Masuk“อยากเล่นอะไรหน่อยไหม อยากเสียวกว่านี้หรือเปล่า” คำพูดที่เคลือบแฝงไปด้วยความลึกลับ ทำเอาสาวอ่อนต่อโลกอย่างนรารักษ์ถึงกับอยากรู้ในสิ่งที่เขากำลังจะสื่อ เธอปรือตามองคนตัวโตที่กำลังผละออกไป จากนั้นชายหนุ่มก็หยิบบางอย่างออกมาที่ทำเอาคิ้วของคนตัวเล็กขมวดเข้าหากัน
แกร๊ง!!
สิ่งที่ชายหนุ่มถือมามันเป็นกุญแจมือที่ทำเอาคนตัวเล็กถึงกับใจหายวาบ เขาหยิบมันออกมาทำไม แล้วเขาคิดจะทำอะไรกันแน่
สักพักสมองก็ประมวลผลทุกอย่าง จนเด็กอย่างเธอเข้าใจแล้วว่าเขาคิด หรือจะทำอะไร
“จะ...ทำอะไรคะ” ร่างเล็กผุดลุกขึ้นจากเตียงใหญ่ที่หนานุ่ม แต่ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้ลุกขึ้น มือหนาของเคย์เดนก็กดไหล่บางจนคนตัวเล็กแทบจมกับเตียง
“หึ...” ดวงตาฉายแววความน่ากลัว และเขาก็ทำสิ่งที่เธอไม่คาดคิด เมื่อมือข้างหนึ่งของนรารักษ์ถูกกุญแจมือล็อกเอาไว้ จากนั้นเขาก็เกี่ยวมันกับช่องว่างของหัวเตียง
“มะ...ไม่เอา...ปล่อยน้ำตาล...คิดจะทำอะไร ขอร้อง” คนตัวเล็กบอกด้วยเสียงสั่น แล้วมองไปยังใบหน้าที่หล่อหาตัวจับได้ยาก แต่ตอนนี้คนตรงหน้าไม่ใช่คนที่เธอรู้จักอีกต่อไป
“หึ...กลัวเหรอ...เธอไม่ต้องกลัวหรอก ฉันรับรองมันจะไม่เจ็บ ฉันจะพยายามเบามือกับเธอให้มากที่สุดนะสาวน้อย”
“ทะ...ทำแบบนี้ทำไมคะ อย่าทำอะไรน้ำตาลเลยนะคะ”
“ในเมื่อคิดจะอ่อยฉัน ไม่ลองหน่อยเหรอ บางทีฉันอาจจะลีลาดีกว่าผู้ชายที่ผ่านมาของเธอก็ได้นะ” ด้วยความที่นรารักษ์มาจากต่างจังหวัด และชอบใส่แต่กางเกงขาสั้น บวกกับสายตาที่เด็กสาวมองเขา เคย์เดนในวัย 30 ปีเลยเข้าใจว่านรารักษ์จงใจอ่อย คราแรกไม่คิดจะเล่นด้วยหรอก แต่วันนี้ฝนตก และเขาก็อยากพอดี อีกทั้งคนตัวเล็กมาถึงที่ ในเมื่อเหยื่อมาแล้วจะปล่อยไปได้อย่างไร
“น้ำตาลไม่ได้อ่อยคุณ น้ำตาลไม่ได้คิดอย่างนั้นเลยนะคะ” ตอนนี้นรารักษ์แทบไม่มีทางรอด เพราะข้อมือเล็กถูกกุญแจมือรัดรึงเอาไว้จนขยับไปไหนไม่ได้อีกต่อไป
“ฉันไม่ได้โง่ เธอชอบฉันน้ำตาล วันนี้ฉันจะลองสนองเธอดู วันนี้ฉันเงี่ย...พอดี...แต่ฝนตก แล้วเธอก็เดินเข้ามา” กลิ่นกายสาวของนรารักษ์ ทำให้เคย์เดนเกิดอาการตื่นตัวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน มือหนาทั้งสองข้างจัดการถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว จนเผยให้เห็นแผงอกกว้างที่เมื่อลากสายตาต่ำลงมาก็พบกับหน้าท้องแข็งเป็นลอน ทำเอาคนตัวเล็กที่ไม่เคยพานพบกับหุ่นของผู้ชายมาก่อนถึงกับตาโตอย่างตกตะลึง
“วันนี้ฉันจะพาเธอไปเปิดประสบการณ์แบบใหม่ดีไหมน้ำตาล”
“คะ...คุณจะทำอะไร”
นรารักษ์ถามด้วยเสียงตะกุกตะกัก และไม่ทันได้รับคำตอบมือหนาของเคย์เดนจัดการรูดกางเกงยีนขาสั้นพร้อมกับชั้นในสีขาวของเธอออกจากเรียวขาเล็กทันที
“เฮือก!!”
