พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

75 챕터

บทนำ

เปลวไฟโหมลุกขึ้นสะท้อนผืนฟ้าราวกับผ้าใบสีทมิฬถูกย้อมสีแดงฉานของเพลิงใหญ่ เสียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่วคฤหาสน์หลังใหญ่ เปลวเพลิงสีส้มแดงลุกโชนกลืนกินทุกสิ่งอย่างรวดเร็ว ควันดำหนาทึบแผ่ปกคลุมจนแทบหายใจไม่ออก แพรมุกล้มลงบนพื้นหินอ่อน ร่างทั้งร่างเต็มไปด้วยร่องรอยของบาดแผล เลือดสีแดงสดไหลซึมออกจากหน้าผากจนบดบังการมองเห็น ความร้อนแผดเผาผิวกายราวกับกำลังถูกโยนลงในนรก แต่ความเจ็บปวดนั้น...ยังเทียบไม่ได้กับภาพตรงหน้า ประตูคฤหาสน์ถูกผลักเปิดออก คนรับใช้ต่างพากันช่วยรั้งร่างสูงไว้ให้ออกจากคฤหาสห์อย่างปลอดภัย แต่เขากลับรั้งตัวออกจากการจับกุม ดวงตาที่ถูกบดบังด้วยเลือดจ้องมองร่างนั้นอย่างโหยหา มือบางยกขึ้นอย่างอ่อนแรงราวกับอยากรั้งร่างนั้นไว้แต่ก็ไร้ซึ่งแรง ชายผู้เป็นสามีของเธอ....เจ้าพ่อมาเฟียผู้ทรงอำนาจกำลังวิ่งฝ่ากองเพลิงกลับเข้ามา ดวงตาของแพรมุกดาสว่างวาบขึ้นมาด้วยความหวังอีกครั้ง เมื่อเห็นร่างนั้นกำลังวิ่งเข้ามาในเปลวเพลิงมือข้างนึงปิดจมูกไว้แน่น อีกมือกำลังกำบังสายตาและสอดส่ายสายตามองหา เขากลับมาแล้ว...เขามากำลังช่วยเธอแล้ว...เธอพยาย
last update최신 업데이트 : 2026-07-24
더 보기

บทที่ 1 กลับมาวันที่จดทะเบียนสมรส

เฮือก.... "ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ ตั้งแต่วินาทีนี้...ทั้งสองท่านเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้วค่ะ" เสียงเจ้าหน้าที่หญิงดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน แพรมุกสะดุ้งเฮือก! สูดลมหายใจลึกลงปอด เธอลืมตาขึ้นด้วยหัวใจเต้นถี่ราวกับจะทะลุออกจากอกพลางหันมองซ้ายขวารอบตัว มือบางแตะสัมผัสใบหน้าและเนื้อตัวของตัวเองราวกับสำรวจ เปลวเพลิง...ควันดำ...กลิ่นไม้ไหม้...เสียงโครงตู้ไม้สักล้มครืน...และภาพสุดท้ายก่อนตายยังคงชัดเจนราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ เธอก้มมองร่างกายของตัวเองไม่มีเลือด...ไม่มีบาดแผล...ไม่มีความเจ็บปวดจากเปลวไฟที่เผาไหม้ผิวหนังจนแทบหลุดลอก "เป็นอะไรหรือเปล่าแพร" เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นข้างกาย แพรมุกดาค่อยๆ หันไปมองเจ้าของเสียง จอมทัพ หสดินทร์... ชายผู้เป็นสามีของเธอ ชายที่ทอดทิ้งเธอในชาติที่แล้ว...และเลือกอุ้มผู้หญิงอีกคนออกจากคฤหาสน์ โดยปล่อยให้เธอถูกทิ้งไว้ให้ตายเพียงลำพังกลางกองเพลิงที่ร้อนระอุ ดวงตาของแพรมุกสั่นไหว เธอมองใบหน้าหล่อเหลาที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้หัวใจเต้นแรง ใบหน้า
last update최신 업데이트 : 2026-07-24
더 보기

