LOGINหลินอวี่ซิน สายลับสาวเจ้าของรหัส “แบล็กโรส” ได้รับภารกิจให้ปลอมตัวเข้าไปเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของเสิ่นเหยียนเฉิน ประธานหนุ่มแห่งเสิ่นอวี้กรุ๊ป เพื่อขโมยข้อมูลลับที่สามารถสั่นคลอนอาณาจักรธุรกิจของเขาได้ ทว่าเธอไม่รู้เลยว่าเสิ่นเหยียนเฉินล่วงรู้ตัวตนและแผนการทั้งหมดตั้งแต่ก่อนการสัมภาษณ์ เขาเพียงเปิดประตูกรงทอง รอให้สายลับสาวเดินเข้ามาหาด้วยตัวเอง ภายใต้ภาพลักษณ์นักธุรกิจผู้เย็นชา เสิ่นเหยียนเฉินคือผู้ทรงอิทธิพลซึ่งควบคุมเครือข่ายมืดขนาดมหึมา เขาใช้ทั้งอำนาจ เล่ห์กล และความปรารถนาอันรุนแรงพันธนาการหลินอวี่ซินเอาไว้ ขณะที่เธอพยายามทำภารกิจให้สำเร็จโดยไม่ยอมสูญเสียอิสรภาพ ความใกล้ชิดกลับทำให้เส้นแบ่งระหว่างการหลอกลวงกับความรู้สึกจริงค่อย ๆ เลือนหาย เมื่อกู้ข่าย ชายผู้เคยปกป้องหลินอวี่ซิน ปรากฏตัวขึ้น สงครามระหว่างความรัก ความไว้ใจ และการครอบครองจึงปะทุรุนแรงขึ้น ทุกฝ่ายต่างมีความลับซ่อนอยู่ และทุกการตัดสินใจของเธออาจแลกมาด้วยชีวิตของคนสำคัญ ในเกมที่เต็มไปด้วยการหักหลัง ไม่มีใครรู้ว่าใครคือผู้ล่า และใครกันแน่คือเหยื่อ หลินอวี่ซินต้องเลือกระหว่างภารกิจที่แบกรับ อิสรภาพที่เฝ้าปรารถนา และผู้ชายอันตรายที่พร้อมเผาโลกทั้งใบเพื่อครอบครองเธอ
View Moreชั้น 68 ของตึกระฟ้าใจกลางมหานคร สำนักงานใหญ่แห่ง 'เสิ่นอวี้กรุ๊ป' อาณาจักรเทคโนโลยีที่ทรงอิทธิพลที่สุดในประเทศ
หลินอวี่ซินนั่งไขว่ห้างด้วยท่วงท่าสง่างามอยู่บนโซฟาหนังแท้หน้าห้องประธานกรรมการบริหาร หญิงสาวในวัยยี่สิบหกปีอยู่ในชุดทำงานที่ดูเผิน ๆ เหมือนจะเรียบร้อย แต่กลับแฝงความเย้ายวนไว้อย่างจงใจ เสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีครีมเนื้อดีถูกปลดกระดุมบนออกหนึ่งเม็ด เผยให้เห็นช่วงคอระหงและไหปลาร้าสวยงาม กระโปรงทรงสอบสีดำเข้ารูปเน้นสัดส่วนโค้งเว้าและเรียวขาขาวเนียนที่โผล่พ้นรอยผ่าด้านข้างขึ้นมาเล็กน้อยยามขยับตัว
เธอคือผู้สมัครคนสุดท้ายสำหรับตำแหน่ง 'ผู้ช่วยส่วนตัวของ CEO' และเธอต้องได้งานนี้
ไม่ใช่เพราะเงินเดือนที่สูงลิ่ว แต่เพราะแฟลชไดรฟ์ขนาดจิ๋วที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าถือต่างหาก... หน้าที่ของเธอคือการแฝงตัวเข้าไปล้วงข้อมูลลับสุดยอดจากเซิร์ฟเวอร์ส่วนตัวของประธานบริษัท ตามคำสั่งของผู้ว่าจ้างที่จ่ายเช็คตัวเลขเจ็ดหลักให้เธอ
"คุณหลินอวี่ซิน เชิญด้านในครับ" เลขาชายวัยกลางคนเดินออกมาเปิดประตูบานใหญ่
หลินอวี่ซินคลี่ยิ้มการค้าที่ฝึกฝนมาอย่างดี ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงและก้าวเดินด้วยจังหวะที่มั่นใจ เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดังเป็นจังหวะหนักแน่น ทว่าเมื่อก้าวพ้นกรอบประตูเข้ามา บรรยากาศภายในห้องกลับทำให้เธอต้องลอบสูดลมหายใจ
