เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 60 คุณจะเลือกช่วยใคร
วันที่เผยแพร่:
2026-08-12 10:14:59
บทล่าสุด
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 264 กลัว...เธอไม่อยากอยู่ข้างฉัน
“เดี๋ยวเถอะ...อะไรของคุณคะ!” แพรมุกค้อนใส่ชายหนุ่ม ก่อนจะปัดแขนที่โอบไหล่เธอออกอย่างไม่จริงจังนัก “เมื่อกี้ฉันกำลังเครียดแทบตาย คุณยังมีอารมณ์มาล้อเล่นอีก!” “ก็เพราะเห็นเธอเครียดจนหน้าจะเป็นตูดแล้วไง ฉันถึงต้องหาวิธีทำให้เมียยิ้มบ้างไงครับ” “ใครหน้าจะเป็นตูด!” “ครับๆ ไม่เป็นก็ไม่เป็นสุดที่รักของผม” จอมทัพยกมือขึ้นยอมแพ้ ทว่ารอยยิ้มเจ้าเล่ห์กลับยังคงประดับอยู่บนใบหน้า “แต่เมื่อกี้ใครกันนะที่ถามว่าฉันหิวหรือเปล่า?” “ก็ฉันถามตามมารยาท!” “อ๋อ...ตามมารยาท” เขาลากเสียงยาว ก่อนโน้มใบหน้าลงไปใกล้จนหญิงสาวต้องเอนตัวหนี “ถ้าอย่างนั้นฉันขอถามกลับตามมารยาทบ้างได้ไหมครับ?” “ถามอะไร?” “คืนนี้เธออยากนอนกอดฉันหรือเปล่า?” “จอมทัพ!" เสียงหวานแหวดังขึ้นกลางลานจอดรถ ทำเอาอาคมที่เดินนำไปก่อนถึงกับหยุดฝีเท้าแล้วหันกลับมามอง “เอ่อ...ถ้าพวกเธอสองคนจะจีบกันต่อ ฉันขอตัวกลับก่อนแล้วกันนะ พรุ่งนี้ค่อยเจอกันที่บ้านคุณพีระกิตก็ได้” “ใครจีบกัน!” แพรมุกรีบเถียงทันที จอมทัพกลั
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 263 เธอไม่ใช่คนที่ต้องรับผิดแทนเขา
“ฉันรู้ค่ะ แต่ฉันไม่อยากกลับไปนอนโดยที่ยังไม่รู้ว่าตัวเองควรเชื่ออะไร” “เธอไม่จำเป็นต้องเชื่อทุกอย่างในคืนนี้” เขาตอบอย่างใจเย็นพลางยื่นมือลูบเรือนผมของหญิงสาวอย่างอ่อนโยน “เราเพิ่งได้ข้อมูลจากพีระกิต สิ่งที่เราต้องทำต่อไปคือหาหลักฐานมายืนยัน ไม่ใช่บังคับตัวเองให้ตัดสินทุกเรื่องในคราวเดียว” แพรมุกเงยหน้ามองเขา “แล้วคุณล่ะคะ คุณยังเชื่อว่ามัตซึโตะเป็นคนทำให้ครอบครัวของคุณต้องตายหรือเปล่า?” จอมทัพนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนหน้านี้เขาคงตอบอย่างไม่ลังเล แต่วันนี้เขากลับไม่สามารถพูดคำเดิมออกมาได้เต็มปาก “ฉันยังสงสัยเขา แต่ฉันไม่รู้ความจริงทั้งหมด” เขาตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่ดวงตากลับอ่อนโยน “ถ้าเขาเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นั้นจริง ฉันจะหาหลักฐานมาพิสูจน์ แต่ถ้าฉันเข้าใจผิดมาตลอดสิบสองปี ฉันก็ต้องยอมรับความจริงเหมือนกัน” แพรมุกพยักหน้าช้าๆ “ขอบคุณนะคะที่ไม่เอาความแค้นมาตัดสินฉัน ทั้งที่ฉันเป็นลูกสาวของคนที่อาจจะฆ่าพ่อของคุณ” “อย่าพูดแบบนั้นแพร...เธอไม่ใช่คนที่ต้องรับผิดแทนเขา” จอมทัพตอบเพียงเท่านั้น ก่อนเลื่อนซองเอก
