ตอนที่7 ดินแดนหมาป่า (5)

วู้ว โว้ว! ฮะ ฮ่า... เสียงสนุกครื้นเครงราว 10 โมงเช้าทำให้หญิงสาวคนเดียวในบ้านทั้งหลังที่ยังไม่ลืมตาตื่น งัวเงียขึ้นภายในห้องนอนอันเงียบสนิทและค่อนข้างไร้แสง

" 10 โมงแล้วเหรอ " คนเพิ่งตื่นถ่างตากับนาฬิกาไม้เรือนงามบนฝาผนังเหนือหัวก่อนจะสะบัดผ้าห่มลุกออกไปยังระเบียงดึงผ้าม่านให้พ้นทาง ปรากฏแสงอาทิตย์สาดจ้าเข้าสู่สายตาขณะยังตื่นไม่เต็มที่ เป็นเพราะผ้าม่านสีทึบกรองแสงชั้นดีทำให้มีเพียงลำแสงเล็กน้อยเข้าไปราวกับเช้าตรู่หรือเป็นเพราะ กว่าจะได้นอนเมื่อคืน เหตุผลอันทำให้คนตื่นเช้าอย่างเนราตื่นสาย จนตะวันชี้คลุมบ้านไปทั้งหลังคงไม่พ้นสเวน ชายผู้ทำให้เธอต้องตื่นขึ้นกลางดึก เพราะคิดว่าเธอโกรธ... มือข้างหนึ่งเลื่อนบานกระจกเพื่อจะส่องดูเสียงเล่นสนุกปริศนา เมื่อสามารถช่วยปลุกเธอตื่น ขณะเดียวกันนั้นอยู่ๆ ก็มีร่างของชายสวมเสื้อกล้ามสีเขียวคนหนึ่งลอยขึ้นมาเหยียบนระเบียง ทำให้เธอร้องเสียงหลงออกมาด้วยความตกใจจนลื่นก้นจ้ำเบ้าลงพื้น ชายผู้เป็นต้นเหตุรีบเคลื่อนตัวลงมาจากระเบียง แต่ไม่กล้าเข้าแตะต้องช่วยพยุง เนื่องด้วยเป็นเจ้าสาวของนายตน

" นายหญิงขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจทำให้ตื่นกลัว..." หญิงสาวในชุดนอนรีบขยับตัวให้ไวที่สุด เพราะถ้าปล่อยนานเกินคงได้นั่งสำนึกผิดจนน่าจะทิ่มพื้นระเบียงทะลุไปเป็นแน่

" ไม่เป็นไรค่ะ เนเองที่ไม่ทำตัวให้ชิน "

" บลัด นายโยนบอลกลับมาซะทีสิ " จาเว็คคู่หูบลัดตะโกนจากด้านล่างเมื่ออยู่ๆ ไม่เห็นเพื่อนคนสนิทคิดไปว่าคงก้มเก็บลูกบอลที่หล่นบนพื้นระเบียงขณะด้านบลัดยังคงล้มเข่าข้างหนึ่งพร้อมก้มหน้า หญิงสาวผู้เพิ่งตื่นพาตัวเองในชุดนอนแขนยาวสีขาวกระโปรงคลุมพอดีเข่าก้มหยิบลูกบอลใกล้ๆ ตัวบลัดผู้มีสีหน้าเจื่อนซีดกลัวความผิดและเดินไปโผล่หน้าริมระเบียง ส่งผลให้ชายผู้กำลังตะโกนเรียกพร้อมเท้าสะเอวถึงกับผงะลิ้นติดพันทันที