บทที่ 2 ภรรยาที่ไม่ยอมกลับบ้าน

"แพรมุกดา!" เสียงทุ้มของจอมทัพดังไล่หลังมาติดๆ แต่หญิงสาวไม่หยุดเดิน เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนของสำนักงานเขตดังเป็นจังหวะ ทุกย่างก้าวหนักแน่นกว่าชาติที่แล้วที่เธอเคยเดินตามแผ่นหลังกว้างของผู้ชายคนนี้ด้วยหัวใจเปี่ยมรักเสียอีก เพราะวันนี้...เธอจะไม่มีวันเดินตามเขาอีก แสงแดดยามสายสาดกระทบใบหน้าซีดขาวของแพรมุก ลมอ่อนๆ พัดผ่าน แต่ไม่อาจพัดพาความทรงจำอันโหดร้ายออกไปได้ ภาพกองเพลิง...เสียงไม้แตก...และแผ่นหลังกว้างของจอมทัพที่อุ้มผู้หญิงอีกคนเดินจากไปยังคงตามหลอกหลอนเธอไม่หยุด “แพรมุกดา" เสียงเรียบเย็นดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้จอมทัพเดินมาขวางตรงหน้า ร่างสูงใหญ่ในสูทสีดำสนิทบดบังแสงแดดจนเธอต้องเงยหน้าสบตาเขา ใบหน้าขาวเนียนนั้นมองเธอย่างวิเคราะห์ ดวงตาสีเหล็กดำจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตากลมสวยนั้นแต่สิ่งที่พบมีเพียงความว่างเปล่าที่ทำใหเขาใจหาย "เธอจะไปไหน" "กลับบ้าน" คำตอบของเธอทำให้เขาโล่งใจเพียงเสี้ยววินาทีแต่ประโยคถัดมากลับทำให้ใบหน้าหล่อเหลานิ่งสนิท "กลับบ้านของฉัน...ที่ไม
last update최신 업데이트 : 2026-07-24
더 보기

บทที่ 3 บ้านที่ฉันเคยทอดทิ้ง

รถโรลส์รอยซ์สีขาวมุกแล่นผ่านประตูรั้วเหล็กบานใหญ่เข้าสู่คฤหาสน์ตระกูลเทวาภิรมย์ ทันทีที่รถจอดสนิทแพรมุกยังคงนั่งนิ่งอยู่ภายในรถ สายตาคู่สวยทอดมองคฤหาสน์สีขาวหลังงามตรงหน้า อยู่ๆ น้ำตาก็ค่อยๆ เอ่อคลอขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เธอกลับมาแล้ว...กลับมาบ้านที่เคยตัดสินใจเดินออกไปด้วยตัวเอง ชาติที่แล้ว...เพื่อแต่งงานกับหสดินทร์ หิรกุญวรเดช เธอถึงกับทะเลาะกับบิดาและยืนยันว่าจะไม่ขอรับมรดกแม้แต่บาทเดียว ขอเพียงได้ใช้ชีวิตร่วมกับผู้ชายที่เธอรัก แต่สุดท้าย...สิ่งที่เธอได้รับกลับเป็นความตายอันโดดเดี่ยวที่สุดแสนทรมาน "คุณหนูครับ" เสียงคนขับรถเรียกเบาๆ ปลุกเธอจากภวังค์อันเจ็บปวด "ถึงบ้านแล้วครับ" แพรมุกสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนเปิดประตูลงจากรถยังไม่ทันก้าวพ้นบันไดหินอ่อน ประตูคฤหาสน์ก็ถูกเปิดออก หญิงวัยห้าสิบต้นๆ ในชุดผ้าไหมสีครีมรีบวิ่งออกมาทันที "น้องแพร!" เพียงได้ยินเสียงนั้น กำแพงที่แพรมุกสร้างไว้ก็พังทลายลงในพริบตา "แม่..." เธอพึมพำทั้งน้ำตาก่อนถูกอ้อมแขนอุ่นของผู้เป็นมารดาโอบกอดแ
last update최신 업데이트 : 2026-07-24
더 보기