ห้องทำงานกว้างขวางตกแต่งด้วยโทนสีดำและเทาเป็นหลัก ผนังกระจกใสบานยักษ์มองเห็นวิวเมืองหลวงกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา แต่นั่นไม่ดึงดูดสายตาเท่ากับบุรุษที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่
เสิ่นเหยียนเฉิน
ชายหนุ่มวัยยี่สิบเก้าปี ผู้กุมบังเหียนเสิ่นอวี้กรุ๊ป เขาสวมสูทสั่งตัดสีเข้มที่พอดีกับช่วงไหล่กว้างและแผงอกตึงแน่น ใบหน้าหล่อเหลาราวกับพระเจ้าลำเอียงสร้างนั้นเรียบเฉย เย็นชา สันกรามคมกริบรับกับริมฝีปากบางที่เม้มสนิท ดวงตาคมปลาบใต้กรอบแว่นสายตาสีเงินกำลังกวาดมองแฟ้มประวัติของเธอโดยไม่เงยหน้าขึ้นมามองด้วยซ้ำ
"หลินอวี่ซิน จบปริญญาโทด้านบริหารธุรกิจจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ ประวัติการทำงานสามปีที่ผ่านมาไร้ที่ติ..." เสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจดังขึ้น มันเป็นเสียงที่ทำให้คนฟังรู้สึกเย็นยะเยือกไปถึงกระดูกสันหลัง "ประวัติของคุณสมบูรณ์แบบเกินไป"
"สมบูรณ์แบบเกินไป เป็นข้อเสียด้วยหรือคะ บอส?" หลินอวี่ซินจงใจใช้น้ำเสียงหวานหูทอดสะพานบาง ๆ พลางทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม เธอโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยให้คอเสื้อเปิดกว้างขึ้นอีกนิด เป็นจริตมารยาที่ผู้ชายร้อยทั้งร้อยต้องเผลอมอง
ทว่าเสิ่นเหยียนเฉินกลับปิดแฟ้มประวัติลงดังปั๊บ เขาวางมือประสานกันบนโต๊ะ แล้วเงยหน้าขึ้นสบตาเธอตรง ๆ
ดวงตาคู่นั้นดำมืด ลึกล้ำ และไม่มีร่องรอยของความหวั่นไหวทางอารมณ์ใด ๆ แม้แต่น้อย มันเหมือนกับเครื่องสแกนเนอร์ที่กำลังชำแหละเธอออกเป็นชิ้น ๆ
"ตำแหน่งผู้ช่วยของผม ต้องพร้อมทำงานตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ต้องจัดการได้ทั้งเรื่องงานและ 'เรื่องส่วนตัว' ที่ผมมอบหมาย... คุณคิดว่าคุณมีคุณสมบัติพอที่จะรับมือกับความต้องการของผมหรือเปล่า?" เขาเน้นคำว่าความต้องการด้วยน้ำเสียงที่ทำให้หลินอวี่ซินรู้สึกขนลุกซู่ประหลาด ๆ
"ดิฉันมั่นใจว่าสามารถตอบสนองความต้องการของท่านประธานได้ทุกรูปแบบค่ะ" เธอยิ้มมุมปาก ส่งสายตาท้าทายกลับไปอย่างไม่เกรงกลัว
เสิ่นเหยียนเฉินจ้องมองรอยยิ้มนั้นนิ่งนาน ก่อนที่มุมปากของเขาจะกระตุกขึ้นเพียงมิลลิเมตรเดียว เป็นรอยยิ้มที่อ่านไม่ออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่ เขาเอื้อมมือไปกดปุ่มอินเตอร์คอมบนโต๊ะ
"คุณจาง เตรียมสัญญาจ้างงานให้คุณหลิน... เธอจะเริ่มงานตั้งแต่วันพรุ่งนี้"
หลินอวี่ซินลอบร้องไชโยในใจ สำเร็จ! แผนการเข้าถ้ำเสือราบรื่นกว่าที่คิด หมอนี่ก็แค่พวกบ้างานที่ใช้สายตาข่มขู่คนอื่นเท่านั้นแหละ
"ขอบคุณที่ให้โอกาสค่ะ บอส" เธอลุกขึ้นยืน โค้งตัวทำความเคารพอย่างสวยงามก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากห้องไป
คล้อยหลังประตูที่ปิดลง เสิ่นเหยียนเฉินถอดแว่นตาสีเงินออก โยนมันทิ้งไว้บนโต๊ะอย่างไม่ไยดี รังสีความเย็นชาเมื่อครู่มลายหายไป สันดานดิบเถื่อนที่ถูกซ่อนไว้ใต้คราบนักธุรกิจผู้สูงส่งค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในแว่นตาที่สะท้อนแสงไฟ