" ลูกนี้หรอ " เนราแกล้งด้วยน้ำเสียงเชิงแหย่

" นายหญิง ขออภัยครับ พวกผมไม่ได้ตั้งใจรบกวน ..." จาเว็คเองก็หน้าเสียไปตามๆ กัน

" รับนะ... หญิงสาวโยนบอลกลับไปให้อีกฝ่ายขณะยังนั่งคุกเข่า เธอหวังว่าเขาจะลุกขึ้นยืนมารับบอล ยามเธอโยนไปแต่กลับกัน ลูกบอลกระแทกยังหัวเข้าเต็มๆ ... เอ้า! ทำไมไม่รับหละ... เนรารีบวิ่งกลับเข้าห้อง พลันลงบันได้ออกจากประตูบ้านไปถึงตัวคนที่นั่งคุกเข่าก้มหน้า... เจ็บหรือเปล่าคะ ขอโทษ... เธอโค้งคำนับขอโทษจากใจจริงทันที เพราะน้ำหนักลูกบอลเท่าลูกบาสหรืออาจจะหนักกว่า เมื่อเธอโยนลงมาถ้าได้ปะทะกับคนอยู่เบื้องล่างกลางกระหม่อมมันไม่ใช่เรื่องตลกเลยสักนิด และบางทีอาจทำให้คอเคล็ดเลยก็เป็นได้ ทว่ากลับไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ตอบกลับ และเหตุผลนั่นเธอรู้ดีอยู่กับใจ... บลัด ลงมาได้แล้วค่ะ... เธอตะโกนขึ้นไปเพราะถ้าไม่เรียกเดี๋ยวได้นั่งเฝ้าระเบียงเป็นวันๆ ไม่รู้ว่าจะกลัวอะไรกับแค่เธอเป็นเจ้าสาวของนายตัวเองนัก ทันทีเรียกชื่ออีกฝ่ายจึงกระโดดลงมาทันที... เนปาลูกบอลโดนจาเว็คดูอาการที คอเคล็ดแล้วมั้งคะ " เนราแสดงสีหน้ารู้สึกผิด พลางชะเง้อดูผู้ยังก้มหน้า

" ไม่เป็นอะไรหรอกครับ " การกระทำที่ดูกลัวของทั้งคู่ทำให้เนรานึกแผนสนุกๆ ออก และเพื่อที่จะได้อยู่ร่วมกันแบบพี่น้องหรือเพื่อน เธอควรทำอะไรสักอย่างบ้าง

" กลัวเนหรอคะ ถึงได้พากันก้มหน้าแบบนั้น "

" พวกเราทำให้คุณตื่น..."

" ดีแล้วค่ะ นี่มันสายจนตะวันจะเทียมหัวแล้ว... เธอชี้นิ้วขึ้นเพื่อบอกทิศทางของพระอาทิตย์... พี่จาเว็คลุกได้แล้ว... เมื่อเห็นว่ายังละล้าละลัง ทางด้านบลัดก็เอาแต่ยื่นเอามือมาไขว้ข้างหน้ายิ่งทำให้หงุดหงิด เธอจึงตัดสินใจ... ถ้าไม่ลุก ไม่ยืนตรงๆ เนจะฟ้องสเวนว่าทั้งคู่ไม่ฟังคำสั่งเนนะคะ " เธอพูดตะเบงเสียงอย่างรวดเร็วเป็นขบวนรถไฟฟ้าพร้อมค้อมตัวลงไปพูดใกล้ๆ ท่าทีของชายหนุ่มทั้งสองรีบรนเด้งตัวขึ้นยืนตรงคล้ายทหารยามถูกเรียกแถวยังไงยังงั้น หญิงสาวอายุอ่อนกว่าได้แต่หัวเราะร่าออกมาอย่างสดใส พลางคิดในใจทีอย่างนี้เชื่อฟังกันดีจริงๆ ...

" นายหญิง แกล้งแบบนี้ไม่สนุกเลยนะครับ " บลัด ชายคนค่อนข้างกลัวเธอน้อยกว่าจาเว็คเอ่ยขึ้นด้วยหน้าตาค่อนข้างซีด

" สนุกสิ ถ้ายังทำตัวเหมือนเนเป็นนายอีกหละก็จะโดนแบบที่โดนเมื่อครู่ ... คนพูดอมยิ้มพลางกอดอก ทว่าดวงตากำชับอย่างมั่นคง... เน เป็นรุ่นน้องของสเวน 2 ปี ทั้งจาเว็คและบลัดต่างก็รุ่นเดียวกับสเวน อย่าทำความเคารพเนเลย เห็นเนเป็นรุ่นน้องไม่ก็เพื่อนดีว่านะคะ แบบนั้นคงจะอยู่กันอย่างมีความสุขมากกว่า " สิ้นประโยคเปี่ยมเต็มไปด้วยรอยยิ้มแสนจริงใจ เธอก็หมุนตัวเดินกลับเข้าไปในบ้านเพื่อไปจัดการกับธุระส่วนตัวหลังเพิ่งตื่นนอน ทิ้งชายรุ่นพี่หมาป่าทั้งคู่ไว้ให้ยืนตั้งคำถามกับความเป็นกันเองแสนจะอบอุ่นที่ได้รับ แม้จะอยากตอบรับความต้องการ แต่ว่ากลับไม่สามารถต้านพลังบางอย่างเสมือนเป็นเงาตามตัว ครอบคลุมร่างตัวเล็กนั่นไว้ได้ พลังของนายเหนือ พลังลึกลับแห่งไดร์วูลฟ์หมาป่า ที่ส่งผลต่อร่างกายของเนรา ประหนึ่งมีมนตราอาบทั่วทุกมุมมอง ด้วยพลังจิตที่แข็งแกร่งและมันได้เปล่งประกายผ่านออร่ารัศมีชัดแจ้งรอบกายเธอ

11.30 เขตอุทยานสัตว์ป่าและพันธุ์พืช รัฐซิลเวียเขต 3...

