Novels by ไอดีลม

กลิ่นพายสับปะรดคละคลุ้งไปทั่วบริเณ พัชชายืนมองพายในเตาอบอย่างใจจดใจจ่อ ไม่บ่อยนักหรอกที่เธอจะลงมือทำอะไรแบบนี้ เสียงติ๊งดังขึ้นเมื่อถึงเวลาที่กำหนด พัชชาใส่ถุงมือกันความร้อนก่อนจะยกถาดพายออกมาด้านนอก "ว้าว~ น่ากินจัง" เสียงหวานใสเอ่ยเมื่อเห็นพายหน้าตาน่ากินอยู่ตรงหน้า เธอใช้ช้อนและมีดสับเป็นชิ้นเล็กๆ ก่อนจะส่งเข้าปาก"ทำอะไรอยู่หืม กลิ่นหอมเชียว" ลีวายเดินมาตามกลิ่นหอมของขนมก่อนจะสวมกอดพัชชาจากด้านหลัง"อุ๊ย! ตกใจหมดเลย หนูกำลังลองทำพายสับปะรดอยู่ค่ะ ป๊าชิมให้หน่อยสิ" ว่าแล้วพัชชาก็ตักพายขึ้นจ่อปากสามีหนุ่ม เขางับเข้าเต็มคำโดยมีคนตัวเล็กคอยลุ้นตาแป๋วอยู่ข้างๆ "........." ไม่มีสัญญาณตอบรับจากลีวาย ทำเอาหญิงสาวเริ่มถอดใจ คิดว่าไม่อร่อยแน่ๆ"เป็นไงบ้างคะ" พัชชาทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ รสชาติมันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ"ไม่....ไม่อร่อยได้ไงเล่า เมียป๊าลงมือทำขนาดนี้ ฮ่าๆๆ" ลีวายแสร้งตีหน้าเศร้า ก่อนจะเอ่ยอย่างหยอกล้อหญิงสาว"โธ่~ ป๊าอ่ะ หนูตกใจหมด นึกว่าไม่อร่อยซะแล้ว" พัชชาตีไปที่ต้นแขนเขาไม่แรงนัก อยากมาแกล้งเธอก่อนทำไม"ฮ่าๆๆ ก็หนูอยากน่าแกล้งทำไมล่ะ ฮิๆ" ลีวายบีบแก้มภรรยาสาวอย่างหยอกล้อ เขาเ

~หลายปีผ่านไป~เสียงพูดคุยดังเซ็งแซ่ไปทั่วบริเวณ ผู้คนมากมายต่างหลั่งไหลกันเข้ามาต้อนรับบัณฑิตใหม่ บ้างก็ถ่ายรูป บ้างก็กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา เช่นเดียวกับหญิงสาวที่ยืนฉีกยิ้มกว้างต้อนรับครอบครัวของเธอ"ม๊าค้าบบ~" เด็กชายตัวน้อยน่าตาจิ้มลิ้มวิ่งเข้ามาหาผู้เป็นแม่ก่อนจะอ้าแขนโอบกอดเมื่อเธออ้ารับอยู่ก่อนแล้ว "ฟ่อดด~ มากับใครครับ" พัชชาเอ่ยถามบุตรชาย ก่อนที่นิ้วป้อมๆ จะชี้ไปยังสามีหนุ่มพร้อมกับพ่อแม่และยายของเธอที่กำลังเดินมาทางนี้"ยาย..งื้อออ คิดถึงจังเลย" พัชชาสวมกอดยายหอมแนบแน่น พักหลังๆมานี้เธอไม่ค่อยได้ไปหายายเพราะเรียนหนัก ไหนจะต้องสอบอีก ส่วนยายหอมย้ายกลับไปอยู่บ้านที่ลีวายสร้างให้ใหม่ บอกให้มาอยู่ด้วยกันก็ไม่ยอม "เจ้าพัชเอ่ย ยายดีใจกับเอ็งด้วยนะ ในที่สุดก็เรียนจบเสียที ยายตายตาหลับแล้วล่ะ" ยายหอมเอ่ยอย่างภูมิใจในตัวหลานสาว ใบหน้าระบายยิ้มอยู่ตลอดเวลา"อย่าพูดแบบนี้สิ ยายต้องอยู่กับหนูไปอีกนานๆ เลย" พัชชาซบหน้าลงที่อกของยายอย่างออดอ้อน "ทำตัวเป็นเด็กไปได้ อายลูกอายหลานซะมั้งสิ" "หนูพัช ม๊ายินดีด้วยนะลูก ดูสิม๊ามีของขวัญมาให้หนูด้วย" หมวยลี่ยื่นซองสีน้ำตาลให้หญิงสาวด้วยใบหน้าย

