บทที่ 10

บทที่ 4

นิ้วเรียวยาวกดเลื่อนหน้าจอแท็บเล็ตเอื่อยเฉื่อย ก่อนจะไปสะดุดกับโปรไฟล์ของผู้หญิงคนหนึ่ง เป็นนักศึกษาสาวที่หารายได้เสริมจากการเป็นสาวไซด์ไลน์ ข้อความบนจอบ่งบอกอย่างชัดเจน ทั้งชื่อ ที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์

เธียเตอร์กดเข้าไปดูโปรไฟล์ในไลน์ที่ขึ้นเป็นรูปสีดำ ข้อความอัตโนมัติเด้งขึ้นบ่งบอกราคาค่าตัวของหญิงสาว แม้ในรูปจะเธอจะใส่แค่ชุดธรรมดาไม่ได้หวือหวาหรือเซ็กซี่ชวนมองเท่าไหร่นัก แต่กลับทำให้เขาร้อนรุ่มแปลกๆ ดวงตาที่เปล่งประกายสดใสไล่ลงมาที่ปากอิ่มสีชมพูระเรื่อ

เธียเตอร์เอนหลังพังเก้าอี้ในท่าที่รู้สึกผ่อนคลายที่สุด ปลดกระดุมออกสองสามเม็ดก่อนจะหลบตาพริ้ม

ใบหน้าสวยหวานถูกประคองไว้ด้วยมือหนา เขารั้งท้ายทอยเธอให้รับรสจูบได้ถนัด ลิ้นร้อนชื้นสอดเข้าไปในโพรงปากอย่างหิวกระหาย ตวัดลิ้นเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กของเด็กสาว มันช่างหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้า มือใหญ่ลูบไล้ที่ต้นขาอ่อนสอดเข้ามาในกระโปรงนักศึกษาอย่างจาบจ้วง ทั้งคู่ดื่มด่ำกับรสสัมผัสของกันและกัน

เขากำลังอยู่ในห้วงแห่งความสุข ซิบกางเกงถูกรูดลงเชื่องช้า แก่นกายที่ขยายใหญ่จนเต็มที่ผงาดขึ้นก่อนที่มือหนาจะชักรูดมันเบาๆ เสียงซู้ดปากดังขึ้นเป็นระยะๆ เขาเชิ่ดหน้าเปร่งเสียงคำรามอย่างหึกเหิม อกอิ่มถูกครอบครองจากปากหยักอย่างเร่าร้อนจนเปียกชื้น เสียงครางของหญิงสาวในห้วงมโนสำนึกยิ่งกระตุ้นราคะในตัวของชายหนุ่ม มือหนาชักรูดรวดเร็วเมื่อใกล้ถึงขอบสวรรค์ ไม่นานน้ำกามสีขาวขุ่นก็พุ่งกระเซ็นออกจนชุ่มมือ

"อ่า" เสียงสุขสมเมื่อสำเร็จความใคร่สำเร็จ เธียเตอร์หยิบทิชชู่มาเช็ดคราบน้ำกามของตัวเองก่อนจะทิ้งลงถังขยะ

แค่เห็นรูปเธอทำไมถึงทำให้เขาควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้แบบนี้นะ ซ้ำยังเอามามโนเป็นตุเป็นตะอีกต่างหาก จะว่าไป..เขาควรติดต่อเธอดีไหมนะ ถ้าได้สัมผัสตัวจริงอาจทำให้เขามีความสุขกว่าในห้วงมโนก็เป็นได้

ก็อกๆ ๆ !!

ชายฉกรรจ์สองคนเดินเข้ามาพร้อมเอกสารในมือ เธียเตอร์รีบรูดซิปกางเกงอย่างรวดเร็วพลางทำหน้าให้เป็นปกติที่สุด

"นายครับ ของที่จะส่งไปเมืองจีนเสร็จเรียบร้อยแล้วนะครับ" คาวี มือขวาคนสนิทมีน้องชายฝาแฝดชื่อ คาเวียร์ เป็นมือซ้ายให้กับเธียเตอร์ ทั้งคู่ถูกเก็บมาเลี้ยงจากการเป็นเด็กขอทาน จึงจงรักภักดีกับเจ้านายมากๆ

"ส่วนล็อตใหม่จะส่งตามไปในวันพรุ่งนี้ครับ" คาเวียร์รายงานต่อ พวกเขาทำงานทั้งด้านดีและด้านลบให้กับเจ้านาย ขอแค่สั่งพวกเขาก็พร้อมจะทำให้

"อืม ดี ฉันมีงานให้พวกนายทำ"แววตานิ่งเรียบบ่งบอกถึงความจริงจัง

"ครับ"ทั้งคู่รับคำพร้อมกัน

"ฉันต้องการผู้หญิงคนนี้ เท่าไหร่ฉันก็ยอมจ่าย" เสียงไลน์เด้งขึ้นก่อนที่พวกเขาจะเห็นใบหน้าของผู้หญิงที่นายต้องการ

