Novels by CHAOIL.

“เร็ว ๆ สิคะน้องฌา ขอโทษปะป๊าค่ะ”“ขอโทษค่ะปะป๊า น้องฌารักปะป๊าค่ะ” ฌารีณพูดพลางขยับตัวขึ้นไปหอมแก้มผู้เป็นพ่ออย่างเอาใจ“โอเคค่ะ ไปเล่นได้เลย” หลังจากได้รับอนุญาตจากผู้เป็นแม่เด็กน้อยก็รีบวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้าไปหาเด็กชายทันทีด้วยความดีใจ“ไอ้เหนือมึงจะร้องไห้เหรอวะ?” เสียงกันต์ธีร์ดังขึ้นทำให้เชอรีลหันกลับมามองหน้าสามีที่ตาแดงก่ำ“มึงก็รู้ในชีวิตวันกลัวอย่างสองอย่างคือกลัวเมียกับลูกไม่รัก” ตามมาด้วยเสียงของหลี่หยาง“ฮ่า ๆ โคตรอ่อน” สิงหเรศได้ทีก็ไม่ลืมที่จะขยี้ซ้ำ“โอ๋ ๆ คุณพ่อสุดหล่อ น้อยใจลูกสาวเหรอคะเนี่ย” คุณแม่ลูกสองเอ่ยขึ้นยิ้ม ๆ เพราะเหนือเกล้ามักจะมีอาการแบบนี้เวลาน้อยใจลูกสาว ซึ่งความหมายก็คือกลัวฌารีนไม่รักอีกทั้งเขายังหวงลูกมากแต่ลูกสาวของเธอติดใต้นทีมากเพราะเล่นด้วยกันตั้งแต่ฌารีณยังแบเบาะ“เฮียไม่อยากให้ลูกของเราติดคนอื่นมากกว่าเฮีย เฮียหวงลูก”“เชอรู้ค่ะ แต่น้องฌาติดใต้นทีมากเพราะเขาเล่นด้วยกันตั้งแต่ลูกของเรายังไม่รู้ความเลยนะคะ”“มึงไม่ต้องห่วงหรอกน่าเดี๋ยวลูกมึงโตกว่านี้หน่อยกูจะพาลูกกูไปสู่ขอไว้ก่อน” ใต้ภพเอ่ยขึ้นอย่างขบขัน“พ่อง! กูไม่ยกให้เว้ย! ถ้ามึงมากูจะรับแขกด้วยลู

ตอนพิเศษ 07พ่อจงอางหวงไข่“เฮียรักเธอนะเชอรีล ในชีวิตนี้แค่มีเธอกับลูกเฮียก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว”“เชอก็รักเฮียค่ะ ขอบคุณที่ในวันนั้นเฮียไม่ถอดใจแล้วก็ไปจากเชอจริง ๆ”“เฮียต้องเป็นฝ่ายขอบคุณเธอมากกว่าที่ยอมให้โอกาสเฮียในวันนั้น ทำให้เฮียได้พิสูจน์ตัวเองว่ารักเธอมากแค่ไหน” ที่ผ่านมาที่เขาทำทุกอย่างล้วนออกมาจากใจไม่ใช่ทำเพียงเพราะอยากให้เธอยกโทษให้ ถ้าหากในวันนั้นเธอไม่ให้โอกาสเขาเขาก็จะคอยดูแลเธอไปตลอดชีวิตและไม่คิดดึงใครเข้ามาแทนที่เธออยู่ดีทั้งคู่ส่งยิ้มให้กันด้วยความรักใคร่ก่อนที่ใบหน้าจะค่อย ๆ โน้มเข้าหากันจนกระทั่งริมฝีปากแนบชิดกันอย่างดูดดื่มในที่สุด“อ๊ะอืมม~”“อืมม” มาเฟียหนุ่มสอดเรียวลิ้นเข้าไปในโพรงปากร้อนเกี่ยวตวัดดูดดื่มกันอย่างร้อนแรงในขณะที่มือหนาเลื่อนขึ้นมาบีบเคล้นเต้าอวบเต่งตึงผ่านเนื้อผ้าเซ็กซี่ที่เธอสวมใส่“อืออ…พอแล้วค่ะ ใกล้จะได้เวลาเป่าเค้กของลูกแล้วนะคะ” นานหลายนาทีกว่าเชอรีลจะเป็นฝ่ายผละออกก่อนที่จะเลยเถิดไปมากกว่านี้เมื่อถูกมือปลาหมึกของสามีลูบไล้ตามสัดส่วนร่างกายอย่างเล้าโลม“คืนนี้ขึ้นให้เฮียนะ” เสียงแหบพร่าเอ่ยออกมาหลังจากจำใจต้องละออกจากริมฝีปากบวมเจ่อน้