ร่างบางลุกขึ้นตื่นมาให้นมลูกชายในช่วงกลางดึก นิ้วเรียวเกลี่ยพวงแก้มอมชมพูของลูกน้อยแผ่วเบา ปากเล็กๆนั่นดูดดุนน้ำนมจากเต้าเธออย่างเอาแต่ใจ "อุ๊ย!" พัชชาร้องอย่างตกใจเล็กน้อย เมื่อลูกชายอ้วกออกมาจนเปื้อนเต็มไปหมด สงสัยรีบกินจนอ้วกออกมา เธอลูบหลังลูกน้อยเบาๆ เพื่อให้เรอหลังจากกินนมเสร็จ ก่อนจะเช็ดทำความสะอาดให้ลูกน้อย พัชชาค่อยๆวางลูกน้อยลงแผ่วเบา หลังจากที่หลับไป เธอลุกขึ้นจัดการกับเสื้อผ้าที่มีคราบอ้วกนมของลูกน้อย ร่างเปลือยเปล่าเดินเข้าห้องน้ำไป สายน้ำรินไหลผ่านร่างบางเปลือยเปล่าของเด็กสาว "อุ๊ย!" เธอสะดุ้งอีกครั้งเมื่อมีมือหนารวบกอดจากด้านหลัง สัมผัสที่แนบชิดทำให้เธอรู้สึกได้ว่าร่างกายเขาเปลือยเปล่าเช่นเดียวกับเธอ"อาบน้ำทำไมไม่เรียก" เสียงทุ้มเอ่ยกระซิบชิดริมหูจนเธอรู้สึกขนลุก "เพื่อนๆ ป๊ากลับแล้วหรอคะ" พัชชาเอ่ยถามสามีหนุ่ม เมื่อตอนเย็นเพื่อนๆ เขามาสังสรรค์กันที่บ้าน เธอเลยปล่อยให้เขาได้อยู่กับเพื่อน "กลับกันหมดแล้ว" มือหนากอบกุมเต้าอวบของหญิงสาวพลางเค้นมันเบาๆ ริมฝีปากหยักจูบที่แผ่นหลังเธอแผ่วเบา เนื้อที่แนบเนื้อทำให้เธอรู้สึกร้อนๆหนาวๆ ชอบกล "ป๊า เดี๋ยวลูกตื่น อื้อ!~ " ลีวา

หลายเดือนผ่านไปร่างสูงโปร่งนั่งเซ็นเอกสารภายในห้องทำงาน รีบทำรีบเสร็จ อยากกลับไปหาเมียใจจะขาด ลีวายเหลือบมองนาฬิกาบ่งบอกเวลาสามทุ่ม เขาถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า "เสี่ยครับ กาแฟครับ" ทิวเอ่ยพร้อมกับวางถ้วยกาแฟและขนมปังชิ้นเล็กสองสามชิ้น "กูอยากกลับบ้านจะแย่แล้วเนี่ย" เขานั่งอ่านเอกสาร มือหนาพลิกกระดาษไปมา เนื้อหาไม่ได้เข้าสมองเลยสักนิด "แหม่ จะคิดถึงอะไรขนาดนั้นครับ" มือขวาคนสนิทเอ่ยแซว "ไม่ต้องมาแซวกูหรอก เมียมึงเถอะ ท้องกี่เดือนแล้ว" ลีวายเอ่ยถามถึงภรรยาของลูกน้องคนสนิท ที่เพิ่งจะแต่งงานกันไปสามสี่เดือนก่อน "ช่วงนี้กิ๊กแพ้ท้องหนักมากครับ ผมเข้าใกล้ไม่ได้เลย" ทิวเอ่ยเสียงเศร้า เมื่อภรรยาสาวเกิดเหม็นกลิ่นตัวเขาจนเขาเข้าใกล้ไม่ได้ ต้องออกมานอนนอกห้องอยู่หลายคืน "ฮ่าๆๆ สมน้ำหน้า" เขาเปล่งเสียงหัวเราะขำๆออกมา เขาเคยผ่านมันมาแล้ว โชคดีที่พัชชาชอบกลิ่นตัวเขา "ผมไม่นึกว่าเป็นพ่อคนมันลำบากแบบนี้" ทิวนั่งพิงพนักเก้าอี้อย่างเหงาหงอย เขากับกิ๊กแอบชอบพอกันมานานแล้ว และตกลงแต่งงานกัน เพิ่งจะทราบว่าท้องได้สองเดือนกว่าๆแล้ว "เอาน่า มึงว่ามึงลำบาก แต่อย่าลืมว่าเมียมึงลำบากกว่านะ ไหนจะอุ้มท้