เขาเอื้อมมือไปเปิดลิ้นชักที่ล็อกรหัสผ่าน หยิบแฟ้มเอกสารลับปึกใหญ่ออกมาวาง บนหน้าปกคือรูปถ่ายของหลินอวี่ซินในอิริยาบถต่าง ๆ ทั้งภาพแอบถ่าย ภาพตอนที่เธอเจรจากับผู้ว่าจ้าง และรายละเอียดทุกตารางนิ้วเกี่ยวกับชีวิตของเธอ
นิ้วเรียวยาวที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนลากไล้ไปบนรูปถ่ายใบหน้าสวยหวานของเธออย่างหลงใหลและบ้าคลั่ง
"ตอบสนองได้ทุกรูปแบบงั้นหรือ... หลินอวี่ซิน" เขาพึมพำกับตัวเอง น้ำเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยความปรารถนาอันมืดมิด "แล้วเราจะได้เห็นกัน ว่าสายลับอย่างคุณ... จะทนให้ผม 'ใช้งาน' ได้นานแค่ไหน"
ศูนย์บัญชาการใหญ่ Abyss Tower, มาเก๊า… แสงไฟฉุกเฉินสีแดงสาดอาบไปทั่วห้องเซิร์ฟเวอร์หลัก ตัดกับแสงเพลิงและแสงไซเรนจากท้องถนนเบื้องล่างที่กำลังตกอยู่ในความโกลาหล แต่บนชั้นสูงสุดของตึกระฟ้าแห่งนี้ พายุอารมณ์ที่รุนแรงยิ่งกว่ากำลังปะทุขึ้นแผ่นหลังเปลือยเปล่าของหลินอวี่ซินถูกดันจนแนบชิดกับกระจกนิรภัยที่เย็นเฉียบ ความเย็นยะเยือกจากภายนอกสวนทางกับความร้อนระอุจากฝ่ามือที่กำลังลูบไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของเธอ เสิ่นเหยียนเฉินกักขังร่างบางไว้ในอ้อมแขน นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยไฟหึงหวงและสัญชาตญาณดิบเถื่อนของการหวงแหนอาณาเขต"มันอยากได้คุณ… มันคิดว่าตัวเองคู่ควรกับคุณ…" เสิ่นเหยียนเฉินกระซิบเสียงพร่าชิดใบหูของเธอ ขบเม้มติ่งหูจนหญิงสาวสะดุ้ง "แต่ผมจะทำให้มันรู้… ว่าต่อให้มันสร้างพระเจ้าขึ้นมาได้ มันก็ไม่มีวันได้แตะต้องผู้หญิงของผม"เขาจับปลายคางของเธอให้หันมารับจุมพิตที่ป่าเถื่อนและเรียกร้อง เรียวลิ้นร้อนกวาดต้อนดูดดึงอย่างตะกละตะกลาม ราวกับต้องการสูบเอาลมหายใจและวิญญาณของเธอมาเป็นของเขา หลินอวี่ซินตอบรับสัมผัสนั้นอย่างเต็มใจ สองแขนโอบรัดรอบลำคอ ฝังรอยเล็บลงบนไหล่เพื่อระบายความเสียวซ่าน"อื้อ… เหยี
สี่ชั่วโมงต่อมา ณ ศูนย์บัญชาการใหญ่ Abyss Tower, มาเก๊า… เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวของเสิ่นเหยียนเฉินแตะรันเวย์ท่ามกลางพายุฝนที่เริ่มซาลง ชายหนุ่มก้าวเข้ามาในห้องเซิร์ฟเวอร์หลักด้วยสีหน้าทะมึนตึง รังสีอำมหิตแผ่รอบตัวจนบอดี้การ์ดและโปรแกรมเมอร์คนอื่น ๆ ต้องก้มหน้าหลบสายตาหลินอวี่ซินยืนกอดอกรออยู่หน้าแผงคอนโซลหลัก ใบหน้าสวยคมของเธอเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด บนหน้าจอโฮโลแกรมกำลังแสดงประวัติและรูปถ่ายของชายหนุ่มสวมแว่นตา ใบหน้าดูเนิร์ดแต่นัยน์ตาแฝงความบ้าคลั่ง… 'จางอี้'"เขาตายไปแล้ว…" หลินอวี่ซินพึมพำเมื่อเสิ่นเหยียนเฉินเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้าง ๆ "อุบัติเหตุรถตกหน้าผาเมื่อสองปีก่อน ศพถูกไฟคลอกจนจำสภาพไม่ได้ ตำรวจยืนยันดีเอ็นเอจากฟัน… มันจะเป็นเขาไปได้ยังไง""ดีเอ็นเอก็แค่ข้อมูลในกระดาษที่ใช้เงินซื้อหรือให้แฮกเกอร์อย่างพวกคุณแก้ตัวเลขได้" เสิ่นเหยียนเฉินแค่นเสียงเย็นชา นัยน์ตาจ้องมองรูปบนจอด้วยความเกลียดชัง "มันจัดฉากการตายของตัวเอง เพื่อหลบลงใต้ดินไปสร้างเลเวียธาน"ชายหนุ่มหันมาคว้าแขนของหลินอวี่ซิน รั้งตัวเธอเข้ามาประชิด แววตาของเขาไม่ได้มีแค่ความโกรธแค้นศัตรู แต่มันแฝงไปด้วยความหึงหวงที่รุ