การที่กางเกงขาสั้นและชั้นในหลุดออกไป ทำเอาคนตัวเล็กถึงกับสะดุ้งเฮือก ขาทั้งสองข้างหนีบเข้าหากันเพื่อป้องกันเนินเนื้ออวบอิ่มของตัวเองให้รอดพ้นจากสายตาของคนตัวโต แต่นรารักษ์ไม่รู้เลยว่าการที่หญิงสาวพยายามบดเบียดเรียวขานั้น กลีบเนื้อมันประกบติดกันจนอูมออกมาดูน่าลิ้มลอง
“ไม่อยากจะเชื่อว่าของเด็กสาวอย่างเธอจะสวยขนาดนี้นะน้ำตาล” เคย์เดนบอกด้วยเสียงแหบพร่า และการได้เห็นท่อนล่างของคนตัวเล็กเปล่าเปลือย มันยิ่งทำให้ชายหนุ่มอยากรู้ว่าข้างบนของคนตัวเล็กเป็นยังไง
มือหนาของเคย์เดนเลื่อนไปถลกเสื้อยืดตัวบางของนรารักษ์ขึ้น จนเผยให้เห็นอกอวบอิ่มที่ใหญ่แทบทะลักออกมาจากบราเซียร์ตัวเล็ก
“หึ่ม...” เคย์เดนครางกระหึ่มในลำคอเมื่อมองเห็นความอวบอิ่มแบบเต็มๆ ตา ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะทำการพลิกร่างบางเล็กน้อยเพื่อปลดตะขอชั้นในของนรารักษ์ออก
ด้วยความที่มือข้างหนึ่งของนรารักษ์ว่าง เธอจึงพยายามปัดป้องไม่ให้เขาทำการถอดชั้นในของเธอได้ แต่สุดท้ายแล้วมือข้างเดียวที่เหลืออยู่มันจะไปสู้แรงอะไรได้
“ยะ...อย่านะ อย่าทำอย่างนี้”
เสียงหวานบอกอย่างขาดห้วง และสุดท้ายชั้นในของตัวเองก็ถูกเหวี่ยงลอยละลิ่วไปที่ไหนก็ไม่รู้ในห้อง เธอใจหายวาบอย่างตกใจ และไม่คิดว่าคนที่ภายนอกดูเป็นสุภาพบุรุษอย่างเคย์เดนจะกล้าทำอุกอาจแบบนี้
“ปลดกุญแจมือนะ...น้ำตาลเจ็บ”
“จะซื้อเครื่องใหม่ให้ โทรศัพท์เธอมันเส็งเคร็งเกินไป ทนใช้ได้ยังไง” “มันเรื่องของฉัน” “คุณแม่กับคุณลุงคุยอะไรกันคะ น้องควีนหิวข้าวแล้ว ไปกินข้าวกันค่ะ” เด็กน้อยลุกขึ้นเต็มความสูงของตัวเองแล้วเดินมาจับมือของแม่และเคย์เดน เพื่อรั้งทั้งสองให้ลุกขึ้นไปกินข้าวกัน เคย์เดนกุมมือเล็กอย่างมีความสุข ยิ่งเป็นลูกสาวด้วยแล้วมันยิ่งทำให้เขาเกิดความหวงแหนมากขึ้น แต่ดูท่าแม่ของลูกจะประชดไม่เลิก เขาคงต้องหาทางจัดการเธอเสียแล้ว ทั้งสามมานั่งกินข้าวกันที่โต๊ะอาหาร ซึ่งเคย์เดนสั่งให้แม่บ้านเตรียมของกินมาให้เยอะๆ เพราะเขาอยากจะให้ลูกสาวได้กินของอร่อยๆ กับเขาบ้าง “อันนี้อร่อยกินสิ”เคย์เดนตักไก่ทอดให้ลูกสาวพร้อมกับมองน้องควีนกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย ซึ่งระหว่างนั้นร่างสูงของลูกน้องก็เดินมาพร้อมกับกล่องโทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ล่าสุด แล้วเขาก็ทำเป็นยื่นมันให้กับนรินดาที่กำลังนั่งดูลูกกินข้าวอยู่ “เอาไปสิ” “คะ” “โทรศัพท์ยังไงล่ะ” “ฉันอยากได้เครื่องเดิมไม่ใช่เครื่องใหม่” เธอบอก เพราะไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณของใ
มือหนายกขึ้นจับที่ใบหน้าเล็กของน้องควีนเอาไว้ พร้อมกับมองใบหน้าใสด้วยความรู้สึกที่แปลกประหลาด มันคือความผูกพันของพ่อลูกหรือเปล่า “คุณลุงจับหน้าหนูทำไมคะ” เสียงของเด็กน้อยร้องถาม “น้องควีนน่ารักครับ” เคย์เดนบอกอย่างอ่อนโยน ทำเอานรินดาแทบจะกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ เธอเห็นสายตาที่เขามองลูกสาว เธอรู้ว่าลึกๆ แล้วเขาก็ผูกพันกับน้องควีน แต่จะให้ทำอย่างไร ในเมื่อชีวิตของเขาและเธอมันต่างกันเกินไป “น่ารักก็ต้องรักหนูนะคะ ดีใจจังเลย มีทั้งคุณแม่ คุณลุงเคย์เดน ยายจี และที่สำคัญลุงคินน์ด้วย ลุงคินน์ใจดีมาก น้องควีนรักลุงคินน์มากๆ ด้วย” แค่ชื่อของคินน์ที่ลูกสาวพูดออกมาทำเอาเคย์เดนถึงกับกัดกรามกรอดอย่างไม่พอใจ เพราะเขาไม่ชอบให้ชื่อนี้มันมาอยู่ในหัวลูกสาวของเขา ผู้ชายคนเดียวที่ลูกสาวจะต้องเรียกชื่อคือเขาเท่านั้น “แล้วลุงเคย์ไม่ใจดีเหรอครับ” แม้อยากจะบอกว่าตัวเองเป็นพ่อมากแค่ไหน แต่เขาต้องอดทนเอาไว้ก่อน เพราะลูกอาจจะตกใจ ไว้ถ้าเมื่อไรที่น้องควีนผูกพันกับเขามากขึ้นแล้ว เมื่อนั้นชื่อคินน์จะหายออกไปจากสมองของน้องควีนทันที “ใจดีค่ะ ซื้
เมื่อร่างใหญ่ผละออกไปแล้ว เขาก็ลุกขึ้นมาสวมใส่ชุดอีกครั้ง พร้อมทั้งมองนรินดาที่ค่อยๆ นั่งบนเตียงด้วยท่าทีเชื่องช้า “ชั้นในของเธอ...