Se connecterPartager
EP.03 ความสุขสมสีเลือด
Date de publication:
2024-12-08 00:02:45“อูย... พี่จ๋า... อา... ฉันเสียวนะ... อูย...”
เสียงใส่จริตครางกระเส่าทำให้เขายิ่งกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ คาดหมายว่าครั้งนี้จะทำให้สาวงามติดใจให้มากที่สุด จะไม่มีทางที่เขาจะกลายเป็นไก่อ่อนสอนขันเหมือนเมื่อครู่ที่ผ่านมาอีกแน่
หยาดน้ำขุ่นข้นที่พุ่งทะยานไปแล้วครั้งแรก กว่าจะผสมผสานจนก่อเกิดได้อีกครั้ง แน่นอนว่าเขาต้องส่งสาวงามขึ้นสวรรค์ไปแล้วอย่างน้อยก็ 2 ครั้ง เพราะขนาดเมียที่บ้านนอกก็ชอบให้เขาทำ แถมยังครวญครางไม่ขาดปากเช่นสาวงามคนนี้ เพียงแต่เมียของเขาไม่ได้งดงามปานนางฟ้ามาเดินดินเช่นนี้ก็เท่านั้น
คิดพลางกระหน่ำปลายลิ้นเลียไล้ที่ปลายยอดขึ้นลง พลางห่อริมฝีปากดูดดึงปลายเต้าไปมา พร้อมๆ กับฝ่ามือก็เร่งคลึงเคล้นความอวบใหญ่จนสาวงามส่งเสียงซู้ดซี้ดไปมาไม่หยุด
“อา... พี่จ๋า... โอว... ซี้ด... ซี้ด... ฉันชอบ... อืม... พี่จ๋า...”
ความชอบที่บ่งบอกพร้อมฝ่ามือวางทาบไว้บนศีรษะของเขาพลางกดน้ำหนักมือเล็กน้อยทำให้เขาต้องยิ้มออกมา ทั้งที่ริมฝีปากยังอมปลายยอดสู้ลิ้นไปมาไม่หยุด เมื่อรู้ได้ว่าสิ่งที่สาวงามคนนี้ชอบคืออะไร
เคลื่อนใบหน้าลงต่ำ ไล้ปลายลิ้นไปตามสีข้างโค้งเว้างดงามก่อนจะตวัดปลายลิ้นวกมาเลียไล้ที่วงสะดือเรียวรี เขาชอนปลายลิ้นลงไปในโพรงตื้น หวังให้สาวงามดีดดิ้นเร่งเร้าด้วยความกระสันอยากให้เขาไปให้ถึงจุดนั้นโดยเร็ว และก็เป็นไปตามคาด
เมื่อฝ่ามือน้อยๆ นั้นพยายามทั้งผลักทั้งดันศีรษะของเขาให้เคลื่อนลงไปต่ำอีก และดอกไม้บานงดงามที่มีหยาดน้ำสีมุกเอ่อคลอจนสะท้อนแสงจันทร์ก็ทำให้เขาต้องหยุดหายใจไปได้ชั่วขณะหนึ่ง
ความสะอาด อูมเด่น และมองเห็นกลีบดอกไม้ที่ซ้อนทับปิดบังยอดเกสรจนมิด ทำให้เขาแทบจะครางออกมา หัวใจลิงโลดกับความงามที่มองเห็น จนอดใจไว้ไม่ได้ต้องก้มลงดอมดมดอกไม้งามในทันที และกลิ่นหอมรวยรินที่แผ่กำจายขึ้นมาตามความร้อนแรงที่พวยพุ่งก็ทำให้เขาถึงกับเคลิ้ม
ริมฝีปากก้มลงจนประชิดติดสองกลีบอิ่มเป็นพูสวย ก่อนจะแซะร่องที่เป็นรอยแยกจากกันเล็กน้อยด้วยปลายลิ้น แทรกซึมลงลึกจนสาวเจ้าร้องคราง พลางบิดส่ายเนื้อกายไปมาราวกับคนละเมอเพราะพิษไข้ ปากก็ครวญครางเสียงกระเส่าไม่หยุด
“อูย... พี่จ๋า... อา... อา... ซี้ด... ซี้ด... พี่จ๋า...”
