ตอนที่ 8 แค่ผู้ชายเฮงซวย

“พี่เป็นผู้ชายนะซีลีน พี่ก็มีความอยากเหมือนกับผู้ชายคนอื่นๆ”

“ที่พี่ต้องหาเศษหาเลยแบบนี้ ก็เพราะน้องให้พี่ไม่ได้ไง”

“เหตุผลของคุณฟังดูแย่มากอะ ความซื่อสัตย์เป็นพื้นฐานของความรัก แต่คุณไม่มีให้ฉันเพราะฉะนั้น...”

“เราเลิกกับเถอะค่ะ”

“ซะ ซีลีน”

“ต่อไปนี้หวังว่าเราจะไม่ต้องพบกันอีก” ซีลีนเอ่ยบอกกับชายตรงหน้าเสียงเรียบ ก่อนที่เธอจะเดินออกไปจากห้องทันทีโดยไม่หันหลังกลับไปมองชายคนรักเก่าของเธออีกเลย

“ซีลีน!!!”

“...” เฮคเตอร์มองตามแผ่นหลังบางที่เดินห่างออกไปด้วยสายตาที่เรียวเฉย มุมปากหนาของชายหนุ่มค่อยๆ ยกยิ้มออกมา ร่างสูงเดินตามคนตัวเล็กไปติดๆ ก่อนที่เขาจะสังเกตเห็นไหล่มนของหญิงสาวสั่นไหวไปตามแรงสะอื้น

“รู้ทางรึไง”

“ฮือออออ!! ก็นำไปสิคะ” ซีลีนเอ่ยบอกกับร่างสูงตรงหน้าเสียงสั่น พร้อมกับหยุดเดินเพื่อให้เขาเดินนำเธอไปยังทางออก ตลอดทางเธอไม่ได้พูดอะไรออกมาเลยแม้แต่คำเดียว ทำให้ภายในรถมีเพียงเสียงสะอึกสะอื้นของหญิงสาวดังขึ้นมาเป็นระยะ

“ฮืออออออ...”

“เงียบน่า” เฮคเตอร์ที่หมดความอดทนกับเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของหญิงสาวข้างกายเอ่ยขึ้นมาเสียงเรียบ พร้อมกับยื่นผ้าเช็ดหน้าของตัวเองไปให้เธอ

“ฮึก ฮือออออ”

“มันก็แค่ผู้ชายเฮงซวยคนเดียวจะอะไรกันนักกันหนาวะ” เฮคเตอร์พูดขึ้นมาเสียงเรียบในขณะที่ตาคมยังคงจับจ้องไปยังท้องถนนตรงหน้า

“ฉันถามเธอจริงๆ นะ...”

“พี่ชายของเธอไม่เคยสอนเธอรับมือกับผู้ชายเฮงซวยอย่างพวกมันเลยรึไงวะ”

“นี่คุณอย่ามาว่าพี่ชายของฉันนะ” ซีลีนหันไปมองชายหนุ่มคนขับรถทันทีที่เขาเอ่ยจบ ก่อนที่เธอจะรีบเถียงเขากลับไปเสียงแข็งพร้อมกับมองไปที่ร่างสูงอย่างเอาเรื่อง

“...”

“ทำไมพี่ชายฉันต้องสอนอะไรพวกนี้ด้วยล่ะคะ” หญิงสาวเอ่ยถามชายหนุ่มออกมาอีกครั้งด้วยความสงสัยในคำพูดของเขา พี่ชายของเธอทั้งสองคนเป็นคนดี และรักเธอที่สุด แล้วทำไมเขาถึงต้องว่าพี่ชายเธอจะเป็นคนเฮงซวยด้วย

“เถียงฉันได้แล้วเธอคงไม่เป็นอะไรแล้วล่ะ”

“นี่คุณ ฮือออออ” ซีลีนกำลังจะเถียงชายหนุ่มกลับไป แต่พอเธอนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองพึ่งผ่านเรื่องอะไรมาน้ำตาเจ้ากรรมก็ไหลลงมาอาบแก้มขาวเนียนอีกครั้ง

“อะไรวะเนี่ย” เฮคเตอร์หันมามองหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างกายของตัวเองอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะพึมพำออกมาเบาๆ ตัวเขาเองก็ไม่เคยมีความรู้สึกรักให้กับใครมาก่อน และยิ่งความรู้สึกอกหักเขายิ่งไม่รู้จักใหญ่เลย แล้วแบบนี้เขาจะปลอบเธออย่างไรให้รู้สึกดีขึ้น...