ตอนพิเศษ 06คุณพ่อลูกสองห้าปีต่อมา@คฤหาสน์ของเหนือเกล้า x เชอรีล- งานเลี้ยงฉลองวันคล้ายวันเกิดของฌารีณภายในคฤหาสน์หลังใหญ่ซึ่งเป็นเรือนของเหนือเกล้าและเชอรีลถูกจัดเป็นงานปาร์ตี้ขนาดเล็กบริเวณสนามหญ้าด้านหน้าที่มีเฉพาะคนในครอบครัวและเพื่อน ๆ ที่สนิทเท่านั้นซึ่งเจ้าของงานก็คือลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนสุดห่วงสุดหวงของมาเฟียหนุ่มที่ในค่ำคืนนี้อายุครบ 5 ขวบพอดีเชอรีลกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุข ที่เห็นภาพสุขสันต์ของแต่ละครอบครัวทั้งกลุ่มเพื่อนของเหนือเกล้าและเพื่อนของเธอที่จับจูงมือลูก ๆ เดินเข้ามาร่วมงาน ภาพความสุขแบบนี้ใช่ว่าจะหากันได้ง่าย ๆ เพราะทุกคนก็ต่างมีครอบครัวมีชีวิตและหน้าที่ที่ต้องดูแลรับผิดชอบจะมาสนุกสังสรรค์เหมือนสมัยเรียนไม่ได้อีกแล้วอีกอย่างที่ทำให้เธอมีความสุขขนาดนี้ก็เพราะเพื่อนรักของเธอทั้งสามคนต่างก็มีความครัวที่อบอุ่นกันหมดแล้วโซลินกลายเป็นคุณแม่ลูกสองโดยมีสามีอย่างใต้สมุทรที่ทั้งรักและเทิดทูนถึงขนาดเซ็นยกสมบัติทุกอย่างให้เมียในวันแต่งงานรชาก็กลายเป็นคุณแม่ลูกหนึ่งที่มีลูกสาววัยกำลังน่ารักน่าชัง และมีสามีหนุ่มใหญ่ที่อบอุ่นคอยดูแลอยู่ไม่ห่าง จ

“ปะป๊าน้อยใจหม่ามี้แล้ว เด็กดีดูดนมจากขวดก่อนนะคะเดี๋ยวหม่ามี้ไปง้อปะป๊าก่อน”“แอ๊ะ~” ร่างป้อมส่งเสียงอ้อแอ้ราวกับเข้าใจดีทำให้เชอรีลอุ้มลูกสาวไปวางไว้ในเปลสี่เหลี่ยมจ้างเตียงพร้อมกับหยิบขวดนมที่ชงไว้ป้อนใส่ปากให้ลูกสาวไม่นานนักฌารีนก็นอนหลับไปทำให้เธอดึงขวดนมออกจากปากเล็ก ๆ เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จก็เดินตามพ่อของลูกเข้าไปในห้องน้ำซ่าา~หญิงสาวยกยิ้มเมื่อได้ยินเสียงน้ำกระทบพื้นดังออกมาจากด้านใน มือเรียวจัดการถอดชุดที่สวมใส่อยู่ออกจนเหลือเพียงร่างกายเปลือยเปล่าก่อนจะเดินเข้าไปด้านในก็เห็นร่างเปลือยเปล่ากำยำของคนรักยืนนิ่งให้น้ำรดผิวกายอยู่หมับ!เธอเดินเข้าไปสวมกอดเข้าทางด้านหลังทำให้ร่างสูงชะงักนิ่งเลื่อนมือไปปิดน้ำ“หนีมาอาบน้ำคนเดียวแบบนี้ปะป๊าขาไม่อยากกินนมหม่ามี้แล้วเหรอคะ” เสียงหวานเอ่ยยั่วยวนพลางใช้มือลูบตามร่างกายกำยำที่เต็มไปด้วยหมัดกล้ามก่อนจะหยุดอยู่ที่ท่อนเอ็นใหญ่แล้วจับชักรูดอย่างเล่นท่า“อ๊าา” เหนือเกล้าหลุดเสียงครางต่ำเมื่อท่อนเอ็นถูกปรนเปรอด้วยมือนุ่ม ๆ ของเมียรัก ส่วนทางด้านหลังก็ถูกเต้าใหญ่ ๆ บดเบียดแนบกายจนร่างกายแนบแน่น“เฮียน้อยใจเชอเหรอคะ?”“เปล่า เฮียแค่…เฮียขอ