รีบใส่ซะ เราจะลงไปข้างล่างกัน” เคย์เดนหยิบชั้นในของนรินดาขึ้นมาแล้วโยนมันไปที่เตียงจนหญิงสาวรู้สึกเจ็บจุกกับการกระทำของเขา ตอนนี้เธอไม่ต่างจากโสเภณีที่ปล่อยให้เขาทำแบบนี้ง่ายๆ อีกแล้ว “คุณมันคนใจร้าย” ดวงตากลมโตที่กำลังเห่อร้อนมองเคย์เดนที่ทำต่ำช้ากับเธอแบบนี้ “ฉันร้ายได้มากกว่านี้อีก อย่ามาทำตัวดื้อด้าน” มือหนาของเคย์เดนทำการบีบที่ปลายคางมนอย่างแรงจนเธอนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ “อื้อ...” “จำเอาไว้ อย่ามาต่อต้านฉัน และเรื่องลูก เธอก็ต้องอยู่เลี้ยงลูกของเราจนกว่าฉันจะพอใจ!” เคย์เดนมองใบหน้าหวานที่กำลังแดงก่ำ จนเขาอดใจไม่ได้ที่จะจูบเธออีกครั้ง จูบที่เต็มไปด้วยความโกรธและความโมโหที่เขาระบายลงไปบนปากของเธอ ขณะที่ทั้งสองกำลังจูบกันอยู่นั้น ประตูห้องของเคย์เดนก็ถูกเปิดออกโดยใครบางคน แล้วเสียงเรียกทำเอาคนที่กำลังจูบกันสะดุ้งตัวโหยงทันที “คุณแม่คุณลุงนอนทับกันทำไมคะ” น้องควีนที่อยู่ๆ ก็
“มะ...ไม่นะ” นรินดาถึงกับใจหายวาบเมื่อเขาทำการรูดชั้นในของเธอออกอย่างรวดเร็วจนมันหลุดออกจากเรียวขาไปแล้ว “เอา...ฉันจะลงโทษที่เธอกล้าพาลูกสาวของฉันหนีไป เอากี่ดอกดีล่ะสำหรับความผิดของเธอ” เคย์เดนบอกอย่างหื่นกระหาย จากนั้นเขาก็ทำการถลกกระโปรงชุดเดรสของเธอขึ้น ยิ่งทำให้เขามองเห็นท่อนล่างอันเปล่าเปลือยได้แบบเต็มตา “มะ...ไม่ อย่ามองนะ” มือน้อยพยายามเอากระโปรงของตัวเองไปปิด แต่ก็ถูกมือหนาของเขาห้ามเอาไว้ จนเธอไร้ซึ่งหนทางสู้ “ขอเอาทีเดียว...เดี๋ยวให้ลงไปหาลูก” เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยบอก ยิ่งเห็นร่องรักของนรินดา มันก็ยิ่งทำให้เขาแทบอดใจไม่ไหวแล้ว เคย์เดนจึงทำการปลดกางเกงตัวใหญ่ของตัวเองออก จนบางอย่างที่อยู่ในนั้นดีดผึงออกมา มันแข็งยาวรอพร้อมสู้ศึก จนหญิงสาวหวาดกลัว “ไม่เอา...” ไม่ทันที่นรินดาจะได้ตอบกลับอะไร เคย์เดนก็สอดเอ็นร้อนของตัวเองเข้าไปในโพรงสาวคราเดียวจนหมดลำ ครั้งนี้เขาต้องไปไวๆ เพราะลูกสาวต้องรอแม่อยู่ข้างล่าง ถ้าเขามัวแต่ลีลาเล้าโลม เกิดน้องควีนร้องไห้โฮขึ้นจะเป็นเรื่อง สวบ!! “กรี๊ด...” นรินดากรีดร้อง