ณ ขณะนี้เขาไม่รู้แล้วว่า เวลาที่ผ่านพ้นไปนั้นจะยาวนานแค่ไหน รู้แต่ว่าความมัวเมากับการกลืนกินและตวัดปลายลิ้นเลียไล้ความหอมหวานของดอกไม้งามนั้นมันทำให้เขาหยุดไม่ได้ จวบจนสาวงามกรีดร้องเสียงหลง เขาจึงต้องชะลอปลายลิ้นลงอย่างแสนเสียดาย
แต่ความเสียดายก็อยู่กับเขาได้ไม่นาน เมื่อสาวงามเคลื่อนกายลงมาในน้ำและเป็นฝ่ายเชื้อเชิญเขาด้วยสายตาให้ขึ้นไปนอนบนเตียงธรรมชาติแทนตัวเธอ
“อูย... น้องจ๋า... โอย... สุดๆ สุดๆ โอย... ซี้ด... ซี้ด...”
เขาเสียวจนตาเหลือกเมื่อสาวเจ้าก้าวขึ้นมาคร่อมทาบเขาไว้ทั้งตัว ก่อนที่ดอกไม้งามจะบานออกจนกว้าง ย่อกายอ้าอมไอ้ตัวใหญ่ของเขาไว้จนมิด และน้องสาวคนสวยก็ไม่ได้สงบนิ่งเพื่อรอความผ่อนคลาย แต่กลับควบขี่เขาราวกับว่าเป็นม้าหนุ่มที่คึกคักพร้อมจ้วงทะยานไปข้างหน้าอย่างไม่ลดล่ะ ผิดก็แค่ม้าอย่างเขามันดันครวญครางเสียงกระเส่าเพราะความเสียวซ่านอย่างไม่มีที่สิ้นสุดก็เท่านั้น
“อ้า... น้องจ๋า... อา... โอว... ซี้ด... ซี้ด... น้องจ๋า... พี่จะไม่ไหวแล้ว โอว... น้องจ๋า”
“ไม่ไหวก็ปลดปล่อยออกมาสิจ๊ะพี่ ปล่อยออกมาเลย ปล่อยออกมาในร่างกายของฉัน โอว... พี่จ๋า ปล่อยออกมา... โอว... โอว... ฉันเสียว... พี่จ๋า... ฉันเสียว... อูย... ซี้ด... ซี้ด...”
ความสุขสมพวยพุ่งตามคำเร่งเร้าและแรงควบขี่ไม่ลดละของสาวงาม ดวงตาของเขาจ้องมองเรือนร่างงดงามที่สะบัดพลิ้วไหวไปมาเพราะความกระสันอยากของน้องคนสวยก็กำลังบีบรัดตัวตนของเขาจนแน่น แน่น... แน่น... และก็แน่นเสียจนความหฤหรรษ์ที่ได้รับเพียงอึดใจที่ผ่านมากลับกลายเป็นอีกความรู้สึกหนึ่งแทนที่
ดวงตาสวยหวานทอดมองเจ้าของความแข็งแกร่งเบื้องล่าง พร้อมกับแย้มยิ้มอย่างมีความสุขที่ทำให้ดวงตาของเขาต้องเบิกกว้างด้วยความตกใจ
ร่างแข็งขืนพยายามดิ้นรนพาไอ้ตัวโหญ่ให้หลุดออกจากโพรงดอกไม้ที่บีบรัดแน่นขนัดจนเขาหายใจไม่ออก แต่ไม่ว่าจะดิ้นรนเท่าไร ก็คล้ายกับว่าโพรงที่บีบรัดนี้ไม่ปลดปล่อยเขาออกไปได้เลย กลับกันสาวงามยังควบขี่ร่างของเขาอย่างเมามัน พร้อมกับเสียงกรีดร้องที่ผ่านเข้ามาในหู ครั้งแล้วครั้งเล่า
ดวงตากรรมกรต่างจังหวัดที่เพิ่งได้ลองความเสียวจากเมืองกรุงเป็นครั้งแรกเบิกกว้างด้วยความตกใจ เมื่อความเสียวพุ่งทะยานไปข้างหน้าไม่หยุด ด้วยน้ำเชื้อถูกดูดออกอยู่ตลอดเวลา และด้วยดวงตาสาวงามที่แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงดั่งเลือด
Dernier chapitre
พรายเสน่หา EP.32 พลังแห่งรัก (จบบริบูรณ์)