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 262 พ่อจำไม่ได้
“พ่อคะ...” แพรมุกเรียกขึ้นหลังจากเงียบไปนาน “ถ้าพ่อพยายามตามหามัตซึโตะแล้ว แต่กลับถูกคุณหญิงจอมขวัญสั่งให้หยุด แสดงว่าตอนนั้นพ่อสงสัยอยู่แล้วใช่ไหมคะว่าการตายของเขาอาจมีอะไรผิดปกติ?” ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง “ใช่ พ่อสงสัย แต่ความสงสัยไม่ใช่หลักฐาน พ่อมีเพียงข่าวการเสียชีวิตที่ได้รับแจ้งจากคนของมัตซึโตะ และเอกสารบางส่วนที่ไม่ตรงกัน พ่อไม่รู้ว่าใครเป็นคนจัดการเรื่องศพที่ญี่ปุ่น และไม่รู้ด้วยว่าคนที่แจ้งข่าวให้พ่อทราบรู้ความจริงมากแค่ไหน” จอมทัพหรี่ตาลง “คนที่แจ้งข่าวให้คุณเป็นใครครับ?” “ชายคนหนึ่งที่ทำงานให้มัตซึโตะ เขาติดต่อพ่อหลังเกิดเหตุไม่นาน แจ้งว่ามัตซึโตะเสียชีวิตแล้ว และมีการจัดงานศพที่ญี่ปุ่น พ่อเดินทางไปร่วมงานจริง แต่ตอนนั้นครอบครัวของเขาแจ้งว่าไม่สะดวกให้เปิดโลง พ่อจึงไม่ได้เห็นศพ” “แล้วคุณไม่สงสัยหรือครับว่าทำไมถึงไม่ยอมให้เห็นศพ?” “สงสัย แต่ในเวลานั้นพ่อไม่มีเหตุผลเพียงพอจะกล่าวหาว่าพวกเขาโกหก พ่อเองก็เพิ่งผ่านเหตุการณ์ที่ลูกเกือบเสียชีวิตมา ความคิดของพ่อมีเพียงการพาลูกออกจากเรื่องอันตรายและดูแลให้ลูกปลอด
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 261 ชาติกำเนิด
“ไม่ใช่แบบนั้น แพร” น้ำเสียงของพีระกิตสั่นเครือ “สิ่งที่พ่อมีให้ลูกทั้งหมดเป็นเรื่องจริง ความรักที่พ่อกับแม่มอบให้ลูกไม่เคยเป็นเรื่องโกหก พ่อเพียงแต่ไม่กล้าบอกความจริงเกี่ยวกับชาติกำเนิดของลูก เพราะพ่อกลัวว่าวันหนึ่งเรื่องในคืนนั้นจะย้อนกลับมาทำร้ายลูกอีก” “แต่พ่อก็ปล่อยให้หนูใช้ชีวิตโดยไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร!” เสียงของแพรมุกดังขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ จอมทัพที่ยืนอยู่ข้างเธอขยับเข้ามาใกล้ ทว่าไม่ได้พูดแทรก เขารู้ดีว่าในเวลานี้ไม่มีคำปลอบโยนใดจะทำให้ความเจ็บปวดของเธอหายไปได้ “หนูมีสิทธิ์รู้ไม่ใช่เหรอคะ? หนูมีสิทธิ์รู้ว่าตัวเองเกิดมาจากใคร มีครอบครัวที่ไหน แล้วทำไมถึงต้องไปอยู่ในคฤหาสน์ของคนอื่นในคืนที่เกิดไฟไหม้!” ปลายสายเงียบงันก่อนที่พีระกิตจะตอบด้วยเสียงแผ่วเบา “ลูกมีสิทธิ์รู้ทุกอย่าง พ่อยอมรับว่าพ่อผิดที่ปิดบังเรื่องนี้ แต่แพร...พ่ออยากให้ลูกเข้าใจว่า ในคืนที่พ่อรับลูกมา พ่อไม่ได้คิดจะพรากลูกมาจากครอบครัวที่แท้จริง พ่อเพียงต้องการให้เด็กคนหนึ่งที่ผ่านเหตุการณ์เลวร้ายได้มีชีวิตต่อไป” แพรมุกหลับตาลง น้ำตาหยดหนึ่งไหลผ่านแก้ม เธออยากโกรธ
