ตอนที่ 6 แค่ลมปาก

“เรื่องในวันนี้อาจารย์จะถือว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น แต่อย่าให้มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก”

“ค่ะ/ค่ะ/.../...” ทั้ง 4 คนเดินออกมาจากห้องปกครองหลังจากที่คุยกับอาจารย์เสร็จเรียบร้อย

“ซีนเราไปเข้าห้องน้ำแป๊ปนะ รออยู่ตรงนี้ก่อนนะ” เอวารีบบอกกับเพื่อนสาวออกมาอย่างลนลาน ก่อนที่เธอจะรีบวิ่งไปยังห้องน้ำที่อยู่อีกฝั่งของตึกในทันที

“กูไปรอที่รถ” ฟาโรห์หันไปบอกกับเพื่อนรักของเขา ก่อนจะหันมาส่งยิ้มหวานให้กับคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างกายของเฮคเตอร์อย่างเป็นกันเอง

“ไปก่อนนะซีลีน”

“ขอบคุณมากนะคะ” ซีลีนก้มหัวให้กับร่างสูงตรงหน้าเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะเอ่ยขอบคุณเขาออกมาอย่างนอบน้อม

“ไม่เป็นไรครับ แค่นี้สบายมาก” ฟาโรห์เอ่ยบอกกับคนตัวเล็กตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง ก่อนที่เขาจะเดินออกไปในทันทีปล่อยให้ซีลีนกับเฮคเตอร์ได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง

ตู้ด!! ตู้ด!! ตู้ด!!

“ทำไมไม่รับนะ”

“...” เฮคเตอร์เหลือบตาไปมองคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างกายของเขา ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะแสยะยิ้มร้ายออกมา

“แฟนเธอไม่รับหรอก”

“คุณรู้ได้ยังไงคะ” ซีลีนหันกลับไปมองคนตัวสูงด้วยสายตาที่วูบไหวผิดไปจากทุกครั้ง ก่อนที่ประโยคต่อมาของเขาจะทำให้เธอชะงักนิ่งงันไปในทันที

“แฟนเธอคงกำลังคั่วอยู่กับผู้หญิงคนอื่นอยู่ระมั้ง...มันถึงได้ไม่มีเวลามารับโทรศัพท์ของเธอ” เฮคเตอร์พูดขึ้นมาเสียงเรียบอย่างไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก ต่างจากซีลีนที่มองไปทางเขาอย่างคาดโทษที่บังอาจมาใส่ความแฟนหนุ่มของเธอ

“คุณ!!”

“ฉันพูดอะไรผิดไปอย่างนั้นเหรอ” เฮคเตอร์แกล้งถามร่างบางตรงหน้าออกมาด้วยความสงสัย

“คุณไม่รู้อะไร...ก็ไม่ต้องพูดมันออกมาจะดีกว่านะคะ” ซีลีนตอบร่างสูงตรงหน้ากลับไปในทันที ดวงตากลมโตของเธอสั่นไหวอย่างเห็นได้ชัด

“เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันไม่รู้”

“คุณ!!”

“ถ้าคุณยังไม่หยุดพูดฉันจะไม่คุยกับคุณอีก” คนตัวเล็กเอ่ยบอกกับร่างสูงตรงหน้ากลับไปเสียงแข็ง พร้อมกับจ้องไปยังชายหนุ่มอย่างเอาเรื่อง

“เธอเป็นคนประเภทที่ยอมรับความจริงไม่ได้รึไง”

“...”

“ตกลงก็ได้ ฉันจะไม่พูดอีก” เฮคเตอร์เอ่ยบอกกับร่างสูงตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงต่างไปจากทุกครั้ง ในขณะที่มุมปากหนายังคงยกยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาอย่างจงใจจะยั่วยุเธอ

“ซีลีนเรามาแล้ว”

“เรารีบไปกันเถอะ” ซีลีนเอ่ยบอกกับเอวาก่อนที่เธอจะรีบเดินนำเพื่อนรักออกไปอย่างรีบร้อน เอวายืนงงอยู่สักครู่ก่อนที่เธอจะรีบเดินตามซีลีนออกไปในทันที

22.00 น.