"อูบบ~ โอ้กกก~" ร่างบางวิ่งเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว ก่อนจะโก่งคออาเจียนจนหมดไส้หมดพุง มือหน้าลูบที่หลังเธอเบาๆ "เป็นยังไงบ้าง" ลีวายลูบแผ่นหลังภรรยาเบาๆ เขามองเธอด้วยความสงสาร อยากจะแพ้ท้องแทนเธอให้รู้แล้วรู้รอดไป "ไม่เป็นไรค่ะ เวียนหัวนิดหน่อย โอ้กก~~" พัชชาล้างหน้าล้างตา ก่อนจะค่อยๆเดินกลับที่นอน โดยมีลีวายช่วยพยุง "ป๊าอยากเป็นแทนหนูจัง ไม่อยากให้หนูทรมานเลย" เขามองหน้าภรรยาสาว ก่อนจะยกมือเธอขึ้นมาแนบใบหน้า "หนูไม่เป็นไรจริงๆค่ะ ป๊าไม่ต้องห่วงนะ" พัชชาส่งยิ้มให้สามีหนุ่ม เธอไม่อยากให้เขามากังวลอะไรกับเรื่องเล็กน้อย "ก็ป๊าเป็นห่วงหนูนี่นา..พัชครับ...ป๊ารักพัชมากๆนะครับ" ลีวายลูบเส้นผมเธอเบาๆ พลางจ้องเข้าไปในตาเด็กสาว ให้เธอรู้สึกถึงคำว่ารักของเขาจริงๆ "หนูก็รักป๊าค่ะ รักมากๆด้วย" พัชชายกมือขึ้นประกบใบหน้าเขาไว้ ก่อนจะยื่นจมูกไปชนกัน "ทำหน้าแบบนี้...อยากโดนหรอ" "บะ..บ้า ป๊าก็คิดแต่เรื่องแบบนี้" เธอตีที่ต้นแขนเขาเบาๆ มือหนาดันให้เธอซบกับอกแกร่ง พัชชาสูดดมกลิ่นกายเขาด้วยความสดชื่น เวลาได้ดมกลิ่นตัวเขา เหมือนเธอได้เติมพลังอย่างบอกไม่ถูก "ไปเดินเล่นไหม จะได้สดชื่นขึ้น" เขาเอ่ยถามเ

@สองอาทิตย์ผ่านไปงานแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างสมเกียรติมาเฟียอันดับต้นๆของเอเชีย แขกเรื่อมากมายต่างมาร่วมแสดงความยินดีกับบุตรชายคนโตของบ้านอย่างคับคั่ง พัชชาอยู่ในชุดเจ้าสาวกี่เพ้าสีแดง กระโปรงยาวลากพื้น เหมือนเจ้าหญิงในนิยาย เครื่องประดับถูกนำมาสวมใส่โดยคุณหญิงหมวยลี่ เพชรเม็ดโตที่ใครเห็นก็แสบตากันถ้วนหน้า ผมถูกเกล้าขึ้นและปักปิ่นอย่างสวยงาม ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางค์ราคาแพง จากช่างฝีมือดี "ม๊าคะ หนูไม่มั่นใจเลย" พัชชาเอ่ยกับคุณหญิง เธอไม่เคยต้องแต่งตัวแบบนี้ สวมเครื่องเพชรราคาแพง นี่ไม่อยากจะคิดว่าถ้าหาไปเธอจะชดใช้ยังไงเลย "อู้ยย สวยมากจ้ะ เป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดเลยรู้ไหม" คุณหญิงเอ่ยปากชม หลังจากสวมสร้อยเพชรให้หญิงสาว "ดีใจกับเอ็งด้วยนะ เอ็งโชคดีมากที่ท่านรักและเอ็นดูเอ็ง" ยายหอมลูบหัวหลานสาวเบาๆ รู้สึกปลื้มปิติกับหลานสาว"ขอบคุณจ้ะยาย หนูขอบคุณยายมากนะจ้ะ ที่เลี้ยงหนูมา หนูอาจไม่ใช่หลานที่ดี แต่หนูรักยายมากนะจ้ะ" พัชชาสวมกอดเอวยายไว้แน่น น้ำตาเอ่อคลอดวงตาคู่สวย"ยายก็รักเอ็ง เป็นฝั่งเป็นฝาแล้วก็ดูแลตัวเองดีๆนะลูก รักพี่หนุ่มให้มากๆ ""จ้ะยาย" "ใกล้ได้ฤกษ์แล้วจ้ะ ไปหนูพั

ไฟราคะ ตอนพิเศษ ร่างตุ้ยนุ้ยจ้ำม่ำเดินเตาะแตะๆ ล้มลุกคลุกคลานอยู่หลายครั้ง โดยมีเขมิกา ชาตรีและครอบครัวนั่งเฝ้าดูอยู่ไม่ห่าง วันหยุดสุดสัปดาห์ของใครหลายๆคน พวกเธอจึงใช้โอกาสนี้มาเที่ยวเล่นที่ทะเลหัวหิน โดยตกลงจะพัก 3 วัน 2 คืน น้ำใสสะอาดถูกคลื่นซัดขึ้นฝั่งมาเป็นระลอกๆ หญิงสาวในชุดว่ายน้ำตัวจิ๋วนอนอาบแดดอย่างสบายกายสบายใจ ข้างๆเป็นชายหนุ่มมาดเข้มใบหน้าหล่อเหลาสวมแว่นตากันแดดสีดำอันใหญ่ ยิ่งทำให้ดูมีเสน่ห์มากยิ่งขึ้น "ชะเอม..มาหาแม่มา" เขมิกาอ้าแขนรอรับลูกสาวที่เดินเตาะแตะอยู่บนพื้นทราย ก่อนที่ร่างตุ้ยนุ้ยของเด็กน้อยจะเดินมาหาผู้เป็นแม่ "หืม ได้อะไรมาคะ" เธอก้มดูมือน้อยๆของลูกที่กำเปลือกหอยสีสวยไว้ในมือ "ให้พ่อหรอลูก" ชาตรียื่นมือไปรับเมื่อชะเอมทำท่าจะยื่นให้เขา แต่กลับชักมือกลับเสียอย่างนั้น "อ้าว ไม่ให้พ่อหรอ" เด็กน้อยฉีกยิ้มอารมณ์ดีจนเห็นฟันสองซี่ด้านหน้า "โชน ทำอะไรอยู่ครับ" ชาตรีเดินเข้าไปถามบุตรชายที่นั่งเล่นก่อกองทรายที่เหมือนไม่ใช่กองทรายสักเท่าไหร่ ตามลำตัวและใบหน้าเต็มไปด้วยเม็ดทรายเต็มไปหมด เด็กชายหน้านิ่งเงยหน้ามองพ่อพลางอมยิ้มนิดๆ นิดเดียวเท่านั้น แต่นี่คือดีใจสุด