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 260 ลูกสาวของมัตซึโตะ
จอมทัพชะงักนิ่งเมื่อชื่อของใครบางคนที่เขาคุ้นเคยดังขึ้น “คุณหญิงจอมขวัญเป็นคนสั่งปิดเรื่องนี้เหรอ?” “ใช่ พ่อไม่รู้ว่าเขาทำไปเพื่อปกป้องใคร แต่คำสั่งนั้นมีผลกับทุกคนที่เกี่ยวข้อง ไม่มีใครกล้าพูดถึงเรื่องคืนนั้นอีก” แพรมุกหันไปมองจอมทัพทันที ชื่อของจอมขวัญไม่ใช่คำตอบที่ทำให้ทุกอย่างกระจ่างขึ้น หากกลับทำให้เธอเริ่มเข้าใจว่าเหตุใดคนที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์เมื่อสิบสองปีก่อนจึงต่างเลือกเก็บความลับเอาไว้ “แล้วคุณหญิงจอมขวัญเกี่ยวข้องกับเรื่องของหนูด้วยหรือเปล่าคะ?” เธอถามบิดา “พ่อไม่มีหลักฐานว่าเขาเป็นคนออกคำสั่ง 19-041 แต่พ่อรู้ว่าเขาเข้ามาเกี่ยวข้องหลังเกิดเหตุ และเป็นคนกำชับให้พ่อเก็บเรื่องทะเบียนทดแทนไว้เป็นความลับ” “ทำไมเขาต้องทำแบบนั้น?” แพรมุกถามต่อ “พ่อไม่รู้ แพร และพ่อจะไม่โกหกลูกว่ารู้ทุกอย่าง เพราะความจริงคือพ่อเองก็มีคำถามที่ยังหาคำตอบไม่ได้” ความเงียบแผ่ปกคลุมโกดังอีกครั้งจอมทัพค่อยๆ คลายมือที่กำแน่น เขายังไม่อาจให้อภัยพีระกิตที่ปิดบังเรื่องสำคัญมานาน แต่เมื่ออีกฝ่ายยอมรับตรงๆ ว่าสิ่งใดรู้และสิ่งใดย
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 259 บุคคลต้องสงสัยคือลูก
แพรมุกพยักหน้า ทว่ายังไม่ทันที่ใครจะพูดอะไรต่อ โทรศัพท์ของอาคมก็ดังขึ้นเสียก่อน เขาหยิบขึ้นมาดู ก่อนขมวดคิ้วเมื่อเห็นชื่อผู้โทรเข้า “พีระกิตโทรมา” สายตาของจอมทัพเปลี่ยนไปทันที “เปิดลำโพง” อาคมกดรับสาย “ว่าไงครับ คุณพีระกิต” เสียงของชายวัยกลางคนดังลอดออกมาจากปลายสาย ฟังดูเหนื่อยล้ากว่าปกติ “อาคม คุณส่งซองให้จอมทัพแล้วใช่ไหม?” “ส่งแล้วครับ ตอนนี้จอมทัพกับแพรมุกอยู่ที่โกดัง 073 ด้วยกัน” ปลายสายเงียบไปชั่วขณะ ก่อนเสียงของพีระกิตจะดังขึ้นอีกครั้ง “ถ้าอย่างนั้น พวกเขาคงพบข้อความที่ซ่อนอยู่ในซองแล้ว”แพรมุกกำมือแน่น เธอขยับเข้าใกล้โทรศัพท์โดยไม่รู้ตัว “พ่อคะ” ความเงียบเข้าปกคลุมทันทีที่เสียงของเธอดังออกไป “แพร...” น้ำเสียงของพีระกิตแผ่วลง “ลูกอยู่ตรงนั้นด้วยหรือ?” “ค่ะ หนูอยู่ที่นี่ หนูเห็นเอกสาร 19-041 แล้ว รวมถึงชื่อของพ่อที่อยู่ในช่องผู้รับรองด้วย” ไม่มีคำปฏิเสธ ไม่มีคำแก้ตัว มีเพียงเสียงถอนหายใจยาวจากปลายสาย “นี่มันเรื่องอะไรกันคะ....พ่อรู้อยู่แล้วว่าสักวันลูกต้องพ
บางทีคุณอาจจะชอบ