บทที่ 4 คำขอหย่าฉบับแรก

แสงอาทิตย์ยามเช้าส่องแสงสีทองอร่ามสาดส่องผ่านผ้าม่านสีครีมภายในห้องนอนของแพรมุกดา เทวาภิรมย์ ทายาทสาวตระกูลผู้ดีเก่าที่เพิ่งได้รับโอกาสให้เกิดใหม่อีกครั้ง แพรมุกลืมตาขึ้นช้าๆ เธอจ้องเพดานห้องอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมือแตะหน้าอกด้านซ้าย หัวใจของเธอยังคงเต้นอยู่...ไม่มีเปลวเพลิง ไม่มีควันดำ ไม่มีความเจ็บปวดจากความตายอีก ทุกอย่างไม่ใช่ความฝันมันคือ ความจริงที่เธอได้ย้อนกลับมา แม้จะไม่รู้ว่าเพราะเหตุผลอะไรแต่การกลับมาครั้งนี้เธอจะไม่ยอมเป็นเหยื่อของใครเหมือนในชาติก่อนอีก เสียงเคาะประตูดังขึ้น ก๊อก... ก๊อก... "คุณหนูคะ" "เชิญค่ะ" แม่บ้านวัยกลางคนเปิดประตูเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม "คุณท่านกับคุณผู้หญิงรอรับประทานอาหารเช้าอยู่ค่ะ" แพรมุกพยักหน้า "เดี๋ยวฉันลงไป..." แพรมุกเดินตรงไปที่ห้องน้ำ ปรากฏร่างบางเปลือยขาวนวลเนียนที่ยืนระหงอยู่ที่หน้ากระจก แพรมุกมองดูเรือนร่างตัวเองที่ไร้รอยขีดข่วนพลางให้นึกถึงชาติก่อนที่ร่างนี้เคยเปลื้อนเลอะและเต็มไปด้วยบาดแผล ตลอด 5 ปีในฐานะของนายหญิงของบ้า
last update최신 업데이트 : 2026-07-24
더 보기

บทที่ 5 คำลาที่ถูกฉีก

"คุณแพรมุกดาอยู่ที่สำนักงานใหญ่เทวาภิรมย์กรุ๊ปครับ" จอมทัพลุกขึ้นยืนทันที เขารั้งสูทสีดำเข้มให้เข้าที่ ใบหน้านิ่งขรึม จ้องมองคณะกรรมการทั้งหมดในห้องที่ต่างก้มหน้าก้มตาหลบสายตาที่น่ากลัวนั้น "สั่งการณ์ออกมา...เลื่อนประชุมทั้งหมด" เสียงของเขาเย็นเยียบราวกับขั้วน้ำแข็ง "แต่ว่า..." "ฉันบอกว่า...ให้เลื่อนประชุมออกไปทั้งหมด" น้ำเสียงเรียบนิ่งนั้นแฝงไปด้วยพลังงานที่ทำให้ไม่มีใครกล้าโต้แย้ง เขาหยิบกุญแจรถขึ้นมา ดวงตาคมเต็มไปด้วยความแน่วแน่ "ถ้าเธออยากหย่า...อย่างน้อย...ก็ควรมาพูดต่อหน้าฉัน" ไม่ถึงสี่สิบนาทีต่อมารถสปอร์ตหรูสีดำเงาสนิทก็แล่นเข้าสู่สำนักงานใหญ่เทวาภิรมย์กรุ๊ป พนักงานทุกคนต่างแตกตื่นเมื่อเห็นเจ้าของอาณาจักรหิรกุญวรเดชก้าวลงจากรถด้วยสีหน้าเย็นชา บอดี้การ์ดร่วม 20 คนรีบลงมายืนรอเขาที่ด้านหน้าบริษัทเทวาภิรมย์กรุ๊ปจนทำให้พนักงานและคนในบริษัทเริ่มเต็มไปด้วยความโกลาหล ขณะเดียวกันบนชั้นยี่สิบห้าแพรมุกกำลังเซ็นเอกสารแต่งตั้งตัวเองเข้ารับตำแหน่งรองประธานบริหาร เธอเพิ่งวางปากกาลงน้ำหมึกยังไม่
last update최신 업데이트 : 2026-07-24
더 보기

