LOGINShare
จอมวางแผน
publish date:
2026-09-23 16:22:05
Latest chapter
พลิกโฉมคุณหนูรองขี้โรคแห่งสกุลหลิน ล่อลวง
หลายวันต่อมา กองกำลังทหารที่ได้รับคำสั่งลับให้ตามมาสมทบภายหลังก็มาถึงอย่างรวดเร็ว ทหารทุกนายล้วนมีฝีมือฉกาจ ภายใต้การนำของรองแม่ทัพมู่หรงจ้านและกลุ่มองครักษ์เสื้อแพรของรองผู้บัญชาการเซียวจิ้งเฉวียน ทั้งหมดได้เข้าประจำจุดดักซุ่มรอบเส้นทางยุทธศาสตร์เรียบร้อยแล้ว ทุกคนพรางกายอยู่ใต้เสื้อคลุมสีกลมกลืนกับโขดหินและพุ่มไม้ ลมหายใจเป็นไอสีขาวจาง ๆ ท่ามกลางอากาศที่เริ่มเย็นจัดเซียวจิ้งเฉวียนในชุดเครื่องแบบทะมัดทะแมงสีดำสนิททับด้วยเสื้อคลุมเนื้อหนาเพื่อความคล่องตัว นั่งคุกเข่าข้างหนึ่งอยู่หลังพุ่มไม้หนาบนเนินผาสูง นัยน์ตาคมกริบดุจพยัคฆ์ร้ายจับจ้องไปยังเส้นทางคดเคี้ยวเบื้องล่างอย่างไม่วางตา มือกุมด้ามกระบี่คู่กายไว้แน่น แผ่รังสีเยือกเย็นกดดันและไอสังหารเข้มข้นออกมาจนทหารฝีมือดีที่อยู่รอบข้างลอบกลืนน้ำลายและรู้สึกอึดอัดจนแทบไม่กล้าขยับกาย ในหัวของเขาเวลานี้มีเพียงภาพใบหน้างดงามที่เย็นชาของหลินชิงเหยายามที่นางตัดรอนเขาเมื่อวันวาน ยิ่งทำให้นึกห่วงใยในความปลอดภัยของนางและเปลี่ยนความเจ็บปวดนั้นเป็นความเกรี้ยวกราดที่จะบดขยี้ศัตรู"ใต้เท้า ขบวนขนแร่เถื่อนของตระกูลกู้เคลื่อนตัวออกจากโรงถลุงแร่บนภูเขาแ
พลิกโฉมคุณหนูรองขี้โรคแห่งสกุลหลิน จอมวางแผน
ความเงียบงันปนอึดอัดเข้าปกคลุมร้านชาสมุนไพรและเครื่องหอมท้ายเมืองอันหนิงอย่างรวดเร็ว หลังจากเงาร่างของอันธพาลตระกูลกู้ลับหายไปจากสายตา ทิ้งไว้เพียงกลิ่นควันจาง ๆ ของความขัดแย้งและรอยยิ้มหยันที่ยังคงค้างอยู่บนมุมปากของหลินชิงเหยา นางเบือนสายตากลับมาจากบานประตูที่เปิดอ้า ข้ามผ่านแววตาตัดพ้ออันปวดร้าวของเซียวจิ้งเฉวียนไปราวกับเขาเป็นเพียงธาตุอากาศที่ไม่มีตัวตน"พี่ใหญ่ พวกเราไปจัดของด้านหลังร้านกันเถิดเจ้าค่ะ" หลินชิงเหยาเอ่ยเสียงเรียบพลางหันไปประคองหลินเม่ยหลิงที่ยังคงหน้าซีดเผือดด้วยความตระหนก"ชิงเหยา... ข้า..." เซียวจิ้งเฉวียนก้าวตามมา ขยับริมฝีปากคล้ายอยากจะอธิบายเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นในเมืองหลวง อยากจะบอกนางว่าเขาไม่เคยคิดทรยศต่อความไว้ใจของนางเลยแม้แต่น้อย แต่แผ่นหลังบอบบางที่เหยียดตรงและกิริยาเมินเฉยของหญิงสาวกลับเป็นปราการหนาที่ผลักไสเขาให้อยู่ห่างออกไปนับพันลี้"ใต้เท้าเซียว" หลินชิงเหยาหยุดชะงัก เอี้ยวใบหน้าด้านข้างกลับมามองเขา นัยน์ตาคู่สวยราบเรียบจนน่าใจหาย "ร้านของข้าปิดทำการแล้ว และพวกข้าสองพี่น้องก็เป็นเพียงนักโทษเนรเทศที่ต้องทำมาหากินเลี้ยงชีพ ไม่มีเวลาว่างมารับร
พลิกโฉมคุณหนูรองขี้โรคแห่งสกุลหลิน สนใจสองพี่น้อง