🔥 ไฟราคะ 🔥บทที่ 49ชายหนุ่มและหญิงสาวนอนกอดก่ายกันอยู่บนเตียงนอนอันแสนนุ่มผ้าห่มหนาถูกคลุมโปงเพื่อหนีแสงแดดที่ส่องสว่างเข้ามาทางม่านหน้าต่าง ดวงตากลมโตกระพริบตาถี่ๆ ก่อนจะลืมตาขึ้นช้าๆ "เอ๋? ยังไม่เช้าหรอเนี่ย" เขมิกาพึมพำซบอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของชายหนุ่ม ก่อนจะได้ยินเสียงหัวเราะ 'หึหึ' ในลำคอเบาๆ "ใครบอกว่ายังไม่เช้าล่ะ" ชาตรีเปิดผ้าห่มออกทำให้ร่างกายเปลือยเปล่าปะทะกับอากาศหนาวเย็นสุดขั้ว เขมิการีบขว้าผ้าห่มมาคลุมกายไว้อย่างรวดเร็ว"พี่ชาตรีอ่า" เธอทำหน้ายู่อย่างแง่งอน คนตัวโตชอบแกล้งเธออยู่เรื่อย"ฮ่าๆๆ พี่ชอบเขมแบบนี้จัง น่ารักดี" มือหนาบีบแก้มเจ้าหล่อนก่อนจะก้มลงจุ๊บปากอย่างเอ็นดู "อื้อ~ ไม่ต้องเลย" เธอสะบัดหน้างอนๆ ก่อนจะหอบผ้าห่มคลุมกายลงจากเตียง"เฮ้ย! เขม พี่หนาวนะ ฮ่าๆๆ" ชายหนุ่มร้องตามหลังภรรยาเมื่อตอนนี้ร่างกายของเขาเปลือยเปล่าล่อนจ้อนอยู่บนที่นอนขนาดกว้าง ฟันกระทบกันเสียงดังเมื่อรู้สึกหนาวจนตัวสั่น ก่อนที่ร่างสูงจะก้าวลงจากเตียงตามหญิงสาวไป"เข้ามาทำไมเนี่ย" เธอหันไปแห้วเขาอย่างตกใจเมื่อเธอกำลังอาบน้ำอยู่เพลินๆ ชาตรีรวบกอดเธอจากด้านหลังก่อนจะบีบสบู่เหลวมาถูตา

🔥 ไฟราคะ 🔥 บทที่ 48 ~ประเทศเกาหลี~ ร่างบางในชุดกันหนาวขนสัตว์อันหนานุ่ม ยืนกอดอกมองออกไปด้านนอกที่โปรยปรายไปด้วยหิมะสีขาวสะอาดตา เธอเลือกมาที่เกาหลีเพราะอยากมานานแล้วแต่ไม่เคยได้มา วันนี้เธอจึงถือโอกาสมาเที่ยวให้หนำใจ ช่วงที่เธอมาเป็นช่วงหน้าหนาวพอดิบพอดี อุณหภูมิติดลบหลายองศาทำเอาหนาวเย็นไปถึงกระดูก แม้จะเตรียมตัวมาอย่างดีแต่เอาเข้าจริงๆ มันหนาวเหน็บมากๆ "ทำอะไรอยู่ หืม" ร่างสูงโปรงในชุดกันหนาวตัวใหญ่เดินมาสวมกอดเธอจากด้านหลัง ควันพวยพุ่งออกจากปากและจมูกเมื่ออากาศหนาวเหน็บ ชาตรีหยิบผ้าพันคอก่อนจะสวมใส่ให้เธอ "กำลังคิดอยู่ว่าวันนี้เราจะไปเที่ยวที่ไหนดี" เธอหันไปตอบเขายิ้มๆ เธอตั้งใจมาฮันนีมูนหนึ่งอาทิตย์ ส่วนลูกเธอฝากให้แม่ดูแลแทน "แล้วเขมอยากไปเที่ยวที่ไหนล่ะ" ใบหน้าหล่อเหลาซบลงที่ไหล่ข้างซ้ายของเธอ "เขมดูๆไว้สองสามที่ค่ะ แต่ที่เขมอยากไปมากๆก็จะเป็นโซลทาวเว่อร์ค่ะ เขมเคยดูละครมันโรแมนติก มากๆเลยนะ" เธอเอ่ยเสียงสดใส "งั้นไปกันเลยมั้ย" "มันจะดีนะ ฮ่าๆๆ" เธอป้องปากหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี ทำเอาคนตัวโตถึงกับยิ้มตามความน่ารักของเธอ "ปะ ไปกัน" มือหนากุมมือหญิงสาวไว้มั่นก่อน

