ตอนที่ 9 หาเรื่อง

บ่ายวันต่อมา...

“เอเดนเราจะไปทำงานกลุ่มกันที่ไหนดี” ซีลีนเดินเข้ามาถามเพื่อนร่วมคลาสด้วยน้ำเสียงที่สดใสอย่างเช่นทุกครั้ง ถึงแม้ว่าเธอจะพยายามทำตัวให้เป็นปกติ แต่ดวงตากลมของเธอที่บวมซ้ำไม่ต้องบอกก็พอจะรู้ว่าเธอพึ่งผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก

“ที่สวนหลังคณะดีไหมครับ” เอเดนตอบกลับหญิงสาวตรงหน้ากลับไปอย่างสุภาพ นี่ถือว่าเป็นครั้งแรกเลยที่ทั้งคู่ได้มีโอกาสพูดคุยกันถึงแม้ว่าจะอยู่คณะเดียวกันมาปีกว่าแล้วก็ตาม

“ได้ค่ะ เดี๋ยวซีลีนไปยืมหนังสือที่ห้องสมุดนะคะ”

“ไม่ต้องไปหรอกครับ ผมยืมมาหมดแล้ว”

“จริงเหรอคะ”

“จริงสิครับ ถ้าอย่างนั้นเราไปกันเลยดีไหม ถ้าไปช้าเดี๋ยวจะไม่มีที่นั่ง”

“ค่ะ” ซีลีนเดินตามชายหนุ่มไปยังสวนหย่อมหลังอาคารเรียนก่อนที่ทั้งคู่จะพากันมานั่งยังโต๊ะม้าหินอ่อนบริเวณศาลาริมน้ำ พวกเขานั่งทำงานอยู่ด้วยกันโดยที่ไม่ไกลมีกลุ่มของเอวาที่กำลังทำงานกลุ่มของตัวเองอยู่เช่นกัน

“ไหวไหมซีลีน” เอเดนเอ่ยถามหญิงสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามออกมาด้วยความเป็นห่วง ท่าทางของเธอในตอนนี้ดูไม่ดีเอาเสียเหรอ สีหน้าซีดเผือกของเธอทำให้เขากลัวว่าเธอจะเป็นลมไปเสียก่อนที่จะทำงานเสร็จ

“ไหวค่ะ”

“น้ำครับ”

“ขอบคุณค่ะ”

เอเดนยื่นน้ำดื่มที่เขาพึ่งซื้อมาก่อนหน้านี้ให้กับเธอ ซีลีนเอ่ยขอบคุณเขาอย่างนอบน้อมพร้อมกับรับน้ำดื่มมาจากชายหนุ่มตรงหน้า ถึงแม้ว่าเธอและเขาจะพึ่งเคยพูดคุยกัน แต่เธอมั่นใจว่าเขาคนนี้น่าจะไว้ใจได้

“พักก่อนก็ได้นะครับ เดี๋ยวที่เหลือผมทำเอง”

“ไม่เป็นไรค่ะเรายังไหว ถ้าไม่ไหวเดี๋ยวบอกนะ”

“ตกลงครับ”

ซีลีนและเอเดนตั้งหน้าตั้งตาทำงานที่ทั้งคู่แบ่งกันทำ จนกระทั่ง...

“เอเดนเพื่อนรักนั่งทำงานอยู่ตรงนี้นี่เอง” ฟาโรห์เดินเข้ามานั่งข้างกายของเอเดน แขนแกร่งกอดไหล่เพื่อนรักของเขาเอาไว้แน่น พร้อมกับหันไปส่งยิ้มหวานให้กับหญิงสาวที่นั่งอยู่อีกฝั่งของพวกเขา

“คุณ!!!” ซีลีนจำฟาโรห์ได้ในทันทีหญิงสาวร้องเรียกคนตรงหน้าออกมาด้วยความตกใจ เธอไม่คิดมาก่อนเลยว่าพวกเขาจะเป็นเพื่อนกัน ถ้าอย่างนี้ก็หมายความว่า...เฮคเตอร์

“พวกคุณเป็นเพื่อนกันเหรอคะ”

“เพื่อนรักเลยล่ะครับ” ฟาโรห์ยกยิ้มหวานออกมาพร้อมกับตอบคำถามของหญิงสาวตรงหน้ากลับไปในทันที

“ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่า...”