สายลมพัดพากลิ่นอายชื้นแฉะของผืนดินและไอหมอกหนามาเยือน ทัศนียภาพเบื้องหน้าของคณะเดินทางปรากฏเป็นแนวกำแพงเมืองเก่าแก่ที่ผุกร่อนจนเห็นเนื้ออิฐสีซีด ประตูเมืองทำจากไม้เนื้อแข็งคล้องโซ่เหล็กเส้นหนา มีทหารยามในเครื่องแบบซอมซ่อสองสามนายยืนสัปหงกพิงทวนอยู่ด้วยท่าทางเกียจคร้านเมืองอันหนิงที่เป็นสถานที่เนรเทศตระกูลหลินเสียงฝีเท้าขยับก้าวเดินของม้าศึกเจ็ดตัวบดบังด้วยเสียงหวีดหวิวของลมป่า เซียวจิ้งเฉวียนในชุดลำลองสีนิลทับด้วยเสื้อคลุมสีเทาเข้มเพื่ออำพรางฐานะองครักษ์เสื้อแพร ดึงสายบังเหียนให้ม้าหยุดนิ่งอยู่บนเนินหินสูงเหนือตัวเมือง กวาดสายตามองกลุ่มหลังคาบ้านเรือนที่ตั้งเรียงรายอย่างแออัดใต้กลุ่มหมอกหนาทึบ ดวงตาทอประกายความห่วงหาลึกล้ำจนยากจะปิดบัง‘ชิงเหยา ข้ามาหาเจ้าแล้ว เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง’"ใต้เท้าเซียว ถึงเมืองอันหนิงแล้วขอรับ" โม่เฉินควบม้าเข้ามาขนาบข้าง เอ่ยรายงานด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แววตาขี้เล่นเจ้าสำราญเปลี่ยนเป็นความเคร่งขรึมระแวดระวัง "สายสืบของพวกเราที่ล่วงหน้ามาก่อน รายงานว่ายามนี้สถานการณ์ในเมืองอันหนิงค่อนข้างตึงเครียด ตั้งแต่ใต้เท้าสั่งให้คนของพวกเราเฝ้ารอบเรือนพักของแม่นางหลิน
พลิกโฉมคุณหนูรองขี้โรคแห่งสกุลหลิน ย้ายไปสืบคดี
สายฝนในเมืองหลวงอาจไม่ได้หนาวเหน็บเท่าเมืองอันหนิง บรรยากาศภายในห้องหนังสือส่วนตัวขององครักษ์หนุ่มกลับเย็นเยียบจนน่ากลัว เซียวจิ้งเฉวียนนั่งนิ่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน นัยน์ตาคู่คมแดงก่ำจากความเหนื่อยล้าและความระทมทุกข์ ภาพแผ่นหลังบอบบางที่เหยียดตรงและแววตาปวดร้าวของหลินชิงเหยายังคงตามมาหลอกหลอนและกรีดเฉือนหัวใจของเขาอยู่ทุกเมื่อ ความเข้าใจผิดที่ฝังรากลึกทำให้นางปิดกั้นเขาโดยสิ้นเชิง ทว่าชายหนุ่มหาใช่บุรุษที่จะยอมแพ้ต่อโชคชะตา ในเมื่อนางไม่เชื่อใจเขาก็จะใช้ความจริงและหลักฐานทั้งหมดขจัดมลทินให้หมดสิ้น กอบกู้ความบริสุทธิ์ให้ตระกูลของนางมือหนาเปิดม้วนฎีกาลับเก่าชิ้นหนึ่งขึ้นมาอ่านอย่างละเอียด มันคือบันทึกคดีใหญ่ของเมืองอันหนิง ซึ่งเป็นสถานที่เนรเทศตระกูลหลินนับเป็นความประจวบเหมาะหรือฟ้าลิขิตก็มิอาจทราบ เมืองอันหนิงแห่งนี้มีคดีทุจริตและกดขี่ราษฎรครั้งใหญ่ที่ยังคงค้างคาอยู่ คดีที่เกี่ยวพันกับการลักลอบขนแร่เถื่อนและการค้ามนุษย์ ซึ่งองครักษ์เสื้อแพรคนก่อน ๆ พยายามเข้าไปสะสางแต่กลับไม่เคยสำเร็จ บ้างก็หายสาบสูญ บ้างก็ถูกลอบสังหารกลางทาง เนื่องจากตัวการใหญ่ในพื้นที่เป็นขุนนางท้องถิ่นที่มีอิทธิพลมื
พลิกโฉมคุณหนูรองขี้โรคแห่งสกุลหลิน หมดสิ้นความไว้ใจ
สายฝนยังคงโปรยปรายลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา ดั่งฟากฟ้าร่วมหลั่งน้ำตาให้แก่ความสูญเสียที่พังทลายของตระกูลหลิน กลิ่นอายดินชื้นแฉะคละคลุ้งปนเปไปกับกลิ่นธูปหอมจาง ๆ ที่จุดทิ้งไว้หน้าป้ายวิญญาณของหลี่ซูเยี่ยน ภายในศาลาทำพิธีอันทรุดโทรมของวัดร้างชายป่าเมืองอันหนิง บรรยากาศเงียบสงัดและเหน็บหนาวจนจับขั้วหัวใจ หลินชิงเหยาและหลินเม่ยหลิงนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นกระดานไม้ที่ชื้นแฉะ ดวงตาของสตรีทั้งสองบวมช้ำและว่างเปล่า ไร้ซึ่งหยาดน้ำตาจะไหลรินออกมาได้อีก ยามนี้รากฐานจิตใจที่เคยยึดเหนี่ยวไว้สูญสลายไปหมดสิ้น พวกนางเหนื่อยล้าจนแทบไม่มีแรงขยับกายท่ามกลางเสียงสายฝนที่ตกกระทบหลังคาผุพัง เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของกลุ่มคนจำนวนหนึ่งพลันดังใกล้เข้ามา พร้อมกับเงาร่างสูงใหญ่ในชุดสีดำสนิทที่เปียกปอนไปด้วยหยาดฝน ชายหนุ่มก้าวเข้ามาภายในศาลาอย่างเร่งรีบ ใบหน้าของเซียวจิ้งเฉวียนซีดเผือด แววตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดเมื่อมองตรงไปยังโลงไม้กระดานธรรมดาและป้ายวิญญาณ ก่อนจะเลื่อนสายตามาหยุดอยู่ที่ร่างบอบบางของหลินชิงเหยา"คุณหนูหลิน ข้าขอแสดงความเสียใจด้วย" น้ำเสียงของเขาแผ่วเบาและสั่นเครืออย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนหลินชิงเหยาและห
พลิกโฉมคุณหนูรองขี้โรคแห่งสกุลหลิน งานศพมารดา
หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายที่โรงน้ำชาผ่านพ้นไปได้ไม่นาน กิจการของสองพี่น้องตระกูลหลินในเมืองอันหนิงก็ทวีความรุ่งเรืองขึ้นตามลำดับ ท่ามกลางกระแสเงินทองที่เริ่มไหลมาเทมาจนสามารถพยุงฐานะให้มั่นคง ลมมรสุมลูกใหญ่กลับพัดหวนเข้ามาซ้ำเติมชะตากรรมของพวกนางอีกคราอย่างเงียบเชียบ และหนนี้มันบีบคั้นหัวใจยิ่งกว่าการโดนริบทรัพย์สินในเมืองหลวงหลายเท่าในค่ำคืนที่ลมหนาวจากชายป่าพัดกระโชกแรง แสงตะเกียงน้ำมันในห้องนอนเล็กของบ้านเช่าสั่นระริก หลี่ซูเยี่ยนที่เคยมีอาการดีขึ้นจากชาสมุนไพรล้างพิษกลับล้มพับลงไปบนที่นอนกะทันหัน ใบหน้าของหลี่ซูเยี่ยนซีดเผือด ลมหายใจแผ่วเบาลง ร่างกายที่เคยซูบผอมอยู่แล้วกลับเย็นเฉียบ"ท่านแม่! ท่านแม่เจ้าคะ ลืมตามามองข้าก่อน"เสียงกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนกของหลินเม่ยหลิงดังฝ่าความเงียบ หลินชิงเหยาที่กำลังง่วนอยู่กับการคัดแยกใบชาที่ห้องโถงด้านนอก เปิดประตูเข้ามาในห้องทันควัน หัวใจของนางกระตุกวูบอย่างรุนแรงเมื่อเห็นสภาพของมารดา นางรีบทรุดกายลงนั่งข้างแคร่ไม้ นิ้วเรียวบางยื่นไปจับชีพจรที่ข้อมือของหลี่ซูเยี่ยนทันทีเพียงแค่สัมผัสชีพจรที่เต้นแผ่วเบา สลับกับขัดข้องเป็นห้วง ๆ สมองของหลิน
You May Also Like
ท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ดอกท้อในสายลม37.4K viewsแม่หมอหลงยุคมาเป็นหมอดูผู้มีญาณวิเศษ
ต้าซินซิน25.6K viewsหวนคืนอีกคราสตรีร้ายขอกลับใจ
Tuk Kung48.4K viewsข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง33.4K viewsชะตารักใต้เงาแค้น
คุณยายจิ้งจอก391 viewsพลิกชะตานางคณิกาข้ามภพ
sanvittayam251 viewsสามีเจ้าขา อย่าเย็นชากับภรรยานักเลย
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า125 viewsอดีตสามีข้าคือราชบุตรเขย
ม่านอวี้101 views