ตอนพิเศษ 05ป้อนจนอิ่ม NCหกเดือนต่อมา“เอิ๊กก~” เสียงหัวเราะของฌารีนในวัยหกเดือนดังขึ้นในขณะที่นอนอยู่บนเตียงนุ่มโดยมีผู้เป็นพ่อก้มหน้าซุกพุงกลม ๆ เพื่อหยอกเย้าลูกสาว“ไหนปะป๊าขอกินซาลาเปากลม ๆ หน่อยเร็ว”“อ๊ากก~”แปะ!“โอ๊ย! คนสวยตีปะป๊าอีกแล้วนะครับ” เหนือเกล้าแสร้งทำหน้าน้อยใจเมื่อถูกมือป้อมน้อยตีเข้ามาที่หน้าในยามที่กำลังจะก้มหน้าฟัดพุงป่อง ๆ ด้วยความมันเขี้ยว“แอ๊ะ~ ปาปา~” และแน่นอนว่าทุกครั้งที่น้อยใจก็จะถูกลูกอ้อนไร้เดียงสาของลูกสาวตัวน้อยที่พยายามเปล่งเสียงเรียกปะป๊า ทุกครั้งที่ได้ยินหัวใจผู้เป็นพ่อกลับเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นดีใจทุกครั้งที่เห็นพัฒนาการทุกก้าวของลูกสาว“อ้อนปะป๊าแบบนี้แปลว่าตีปะป๊าอีกแล้วใช่ไหมคะเนี่ย” เชอรีลที่เดินเข้ามาทันได้ยินเสียงอ้อแอ้ของลูกสาวก็ฉีกยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู เพราะทุกครั้งที่เหนือเกล้าทำหน้าเศร้าหรือน้อยใจก็ต้องพ่ายแพ้ให้แก่ลูกอ้อนไร้เดียงสาของลูกสาวตลอดฌารีนในวัย 6 เดือนเป็นช่วงวัยที่กระตือรือร้น พลิกตัวคว่ำหงาย และลุกนั่งเองได้ พยายามคืบคลาน เริ่มคว้าหยิบของปัดป่ายไปมา และเริ่มอ้อแอ้สื่อสาร จดจำชื่อตัวเองและหน้าตาคนคุ้นเคยได้อย่างดี ที่สำ

“ยู ๆ~” ท่าทางไร้เดียงสาของใต้นทีเรียกร้อยยิ้มและเสียงหัวเราะจากทุกคนอย่างเอ็นดูเด็กน้อย“ไอ้คุณทำไมมึงไม่พาเมียมาด้วยวะ มารับขวัญหลานทั้งที” กันต์ธีร์เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นหลี่หยางมาคนเดียวทั้ง ๆ ที่แต่งงานไปแล้วเมื่อหลายเดือนก่อน“แค่เมียแต่งไม่ใช่เมียกู” ทว่าเจ้าของชื่อกลับตอบเสียงเย็นชา ทุกคนต่างก็รู้ดีว่าการแต่งงานของหลี่หยางกับฟางหลินเกิดขึ้นเพราะอะไร อีกทั้งหลี่หยางยังปักใจเชื่อว่าคนรักอย่างวิเวียนถูกพ่อของภรรยาพรากชีวิตไปเรื่องราวความสัมพันธ์ของทั้งคู่ต่างก็ซับซ้อนและหาจุดจบไม่เจอเลยจริง ๆ“หลักฐานก็ไม่มีมึงก็อย่าตั้งแง่เกลียดชังเขาหน่อยเลยไอ้คุณ เรื่องในวันแต่งงานนั่นมึงก็หักหน้าเขาเกินควรแล้ว มีที่ไหนจะฆ่าว่าที่เจ้าสาวให้ตาย”“ยัยนั่นสมควรตาย ตระกูลสารเลวแบบนั้นอยู่ไปก็รกโลก”ก๊อก~ ก๊อก~เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนจะตามาด้วยร่างสูงของนายแพทย์หนุ่มที่เดินเข้ามา“พี่มาช้าไปหรือเปล่าเนี่ย?”“พี่หมอ กลับมาตั้งแต่เมื่อไรคะ?” เชอรีลส่งยิ้มให้ซานที่เดินเข้ามาเพราะอีกฝ่ายไปต่างประเทศเมื่อเดือนที่แล้ว“มาถึงเมื่อคืนน่ะ พอรู้ว่าเราคลอดแล้วก็รีบมาเลย พี่พาหลินมาด้วยพอดีอยู่ด้วยกัน” ฟางหลินยิ