" เป็นห่วงเนราหรือไง ฉันบอกแล้วว่าให้ปลุกเธอมาด้วย " เคธี่ถามขึ้นหลังจากหงุดหงิดเมื่อสเวนไม่ยอมพาเนรา หญิงสาวที่เธอรู้สึกถูกชะตาและรักเหมือนน้องสาวแท้ๆ มาด้วย

" ฉันไม่อยากกวนเวลาพักผ่อน แล้วนี่ก็เป็นงานพิเศษของพวกเรา "

" นั่นสิ เป็นอาจารย์สอนวิชาเคมี ชีววิทยาในมหาวิทยาลัยแต่มีงานอดิเรกตำแหน่งเจ้าหน้าที่พิเศษผู้พิทักษ์ป่าไม้และสัตว์ป่าเฉพาะกิจ มันเยี่ยมยอดจริงๆ เลยว่าไหม... " โครว์พูดอย่างดูน่าตื่นเต้นขณะขับรถสำรวจด้วยน้ำเสียงเชิงประชด ทั้งที่เขาเองก็ไม่อยากรับงานนี้เท่าไร แต่เพราะพื้นที่อุทยานและเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเป็นพื้นที่ของบรรพบุรุษก่อนจะมีการก่อร่างสร้างเมืองและทำเป็นเขตพื้นที่คุ้มครองอนุรักษ์ที่สำคัญ เจ้าหน้าที่ภายในรัฐส่วนหนึ่งก็มีเชื้อสายของเผ่าพันธุ์หมาป่า ทั้งในส่วนกลายสภาพได้และที่กลายร่างไม่ได้แล้ว

" ช่วยไม่ได้ เหมือนพวกนักล่าครั้งนี้ไม่ใช่มนุษย์... สเวนกระโดดลงจากรถสำรวจไร้หลังคา เมื่อโครว์จอดสนิทแถวชายป่าบริเวณหลังพุ่มไม้ใหญ่ เขาถอดแว่นสีชาที่สวมออกวางไว้ในรถ... ดูเหมือรอยเท้าของพวกมันยังสดๆ อยู่เลย "

" เคธ เธอรออยู่นี่เดี๋ยวฉันกับสเวนจะไปฝั่งโน้น " โครว์พูดพลางเปิดประตูรถและอ้อมมาอยู่ฝั่งคนนั่งข้างๆ อย่างเคธี่ภรรยาสุดที่รัก

" ฉันขี่หลังนายไปด้วยไม่ได้หรอ "

" ฉันกลัวจะต้องจู่โจม รอบนี้ไม่ใช่คนทั่วไป... โครว์พูดด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง แม้เคธี่จะมีพละกำลังมากแต่ถ้าเลี่ยงได้เขาจะไม่พาเธอไปเสี่ยง เนื่องด้วยข้อจำกัดอย่างการกลายร่างไม่ได้... แต่ถ้าพวกมันวิ่งหนีมาทางนี้ก็วานปืนกระบอกนั้นหยุดมันที " เขาปรายสายตามองไปยังปืนลูกซองสองด้าม บริเวณใต้เบาะ และนี่ยังไม่นับกระบอกสั้นด้ามเหน็บเอวเคธี่ สเวนหันหน้าออกสู่ป่าอีกด้านปล่อยให้ทั้งคู่ร่ำลากันอย่างกับจะห่างกันไปเป็นปี ในตอนนี้มันทำให้เขารู้แล้วว่าความรู้สึกแบบนั้นมันเป็นเช่นไร แค่เขาห่างกับเนราว่าที่เจ้าสาวยังไม่ได้แต่งเป็นภรรยา ใจก็แทบอยากจะสาวเท้าใส่เกียร์จรวดกลับไปหาเธอเสียเหลือเกิน ยิ่งเห็นโครว์หอมแก้มเคธี่ เขายิ่งรู้สึกน้อยใจในโชคชะตาเสียจริงก่อนจะขับเคลื่อนอารมณ์ใส่ฝีเท้า หนีคู่รักล่วงหน้าโครว์ไปก่อนที่ เจ้าตัวจะรู้สึกได้ว่าสเวนหายไปจนตามมาติดๆ

ทั้งสองวิ่งด้วยความเร็วของพลังหมาป่าด้วยร่างกายยังคงเป็นมนุษย์และไปหยุดอยู่ ณ ที่หนึ่ง พบว่ามีสัตว์ป่าตัวใหญ่นอนอาบเลือดสภาพถูกฉีก...