เสียงนกที่ออกหากินในยามเช้าทำให้ดวงตาที่ยังคงหลับพริ้มต้องกลอกกลิ้งไปมา ความง่วงงุนและความอ่อนเพลียยังคงมีอยู่มากจนทำให้ไม่อยากจะลืมตาตื่นขึ้นเลย ทว่าแสงแดดที่ค่อยๆ สาดส่องเข้ามากระทบกับใบหน้าก็ทำให้ดวงตาคมเข้มต้องเปิดขึ้นในทันทีเวลาเช้าตรู่เพราะแสงแดดเพิ่งส่องผ่านเข้ามาไม่มาก และสายลมที่พัดพาเอาละอองไอเย็นเข้ามาก็ทำให้ผ้าม่านลูกไม้สีขาวสะอาดตาพัดปลิวไสว และเจ้านกน้อยที่โผบินมาเกาะอยู่ที่ริมหน้าต่างก็เอียงหน้ามองเขาไปมาราวกับกำลังพบเจอกับสิ่งประหลาดกายแกร่งลุกขึ้นนั่ง ทบทวนสิ่งที่มองเห็นอยู่ตรงหน้าและทั่วบริเวณ ดวงตาคมเข้มหันมองไปรอบๆ กาย ‘ห้องนอน’ นี้เขาเคยอยู่อาศัย เครื่องเรือนต่างๆ ที่ยังคงอยู่ที่ตำแหน่งเดิมไม่ผิดเพี้ยน และเสียงจากด้านนอกที่ดังแว่วเข้ามาก็บ่งบอกว่าเขาไม่ได้อยู่ตามลำพัง ร่างสูงใหญ่พาตัวเองเดินออกมาตามทิศทางของเสียงที่ได้ยิน และจุดหมายก็คือ ‘ห้องครัว’ และที่นั่นเขาก็ได้เห็นใครอีกคนที่ทำให้ขอบตาของเขาต้องร้อนผ่าว แค่เห็นเพียงด้านหลังเขาก็จดจำได้ไม่ผิด เมื่อคนที่ติดตรึงอยู่ในหัวใจยังคงอยู่ “บัว...” เสียงเรียกเบาๆ แต่ก็ทำให
พรายเสน่หา EP.31 พี่ยอมเป็นอาหาร
หากเป็นเช่นนั้น เขาที่รักเธอ ก็ควรจะยอมรับในสิ่งที่เธอเป็นใช่หรือไม่ เพราะหากนี้คือ ‘กรรม’ ที่เธอต้องเผชิญหน้าและยอมรับอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เขาก็จะพร้อมยอมรับกรรมไปกับเธอ“พี่พร้อมแล้วบัว พี่จะเป็นอาหารให้บัว กินพี่เถอะ พี่ให้บัวด้วยความรักของพี่”ดวงตาสวยหวานที่ฉ่ำชื้นไปด้วยหยาดน้ำตา ตะลึงมองใบหน้าหล่อเหลาที่ชื้นไปด้วยน้ำตาไม่ต่างจากเธอ ทุกความคิดของเขาเธอรับรู้ทั้งหมด เมื่อเขายอมเสียสละตัวเองเพื่อเธอ เธอล่ะ...“บัวรักพี่กฤษณ์ค่ะ และจะรักตลอดไป”“บัว! ไม่นะบัว!”กฤษณ์ร้องเสียงหลงเมื่อร่างอวบอิ่มที่เขาตระกองกอดไว้ในอ้อมแขนกำลังละลายจางหายไป รอยยิ้มพร้อมหยาดน้ำตาที่ไหลอาบ 2 แก้มมันคือการล่ำลาจากกันตลอดกาล ซึ่งเขาไม่มีวันยอมให้เป็นแบบนี้แน่“พี่รักบัว”สิ้นคำพูด กฤษณ์ก็ประกบริมฝีปากอุ่นวาบของเขากับริมฝีปากอวบอิ่มเย็นยะเยือกของบัว สอดแทรกปลายลิ้นเข้าชอนชิมความหอมหวานที่กำลังละลายจางหาย ฝ่ามือก็คลึงเคล้นไปทุกที่ที่สามารถจับต้องได้ เพราะแรงเสน่หาจากเขาเท่านั้นที่จะรั้งร่างกายนี้ให้คงอยู่และก็ได้ผลเมื่อร่างอวบอิ่มยังคงมีเนื้อหนังอยู่ในอ้อมกอด และปลายลิ้นที่แตะต้องสัมผัสกันและกันก็กำลังตอบ
พรายเสน่หา EP.30 ร้อนแรง 2 คนในร่างเดียว
