2 | คนรักเก่า

1 ชั่วโมงก่อนหน้า ..

Rrrr~

เสียงเรียกเข้าดังขึ้นมารัวๆ ขณะที่จาฟาร์กำลังดูการ์ตูนลูกสาว

"ใครโทรมาเหรอคะ ทำไมป๊าไม่รับสาย " เนญ่าถามปะป๊าของเธอด้วยความสงสัย

" เพื่อนป๊าครับ "

" วันนี้คุณแม่จะกลับมานอนกับเรามั้ยคะ "

ลูกสาวเอ่ยถามอีกครั้ง แต่ปะป๊ากลับไม่ได้สนใจเพราะกดรับสายเพื่อนพอดี

(ได้ยินว่าตั้งแต่มีครอบครัว ฟาร์ไม่ค่อยออกมาเจอเพื่อนเลย)

" เกล.. " จาฟาร์เอ่ยเรียกหญิงสาวด้วยความคุ้นเคย และยกยิ้มออกมาอย่างดีใจ เพราะคนในสายคือมิเกลรักแรกของเขา

(นึกว่าลืมกันซะแล้ว)

"ฟาร์ไม่เคยลืมเกล "

(จริงเหรอ แล้วนี่เกลโทรไปรบกวนเวลาครอบครัวหรือเปล่า)

"ไม่เลย ..เกลอยู่ไหนเหรอ ทำไมมีเสียงเพลง"

(อยู่ที่ผับของเวย์ แต่เกลคงอยู่ได้ไม่นานหรอก)

"ทำไมรีบกลับหล่ะ ฟาร์ยังไม่ได้เจอเกลเลย " จาฟาร์หันไปมองดูลูกสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ ทันที ใจนึงก็อยากอยู่กับลูก แต่อีกใจก็อยากจะไปเจอมิเกล

(เกลก็อยากเจอฟาร์เหมือนกัน แต่ถ้าฟาร์ออกมาไม่ได้ก็ไม่เป็นไร)

(เอามา!! ฉันคุยเอง..)

(รีบออกมาเลยมึง นานๆ ครั้งเกลจะกลับมา ขนาดไอ้เรียวมันอยู่ฮ่องกงมันยังมาได้)

"กูรับปากเขาแล้วว่ากูจะอยู่กับลูก" จาฟาร์พูดออกไปด้วยน้ำเสียงลำบากใจ เพราะเขาไม่อยากจะผิดคำพูดบ่อยๆ

(แค่วันเดียว เมียมึงไม่ว่าหรอกน่า ไหนบอกไม่แคร์ไงวะ!)

(ไม่เป็นไรหรอกเวย์ อย่าไปว่าฟาร์เลย เราไม่ได้สำคัญกับฟาร์ขนาดนั้น)

เสียงมิเกลที่เล็ดลอดเข้ามาในสาย ทำให้จาฟาร์รู้สึกสับสนยิ่งกว่าเดิม ไม่ใช่ว่าเขาแคร์เมีย แต่เขาไม่อยากทิ้งลูกไป

(มึงจะใจร้ายกับเกลไปถึงไหนวะ ...)

"เออๆ ไปก็ได้"

ความรู้สึกผิดที่เคยทิ้งมิเกลไปรับผิดชอบลินิลทำให้จาฟาร์ปฏิเสธไม่ได้ และที่สำคัญ..หัวใจของเขาก็เรียกร้องหาเธอ

..