🔥 ไฟราคะ 🔥บทที่ 47หลายวันผ่านไปชาตรีได้ย้ายกลับไปอยู่บ้าน โดยมีเขมิกาเฝ้าดูแลตลอดเวลา หญิงสาวคอยเช็ดตัวและหาข้าวหายาให้กินตลอด ตอนนี้เขาดีขึ้นมากแล้ว แผลเริ่มหายสนิทดี เพราะเขาได้กำลังใจที่ดีจากภรรยาและลูกที่น่ารัก"อุ๊ย!" เขมิกาสะดุ้งอย่างตกใจเมื่อถูกรวบกอดจากด้านหลัง ขณะที่เธอกำลังง่วนอยู่กับการทำอาหารเย็น "หอมจัง" ชายหนุ่มสูดดมความหอมจากพวงแก้มใสซ้ำแล้วซ้ำเล่า วงแขนกำยำกักขังเธอไว้ในอ้อมกอด"อื้อ พี่ชาตรีคะ เขมทำกับข้าวอยู่นะ" เธอเบี่ยงหน้าหลบจมูกซุกซนของสามีหนุ่มที่เอาแต่กอดหอมเธออยู่แบบนั้น "ทำอะไรกินหรอ" เขาชะเง้อมองแกงที่เดือดปุดๆอยู่ในหม้อ กลิ่นหอมลอยเตะจมูก"แกงเลียงค่ะ เขมเปิดเจอก็เลยอยากกิน มีประโยชน์ดีนะคะ" เธอเทกุ้งที่แกะเปลือกเรียบร้อยใส่หม้อ ก่อนจะปรุงรสนิดหน่อยก็เป็นอันเสร็จ"เขมเก่งจัง" เขาเอ่ยชมภรรยาเสียงหวาน ยิ่งอยู่ใกล้เธอเขายิ่งรักเธอมากขึ้นไปทุกวันๆ "ก็เขมมีครอบครัวแล้วนี่คะ ก็ต้องทำหน้าที่ภรรยาที่ดีสิคะ " เธอว่าพลางยกอาหารไปวางบนโต๊ะกับข้าวโดยมีชายหนุ่มคอยช่วย "แล้วลูกล่ะคะ" เธอเอ่ยถามชาตรี เพราะเธอให้เขาดูลูกให้ตอนลูกหลับ"ยังไม่ตื่นเลย แต่เดี๋ยวก็คงตื่

🔥 ไฟราคะ 🔥บทที่ 46ภายในห้องพักฟื้นพิเศษ ร่างบางนั่งกุมมือชายหนุ่มไว้ใบหน้าแนบลงที่มือของเขาเบาๆ ผ่านไปเกือบอาทิตย์แล้วคนที่นอนแน่นิ่งก็ยังไม่มีท่าทีจะฟื้นขึ้นมาเลย เขมิกานั่งมองหน้าชายหนุ่มที่เฝ้ารอมาตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา หยดน้ำใสใสเอ่อคลอที่ดวงตาคู่สวยก่อนจะรินไหลอาบแก้ม"ตื่นได้แล้วนะ.. เขมกับลูกรอพี่อยู่นะ.." เธอเอ่ยเสียงสั่นเครือ หมอบอกว่าเขาพ้นขีดอันตรายแล้ว แต่ยังต้องพักฟื้นให้แผลที่ถูกยิงหายดีเสียก่อน เธอรู้แล้วว่าเธอรู้สึกเสียใจแค่ไหนที่เห็นเขาเกือบตายในตอนนั้น เธอจะอยู่ต่อไปยังไงเธอยังนึกไม่ออก เธอผิดเองที่แอบไปโดยพละการแบบนั้น หากเขามาช่วยเธอไม่ทัน ป่านนี้เธอกับลูกจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้.."ฮึก~ เขมขอโทษนะคะ เขมรักพี่นะ" เขมิกาฟุบหน้าลงร้องไห้ที่ท่อนแขนแกร่งของชายหนุ่ม จู่ๆเธอก็รู้สึกว่านิ้วเขาขยับเพียงเล็กน้อย เธอเบิกตากว้างอย่างดีใจ"พะ..พี่ชาตรี..พี่ชาตรีฟื้นแล้วหรอคะ" เธอถามคนที่นอนนิ่งบนเตียงอย่างตื่นเต้น เธอคงไม่ได้คิดไปเองหรอกใช่มั้ย.. เปลือกตาอันหนักอึ้งค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ ชาตรีกระพริบตาถี่ๆ เพื่อให้ชินกับแสงสว่างในห้องเขามองไปรอบๆห้องช้าๆ ก่อนจะมาหยุดที่ใบหน