“ว่าไงยัยเตี้ย กำลังคิดถึงฉันอยู่หรือไง” เฮคเตอร์ที่ยืนเงียบอยู่ด้านหลังของหญิงสาวเอ่ยขึ้น ก่อนที่เขาจะเดินอ้อมมานั่งยังม้าหินอ่อนอีกตัวที่ว่างอยู่ข้างกายของเธอ

“พะ พูดอะไรของคุณ”

“นี่ยัยเตี้ยเมื่อคืนเธอนอนร้องไห้ทั้งคืนเลยเหรอวะ” คิ้วเรียวของเฮคเตอร์ขมวดเข้าหากัน ก่อนที่เขาจะเอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้าออกมาด้วยความสงสัย

“.../...” เอเดนกับฟาโรห์ที่นั่งฟังประโยคที่ทั้งคู่คุยกันถึงกับหันมามองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย ก่อนที่รอยยิ้มกริ่มจะปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของพวกเขา

“คุณ!!...”

“อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาเลยนะพวกมึง ก็ดีกูจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปไล่กระทืบทีล่ะคน”

“.../.../...” ทั้ง 3 หนุ่มหันไปมองทางต้นเสียงเป็นตาเดียว ก่อนที่ริมฝีปากหนาของพวกเขาจะแสยะยิ้มร้ายขึ้นมาพร้อมกันทันทีที่พวกเขาเห็นว่าเจ้าของเสียงเป็นใคร

“น้องซีลีนก็อยู่ด้วย” เสือยกยิ้มออกมาพร้อมกับเอ่ยทักทายหญิงสาวที่นั่งอยู่ไม่ไกลอย่างเป็นกันเอง

“...” หญิงสาวหลบหน้าหนีชายหนุ่มไปอีกทางด้วยความหวาดกลัว ครั้งแรกกับครั้งที่สองเธอคิดเอาเองว่ามันเป็นเพราะความบังเอิญ แต่ครั้งนี้รุ่นพี่เสือและพวกของเขาอีกเกือบ 10 คนจงใจจะเข้ามาหาเรื่องเฮคเตอร์ และจงใจแสดงท่าทีที่ไร้มารยาทกับเธอแบบนี้ยิ่งเธอเห็นเธอก็ยิ่งไม่สบายใจ

“พวกมึงนี่เจ็บแล้วไม่จำจริงๆ สินะ”

“หึหึ / ได้ยืดเส้นยืดสายสักหน่อยก็ดี” เอเดนและฟาโรห์แสยะยิ้มร้ายออกมาในขณะที่ตาคมของพวกเขายังคงจับจ้องไปยังกลุ่มคนตรงหน้าด้วยสายตาที่เรียบเฉย

“ปากเก่งชิบหายมีกันอยู่แค่ 3 คน คิดว่าเด็กเมื่อวานซืนอย่างพวกมึงจะเอาชนะพวกกูได้เหรอวะ”

“แต่เท่าที่กูจำได้เมื่อวาน...พวกกูก็ชนะไม่ใช่เหรอวะ” ฟาโรห์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับเสืออย่างไม่ได้รู้สึกเกรงกลัวเลยสักนิด

“ถ้าอาจารย์ไม่เข้ามาขัดจังหวะ พวกกูต้องชนะแน่นอน”

“น่าเสียดายที่เมื่อวานกูไม่ได้มีโอกาสเห็นลีลาของพวกมึง แต่พวกหมาหมู่มันจะขนาดไหนเชียววะ” เอเดนเดินอ้อมไปยืนอยู่ข้างกายของฟาโรห์ ก่อนที่เขาจะเอ่ยบอกกับรุ่นพี่ตรงหน้าน้ำเสียงและสีหน้าที่เรียบเฉย ก็ยิ่งทำให้กลุ่มรุ่นพี่ตรงหน้ารู้สึกไม่พอใจ

“ถุย!!!”

นักศึกษาที่อยู่บริเวณแถวนั้นเริ่มพากันมองมายังศาลาริมน้ำด้วยด้วยความสงสัย สังเกตจากท่าทางของพวกเขาคงเดาได้ไม่ยากว่าอีกไม่นานต้องเกิดเรื่องขึ้นอย่างแน่นอน

“ทำตัวสะถุนแบบนี้ยังมีคนนับถือมึงอีก น่าตลกชิบ...” ฟาโรห์มองหน้าเสือก่อนที่เขาจะหันไปมองชายฉกรรจ์ที่ยืนอยู่ด้านหลังด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเวทนา

“ไอ้เด็กเวรนี่...”