-NIGHT_PUB-

“นั่งเงียบเลยนะมึง” ฟาโรห์เอ่ยขึ้นพร้อมกับยื่นแก้วเหล้าไปให้กับเพื่อนรักของเขา มุมปากหนาค่อยๆ ยกยิ้มออกมาอย่างรู้ทันในความคิดของคนตรงหน้า เขาเป็นเพื่อนเฮคเตอร์มานาน เพื่อนรักของเขาเปลี่ยนไปมีเหรอที่เขาจะดูไม่ออก

“หรือว่าวันนี้มึงยังออกกำลังกายไม่หนำใจ” เอเดนที่นั่งเงียบอยู่นานเอ่ยถามขึ้น ก่อนที่เขาจะวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะตรงหน้าอย่างเบามือ

“กูว่าไม่ใช่...ต้องเป็นเรื่องของซีลีนแน่นอน กูเห็นนะเว้ย...มึงคุยอะไรกับเธอ เธอถึงได้วิ่งหนีออกไปแบบนั้น” ฟาโรห์เอ่ยถามเพื่อนรักของเขาออกมาอีกครั้งด้วยความสงสัย ตาคมจ้องมองไปยังร่างสูงที่นั่งอยู่ตรงหน้าอย่างรอคำตอบ

“ซีลีนไหนวะ” เอเดนที่ไม่ได้รู้เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อช่วงเย็นที่ผ่านมาเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัยไม่ต่างกัน

“ก็ซีลีนเพื่อนร่วมรุ่นของมึงไง” ฟาโรห์เป็นคนตอบคำถามของเอเดน ก่อนที่ประโยนต่อมาของเขาจะทำให้เฮคเตอร์ที่เอาแต่นั่งเงียบหันไปมองเอเดนอย่างลืมตัว

“ซีลีนแฟนไอ้ไบร์ทอะนะ”

“เอ่อ!!! นั่นแหละ” ฟาโรห์ตอบคำถามของเอเดนกลับไป แต่สายตาของเขากลับจับจ้องไปยังเฮคเตอร์เพื่อคอยสังเกตปฏิกิริยาของชายหนุ่ม

“โคตรน่าสงสาร ผู้หญิงที่ทั้งสวย และเพียบพร้อมไปหมดทุกอย่างไม่สมควรต้องมาเจอกับคนอย่างไอ้ไบร์ทเลยด้วยซ้ำ”

“เสียของชิบหาย...” เอเดนเอ่ยขึ้นก่อนที่เขาจะมองไปยังฟาโรห์ที่กำลังพยายามส่งซิกอะไรบางอย่างมาให้กับเขา เอเดนหันไปมองเฮคเตอร์ก่อนที่เขาจะรู้ได้ในทันทีว่าเรื่องนี้ต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลอย่างแน่นอน

“ตายยากจริงๆ พูดถึงก็มาเลยว่ะ” มุมปากหนาของเอเดนแสยะยิ้มร้ายออกมา ก่อนที่เขาจะเหลือบไปเห็นร่างสูงของใครบางคนกำลังเดินเข้ามาภายในผับแห่งนี้พร้อมกับควงสาวทรงโตที่สวมใส่ชุดเดรสรัดรูปจนอะไรต่อมิอะไรแทบจะทะลักออกมาอยู่แล้ว และเนื่องจากโซนที่พวกเขาอยู่เป็นโซนวีวีไอพีห้องกระจกซึ่งคนด้านนอกไม่สามารถมองเห็นคนด้านในได้ แต่คนด้านในกลับมองเห็นคนด้านนอกได้อย่างชัดเจน

“นั่นมันแฟนซีลีนไม่ใช่เหรอวะ นี่มันดอกฟ้ากับหมาขี้เลื้อนชัดๆ...” ฟาโรห์เอ่ยขึ้นก่อนที่เขาจะยกแก้วเหล้าในมือขึ้นมากระดกลวดเดียวหมดแก้ว

“ไอ้เซนต์กับไอ้เซบบ์มันยอมได้ยังไงวะ” ฟาโรห์นั่งพิงโซฟาตัวใหญ่อย่างสบายใจ ก่อนที่เขาจะเอ่ยขึ้นมาเสียงเรียบในขณะที่สายตาของเขายังคงจับจ้องไปยังร่างสูงตรงหน้าอยู่อย่างนั้น

“มันรู้เรื่องนี้รึเปล่าเถอะ” เฮคเตอร์ที่นั่งเงียบอยู่นานเอ่ยขึ้น ก่อนจะวางแก้วเหล้าในมือลงบนโต๊ะตรงหน้าอย่างเบามือ มุมปากหนาค่อยๆ แสยะยิ้มร้ายออกมาทันทีที่เขานึกอะไรขึ้นมาได้