“พี่ไม่ปล่อย และไม่มีวันปล่อยแน่” เขาตอบด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง“พี่กลับไปซะเถอะ ต่างคนต่างอยู่เถอะพี่ เรื่องของเรามันไม่มีวันเป็นไปได้ บัว... บัวเป็นอะไรพี่ก็รู้”“พี่ไม่สน พี่รู้แต่ว่าพี่รักบัว และบัวก็รักพี่ ไม่อย่างนั้นพี่คงเป็นเหยื่อของบัวไปแล้ว พี่คงไม่ได้มีความสุขกับบัวครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างนั้น”“นั่นเพราะบัวอิ่มอยู่หรอก ถ้าบัวหิว พี่จะไม่มีวันรอดไป”“เช่นวันนี้ใช่มั้ย บัวกำลังจะฆ่าผู้ชายคนนั้น พี่จะไม่มีวันให้บัวทำแบบนั้นแน่”“แต่พี่ห้ามบัวไม่ได้ กลับไปพี่กฤษณ์ก่อนที่บัวจะทนไม่ไหว กลับไป...”บัวสะบัดกายว่ายน้ำหนี แต่กฤษณ์ก็ยังว่ายตามอย่างไม่ลดละ ก่อนจะคว้าร่างของบัวไว้ได้อีก และครานี้เขาจะไม่ปล่อยให้บัวหลุดมือไปอีก“พี่กฤษณ์ ได้โปรดปล่อยบัวเถอะค่ะ ถ้าพี่กลัวว่าบัวจะทำให้พี่เดือดร้อน บัวจะไปอยู่ที่อื่น จะไม่ให้มีคดีในพื้นที่ของพี่อีก ปล่อยบัวเถอะนะ ปล่อยบัว...”เรี่ยวแรงที่มีคล้ายจะหดหายไม่เหลือเพียงแค่ได้รับสัมผัสจากเขา บัวพยายามดิ้นรนไปให้พ้นแต่ก็ทำไม่ได้ แต่ในค่ำคืนนี้เธอกับเขาไม่ควรจะอยู่ด้วยกัน เพราะนั่นคืออันตรายอย่างมหันต์จะบังเกิด เมื่อร่างกายของเธอกำลังเรียกร้องหาอาหาร
พรายเสน่หา EP.29 ยอมสลาย
“ฉันจะไม่มีวันทำอย่างนั้นแน่ ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันจะยอมตาย”“ยอมตาย! นี่เธอมันบ้าไปแล้วแน่ๆ แค่ผู้ชายที่เพิ่งเจอกันไม่นานกลับทำให้เธอเป็นได้มากขนาดนี้”“บัว... เธอฟังฉันนะ ไม่ใช่ว่าฉันต้องเจอกับเขานานแค่ไหน แต่มันเป็นเพราะฉันรู้ว่าเขารักฉันจริงๆ และฉันก็รักเขาอย่างที่ไม่เคยรักผู้ชายคนไหนมาก่อน และตอนนี้ฉันก็ไม่เหลือใครที่ต้องเป็นห่วงอีกแล้วนี่ ตอนนั้นฉันต้องการมีชีวิตอยู่ เพราะฉันมีพ่อแม่มีญาติพี่น้อง แต่ตอนนี้ล่ะ ฉันมีใคร แค่ได้มีคนที่รักและรักเรา มันก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ ฉันไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว เธอก็คิดอย่างเดียวกับฉัน ฉันรู้ เพราะเธอคือฉัน ฉันคือเธอ”“เธอพูดอะไรฉันไม่รู้เรื่อง ฉันรู้แต่ว่าแรมห้าค่ำที่จะถึงนี้ ถ้าไม่มีผู้ชายคนไหนมาให้ฉันกิน ใครที่ผ่านเข้ามา ฉันก็จะกินไม่ให้เหลือ รวมทั้งพี่กฤษณ์ด้วย”บัวมองตามร่างของบัวอีกคนที่สลายกลายเป็นกลุ่มควันสีดำก่อนจะพวยพุ่งออกจากบ้านไปด้วยอารมณ์ที่ครุกรุ่นไม่แพ้กัน หยาดน้ำตายังคงไหลอาบ 2 แก้มเป็นสายเมื่อเธอทั้งคู่ผูกพันกันด้วยจิตวิญญาณ คนหนึ่งรู้สึกเช่นไร ใช่ว่าอีกคนจะไม่รู้สึก ในเมื่อนั่นคือบัวอีกครึ่งหนึ่งของเธอ บัวที่เป็นพรายน้ำ ส่วนเธอบัวที