@ CLUB 5

หลังจากรับปากเพื่อนแล้ว จาฟาร์ก็ฝากให้พี่เลี้ยงดูแลลูกสาวให้สักชั่วโมง ส่วนเขาจะรีบไปรีบกลับและตั้งใจจะกลับก่อนที่ลินิลจะกลับบ้าน

" พอได้มานั่งแบบนี้ ก็คิดถึงเมื่อก่อนเหมือนกันนะ "

เซอร์เวย์พูดขึ้นมาเมื่อนึกถึงบรรยากาศที่นั่งดื่มกลับกลุ่มเพื่อนรัก แล้วยิ่งมิเกลผู้หญิงคนเดียวของกลุ่มกลับมา ก็ยิ่งนึกถึงวันวานที่เคยสนุกด้วยกัน

" ตกลงไอ้เรียวมันจะมามั๊ย "

จาฟาร์ถามขึ้นมาเมื่อเพื่อนขาดไปหนึ่งคน แต่คำถามของเขาทำให้หญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ เสียอาการขึ้นมาทันที

"อีกสักพักคงจะถึง"

" แล้วฟาร์หล่ะ ออกมาแบบนี้ ลินิลไม่ว่าเหรอ " มิเกลถามเสียงหวาน

"จะไปพูดถึงคนอื่นทำไม ตรงนี้มีแค่เรา" จาฟาร์โน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูคนรักเก่าด้วยน้ำเสียงเจ้าชู้ และรวบร่างบางขึ้นมานั่งบนตัก โดยที่เธอไม่ปฏิเสธ และดูจะเต็มใจด้วยซ้ำ

"ใช่ ตอนนี้มีแค่เรา แต่อีกสักพักก็จะมีแค่ฟาร์กับเวย์ เกลคงต้องกลับก่อน "

"อยู่กับฟาร์ก่อนไม่ได้เหรอ จะรีบกลับทำไม "

" อยู่ในฐานะอะไร ในเมื่อฟาร์มี... " มิเกลยังไม่ทันได้พูดจบ จาฟาร์ก็พูดแทรกขึ้นมา เพราะเขารู้ว่าเธอจะพูดอะไร

"ชู่วววว! ไม่มีใครสำคัญเท่าเกล "

ใบหน้าสวยยกยิ้มออกมาทันทีเมื่อได้ยินในสิ่งที่ชายหนุ่มพูดออกมา เพราะเธอพอจะรู้ว่าจาฟาร์กับลินิลไม่ได้รักกัน ที่อยู่ด้วยกันก็เพราะลูก

แต่ยังไม่ทันที่ทั้งสองคนจะได้รื้อฟื้นความหลัง เซอเวย์ก็พูดขึ้นมาด้วยท่าทางตื่น

" ไอ้เชี่ยฟาร์! เมียมึงมา! "

" กูไม่ตลก" จาฟาร์ชักสีหน้าไม่พอใจที่อยู่ๆ เซอเวย์ก็พูดถึงเมียของเขาขึ้นมา เธอจะมาอยู่ที่นี่ได้ไง! ในเมื่อเธอไปบ้านเพื่อน

"ทำไมฟาร์ทำแบบนี้ "

เสียงที่คุ้นเคยทำให้จาฟาร์รีบหันไปมองทันที แล้วก็เห็นใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาของภรรยา

" ไหนบอกว่าจะไปบ้านเพื่อน"

"ถ้านิลไปบ้านเพื่อน นิลคงไม่รู้ว่าฟาร์ทิ้งลูกไว้บ้านแล้วหนีเที่ยว ทำไมฟาร์ทำแบบนี้... "

" ฟาร์ทิ้งลูกออกมาเหรอ" มิเกลก็ถามขึ้นมาเหมือนกัน ท่าทางของเธอเหมือนคนรู้สึกผิด แต่ในใจของเธอกลับดีใจที่ชายหนุ่มแคร์เธอมากกว่าคนในครอบครัว

" นิลผิดหวังในตัวฟาร์จริงๆ อยู่กับลูกแค่วันเดียว ฟาร์ยังทำไม่ได้ นิลว่าเราคงอยู่ด้วยกันไม่ได้แล้ว! "

ลินิลเดินออกมาจากตรงนั้นทันทีที่พูดจบ ไม่สนใจว่าใครจะคิดยังไง เพราะคนที่เธอสนใจมากที่สุดคือลูก...