“.../...” เอเดนและฟาโรห์มองหน้ากันก่อนที่พวกเขาจะหันกลับไปมองเพื่อนรักที่นั่งอยู่ไม่ไกลเป็นตาเดียว ทั้งคู่อยากจะรู้จริงๆ ว่าเพื่อนรักของเขาคิดจะทำอะไรกันแน่

“กูสงสารซีลีนว่ะ” เอเดนเอ่ยขึ้นในขณะที่ตาคมยังคงจับจ้องไปยังเฮคเตอร์ เขาอยากจะรู้ว่าเพื่อนรักของเขากำลังคิดจะทำอะไร แต่ที่แน่ๆ ต้องไม่ใช่เรื่องดีสำหรับไอ้ไบร์ทอย่างแน่นอน

“ถ้าสงสารก็ไม่ควรจะอยู่เฉยสินะ” เฮคเตอร์พึมพำออกมาก่อนที่นิ้วเรียวของเขาจะกวักเรียกผู้จัดการร้านที่อยู่ไม่ไกลให้เดินเข้ามาหา

ผับแห่งนี้เป็นสิ่งแรกที่คุณพ่อและคุณลุงของเฮคเตอร์ยกให้เขาบริหารงานต่อ หากเฮคเตอร์สามารถทำให้ผับแห่งนี้เติมโตไปได้มากกว่าที่เป็นอยู่ พวกผู้ใหญ่ก็พร้อมที่จะยกธุรกิจในเงามืดของพวกท่านให้เขาสานต่อ

“มีอะไรให้อลิสรับใช้ค่ะ” หญิงสาวในวัยกลางคนเดินเข้ามาถามนายหนุ่มอย่างนอบน้อม ก่อนที่เฮคเตอร์จะกระซิบเบาๆ ที่ข้างหูของเธอเพื่อให้สิ่งที่เขาต้องการที่จะทำต่อจากนี้มีเพียงเธอคนเดียวเท่านั้นที่รับรู้

“.../...” เอเดนกับฟาโรห์ยักคิ้วให้กันราวกับว่าทั้งคู่อ่านใจเพื่อนรักของพวกเขาออกอย่างไงอย่างนั้น

“วันนี้คณะมึงมีซ้อมดรัมใช่ไหม”

“ใช่” เอเดนตอบคำถามของเฮคเตอร์กลับไปสั่นๆ เพียงเท่านั้นก็ทำให้คนตรงหน้าของเขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะรีบเดินออกไปจากห้องในทันที

“หรือว่ามันสนใจซีลีนจริงๆ วะ” ฟาโรห์เอ่ยถามออกมาในขณะที่ตาคมยังคงจับจ้องไปยังแผ่นหลังแกร่งของเพื่อนรักที่กำลังเดินห่างออกไปจนลับตา

“ชัดเจนขนาดนี้มึงก็ไม่น่าถามเนอะ”

“หึหึ”

ณ มหาวิทยาลัย

เฮคเตอร์เดินเข้าไปภายในยิมที่เต็มไปด้วยนักศึกษาหลายสิบชีวิตกำลังซ้อมเชียร์กันอยู่ ทุกคนต่างพากันมองมาที่ร่างสูงอย่างตกตะลึงในความหล่อเหลาของเขาที่ไม่เคยเป็นรองใคร แต่ที่ทุกคนแปลกใจคือเขามาทำอะไรที่นี่และในเวลานี้

“...” เฮคเตอร์ไม่ได้สนใจสายตาของใครเลยแม้แต่คนเดียว เขาเดินเข้าไปหาเป้าหมายของตัวเองอย่างใจเย็น ก่อนที่เขาจะเอ่ยบอกกับเธอทันทีที่เขาเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าของเธอ

“คุณ!!!”

“มานี่กับฉัน”

“ไปไหนคะ” ซีลีนเอ่ยถามร่างสูงตรงหน้าออกมาด้วยความสงสัยที่อยู่ดีๆ เขาก็เดินตรงเข้ามาหาเธอ และยังจะมาบังคับให้เธอไปกับเขาอีก

“ไปเถอะน่า...”

“ฉันไม่ไปไหนกับคนแปลกหน้าค่ะ”

“กลัวฉันรึไง”

“ค่ะ ฉันกลัว” ซีลีนตอบคำถามของคนตรงหน้ากลับไปตามตรง

“ถ้าอย่างนั้นเธอคงไม่อยากรู้สินะว่าตอนนี้ไอ้ไบร์ทแฟนของเธอมันกำลังทำอะไร อยู่กับใคร”

“...”