LOGINพีทษรุทนอนมองพระจันทร์ที่ระยิบระยับเต็มฟากฟ้า หลังจากรับประทานอาหารพีทษรุทมานอนดูพระจันทร์ขณะที่ภรรยาสาวขอตัวเข้าห้องน้ำ ชายหนุ่มมองพระจันทร์ก่อนถอนหายใจยาวอย่างมีความสุข พีทษรุทตกใจที่อยู่ๆ ก็มีมือน้อยๆ มาปิดที่ดวงตาพร้อมกับกลิ่นสบู่อ่อนๆ “ ทายสิ ว่าใคร” “ ไม่เห็นต้องทายเลย” “ แหม เล่นด้วยกันหน่อ
“ สุขสันต์วันครบรอบแต่งงานจ๊ะ” เสียงพีทษรุทกล่าวอย่างอ่อนหวาน “ คุณพีท” ณพิชชากล่าวน้ำเสียงตื่นเต้น “ อะไรกันคะเนี่ย คุณพีทช่วยแพมแกะหน่อยสิคะแพมอยากเห็นหน้าคุณ” “ เดี๋ยวจ๊ะ แพมเดินตามผมมานี่ก่อน” พีทษรุทกล่าวน้ำเสียงตื่นเต้นเช่นกัน “ อะไรกันค่ะเนี่ย” “ เดี๋ยวจ๊ะ ใจเย็นๆ ที่รัก” เมื่อณพิชชาเดิ
หลายปีต่อมา บริษัทเอสทีจีเติบโตขยายกิจการเป็นบริษัทย่อยอีกมากมาย บริษัทเข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์ พีทษรุทในวัยกลางคนดูหล่อเข้มยังคงเนื้อหอมในหมู่สาวๆ ในวงสังคม แม้ว่าจะแต่งงานมาแล้วหลายปีและมีลูกน่ารักอีกสองคน ชีวิตคู่ระหว่างพีทษรุทและแพมผ่านมาอย่างราบรื่นและมีความสุข ณพิชชายืนนิ่งที่หน้าต่างครุ่นคิดชีว
“ ยังงี้ก็ต้องทำแบบฝึกหัดบ่อยจะได้สอบติดใช่ไหม” เสียงหัวเราะของคนสองคนประสานกันเสียงใสอย่างมีความสุข สามเดือนหลังจากกลับจากประเทศอังกฤษชีวิตครอบครัวของพีทษรุทและณพิชชามีความสุขมาก พีทษรุทลืมตาตื่นเมื่อได้ยินเสียงเหมือนคนอาเจียนในห้องน้ำ “ อั๊วะ” ณพิชชาอาเจียนออกมาจนน้ำตาไหล “ แพม คุณเป็นอะไรมาก
ณพิชชาหัวเราะกิ๊กหน้าแดงขึ้น “แพมใส่บิกินี่ แล้วสวยจังไม่อยากเชื่อว่ามีลูกมาแล้วสองคน” “ว้าว นานๆทีคุณพีทษรุทจะชม” “ จริงๆนะผมเห็นผู้หญิงใส่บิกินี่มามาก ไม่สวยเท่าเมียของผมเลยนะเนี่ย” “ ขอบคุณค่ะแต่ถ้ามีคนอื่นอยู่ด้วยคงไม่กล้านุ่งหรอกค่ะอาย” “ ความจริง อยู่กับผมแค่สองคนไม่ต้องนุ่งอะไรเลยยังได้”
“ คราวหลังอย่าไปจ้องมองชายหนุ่มด้วยสายตาเมื่อกี้อีกเด็ดขาดผมไม่ชอบ นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนกับเจ้าอาร์มผมชกมันไปแล้วจ้องกันไปจ้องกันมาผมหวงรู้ไหม” พีทษรุทกระซิบเบาๆ ณพิชชาขำจนหลุดหัวเราะพร้อมกับตีที่แขนพีทษรุทเบาๆ “บ้าจังคุณพีทเนี่ย” อาร์มก้าวเข้ามาชิดเลขาหนุ่มคู่ใจพร้อมกับจับมือ “อ้าวๆ จะสวีทกันก็เกรง
“ ก็ได้ค่ะจะเริ่มกันตรงไหนดี” ณพิชชาขยับที่นั่งระงับการตื่นเต้น “ เริ่มที่คุณ” พีทษรุทหัวเราะเมื่อณพิชชาเลิกคิ้วทำตาโต “ ขอร้องเถอะขอสักวัน อย่ามองผมด้วยสายตาเย็นชามองผมแบบคุณชอบผมมากๆหน่อยได้ไหมแล้วยิ้มหวานๆ แบบทั้งปากทั้งตาให้ผมหน่อยสินะน้องแพมพลีส” ไม่ค่อยมีใครเรียก ณพิชชาว่าน้องแพมนอกจากครอบ
“คืนนี้ผมอยากค้างกับคุณที่บ้านนี้นะครับแพมบ้านแห่งความรักบ้านแห่งความทรงจำบ้านที่เป็นบ้านจริงๆ” ณพิชชายืนมองพระจันทร์ในขณะที่พีทษรุทไปหาชุดนอน พีทษรุทเข้ามาสวมกอดทางด้านหลังซึ่งตอนนี้เขามีแต่เสื้อกล้ามเพราะอากาศร้อน พีทษรุทถอดเสื้อนอกเสื้อเชิ๊ตทิ้งตั้งแต่เข้ามาในห้องณพิชชาซึ่งอยู่ในชุดราตรีสีเขียวม
บนกลางฟอร์ที่มีคู่เต้นรำอยู่สามสี่คู่ส่วนใหญ่เป็นแขกต่างประเทศ เนื่องจากโรงแรมนี้เป็นโรงแรมที่มีชื่อเสียงดังนั้นแขกส่วนใหญ่เป็นแขกต่างประเทศกับนักธุรกิจชั้นนำของเมืองไทย บทเพลงอ่อนหวานทำให้ณพิชชาปล่อยจิตใจให้ล่องลอยและคล้อยตามจังหวะเต้นรำของชายหนุ่ม พีทษรุทก้มลงสูดดมผมยาวสลวยก่อนจุมพิตเบาๆที่ซอกคอ
“ กูไม่คิดว่าจะได้ใช้กับมึงนังดาวิกา นังคนสวยใจร้ายมึงทำกับกูสาหัสนัก” นายศักดิ์รีบเก็บของที่ต้องการลงกระเป๋า “พ่อพีทจ๊ะรอสักแป๊บนะจ๊ะ น้องกำลังแต่งตัวลงมา” ด้านดาวิกาเมื่อแต่งตัวก็แกล้งแต่งช้าๆแล้วก็นึกอะไรออก พร้อมกับยิ้มในแผนร้ายอันแยบยลของตัวเอง อีกด้านหนึ่ง ณพิชชากำลังช่วยกันกับนวลและแจ๋วเ