พรายเสน่หา EP.28 เป็นคนรักหรืออาหาร
กฤษณ์ดึงดันจะไปพบบัวให้ได้ แต่เมื่อข้ามไปอีกฝั่งก็ไม่ต่างจากที่มองเห็น เพราะนอกจากต้นไม้และหญ้าที่ขึ้นสูงท่วมหัวแล้วนั้น ในพื้นที่ตั้งของบ้านโบราณก็ไม่มีอะไรอีก ดังนั้นเขาจึงตั้งใจที่จะกลับมาอีกครั้งในเวลานัดพบของเขากับบัวในทุกคืน ท่ามกลางความไม่เห็นด้วยของจ่านิกรและนายตำรวจอีก 2 นายที่รู้เรื่อง แต่เขาก็ไม่ยอมยังยืนยันที่จะไปพบบัวให้ได้ เมื่อไม่มีเรือลำใดยอมพายมาส่ง กฤษณ์ก็เลือกที่จะว่ายน้ำข้ามคลองไปเอง“ไม่ได้นะครับผู้กอง เฮ้ย! ช่วยกันจับผู้กองไว้เร็ว!” “ปล่อยผม! จ่า! ปล่อยผม !” กฤษณ์พยายามดิ้นรนให้หลุดจากท่อนแขนของนายตำรวจ 2 นายที่เข้ามาล็อคไม่ให้เขากระโดดลงคลอง เพราะเขาไม่มีทางเลือกที่จะไปหาบัวได้ด้วยวิธีอื่น มีวิธีนี้เท่านั้นที่จะไปได้ “ปล่อยผมนะ! ผมจะไปหาบัว ปล่อยผม!” “ไม่ได้หรอกครับผู้กอง ผมไม่มีทางปล่อยให้ผู้กองไปตายแน่” “ไม่มีทาง บัวไม่มีวันทำร้ายผม! ปล่อย!” “ผู้กองครับ ผู้กองใจเย็นๆ นะครับ ได้โปรดฟังผมหน่อย ถ้าผู้กองเป็นอะไรไป ทั้งผม ทั้งชาวบ้านพวกนี้ ตำรวจทั้ง สน. จะเป็นยังไงล่ะครับ ผู้กองคิดบ้างมั้ยครับ
พรายเสน่หา EP.27 บัวจะรอพี่
ท่านเจ้าอาวาสหันมองจ่านิกรและนายตำรวจอีก 2 นาย แต่ทั้งหมดนั้นได้แต่ก้มหน้าก้มตาหน้าซีดจากเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นสดๆ ร้อนๆ เมื่อครู่“อาตมาอยากให้คุณผู้กองไปที่วัดกับอาตมาหน่อย” “มีอะไรหรือเปล่าครับหลวงพ่อ” “ไปคุยกันที่วัดเถอะ คุยที่นี่คงไม่สะดวก” คำพูดสื่อความหมายของท่านเจ้าอาวาสพร้อมดวงตาที่มองเลยไปยังด้านหลังของเขา ทำให้ผู้กองกฤษณ์ต้องหันมองตาม และก็เห็นบัวที่ยืนหลบมุมอยู่ในความมืด ราวกับกลัวเกรงอะไรบางอย่าง “เอ่อ... อย่างนั้นหลวงพ่อรอผมสักครู่นะครับ” “ไปกันตอนนี้เลยเถอะ คุณโยมผู้หญิงรับรู้แล้วล่ะ” กฤษณ์ชะงักร่างที่จะเดินเข้าไปหาบัว ก่อนจะหันมองดวงตาฝ้าฟางของท่านเจ้าอาวาสอย่างไม่เข้าใจ แต่สายตาของท่านก็ทำให้เขาปฏิเสธไม่ได้ ยิ่งเห็นท่าทางหวาดกลัวของจ่านิกรและนายตำรวจอีก 2 นาย ที่ไม่กล้ามองบัวตรงๆ ได้แต่ชำเลืองมอง ก่อนจะเหลียวซ้ายมองหน้ามองหลัง ดูพื้นน้ำมืดทึบไปด้วย เขายิ่งรู้สึกไม่ดีมากยิ่งขึ้น จึงตัดสินใจในสิ่งที่ถูกต้อง ร่างสูงใหญ่เดินตรงเข้าไปในบ้าน ในจุดที่บัวยืนหลบมุมอยู่ “บัว...
