บทที่ 14

ด้านอรัณหลังจากที่ได้ฟังเพื่อนของอคิณที่พูดคุยกันแล้วนั้น ยอมว่าเด็กเอ็นที่พี่ไบรท์จ้างมาให้กับอคิณนั้นถูกใจเขาไม่น้อย ทำเอาอรัณถึงกับจ้องมองเธอไม่หยุด มือเรียวหยิบไวน์ขึ้นมาดื่มด้วยท่าทีสบายพร้อมกับสายตาที่จับจ้องไปยังเธอคนนั้น เสน่ห์ที่ดึงดูดชิบหาย ไบร์ทที่เสมองหน้าอรัณมา ถึงกับหลุดยิ้มให้กับน้องของเพื่อนสนิท

"อะแฮม..." เสียงของไบร์ทที่ทำให้อรัณนั้นรู้ตัว ว่ามองคนสวยนานไปเสียแล้ว

"ไอ้น้อง...คืนนี้นายสนใจเด็กเอ็นคนไหนเป็นพิเศษไหม เลือกไปบริการโต๊ะนายกับเพื่อนได้นะ ไม่ต้องเกรงใจพี่จ้างมาถึง 10 คน สนใจคนไหนเป็นพิเศษบอกพี่ได้ คนกันเองน้อง แต่คนที่ใส่ชุดแดง พี่ต้องขอโทษด้วยคนนั้นคนโปรดของไอ้อคิณแตะต้องไม่ได้ เดี๋ยวมีเรื่อง..." ไบรท์เอ่ยมา อรัณได้ยินเช่นนั้นใบหน้าอันหล่อเหล่าถึงกับขมวดคิ้วขึ้นมาและเอ่ยถามเพื่อนของอคิณ

"หมายความว่าไงครับ"

"แม้ นิไม่รู้เลยเหรอว่า ไอ้อคิณนะมันหลงน้องมิวา เด็กเอ็นยิ่งกว่าอะไร" ไบรท์เอ่ยกับอรัณมาหลงเด็กเอ็น หึ!

มิวาคนนี้เหมือนเคยได้ยินอคิณคุยโทรศัพท์กับเธออยู่บ่อยๆ แต่หน้าตาสวยมีเสน่ห์ใช้ได้เลยแหละ

"ว่าไง เลือกคนไหน สนใจปะ" จากนั้นไบรท์ก็ส่งสมาร์ตโฟนเครื่องของตนให้กับอรัณเลือกสาวๆ ที่เธอลงทุนจ้างมาเพื่อเป็นสีสันในงานปาร์ตี้วันเกิดของอคิณ อรัณเลือกภาพถ่ายในสมาร์ตโฟนของไบรท์

"อรัณนายตาถึงนะเนี้ย พี่ก็สนใจน้องคนนี้อยู่เหมือนกัน แต่ไม่เป็นไร คนนี้เดี๋ยวพี่ส่งเธอตามไปให้นายที่โต๊ะ รอรับคนสวยๆ ได้เลยไอ้น้องชาย" ไบรท์ตบเข้าที่บ่าไหล่ของอรัณด้วยท่าทีมีความสุข

จากนั้นด้านอรัณเมื่อเห็นว่าทั้งสามหนุ่ม เรียตะ ริกและริว นั้นมาถึงในงานแล้ว อรัณก็เดินไปที่โต๊ะวีไอพี ที่อคิณนั้นได้จัดเตรียมให้กับพวกเขา

"ว้าว พี่อคิณนี้จัดการได้ถูกใจกูชิบหาย สาวๆ แม่ง เด็ดๆ ทั้งนั้น" ริวที่มาถึงก็เอ่ยปากชมเจ้าของวันเกิดทันที ปาร์ตี้ตี้ชุดวายน้ำที่มีเหล่าสาวสวย ใส่ชุดบิกินี่อวดหุ่นกันให้มองเพลินตาดี

"เก็บอาการมึงหน่อยไอ้สัส แม่งแสดงความหื่นออกมาจนน้ำลายเยิ้มเชียว" ริกที่เป็นอาการน้องชายที่ตอนนี้มองสาวๆ จนน้ำลายเยิ้มได้แต่ว่ามาด้วยความหมั้นใส้