“นี่ยัยเตี้ย”

“ค่ะ”

“เธอรู้แล้วว่าแฟนเก่าเธอไม่ใช่คนดี เธอจะเสียเวลาชีวิตร้องไห้ให้กับมันทำไมวะ”

“...”

“เอาเวลาไปรักตัวเอง และหาคนใหม่ที่ดีว่ามันไม่ดีกว่ารึไง”

“คุณ...”

“หรือฉันพูดตรงไหนผิดไป” เฮคเตอร์เอ่ยถามคนตัวเล็กออกมาด้วยความสงสัย ก่อนที่เขาจะขับรถเลี้ยวเข้าไปภายในรั้วของมหาวิทยาลัย

“คุณพูดไม่ผิด แต่ให้เวลาฉันเสียใจสัก 1 วันไม่ได้เหรอคะ”

“หึหึ เอางั้นก็ได้” ริมฝีปากหนายกยิ้มออกมา ก่อนที่เขาจะขานรับคำขอของเธอกลับไปด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง รถหรูกำลังจะขับเข้าไปจอดยังลานจอดรถหน้าโรงยิม แต่แล้วเขาก็ถูกหญิงสาวข้างกายห้ามปรามเอาไว้ในทันที

 “จอดส่งฉันตรงนี้ค่ะ”

“แต่มันยังไม่ถึง...”

“พี่ชายของฉันมารอรับแล้วค่ะ”

“กลัวรึไง” เฮคเตอร์เอ่ยถามร่างบางออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง พร้อมกับจอดรถตามที่เธอบอกอย่างว่าง่าย

“กลัวค่ะ” ซีลีนตอบคำถามของชายหนุ่มกลับไป ก่อนที่เธอจะรีบลงจากรถหรูของเขาและรีบก้าวเดินเข้าไปในความมืดตามทางเดินเล็กๆ ที่ตรงไปยังยิมที่อยู่ไม่ไกลในทันที

“กลัวแต่ก็ยังแอบพวกมันมีแฟน” เฮคเตอร์พึมพำออกมาก่อนที่เขาจะลงจากรถหรูของตัวเอง พร้อมกับเดินตามไปส่งเธออยู่ห่างๆ จนกระทั่งเขาเห็นเธอกระโดดกอดพี่ชายของเธอเอาไว้แน่น ชายหนุ่มยืนพิงต้นไม้พร้อมกับมองดูการกระทำของทั้งคู่อยู่ไกลๆ

“น้องไปไหนมาครับ”

ฟุบบบ!!!

“ฮือออออ...” ซีลีนกระโดดกอดเซนต์พี่ชายของเธอเอาไว้แน่น พร้อมกับร้องไห้ออกมาอย่างหนักจนร่างบางของเธอสั่นสะท้านไปตามแรงสะอื้น

“ซีลีน น้องเป็นอะไรครับ” เซนต์กอดตอบน้องสาวเพียงคนเดียวของเขากลับไป พร้อมกับเอ่ยถามเธอออกมาด้วยความเป็นห่วง

“ไอ้เซนต์ไม่เจอน้องว่ะ ซีลีน!!” เซบบ์เดินออกมาจากยิมพร้อมกับเอวาที่เอาแต่ปิดปากเงียบไม่ยอมบอกว่าน้องสาวของเขาไปไหน ก่อนที่ชายหนุ่มจะเอ่ยบอกกับฝาแฝดของตัวเองออกมาอย่างร้อนใจ ร่างสูงของเซบบ์ชะงักไปทันทีที่เห็นน้องสาวที่เขากำลังตามหาอยู่กำลังร้องไห้สะอึดสะอื้นอยู่ในอ้อมกอดของพี่ชายฝาแฝดของเขา

“พี่เซบบ์ ฮือออออ...”