“ไม่อยากได้ฉันเป็นพ่อของลูก เพราะอยากได้ไอ้เหี้...นั่นเป็นพ่อของลูกแทนอย่างนั้นเหรอ” “ถ้าได้ก็ดีนะ พี่คินน์เขาดีกับฉันและน้องควีนมาก มันคงไม่ยากถ้าพี่คินน์จะกลายมาเป็นพ่อคนใหม่ของลูกฉัน” นรินดาบอกอย่างประชดประชัน เนื่องจากเธอก็สุดจะทนกับนิสัยของผู้ชายตรงหน้าแล้ว ไหนจะเรื่องเซ็กซ์อีก เธอยอมรับว่าเธอเสียวซ่านทุกครั้งที่เขาปรนเปรอ แต่มันเหมือนเซ็กซ์ที่แค่สนุกขำๆ ไปวันๆ เธอไม่ต้องการแบบนั้น เธออยากได้สัมผัสที่ลึกซึ้งมากกว่าสนองความต้องการของตัวเองแบบนี้ “น้ำตาล!!” ร่างใหญ่ตรงเข้าไปพร้อมกับใช้มือหนาของตัวเองบีบที่ไหล่บางของคนตัวเล็กอย่างแรง จนเธอเริ่มเจ็บแล้วนิ่วหน้า ดวงตาของเคย์เดนตอนนี้จ้องมองมาอย่างน่ากลัว “อ๊ะ...ปะ...ปล่อย” เสียงหวานร้องอย่างวิงวอนเมื่อรับรู้ว่ากระดูกที่ไหล่แทบจะแหลกคามือของเขา อารมณ์ที่แสนรุนแรงของเคย์เดนทำให้เธอรับไม่ได้ และไม่อยากอยู่กับเขา แม้ในใจลึกๆ จะรักผู้ชายคนนี้มากก็ตาม “คุณมันโคตรเลวเลยเคย์เดน” ดวงตากลมโตตวัดมองอย่างโกรธเกลียด เมื่อครู่เขาบีบไหล่ของเธอจนมันแทบแหลก
“ถึงยังไงน้องควีนก็คือลูกของฉันคนเดียว ฉันเลี้ยงของฉันมาโดยตลอด คุณไม่มีสิทธิ์มาอ้างความเป็นพ่อ!” สิ่งที่เธอกำลังกลัวเดินทางมาถึงแล้ว การที่เคย์เดนพูดแบบนี้มันหมายความว่าเขากำลังจะแย่งลูกสาวของเธอไป “เพราะใคร! มันไม่ใช่เพราะเธอเหรอที่พาลูกของฉันหนีมา ไม่ใช่หรือไง!” เคย์เดนตะโกนลั่นรถจนคนขับรถถึงกับขนลุกด้วยความกลัวแทนนรินดา ไม่รู้ว่าหญิงสาวจะต้องเจอกับอะไรบ้าง “เพราะคนอย่างคุณมันไม่สมควรเป็นพ่อของใคร ที่ฉันต้องหนี เพราะฉันไม่อยากให้คุณมาเป็นพ่อของลูกฉัน และฉันไม่อยากอยู่ในนรกที่คุณสร้างอีกแล้ว!”นี่คือจิตใต้สำนึกของเธอ ที่เธอหนีออกมานั้น เพราะทั้งการกระทำและคำพูดของเขามันเชือดเฉือนหัวใจของเธอหลายครั้ง จนมันกลายเป็นความรู้สึกที่อยากจะหลุดพ้นออกจากตรงนี้ไปได้แล้ว และตอนนั้นเธอเพิ่งอายุ 18 ย่าง 19 ปี ซึ่งวิธีเดียวที่คิดได้ในตอนนั้นคือการหนีจากชายตรงหน้าไปให้ไกลแสนไกล เพราะไม่รู้ว่าถ้าเขารู้ว่าเธอท้อง เขายังจะให้เก็บเด็กเอาไว้ไหม “งั้นมาคอยดูกัน และก็จำใส่สมองของเธอเอาไว้ ว่าหลังจากนี้ต่อให้เธอหนีไปไหน ฉันจะลากเธอกลับมา กลับมาอยู่ในนรกที่เธอบอกรังเกียจเ