"ไอ้ห่าริกยังกะมึงไม่มองสัส ต่างจากกูตรงไหนเถอะ ตอนที่เดินเข้ามากูเห็นแม่งมองโน้มสาวๆ จนตาเยิ้มเหมือนกันแหละ" สองพี่น้องได้แต่แขวะกันไปมา แต่มีเพียงเรียวตะที่ไม่ได้รู้สึกอะไร ก็แง่ละมีคนน้องรีนคนสวยรออยู่ที่บ้าน เด็ดแค่ไหนเพื่อนก็คงไม่รู้สึก ซึ่งต่างจากสองหนุ่มแฝด

ส่วนอีกด้านของมิริณที่วันนี้ต้องมาเป็นเด็กเอ็นจำเป็นนั้น

"ไม่ต้องกลัวนะริณ มีอะไร ถ้าไม่ปลอดภัย อะไรที่นอกเหนือจากข้อตกลงก็ไม่ต้องทำนะ วันนี้เรามีหน้าที่แค่ชงเหล้าให้แขกโต๊ะวิไอพี ตามที่พี่แหม่มเข้าแจ้งมา ถ้ามีอะไรสงสัยริณถามวาได้เลย วาอยู่โต๊ะพี่คิณเรียกวาได้นะ สวนโต๊ะที่ริณดูแลเป็นโต๊ะที่อยู่ฝั่งโต๊ะๆ ที่มีผู้ชายนั่งอยู่ตรงโน้นหนะ" มิวาเอ่ยบอกกับน้องสาว

"สู้ๆ นะริณ" จากนั้นมิวาก็เดินแยกตัวไปที่โต๊ะของอคิณ

ร่างบางส่วนสูง 165 น้ำหนักเพียงแค่ 45 กิโล ในชุดบิกินี่ที่สีเหลืองผูกทับด้วยผ้าคลุมสีขาวผืนบางเดินเข้ามาภายในโต๊ะของทั้งสี่หนุ่มโดนมีเพียงเรียวตะและริกที่หันหน้ามามองมิริณ เดินเข้ามาภายในโต๊ะของหนุ่มๆ ด้วยมีอีกสองหนุ่มที่นั่งหันหลังให้กับเธอ

"ขอโทษนะคะพอดีคุณไบร์ทให้ฉันมาดูแลโต๊ะของพวกคุณนะคะ" มิริณเอ่ยพร้อมยกยิ้มให้กับหนุ่ม

แต่ในจังหวะที่อรัณหันมาสบตาเข้ากับเธอใบหน้าหวานของมิริณที่ยิ้มออกมาอยู่นั้น ดวงตากลมโตเบิกกว้างออกมาด้วยความตกใจที่เจอคนใจร้ายอย่างซึ่งๆ หน้า รอยยิ้มเมื่อคู่ถึงกับหายไปทันที แต่นั้นเขาไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา เพียงแค่ใช้สายตาที่มองเธอมาด้วยสายตานิ่งๆ

!! ตึก ตึก !! ร่างบางถึงกับหน้าซีด ตัวสั่น อ่า...ให้ตายเถอะยิ่งไม่ชอบกับยิ่งมาเจอ

งานคืนนี้เธอจะมาพังเพราะเขาไม่ได้สิ มิริณช่างใจอยู่สักพัก จากนั้นร่างบางเดินเข้าไปนั่งเกาอี้อีกตัวที่ติดกับอรัณ ด้วยทั้งสามหนุ่มอย่างพี่เรียวตะ พี่ริว และพี่ริก คนดังแห่งคณะวิศวะทุกคนต่างยิ้มมาให้อย่างเป็นมิตร แต่มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ยังคงหน้านิ่ง ที่เขาไม่โว้ยวายใส่ฉันเขาคงจำฉันไม่ได้แน่เลย

!! อ่า...โล่งอกไปที ถ้าเกิดฉันทำตัวพิรุธเขาต้องหาวิธีเอาคืนฉันอย่างแน่นอน มิริณได้แต่คิดในใจ จากนั้นเด็กเอ็นสมัครเล่นอย่างฉันก็ทำหน้าที่ลงมือชงเหล้าสูตรพิเศษทันที

พี่อรัณจำน้องไม่ได้ หรือรอจังหวะเอาคืนน้องอยู่คะ อย่าลืมกดไลท์และเป็นกำลังใจ ให้ไรท์กันด้วยนะคะ อ่านกันให้สนุกน๊าาา