EP.01 ผู้หญิงที่น่าอิจฉา? [2]

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความเงียบงันและความอึดอัดของแก้วขวัญที่แทบจะกินข้าวไม่ลงแต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากฝืนกินเข้าไปเพราะเธอไม่สามารถลุกจากโต๊ะขึ้นก่อนพ่อแม่ของสามีได้

หลายชั่วโมงต่อมา

แก้วขวัญยืนรับลมอยู่ที่ระเบียงของห้องนอนพลางคิดถึงคำพูดต่าง ๆ ของฟางฉินและบุหลัน

ฟางชุนเป็นรักแรกและเป็นคนแรกในทุก ๆ อย่างของเธอ เป็นที่พักพิง เป็นกำลัง และคอยอยู่เคียงข้างเธอเสมอมา เธอกับฟางชุนคบหากันมาสองปีตั้งแต่เธอเรียนอยู่ปีสองส่วนเขาเป็นรุ่นพี่ต่างคณะเรียนอยู่ปีสี่ หลังจากเธอเรียนจบเขาก็ขอเธอแต่งงานทันทีจนกระทั่งตอนนี้เป็นเวลากว่าหนึ่งปีแล้วที่เธอเข้ามาเป็นแม่บ้านให้สามีอย่างเต็มตัวเพราะอีกฝ่ายไม่ยอมให้เธอทำงาน ทำให้เธอไม่ได้ใช้วิชาความรู้ที่เรียนมาในการทำงานหาประสบการณ์ต่าง ๆ แม้จะเสียดายแต่เธอก็มีความสุขดีแล้วสำหรับทุกวันนี้

…เพราะแค่มีเขาชีวิตเธอก็ไม่ต้องการอะไรมากมายอีกแล้ว

ฟางชุนรักและเสมอต้นเสมอปลายกับเธอมาตลอดทั้ง ๆ ที่ฐานะชาติตระกูลของเขากับเธอนั้นต่างกับลิบลับ เธอเป็นแค่ผู้หญิงธรรมครอบครัวไม่ได้ร่ำรวยมีชาติตระกูล ต่างจากฟางชุนที่เป็นถึงลูกชายและทายาทคนเดียวของตระกูลดัง เพียบพร้อมไปไปในทุก ๆ ด้าน นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้พ่อกับแม่ของสามีไม่ค่อยปลื้มเธอในฐานะลูกสะใภ้ เพราะลูกชายเพียงคนเดียวปฏิเสธผู้หญิงที่ท่านหาไว้ให้และยืนกรานที่จะแต่งงานกับเธอ

“เป็นอะไรไป? หรือคิดถึงเรื่องที่ป๊ากับม้าพูดอีกแล้วเหรอหืม?” ร่างสูงที่เดินเข้ามาสวมกอดภรรยาเอาไว้จากทางด้านหลังเอ่ยถามเสียงทุ้มพลางลูบพวงแก้มนวลของเธอเบา ๆ อย่างอ่อนโยน

“ก็…ค่ะ นี่เราก็แต่งงานกันมาเป็นปีแล้วแต่ขวัญยังมีหลานให้ท่านไม่ได้เลย ขวัญกลัวว่า…” เพราะครอบครัวของฟางชุนเป็นเชื้อสายจีนซึ่งทางฝั่งของพ่อของเขาเป็นจีนแท้นั่นจึงเป็นเหตุผลที่พ่อกับแม่ของเขาต้องการหลานเพื่อเป็นทายาทในการสืบสกุลเป็นคนต่อไป และถ้าหากเธอยังไม่มีลูกทั้งคู่ก็คงจะหาผู้หญิงเข้ามาเป็นภรรยาของฟางชุนอีกคน

“อย่าคิดมากสิ พี่บอกแล้วไงว่าเจ้าตัวเล็กก็ต้องมาเกิดกับเรา หลังจากนี้เราก็พยายามกันอีกสักนิด ขวัญเองก็อย่าเครียด อย่ากังวล ดูแลรักษาสุขภาพแล้วก็ทานยาบำรุงที่ม้าท่านหามาให้อย่างสม่ำเสมอก็พอ”

“ถ้าเรามีลูกด้วยกัน มีหลานให้ท่านได้ท่านทั้งสองก็จะลดอคติที่มีต่อขวัญไปเอง” นี่เป็นประโยคที่ดังก้องอยู่ในหัวตั้งแต่วันแต่งงานเป็นต้นมา หากเธออยากให้ทั้งพ่อและแม่ของสามียอมรับในตัวเธอก็คือเธอต้องมีลูก มีหลานให้แก่ทั้งคู่อย่างที่ต้องการ

ใคร ๆ ก็บอกว่าชีวิตของเธอน่าอิจฉาไม่ต่างจากหนูตกถังข้าวสารที่มีสามีแสนดีรักครอบครัวและพ่อแม่สามีที่รักและเอ็นดูลูกสะใภ้ แต่ใครจะรู้ว่าสิ่งที่เธอต้องเจอหลังจากก้าวขาเข้ามาในคฤหาสน์แห่งนี้มันเต็มไปด้วยความกดดันมากแค่ไหน

เธอต้องทำหน้าที่ภรรยาที่ไม่ต่างจากแม่บ้าน คอยเข้าครัวเพื่อทำอาหารให้สามีในทุก ๆ มื้อทั้งเช้าและเย็น คอยแยกเสื้อผ้าของสามีก่อนนำไปซัก เตรียมน้ำให้อาบ เตรียมชุดไว้ให้ใส่ ดูแลความเรียบร้อยภายในบ้านตามคำสั่งของบุหลันที่เป็นแม่สามี

‘ถึงเธอจะเข้ามาอยู่ที่นี่ในฐานะเมียของตาชุนและสะใภ้ของตระกูลฟางแต่เธอก็ต้องทำหน้าที่ทุกอย่างด้วยตัวเองเป็นหลัก ไม่ว่าจะทำอาหาร งานบ้าน ซักผ้า รีดผ้า ดูแลความเรียบร้อยให้สามีในเรื่องต่าง ๆ เป็นแม่บ้านที่ดีให้แก่สามี’