เข้าสู่ระบบจะรักให้เท่าชีวิต จะรักจนไม่เหลือความรักให้ใคร แล้วหนูเชื่อว่าแทนคุณแทนขวัญ และแทนทิวก็จะรักพ่อของพวกเขาเช่นกัน คุณแทนไทเขามีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบแล้วนะคะฉันคิดในหัวแต่อยู่ๆน้ำตาก็ไหลลงมา จริงอยู่ที่ตัวเองเป็นแค่สะใภ้ และหน้าก็ไม่เคยเห็น แต่ตอนนี้ฉันเชื่อว่าท่านเห็นฉัน อีกอย่างฉันก็เป็นแม่คนเหมือนก
"ใครคือคนที่ทำร้ายเด็กชายคนนั้นครับ?"คำถามของแทนคุณทำให้ฉันกับคุณแทนไทมองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย จนลูกถามต่อ"สุดท้ายตัวร้ายเป็นยังไงครับ?"ค่ะ เราไม่สามารถบอกได้เลยว่าเด็กชายในนิทานได้จบชีวิตตัวร้ายในเรื่องด้วยมือของเขาเอง ลูกยังเด็ก เขาไม่ควรรับรู้เรื่องแบบนี้ อีกอย่างเขายังไม่เข้าใจชีวิตของผู้ให
"อีกนานไหมคะน้องจะโต""นาน จับน้องเบาๆล่ะ" ฉันลุกขึ้นนั่งและกวาดตามองรอบๆ ในห้องมีแค่คุณแทนไทกับลูกเท่านั้น ซึ่งเขาเห็นฉันก็รีบเดินมาหาทันที"เป็นยังไงบ้าง? เจ็บแผลรึเปล่า?" ฉันส่ายหน้าเบาๆ แล้วมองไปที่เตียงเด็กที่แทนขวัญกับแทนคุณเฝ้าอยู่ "หนูขออุ้มลูกหน่อยค่ะ" แล้วสามีฉันก็เดินกลับไปอุ้มลูกคนเล็ก
"แทนขวัญทำไมทำแบบนี้" ฉันจะเดินไปหวดลูกแต่สามีดึงแขนไว้และพยักหน้าบอกให้นั่งลง ซึ่งไม่นานบอดี้การ์ดก็พาองศามา แขนเด็กน้อยเป็นรอยฟันเลยค่ะ ฉันที่เป็นแม่คนเหมือนกันเห็นแล้วปวดใจจริงๆ"ทำไมกัดพี่" คุณแทนไทถามลูกเสียงเข้ม "ก็นิสัยไม่ดีนี่คะ""แล้วรู้รึเปล่าว่าที่เราคือทำนิสัยไม่ดีกว่า""..." ตัวแสบให้
จนสามสิบนาทีกว่าๆฉันก็มาถึงบ้านกลุ่มมาเฟียดรากอน เหมือนวังจริงๆค่ะ สวยมาก ใหญ่มาก ลูกน้องก็เยอะมากเช่นกัน บวกกับลูกน้องสามีฉันดูเยอะขึ้นไปอีก เมื่อรถจอดพี่กรเปิดประตูให้ ฉันก็รีบประคองท้องแก่ๆของตัวเองลงจากรถทันทีก่อนที่จะไปชะงักกับภาพของลูกสาวตัวเองในบ้าน"กรี๊ดดดดด ตายซะเถอะ!" แทนขวัญวิ่งไปคว้าต
"บอกตรงๆนะวาววา ตอนนี้ฉันเป็นห่วงเธอเหมือนเธอเป็นลูกอีกคนเลย ฉันอยากให้เธอสมหวังกับความรัก กล้าเดินหน้าสักที อย่าปิดกั้นตัวเองเลยนะพี่อัทธ์เขาขอเธอเป็นแฟนบ้างมั้ย? หรือไม่เคย"วาววาทำหน้าละห้อย แววตาซุกซนกำลังมีน้ำตาเอ่อเต็มสองตา"เขาไม่ได้ขอเป็นแฟน" "อ้าว แสดงว่าเขาก็แค่สนุกกับเธอเหมือนเดิมเหรอ ไม
"ท่านทำเพื่อฝึกคุณนิวยอร์กครับ อย่าโกรธท่านเลยครับ" นี่พี่ไม้"ท่านไม่ได้ต้องการจะฆ่าใคร แต่ต้องการให้คุณนิวยอร์กเห็นถึงความเด็ดขาดของกลุ่มพวกเรา และอยากให้คุณนิวยอร์กเข้มแข็ง ตอนนี้คุณนิวยอร์กไม่ใช่แค่ภรรยาคุณแทนไท แต่คือหัวหน้าพวกผม อำนาจใหญ่ไม่ต่างจากท่าน" นี่พี่กร "ผมผิดจริงครับ การปรึกษาหารือเ
(เอ่อ...จอดรถที่ปั๊มได้ไหมครับ ผมจะให้ไอ้ไม้ไปรับ)"ไม่เป็นไรค่ะ หนูขับรถได้"(แต่ถ้าท่านรู้พวกผมซวยนะครับ จอดรถนั่งหากาแฟกินพลางๆ และไม่ต้องคิดมากนะครับ ทุกอย่างที่คุณนิวยอร์กเจอมันเป็นเรื่องปกติ) ปกติสำหรับพวกเขา... แต่ฉันไม่เลย ถึงคุณแทนไทจะควบคุม แต่ฉันเป็นคนยิง และมือฉันเป็นคนลั่นไกลเอง ฉันไม่
ฉันเก็บโทรศัพท์ในมือยัดใส่กระเป๋าอย่างรวดเร็ว แต่ตามองมือถือเครื่องนั้นไม่หยุด จนเจ้าของมันหยิบไปใส่กระเป๋าเสื้อกาวน์ "ขอโทษครับ เจ็บตรงไหนรึเปล่า?" ฉันเงยขึ้นมองตั้งแต่เท้าขึ้นไปด้านบน กะพริบตาปริบๆมองป้ายชื่อ อัครา ธีระฉัตร ตำแหน่งสูตินารีแพทย์ และจากนั้นก็มองริมฝีปากที่พยายามเอ่ยถามคำถามเดิม อย
เก็บศพฉันเลยค่ะ ตอนนี้ฉันจะตายแล้ว เขาพูดประโยคนั้นออกมาขณะที่มองฉันด้วยสายตาราบเรียบได้ยังไง "หนูจะรับไว้ก็ต่อเมื่อคุณไม่พาใครเข้ามา ช่วยรักษาสัญญาด้วยนะคะ แล้วอย่าหาว่าไม่เตือน" ฉันดึงมือกลับแล้วพยักหน้าบอกพี่กรพี่ไม้ แต่พอหันหลังให้เขาก็ถอนหายใจโล่งเลย ฉันขู่มาเฟียทั้งที่ตัวเองมีการ์ดตามแค่สอง





![นางบำเรอมาเฟีย [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