🔥 ไฟราคะ 🔥บทที่ 45"เขม!! ระวัง!!!"ปัง!! ปัง!!เสียงปืนดังขึ้นติดกันสองนัด ก่อนที่ร่างของกิ่งเหมยจะล้มลงบนพื้นกิตติวิ่งมาประคองร่างของบุตรสาวที่นอนหายใจรวยรินเมื่อกระสุนเจาะที่กลางหน้าอก เลือดไหลทะลักออกปากและจมูก ลีวายลดปืนลงก่อนจะวิ่งไปดูชาตรีที่ทรุดลงเช่นกัน ชาตรีคว้าเขมิกาไว้ก่อนจะเอาตัวบังกระสุนแทน กระสุนปืนเจาะช่วงไหล่ซ้ายเกือบทะลุหัวใจของเขาอย่างจัง ร่างสูงทรุดฮวบลงทันควัน"พี่ชาตรี!!!!!" เขมิกากรีดร้องออกมาดังลั่น เมื่อเห็นร่างผู้เป็นสามีล้มลง น้ำตาเธอรินไหลอาบแก้มเธอประคองหัวเขาให้นอนหนุนตัก "อึก~" ชายหนุ่มเบ้หน้าอย่างเจ็บปวด "ฮืออ~ พี่ชาตรีอย่าเป็นอะไรนะคะ ฮึก~ ช่วยด้วย!! ฮืออ~ " เธอร้องไห้อย่างบ้าคลั่งเมื่อเขาแทบไม่มีสติ มือบางเขย่าตัวเขา ไม่ให้เขาหลับเธอกลัว..กลัวจะเสียเขาไป.."อึก..ขะ..เขม..ซี๊ดด~ เขมไม่เจ็บตรงไหนใช่มั้ย" เขายิ้มให้เธอน้อยๆ เขารู้ว่าเธอเป็นห่วงเขามาก ร่างบางส่ายหน้าไปมา"ไม่ค่ะ เขมไม่เจ็บ พี่อย่าเป็นอะไรนะ ฮืออ~ " เธอประคองใบหน้าเขาไว้ มืออีกข้างโอบกอดเขาไว้แนบกาย"พะ..พี่ฝากดูลูกด้วย..นะ.." เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง เลือดสดๆ ไหลรินเป็นทาง หมอธีร์วิ

Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๕ในตอนเย็นหลังเลิกเรียนธีร์และช่อเอื้องก็ไปรับลูกชายตามปกติ เธอแวะซื้อลูกชุบของโปรดลูกไปให้ด้วย "ไต้ฝุ่น~" ช่อเอื้องโบกมือเรียกลูกชายที่กำลังเดินออกจากห้องเรียนหลังจากที่คุณครูปล่อยกลับบ้าน ไต้ฝุ่นเดินกอดหุ่นยนต์ตัวโปรดเข้ามาหาพ่อและแม่ช้าๆ ต่างจากทุกวันที่จะวิ่งมากอด "ฟ่อดด~ หอมจังเลย วันนี้ดื้อไหมครับ" ธีร์เอ่ยถามบุตรชายที่แววตาเศร้าหมองกว่าทุกวันด้วยความแปลกใจ"ฝุ่น เป็นอะไรหรือเปล่าลูก มีอะไรบอกป๊ากับมี๊ได้นะครับ" เธอถามบุตรชายที่เอาแต่เงียบ ไม่ร่าเริงเหมือนทุกวัน "เปล่าค้าบ" เขาปรับน้ำเสียงให้ร่าเริงก่อนจะหอมแก้มพ่อและแม่ฟ่อดใหญ่ "วันอาทิตย์นี้ป๊ากับมี๊จะพาฝุ่นไปเที่ยวสวนสนุกดีไหมครับ" ธีร์เอ่ยก่อนจะอุ้มลูกชายไว้ในอ้อมแขนแล้วพาขึ้นรถ "จริงหรอครับ" ไต้ฝุ่นฉีกยิ้มอย่างดีใจ "จริงสิ มี๊จองตั๋วไว้แล้วด้วยน๊าา" ช่อเอื้องโชว์ตั๋วที่มือสามใบให้เด็กชายดู "เย้! ผมรักมี๊ที่สุดเลยครับ" มือเล็กๆโอบรอบลำคอหญิงสาวพลางหอมแก้มซ้ำๆ "มี๊ก็รักฝุ่นครับ" ทั้งสามคนพ่อแม่ลูกแวะที่ตลาดคนเดินใกล้หมู่บ้าน ช่วงเวลาเย็นคนเริ่มเยอะแล้ว ทั้งคู่ต่างจูงมือบุตรชายคนละข้าง "ป๊

Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๔สองปีต่อมา"อูบบ~ โอ้กก~~" ร่างบางโก่งคออาเจียนอย่างเอาเป็นเอาตาย เธอลุกขึ้นมาอ้วกตั้งแต่ตีห้า เป็นแบบนี้มาอาทิตย์หนึ่งแล้ว"ตัวเล็ก เป็นยังไงบ้าง" ธีร์เข้ามาถามภรรยาด้วยความห่วงใย เขาลูบหลังเธอเบาเมื่อเธอโก่งคออ้วกอีกครั้ง"เหนื่อยจัง เค้าคลื่นไส้มากเลย" เธอพิงขอบอ่างอย่างอ่อนเพลีย มือหนากุมมือเธอไว้อย่างให้กำลังใจ"ตัวเล็กเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้วนะ อาการเหมือนคนท้องเลย" ทันทีที่พูดจบ ทั้งคู่ต่างหันหน้ามองกันอัติโนมัติ "ทะ..ท้องหรอ" ช่อเอื้องพึมพำรางกับละเมอ สิ่งที่เธอคาดหวังมาตลอดกำลังจะเป็นจริงแล้วใช่ไหม หยาดน้ำใสใสเอ่อคลอดวงตาคู่สวยก่อนจะไหลรินอาบแก้ม"พี่ว่าต้องใช่แน่ๆ ใช่แน่ๆ" ชายหนุ่มขว้าภรรยาสาวเข้ามากอดไว้แน่น พลางพรมจูบที่หน้าผากเธอซ้ำๆ "ขอบคุณพระเจ้า" "อึก~ เค้าดีใจเหลือเกิน" เธอกอดเอวหนาพลางร้องไห้ด้วยความปลื้มปริ่ม "เราไปตรวจกันนะ จะได้ชัวร์ว่าท้องจริงๆ" ชายหนุ่มเอ่ยบอกอย่างดีใจ ความสุขที่แท้จริงกำลังจะกลับมาอีกครั้ง ทั้งคู่เดินออกจากห้องตรวจในเวลาต่อมา ใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างสุขล้น ในที่สุดเธอก็ท้องแล้วจริงๆ อายุครรภ์ได้เดือนกว่าแล้ว ณ บัดนี

Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๓หลังจากที่ธีร์และช่อเอื้องกลับมาจากสถานสงเคราะห์ เธอได้รับเด็กชายหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูกลับมาอุปการะด้วย และจะทำเรื่องให้ไต้ฝุ่นเป็นลูกบุญธรรมอย่างสมบูรณ์แบบ รถเก๋งเลี้ยวเข้าไปในรั้วบ้านก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออกจากมือของชายหนุ่ม ช่อเอื้องอุ้มเด็กชายไว้แนบอกอย่างรักใคร่"นี่บ้านใหม่ของเรานะ ไต้ฝุ่นชอบไหมครับ" เธอหันมาถามเด็กชายที่เอาแต่ซบหน้าลงบนบ่าของเธอ ใบหน้าของเขาเศร้าหมอง"..........." "เข้าบ้านกันเถอะ แดดเริ่มร้อนแล้ว" ธีร์เดินนำภรรยาสาวเข้าไปในบ้าน ช่อเอื้องวางไต้ฝุ่นลง ก่อนจะจูงมือเขาไปยังห้องนั่งเล่น "พี่หมีคะ ให้ไต้ฝุ่นอยู่ห้องข้างๆเรานะคะ" เธอตั้งใจว่าจะจัดห้องให้เด็กชาย เธออยากดูแลเขาเหมือนลูก"ได้สิ" "ไต้ฝุ่นครับ...มาเป็นลูกแม่ได้ไหม" เธอเอ่ยถามเด็กชายที่นั่งนิ่งกอดหุ่นยนต์ตัวเก่าอย่างหวงแหน ราวกับว่ามันเป็นสิ่งเดียวที่เขามีอยู่ตอนนี้ ช่อเอื้องมองใบหน้าเด็กชายน้ำตาคลอ เธอถูกชะตากับเด็กคนนี้เหลือเกินเธออยากเลี้ยงดูเขาจริงๆ "..........." ไต้ฝุ่นมองหน้าเธอและธีร์สลับกันตาใสแป๋ว คำว่าแม่ที่เขาโหยหามาโดยตลอด "ครับ....แม่""ขอบคุณนะ" ช่อเอื้องขว้า

Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๒รถเก๋งแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าสถานสงเคราะห์บ้านเด็กกำพร้าแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ช่อเอื้องและธีร์ช่วยกันขนของทั้งขนมนมเนยและตุ๊กตามากมายที่ซื้อมาจากห้างเข้าไปให้เด็กๆ "สวัสดีค่ะ" ผู้ดูแลสถานสงเคราะห์เดินออกมาต้อนรับหนุ่มสาว ตามด้วยเด็กๆ ที่กรูกันเข้ามาดูแขกผู้มาเยี่ยมเยือน หวังจะได้ของกินและของเล่นดังเช่นทุกครั้งที่มีคนมาเยี่ยม เด็กตาดำๆมีราวๆ ยี่สิบกว่าคนได้ มีตั้งแต่กำลังหัดเดินไปจนถึงสิบกว่าขวบ ส่วนคนที่โตหน่อยก็แยกย้ายออกไปทำงานเลี้ยงชีพตน นานๆจะกลับมาบ้านพักนี้ที "สวัสดีค่ะ/ครับ" หมอหนุ่มหิ้วของลงมาก่อนจะวางไว้บนโต๊ะที่ศาลา เด็กๆเดินตามกันเป็นพรวนหวังจะได้สิ่งของนั้น "เข้าแถวรับของนะเด็กๆ" ช่อเอื้องแจกทั้งขนมและตุ๊กตาให้เด็กๆทีละคน ทุกคนถูกอบรมมารยาทมาอย่างดี บางคนได้ของแล้วก็ไปวิ่งเล่น บางคนก็วนเวียนแถวๆนี้ ช่อเอื้องและธีร์มองเด็กๆอย่างมีความสุข "ถ้ามารอบหน้า เราซื้อเสื้อผ้ามาแจกดีไหม" ชายหนุ่มหันไปบอกภรรยาสาวพลางยื่นขนมให้เด็กไปด้วย เขาเห็นว่าหลายคนใส่เสื้อผ้ามอมแมม บางคนก็ใส่เสื้อตัวใหญ่ของผู้ใหญ่ คงไม่ค่อยมีคนมาบริจาคแน่ๆเลย "ดีค่ะ เรามาบ่อยๆนะ" ช

Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๑หญิงสาวนั่งกุมที่ตรวจครรภ์ไว้แน่น ใจเต้นระทึกไม่เป็นจังหวะ เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นเต็มวงหน้า ช่อเอื้องเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง รอเวลาแค่สามนาทีมันช่างนานเหลือเกินสำหรับเธอก็อกๆๆ!เสียงเคาะประตูห้องน้ำดังกระชั้นชิดทำเอาหญิงสาวใจเต้นระรัวเร็วกว่าเดิม "ตัวเล็ก เป็นยังไงบ้าง ท้องไหม" หมอหนุ่มตะโกนถามภรรยาสาวจากด้านนอก เขาและเธอตรวจทุกๆสองเดือนและนี่ก็เป็นครั้งที่สองที่ตรวจ เพราะครั้งก่อนไม่ท้อง "แป็ปนึงสิ" มือบางค่อยๆคลายมือออกช้าๆ เธอหลับตาปี๋ไม่กล้ามองสิ่งที่อยู่ในมือ ก่อนจะค่อยๆแง้มตาดูหนึ่งข้างอย่างตื่นเต้น แต่ผลที่ปรากฏกลับทำให้เธอน้ำตารื่นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ก็อกๆๆ!"ตัวเล็ก ผลออกยัง" เขาเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าเธอเงียบไป ก่อนที่ประตูห้องน้ำจะเปิดออกช้าๆ "อึก~ " เธอยื่นที่ตรวจครรภ์ให้ชายหนุ่มดูเอาเองเพราะเธอไม่อยากเอ่ย "ทำไมเป็นแบบนี้" ที่ตรวจครรภ์ล้วงลงพื้นเมื่อมือหนาปล่อยมันลงอย่างหมดแรง"ฮึก~ เค้าขอโทษ เค้ามีลูกไม่ได้ เค้ามีลูกไม่ได้แล้ว ฮึก~ " ช่อเอื้องปิดหน้าร้องไห้ออกมา เธอผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า นี่ก็ห้าเดือนผ่านมาแล้วเธอยังไม่มีวี่แววว่าจะท้องเสียท

Honey, I Hate Youบทที่ 43@หนึ่งปีผ่านไปในที่สุดวันที่รอคอยก็มาถึงหญิงสาวในชุดไทยสีชมพูอ่อน ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางยี่ห้อดี เครื่องเพชรประดับประดาทั่วทั้งตัว ผมถูกเกล้าขึ้นปล่อยปอยผมด้านหน้าเล็กน้อยยิ่งขลับให้เธอดูมีเสน่ห์มากยิ่งขึ้น ช่อเอื้องและธีร์จะงานแต่งที่บ้านสวนของคุณยาย เชิญเพียงญาติและเพื่อนสนิทเท่านั้น ใกล้ได้เวลาแขกเหรื่อก็ทะยอยมากันจนครบ "เสร็จหรือยังครับ" ธีร์เปิดประตูเข้ามาดูหญิงสาวว่าเสร็จเรียบร้อยดีหรือไม่ ร่างสูงอยู่ในชุดสูทสีขาวนุ่งโจงกระเบนเข้าชุด ใบหน้าถูกแต่งแต้มเครื่องสำอางบางเบา ผมถูกเซ็ทขึ้นเป็นทรง "เสร็จแล้วค่ะ...วันนี้พี่หมีหล่อจัง" ช่อเอื้องเอ่ยปากชมชายหนุ่มเสียงหวาน ก็เขาหล่อจริงๆนี่ ช"ตัวเล็กก็สวยมากเลยรู้ไหม" เขาก็เอ่ยชมเธอเสียงนุ่ม เธอใส่อะไรก็สวยไปหมด "อ้าว เสร็จกันหรือยังแขกมากันครบแล้วนะ" คุณยายเดินเข้ามาตามหลานสาวเมื่อเห็นว่าใกล้ฤกษ์ใกล้ยามเต็มที "เสร็จแล้วค่ะ" "งั้นไปกัน ธีร์จูงเจ้าสาวลงไปนะ" คุณยายเอ่ยบอกก่อนจะเดินนำออกไป ช่อเอื้องบีบมือชายหนุ่มอย่างตื่นเต้น หัวใจเต้นระส่ำ"ตื่นเต้นหรอ" ธีร์จับมือเธอขึ้นมากุมเพื่อให้เธอคลายความตื่