เวลา 02:00 น. น่านฟ้ากรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น…พายุฝนหลงฤดูกระหน่ำเทลงมาอย่างหนัก สายฟ้าแลบแปลบปลาบสะท้อนกับตึกระฟ้าของมหานครที่ไม่เคยหลับใหล แต่ที่ชั้นบนสุดของเพนต์เฮาส์หรูใจกลางย่านรปปงหงิ บรรยากาศกลับตึงเครียดจนแทบจะบีบหัวใจ เคนจิ ทากาฮาชิ มหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลและนายทุนเถื่อนรายใหญ่ของเอเชีย กำลังเดินวนไปมาอยู่ในห้องทำงานสไตล์มินิมอลด้วยใบหน้าซีดเผือด บอดี้การ์ดติดอาวุธหนักกว่าสามสิบชีวิตยืนคุมเข้มอยู่ทุกจุดของเพนต์เฮาส์"แกหมายความว่ายังไงที่บอกว่าเงินสองพันห้าร้อยล้านหายไปหมดแล้ว" เคนจิตวาดใส่โทรศัพท์มือถือ มือที่ถือแก้ววิสกี้สั่นเทิ้ม "ระบบป้องกันของพวกแกมันระดับโลกไม่ใช่หรือไง เลเวียธานรับปากฉันแล้วว่าการปล้น Abyss ครั้งนี้จะไม่มีใครตามรอยได้"ปลายสายเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนที่เสียงสังเคราะห์ดัดแปลงจะตอบกลับมา "เราประเมินความสามารถของราชินีไซเบอร์ต่ำไป… เธอฝังมัลแวร์ย้อนกลับมาตอนที่เราส่งสัญญาณภาพไปเยาะเย้ยเสิ่นเหยียนเฉิน""ไอ้พวกโง่!" เคนจิปาแก้ววิสกี้อัดกำแพงจนแตกกระจาย "เงินนั่นเป็นทุนสำหรับกว้านซื้อสปอนเซอร์ทางการเมืองของฉันทั้งหมด ถ้า Abyss แกะรอยเงินได้ พวกมันต้องรู้พิกัด
ห้องเซิร์ฟเวอร์หลัก (The Core) ใต้ดินของ Abyss Tower, มาเก๊า… แสงไฟ LED สีฟ้าจากตู้เซิร์ฟเวอร์นับร้อยตู้กะพริบถี่รัว บ่งบอกถึงการประมวลผลข้อมูลมหาศาล อุณหภูมิในห้องถูกปรับให้เย็นจัดเพื่อรักษาเสถียรภาพของซูเปอร์คอมพิวเตอร์ แต่บรรยากาศกลับร้อนระอุไปด้วยความตึงเครียดของการทำสงครามไซเบอร์หลินอวี่ซินในชุดสูทเข้ารูปสีดำ นั่งอยู่หน้าแผงควบคุมหลัก นิ้วรัวลงบนคีย์บอร์ดเสมือนจริงด้วยความเร็วที่แทบมองไม่ทัน หน้าจอโฮโลแกรมสามมิติกางล้อมรอบตัวเธอ แสดงกราฟิกเส้นทางการเงินที่สลับซับซ้อนราวกับใยแมงมุมเสิ่นเหยียนเฉินยืนกอดอกพิงกรอบกระจกอยู่ด้านหลัง นัยน์ตาจับจ้องแผ่นหลังของภรรยาด้วยความหลงใหลและภาคภูมิใจ บาดแผลจากการระเบิดเมื่อคืนถูกปฐมพยาบาลและเย็บปิดเรียบร้อยแล้ว แม้จะมีพลาสเตอร์ปิดที่หางคิ้วและรอยช้ำที่มุมปาก แต่มันกลับยิ่งเสริมให้ใบหน้าของซาตานหนุ่มดูเถื่อนดิบและอันตรายยิ่งขึ้น"พวกมันกำลังใช้ระบบ 'Crypto Tumbler' (เครื่องปั่นเหรียญคริปโต) เพื่อสับเปลี่ยนเส้นทางเงินห้าร้อยล้านของเราให้กลายเป็นเศษเหรียญเล็ก ๆ กระจายไปในบัญชีม้ากว่าหนึ่งแสนบัญชีในสิงคโปร์…" หลินอวี่ซินอธิบายโดยไม่ละสายตาจากจอ "ถ้า