“หึหึ” เสียหัวเราะดังขึ้นมาจากลำคอแกร่งของชายหนุ่มที่นั่งเงียบอยู่นาน

เฮคเตอร์ยกยิ้มออกมาก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนที่ชายเสื้อนักศึกษาของเขาจะถูกหญิงสาวที่นั่งอยู่ไม่ไกลดึงเอาไว้เสียก่อน

“ไม่มีเรื่องกันได้ไหมคะ” ซีลีนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา ก่อนที่เธอจะเงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าหล่อเขาของเฮคเตอร์อีกครั้ง

“...” สายตาที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าของคนตัวเล็กตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มชะงักไปในทันที ก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกมาพร้อมกับเอ่ยบอกเธอกลับไปด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง

“เธอก็เห็นว่าพวกมันเข้ามาหาเรื่องก่อน”

“...”

“ไม่ต้องกลัวเธอจะไม่เป็นไร เพื่อนเธอวิ่งมาโน้นแล้ว...”

“...” ซีลีนมองตามสายตาของชายหนุ่มก่อนที่เธอจะเห็นว่าเอวาเพื่อนรักของเธอกำลังวิ่งหน้าตื่นมาหาเธอ

“ไปอยู่กับเพื่อนเธอ”

“แล้วพวกคุณจะสู้เขาไหวเหรอคะ” ซีลีนเอ่ยถามชายหนุ่มออกมาด้วยความสงสัย ในขณะที่มือบางของเธอยังคงกำชายเสื้อของเขาอยู่อย่างนั้น

“เป็นห่วงฉันรึไง”

“ค่ะ...แต่ฉันก็เป็นห่วงคุณฟาโรห์กับคุณเอเดนด้วย”

“.../...” ฟาโรห์และเอเดนมองหน้ากันก่อนที่พวกเขาจะหันไปมองเพื่อนรักพร้อมกับสาวน้อยตรงหน้าสลับกันอย่างมีเลศนัย

“ถ้าวันนี้กูเอาเลือดหัวพวกมึงออกไปได้อย่ามาเรียกกูว่าไอ้เสือเลย...ฟุบ!!!” เสือตะคอกออกมาเสียงแข็งท่าทีที่ไม่ได้รู้สึกเกรงพวกเขาเลยแม้แต่น้อยของกลุ่มรุ่นน้องตรงหน้ายิ่งทำให้เขาโกรธจัด

“เล่นทีเผลอนี่มึง...”

ฟาโรห์กับเอเดนหลบเท้าของเสือที่ถีบเข้ามาตรงกลางระหว่างพวกเขาไว้ได้ทัน ทั้งคู่มองไปยังกลุ่มชายฉกรรจ์ตรงหน้าที่กำลังวิ่งเข้ามาใส่พวกเขาพร้อมกันด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยไม่ได้แสดงสีหน้าที่ตื่นตกใจเลยแม้แต่น้อย

“นั่งลง...รออยู่ตรงนี้ห้ามออกไปไหน”

“แต่...”

“ไม่ต้องกลัว”

“ฉันไม่ปล่อยให้ใครมาทำร้ายเธอหรอกน่ายัยเตี้ย”

“...”

เฮคเตอร์พูดกับซีลีนจบก็รีบวิ่งเข้าไปช่วยเพื่อนของเขาในทันที ปล่อยให้หญิงสาวชะงักนิ่งงันไปกับคำพูดที่เขาพึ่งเอ่ยออกมา ตั้งแต่ที่เธอรู้จักกับเขามา...ทุกครั้งที่เธอมีปัญหา ก็จะมีเขาคอยยื่นมือเขามาช่วยทุกครั้ง

ตุบตับ!! ตุบตับ!! ตุบตับ!!

“นั่งลงสิวะยัยเตี้ย...” ซีลีนได้สติเพราะเสียงตะโกนของเฮคเตอร์หญิงสาวทำตามที่เขาบอกอย่างว่าง่าย ในขณะที่เอวาก็พยายามวิ่งเข้ามาหาซีลีนแต่ก็ถูกลูกสมุนของเธอเสือผลักอย่างแรงจนเธอล้มลงไปที่พื้น

“เอวา!!!” ซีลีนร้องเรียกเพื่อนสาวออกมาด้วยความตกใจ แต่ก่อนที่เธอจะลุกขึ้นไปหาเอวาร่างบางของเพื่อนรักของเธอก็ถูกมือหนาของใครอีกคนกระชากลุกขึ้นมาพร้อมกับดันร่างบางของเอวาให้เข้ามาหลบอยู่กับซีลีน

พลั่ก!!!

“กับผู้หญิงก็ไม่เว้นนะมึง” ฟาโรห์เอ่ยออกมาเสียงเรียบ พร้อมกับถีบเข้ากลางอกของชายตรงหน้าอย่างแรง