พรายเสน่หา EP.07 บัวแสนสวย
“หมามันอยู่ที่หลังวัดค่ะ หมาแม่ลูกอ่อนด้วย”“แล้วทำไมไม่เอามาให้ตอนกลางวัน”“ก็ไม่ว่างนี่คะ แล้วเอามาให้กลางคืนมันจะผิดอะไร พระท่านก็จำวัดหมดแล้ว ฉันไม่ได้เข้าไปที่กุฏิท่านสักหน่อย”“ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่คุณควรจะห่วงความปลอดภัยของตัวเองบ้าง คุณไม่ได้ข่าวฆาตกรรมบ้างหรือไง”กฤษณ์ถาม ขณะดวงตาจ้องสำรวจ
พรายเสน่หา EP.06 หญิงสาวปริศนา
รถมอเตอร์ไซค์คู่ชีพของผู้กองรูปหล่อวิ่งมาตามเส้นทางขนาดเล็กที่อยู่เลียบชายคลอง พลางสอดส่ายมองหาสิ่งผิดปกติแต่ก็ไม่พบอะไร จนมาถึงบริเวณศาลาท่าน้ำหน้าวัด ผู้กองกฤษณ์จึงจอดรถเพื่อลงเดินสำรวจตรวจตรา ไฟฉายในมือถูกฉายไปตามจุดต่างๆ ที่เป็นที่อับ หรือที่คิดว่าจะมีใครเข้าไปซ่อนตัวอยู่ได้ แต่ก็ไม่พบอะไรนอกจา
พรายเสน่หา EP.05 มนุษย์หรือผีพราย
“ผมสอบถามคนในพื้นที่แล้วครับ นายไพบูลย์เพิ่งมาทำงานที่ไซต์งานก่อสร้างหน้าปากซอยได้ประมาณหนึ่งเดือนครับ เป็นคนขยันทำงาน และเมื่อคืนนายไพบูลย์ก็ออกโอทีมาตอนสี่ทุ่มครึ่ง”“เมื่อคืน” หัวคิ้วเข้มเลิกขึ้นเป็นคำถาม“ครับ นายไพบูลย์เลิกงานเมื่อคืนสี่ทุ่มครึ่ง แล้วก็ตรงกลับมาที่ห้องพักเลยครับ ไม่ได้ไปแวะเที
พรายเสน่หา EP.04 ศพแล้วศพเล่า
รอยยิ้มปรากฏที่มุมปากก่อนที่ร่างอวบอิ่มแต่เปล่าเปลือยจะค่อยๆ พาเรือนร่างของตนเองลุกขึ้น ให้ดอกไม้งามละจากความแข็งแกร่งที่เหี่ยวแห้งไม่ต่างจากซากลูกไม้ที่เหี่ยวเฉาตามเวลา เมื่อน้ำหล่อเลี้ยงความแข็งแกร่งทั้งหมดนั้นถูกซูบออกมาจนหมดสิ้นแล้ว ร่างที่นอนชิดติดอยู่กับคาคบไม้ก็ไม่ต่างจากซากศพตากแห้งที่ตายมา
Vous vous intéresseriez aussi à
ห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน131.1K Vuesเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน88.7K Vuesบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า157.2K Vuesหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย318.1K Vuesจู่โจมรักคุณหมอเย็นชา
Baby_Snow68 Vuesสัมพันธ์ลับนายกแสนร้าย (นายกสุเมธ:ของขวัญ)
นามปากกาดาวเหนือ209 VuesBAD BOSS เจ้านายร้ายหวงรัก
Ladyporn24 Vuesเงาใจในเพลิงพรหม
ศรีปุรัม มณีปุรัม132 Vues