“ซีลีนร้องไห้...” เซบบ์เดินเข้าไปหาน้องสาวพร้อมกับลูบลงที่หัวของคนตัวเล็กอย่างอ่อนโยน ตั้งแต่เล็กจนโตพวกเขาดูแลซีลีนมาอย่างดียุงไม่เคยให้ไต่ไรไม่เคยให้ตอม หากเขารู้ว่าใครทำให้น้องสาวของเขาต้องเสียน้ำตาขนาดนี้เขาไม่ปล่อยมันไปแน่

“น้องอยากกลับบ้านค่ะ”

“ไปครับกลับมาของเรากัน” เซนต์กับเซบบ์มองหน้ากันก่อนที่เขาจะพาน้องสาวเพียงคนเดียวของเขาไปยังรถหรูที่จอดรออยู่ไม่ไกล

“เราไปก่อนนะเอวา ฮึกกก เจอกันพรุ่งนี้นะ...”

“เจอกันนะ” เอวาโบกมือลาเพื่อนรัก ถึงเธอจะยังไม่รู้ว่าเฮคเตอร์พาซีลีนไปเจอกับอะไร แต่เธอมั่นใจว่าเมื่อไหร่ที่เพื่อนรักพร้อมก็จะเล่าเรื่องทั้งหมดให้เธอฟังเอง

ซีลีนโบกมือลาเอวาก่อนที่เธอจะเดินไปกับพี่ชายของตัวเอง สายตาของหญิงสาวมองไปยังทางเดินเล็กๆ ที่เธอพึ่งเดินผ่านมา...ซีลีนสบตาเข้ากับเฮคเตอร์ที่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้ก่อนเธอจะหันหน้าหนีเขาไปอีกทาง

-NIGHT_PUB-

“เป็นไงไอ้เสือ...”

“ทำไมทำหน้าแบบนั้นวะ” ฟาโรห์เอ่ยถามเพื่อนรักที่กำลังเดินเข้ามาด้วยความสงสัย

“เห็นน้ำตาซีลีนแล้วเจ็บใจรึไง” เอเดนเอ่ยถามเพื่อนรักของเขาออกมาเสียงเรียบ แต่ตาคมของเขากลับเป็นประกายด้วยความยินดี ตั้งแต่เขาเป็นเพื่อนกับเฮคเตอร์มาก็วันนี้แหละที่ชายหนุ่มผู้นี้ดูจะอ่านออกง่ายที่สุด แค่มองตาเขาก็รู้แล้วว่าร่างสูงตรงหน้ากำลังคิดอะไรอยู่

“มึงคิดเหมือนกูใช่ไหมวะไอ้เดน”

“หึหึ”

“พวกมึงคิดอะไรกัน” คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันก่อนที่เขาจะหันไปมองเพื่อนรักทั้งสองคนตรงหน้าอย่างเอาเรื่อง

“ก็คิดว่า...มึงกำลังตกหลุมรักซีลีน” เอเดนตอบคำถามของเพื่อนรักกลับไป ชายหนุ่มหรี่ตามองไปยังคนตรงหน้าอย่างจงใจจะจับผิดเขา

“เพ้อเจ้อ” เฮคเตอร์หันหน้าหนีไปอีกทางก่อนที่จะกระดกเหล้าในแก้วที่เขาถืออยู่รวดเดียวหมดแก้ว

ตุบ!!

“มึงแสดงออกชัดเจน อย่างที่ไม่เคยแสดงมาก่อน...มึงรู้ตัวไหมไอ้เฮค” ฟาโรห์ตบลงที่ไหล่แกร่งของเพื่อนรักอย่างแรง พร้อมกับโน้มใบหน้าหล่อเหลาของเขาเข้ามาใกล้เฮคเตอร์ ก่อนจะกระซิบถามเพื่อนรักออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง

“กูก็แค่ทำตามหน้าที่ แม่ยัยนั่นฝากกูไว้”

“ฮ่าฮ่าฮ่า กูพึ่งรู้ว่าคนอย่างมึงใครสั่งได้ด้วยเหรอวะ” ฟาโรห์หัวเราะออกมาเสียงดังลั่น ก่อนจะเอ่ยถามเพื่อนรักตรงหน้าออกมาเสียงหลงอย่างชอบใจ

“แม่ของกูกับแม่ของยัยนั่นเป็นเพื่อนรักกัน”

“แค่นี้เองเหรอวะ”

“พวกมึงจะซักไซ้อะไรนักหนา ไม่มีอะไรก็คือไม่มีอะไร”

“.../...”

“กูไม่มีวันชอบผู้หญิงอ่อนแออย่างยัยนั่นหรอกน่า”

“หึหึ / พวกกูจะคอยดู”