"ได้ครับนาย"

ตกเย็นในวันนั้นคาวีได้ติดต่อไปหาหญิงสาวคนดังกล่าวที่นายต้องการ เธอให้เขาไปรับที่หน้ามหา'ลัย ส่วนเรื่องค่าตัวเธอจะบอกทีหลัง

ใบหม่อนสะพายกระเป๋าเป้คู่ใจก่อนจะเดินออกจากห้องเรียน หลังจากที่วันนี้อาจารย์ยกเลิกคลาส เธอล้วงหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าก่อนจะต่อสายหาเพื่อนรัก

"คารูโตะซัง เป็นยังไงบ้าง" ใบหม่อนถามไถ่เพื่อนสาวด้วยความเป็นห่วง วันนี้เธอเกิดไม่สบายจึงไม่ได้มาเรียน

'ดีขึ้นนิดหน่อย ยังปวดหัวอยู่เลย' คารูโตะพูดเสียงแหบแห้ง

"งั้นฉันจะไปเยี่ยมนะ เอาอะไรไหม"

"ไม่ละ เดี๋ยวฉันให้คนขับรถไปรับแล้วกัน เธอรออยู่หน้ามหา' ลัยนะ" ด้วยความที่พรุ่งนี้เป็นวันหยุดเสาร์ อาทิตย์คารูโตะต้องกลับบ้านทุกอาทิตย์อยู่แล้ว จะกลับหออีกทีก็วันอาทิตย์ตอนเย็น

"อือ"

เมื่อวางสายจากเพื่อนสาวแล้ว ใบหม่อนจึงเดินไปร้านขายผลไม้ที่อยู่ไม่ไกลจากมหา'ลัยนัก เธอเลือกส้มและแอปเปิ้ลมาอย่างละโลฯ ก่อนจะเดินกลับไปรอที่หน้ามหา'ลัยเหมือนเดิม

รถตู้คันใหญ่สีดำแล่นมาจอดเยื้องเธอไปนิดหน่อย ใบหม่อนมองว่าใช่รถของเพื่อนหรือไม่ ชายคนหนึ่งเปิดประตูลงมาจากรถเดินตรงมาที่เธอ

"คุณใบหม่อนใช่ไหมครับ"

"ค่ะ"

"งั้นเชิญขึ้นรถเลยครับ นายผมรออยู่"

ใบหม่อนเดินขึ้นรถอย่างไม่นึกเอะใจอะไร คิดว่าคงเป็นคนขับรถของเพื่อนที่บอกตนไว้ตั้งแต่แรก ด้วยความที่เธอไม่เคยไปบ้านของคารูโตะเลยจึงไม่รู้เส้นทาง ระหว่างทางเธอก็เล่นโทรศัพท์ไปเรื่อยๆ รู้ตัวอีกทีก็ถึงที่หมายเสียแล้ว

บ้านพักขนาดใหญ่ทำให้เธอต้องเงยหน้ามองด้วยความตะลึง มันทั้งใหญ่โตและสวยงามแปลกจากบ้านทั่วไป สงสัยคารูโตะต้องรวยมากแน่ๆ เธอยิ้มอย่างตื่นเต้นก่อนจะถือถุงผลไม้เดินตามคนขับรถเข้าไปในบ้าน

"เอ่อ คารูโตะซังอยู่ไหนเหรอคะ เดี๋ยวฉันเดินไปเองก็ได้ค่ะ"

ชายหนุ่มทั้งสองชะงัก ไม่เข้าใจสิ่งที่เธอพูด คารูโตะไหนกัน แต่ทั้งคู่ก็ไม่ใส่ใจมากนักกลับเดินนำเธอขึ้นไปยังชั้นสองของบ้าน มีห้องมากมายหลายห้องจนใบหม่อนจ้องมองอย่างตื่นตาตื่นใจ ของสวยงามประดับทั่วทั้งบ้าน

"เชิญครับ นายรออยู่ในห้อง"ชายฉกรรจ์ผายมือให้เธอเข้าไปด้านใน

"คารูโตะอยู่ห้องนี้เหรอคะ"

เธอไม่ได้รับคำตอบจากคนขับรถ เขาเดินกลับลงไปข้างล่างจึงเหลือแต่เธอที่ยืนอยู่หน้าห้อง มือเรียวเปิดประตูเข้าไปอย่างเกรงใจ ดวงตากลมโตกวาดมองหาเพื่อนสาวที่คิดว่าอยู่ในห้องนี้

"คารูโตะ คารูโตะเธออยู่หรือเปล่า" ใบหม่อนวางผลไม้ไว้ที่โต๊ะตรงมุมห้อง ก่อนจะกวาดสายตามองหาเพื่อนสาว

"เธอเรียกหาใคร?"

"เฮือก!"