่าจุลภัทรจะหายกลับมาเดินได้เหมือนเดิมหรือเปล่าและเธอก็ลืมตัวไปว่าเป็นแค่เพื่อนของเขาไม่ใช่แฟนหรือเมียของจุลภัทร“ไม่เป็นไรเชอรี่เพราะแฟนผมเป็นพยาบาลเธอจะดูแลผมเองส่วนจะหายหรือไม่นั่นก็อีกเรื่องหนึ่งผมทำใจแล้วหากจะเป็นคนพิการ” จุลภัทรพูดแล้วมองสบตาเมียรักที่ดูท่ายังมึนงงแต่ชาครียาก็ไม่พูดแย้งรวมถึงเพื่อนทั้งสองที่มองสบตากันก็เข้าใจ“แต่แฟนจุลเป็นแค่พยาบาลนะคะ จะดูแลดีเหมือนคุณหมอเฉพาะทางได้ยังไงกันเชอรี่ไม่ไว้ใจค่ะ” ธนภรณ์มองชาครียาอย่างไม่ไว้ใจก่อนจะมองจุลภัทรที่นอนแม็พบนเตียง“นี่เชอรี่ ฉันว่าเธอเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า คุณชาร์มเป็นแฟนไอ้จุลและพวกเขาก็วางแผนจะแต่งงานกันในเมื่อไอ้จุลมันไม่สบายคนเป็นแฟนก็ต้องดูแลมันถูกต้องแล้วไม่ใช่ และไอ้จุลก็โชคดีที่คุณชาร์มเป็นพยาบาลวิชาชีพสมารถดูแลไอ้จุลได้ดีกว่าใคร อีกอย่างนะ เธอเป็นแค่เพื่อนของไอ้จุลและเธอก็มีแฟนแล้วมาทำแบบนี้เดี๋ยวแฟนของเธอจะเข้าใจผิดและมีปัญหากันเปล่าๆ รักษาระยะห่างและมารยาทด้วยจะด
พรหมลิขิตพิศวาส บทที่ 107 ล่อเหยื่อ
“ตาจุลเป็นยังไงบ้างลูก” พักต์พริ้งเดินเข้ามาพร้อมกับลูกสะใภ้และเนียนที่มาดูแลลูกชายแล้วมองใบหน้าหล่อซีดเซียวของลูกชายด้วยความรักและเป็นห่วงมากที่สุด“ผมไม่เป็นไรแล้วครับแม่” จุลภัทรตอบแม่แล้วยิ้มให้ท่านแล้วเอียงแก้มให้ท่านหอม“แม่เป็นห่วงจุลแทบแย่ ฟาดเคราะห์ไปก็แล้วกันนะลูก จุ๊บๆ..” คนเป็นแม่เห็นลูกชายได้รับบาดเจ็บนอนแม็บอยู่บนเตียงแล้วใจแทบขาดหากเจ็บแทนได้เธอจะขอเจ็บเอง“ผมว่าคุณแม่ไปรอที่ห้องพักของไอ้จุลก่อนนะครับ เดี๋ยวผมจะย้ายมันไปที่ห้องพักฟื้น” ทัศน์บอกแม่ของเพื่อนหลังจากที่หมอเจ้าของไข้ตรวจดูอาการตอนตีห้าแล้วทุกอย่างปกติสามารถย้ายไปพักห้องพิเศษได้“ได้ลูก งั้นแม่ไปรอจุลที่ห้องนะจ้ะ แล้วตาวิตล่ะจะได้ย้ายไปพร้อมกันมั้ยจ้ะตาทัศน์” พักพริ้งพูดกับลูกชายก่อนจะถามถึงสาวิต“ไปพร้อมกันครับคุณแม่”“ง้นหนูชาร์มอยู่ดูพี่จุลนะลูก แม่จะไปบอกทุกคนก่อนไม่งั้นมาออกันเต็มหน้าห้องแน่จ้ะ” พักต์พริ้งพูดจบก็เดินออกไปจากห้องเพื่อบอกให้พ่อของลูกที่รออยู่หน้าห้องและย่าป้าอากับทุกคนให้รู้ว่าจุลภัทรจะได้ออกจากห้องไอซียูไปพักห้องพิเศษปกติแล้วเวลา06.40น.จุลภัทรกับสาวิตก็ถูกย้ายไปพักฟื้นห้องพิเศษที่มีพ่อแ
พรหมลิขิตพิศวาส บทที่ 106 อิจฉาเพื่อน
“อ้าวไอ้นี่ กูหวังดีอยากให้มึงพักผ่อนกลายเป็นว่ากูผิดซะงั้น” คนหวังดีบ่นอุบแต่ใบหน้ายิ้มแย้มและโล่งใจที่เพื่อนยังต่อปากต่คำได้ดีอยู่“ก็มึง โอ้ยย..ซี๊ดด อา..” เสียงห้าวร้องครางด้วยความเจ็บเมื่อขยับตัวมันเจ็บร้าวสะโพกลงไปถึงขา“พี่จุลอย่าเพิ่งขยับค่ะ ชาร์มจะไปขอยาแก้ปวดให้นะคะ” ชาครียาลุกขึ้นจะไปขอยาแก้ปวดจากพี่พยาบาลให้แฟนหนุ่ม“ไม่ต้องครับคุณชาร์มเดี๋ยวผมจะฉีดยาแก้ปวดให้ไอ้จุลเองครับ” ทัศน์พูดจบก็เดินไปที่โต้ะทำงานของหมอเวรแล้วหยิบชุดเข็มฉีดยาที่เตรียมไว้พร้อมกับแอลกอฮอล์ก่อนจะเดินกลับมาที่เตียงของเพื่อนแล้วฉีดยาแก้ปวดให้ที่แขนซึ่งหมอจะฝังเข็มไว้เพื่อฉีดยาให้คนไข้ได้สะดวก“ยาแก้ปวดหรือยานอนหลับวะ” คนไข้ยังปากดีทั้งที่เจ็บแผลผ่าตัดและสะโพกเขายังไม่อยากนอนหลับอยากคุยกับเมียรักมากกว่าเมื่อกี้ได้แค่เอาปากชนกันถ้าเขาได้จูบเมียรักต้องหายเจ็บแน่“ขนาดเจ็บยังหื่นได้อีกนะไอ้จุล เดี๋ยวก็ฉีดยาลดความหื่นให้เสียหรอก” ทัศน์ว่าเพื่อนที่มองแฟนสาวราวกับจะกลืนกินทั้งที่มีแผลทั้งตัวยิ่งสะโพกร้าวก็ยังกระดกไม่ได้ไหนจะขาหักอีกแต่เสือก็เป็นเสือวันยังค่ำช่างไม่เจียมจริงๆเลยเพื่อนเอ้ย“กูไม่ได้หื่นนะ” คนเจ็บ
Vous vous intéresseriez aussi à