บทที่ 6 ภรรยาของฉันไม่มีวันเป็นคนอื่น

ก๊อก... ก๊อก... เสียงเคาะประตูดังขึ้น คุณสาเดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าประหม่า "คุณแพรมุกคะ" เลขานุการสาวเปิดประตูเข้ามาอย่างเกรงใจพลางห้มหน้าไม่สบตาชายหนุ่มที่จ้องเขม่นอยู่ "ประธานพีระกิตเรียกประชุมผู้บริหารในอีกสิบนาทีค่ะ" เมื่อเห็นจอมทัพจ้องเธอสายตาจะกินเลือดกินเนื้ออยู่ สีหน้าเธอซีดเผือดทันที รีบก้มหน้าก้มตารายงานเจ้านายอย่างร้อนรน "ขะ...ขอโทษค่ะ ดิฉันไปรอหน้าห้องนะคะ..." "คุณสา...บอกคุณธนาเตรียมเอกสารที่แพรส่งไปไว้ให้แพรด้วยนะคะ แพรมีเรื่องจะเสนอฝ่ายบริหาร" แพรมุกตอบเรียบๆ "ได้ค่ะ...สาจะรีบแจ้งคุณธนาให้นะคะ" จอมทัพหันมองเธออย่างไม่เชื่อหูว่า ผู้หญฺิงตรงหน้าของเขาที่เคยวิ่งร่าไล่ตามเขามาตลอดหลายปี จะเข้าประชุมบอร์ดบริหารที่เธอเคยเกลียดที่สุด "เธอจะเข้าประชุม?" "ใช่ แปลกใจตรงไหนเหรอ" แพรมุกตอบเรียบๆ ก้มลงหยิบเอกสารบนโต๊ะ สมุดบันทึก ไอแพดมาเตรียมวางไว้ "เธอไม่เคยสนใจธุรกิจ" แพรมุกยิ้มมุมปาก เงยหน้าขึ้นสบตาคนตรงหน้าอย่างเย็นชา "คนเราก็เปลี่ยนกันได้
last update최신 업데이트 : 2026-07-24
더 보기

บทที่ 7 The River Crown

ห้องประชุมเงียบสนิท ทุกสายตาหันกลับมาจ้องมองแพรมุกดาที่กำลังยกยิ้มอย่างมั่นใจ “ถามได้ดีค่ะคุณวสันต์...แต่เอกสารการประมูลโครงการนี้มีข่าววงในแจ้งมาว่า รัฐบาลเริ่มมีการชวนผู้จัดร่วมเข้าประชุมบ้างแล้วนี่คะ...” แพรมุกดามองหน้าวสันต์ กรรมการอีกคนที่เคยเข้าร่วมการประมูลโครงการนี้ แต่กลับหลีกทางให้บริษัทของจอมทัพจนทำให้บริษัทเทวาภิรมย์กรุ๊ปต้องพลาดการเข้าร่วม และความผิดพลาดนั่นทำให้พ่อของเธอต้องเป็นหนี้เพิ่มขึ้นถึงห้าพันล้านจากการตัดสินใจโง่ๆ ของเขา “เอ่อ...คือ...” "เพราะอีกไม่เกินสามเดือน รัฐบาลจะประกาศลงทุนโครงการพัฒนาเมืองฝั่งตะวันออก ซึ่งมีงบประมาณรวมกว่าสองแสนล้านบาท และผู้ที่ชนะการประมูลระยะแรกจะกลายเป็นผู้ถือครองพื้นที่ยุทธศาสตร์ทั้งหมด" ผู้บริหารหลายคนมองหน้ากัน ข้อมูลนี้...ไม่มีใครเคยได้ยินมาก่อน แม้แต่พีระเองยังเลิกคิ้ว "แพร...ลูกมั่นใจหรือ" "มั่นใจค่ะ" เพราะเธอเคยเห็นมาแล้ว ชาติที่แล้ว...หิรกุญวรเดชกรุ๊ปคือ ผู้ชนะโครงการนี้และจากโครงการเดียวอาณาจักรของหสดินทร์ก็ขยายตัวจนกลายเป็นเบอร์หนึ่งของประเทศ แต่ค
last update최신 업데이트 : 2026-07-24
더 보기

บทที่ 8 คุณหนูน้ำใส

"เชิญเข้ามาเลยค่ะคุณสา" หลังจากที่เธออนุญาตประตูก็ถูกเปิดออกช้าๆ หญิงสาวใบหน้าจิ้มลิ้ม ผิวขาวเนียนละเอียดใบหน้าหวานสวยในชุดเดรสสีขาวสะอาดตาก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนราวกับเจ้าหญิงผู้ใสซื่อ ผิวที่ขาวราวกับกระเบื้องเคลือบรับดวงตากลมโตที่เต็มเปี่ยมด้วยความไร้เดียงสาเผยรอยยิ้มที่สดใสออกสู่โลก "สวัสดีค่ะ ดิฉัน ธารธารา เสวตพรหมค่ะ" เธอยกมือไหว้อย่างเรียบร้อย "น้ำใส..." แพรมุกเอ่ยเสียวแผ่ว จ้องมองใบหน้านั้นด้วยแววตาที่เก็บกักความรู้สึกไว้ไม่มิด น้ำใสโค้งตัวพลางยิ้มหวาน “ค่ะ...ใช่...น้ำใสค่ะ” เธอหันไปหาจอมทัพที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาจึงยิ้มและพยักหน้ารับตามมารยาท ส่วนแพรมุก...เพียงยกยิ้มบางแต่ในใจกลับเย็นเฉียบ 'มาแล้วสินะ...เร็วกว่าที่คิดแหะ' ผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งเคยทำลายชีวิตเธอแต่เธอก็ไม่คิดว่า โชคชะตาจะพาเธอมาเจอผู้หญิงคนนี้เร็วขนาดนี้ ทั้งที่ในชาติที่แล้ว...เธอต้องแต่งงานกับจอมทัพไปแล้วถึง 2 ปี น้ำใสถึงได้เข้ามาในชีวิตคู่ของเธอเข้าเขาแท้ๆ น้ำใสหันไปยิ้มให้จอมทัพด้วยรอยยิ้มที่อ่อนหวาน เธอเดินไปหยุดที่เก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานของแพรมุก
last update최신 업데이트 : 2026-07-24
더 보기

บทที่ 9 มารยาประดิษฐ์

"ขอบคุณนะคะ" น้ำเสียงยังคงอ่อนหวานจนฟังดูน่าสงสาร แพรมุกเบ้ปากทันทีที่เห็นภาพนั้น ผู้หญิงคนนี้มารยาทร้ายกาจ ชาติที่แล้วที่เธอต้องแพ้เสมอก็เพราะการแสดงของธารธาราดูน่าสงสารและน่าเห็นใจเสมอ "ไม่เป็นไรครับ" จอมทัพเอ่ยจบก็ผละออกจากร่างบาง เขาหันไปมองหน้าเมียที่ตอนนี้หน้านิ่ง จ้องมองทั้งคู่ด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง "ครั้งหน้าค่อยๆ เดินก็ได้นะคะ พื้นห้องฉันเรียบมาก ไม่น่าจะสะดุดอะไรง่ายขนาดนั้น" ประโยคนั้นทำให้น้ำใสกำมือแน่นแต่ใบหน้ายังคงแต้มรอยยิ้มอ่อนโยน เพราะถึงเธอจะแสร้งล้มและถูกค่อนด้วยคำพูดแรงๆ จากแพรมุกแต่มันก็คุ้มที่เธอได้อยู่ในอ้อมกอดของจอมทัพ "น้ำใสคงตื่นเต้นน่ะค่ะ ไม่คิดว่าจะได้พบทั้งคุณแพรมุกดาและ...คุณหสดินทร์พร้อมกัน" เธอหันไปสบตาจอมทัพ ก่อนยิ้มเขินๆ "คุณพ่อเล่าให้ฟังบ่อยค่ะว่าคุณหสดินทร์เป็นนักธุรกิจรุ่นใหม่ที่เก่งที่สุด" จอมทัพพยักหน้ารับเพียงเล็กน้อย "ขอบคุณครับ" คำตอบสั้นๆ ทำให้น้ำใสแอบผิดหวัง ในที่แพมุกหวนคิดถึงเรื่องเก่าๆ ชาติที่แล้ว...ผู้ชายคนนี้สุภาพกับเธอเสมอ และนั่นก็เพียงพอให้แพรมุกร
last update최신 업데이트 : 2026-07-24
더 보기
이전
123456
...
8
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status