" บ้าจริง! ... โครว์สบถขึ้นอย่างหัวเสียเมื่อมองดูสภาพศพของสัตว์ป่าตัวหนึ่ง จริงอยู่ที่พวกเขาเป็นพวกล่าเนื้อ ถึงแบบนั้นก็ไม่ใช่กลุ่มล่าฉีกกินแบบสดๆ แต่ล่าเพื่อกลับมาเป็นเสบียงในครอบครัว และน้อยนักจะฆ่าสัตว์ที่ยังเป็นๆ ในเผ่าพันธุ์ของพวกเขาหากไม่ได้สิ้นอายุขัยตาย ควรละเว้นสัตว์เหล่านี้ เพราะสัตว์ป่าคือครอบครัวและเพื่อน ทั้งยังมีมนุษย์อีกจำนวนหนึ่งที่เป็นเผ่าพันธุ์เดียวกันกับสัตว์หลายชนิด และในเขตที่เป็นป่าอนุรักษ์แบบนี้ยิ่งไม่ควรทำ... เขตเพาะพันธุ์สัตว์ป่าพวกมันก็รู้ว่าผิดกฎหมาย ยังแห่กันมาล่าอีกเพราะแบบนี้พวก Hunter ถึงไม่เคยไว้ใจพวกหมาป่าตัวอื่น ทำให้เราโดนเขม่นไปด้วยอีก... "

" พูดไปก็มีแต่อากาศที่ฟัง " สเวนพลางยึกยักไหล่ไปมาก่อนจะสาวเท้าก้าวยาววิ่งด้วยความเร็วพลันกลายร่างทันทีเพื่อการสัมผัสกลิ่นในระยะไกล ว่องไวกว่าร่างมนุษย์ตามหาตัวศัตรูผู้บุกรุก หมาป่าสีขาวสง่าวิ่งไล่กวดตามกลิ่นศัตรูแปลก ผู้ก้าวเท้าเข้ามาในถิ่นตน ตามมาด้วยโครว์หมาป่าเผ่าพันธุ์เดียวกับสเวนครอบครองขนสีดำขลับเงาวับดุจไหมเรียงตัวพริ้วไสว ดูเหมือนว่าทั้งคู่จะมาทันช่วยเหยื่อรายต่อไปจากคมเขี้ยวหมาป่าตัวผู้สองตัวที่กำลังวิ่งล่าสัตว์ร่างใหญ่ไขมันกระเพื่อม... สเวนกระโดดงับช่วงตัวเพื่อหยุดศัตรู ทางด้านโครว์กระโดดงับคอก่อนจะคำรามใส่เพื่อสยบ เขาเน้นจับกุมมากกว่าการวิสามัญ ยกเว้นกรณีอีกฝ่ายต่อต้าน...

15.30 น. ณ บ้านพักบนเชิงเขา

" คอยเป็นคนที่เข้าไปจับพวกเดียวกันเหรอคะ? ... เนรานั่งซักถามถึงการออกไปปฏิบัติภารกิจของคนทั้งสามคน ผู้หายไปตั้งแต่เช้า และเมื่อได้ยินงานที่ทั้งสามได้รับ ก็อดเป็นห่วงเสียไม่ได้... แล้วคนที่ถูกจับได้..."

" ถูกคุมตัวไปยังสถานีครับ ที่คุมขังเฉพาะ " บลัดอธิบายขึ้นหลังจากเดินฮอสฝ่ายตัวเองรุกนำหน้าไป หวังจะแลกตัวกินบนกระดานทั้งที่รู้ว่าเกมส์นี้หญิงสาวนำโด่ง

" แล้วพวกเขาไม่กลายร่างเป็นหมาป่า เขมือบเจ้าหน้าที่เหรอคะ " เนราใช้อีกตัวที่บลัดไม่ทันสังเกตกินตัวฮอสแทนซึ่งผิดแผนของเขาและเข้าฮอสไปดื้อๆ กลายเป็นเบี้ยตัวแม่... เธอไม่มีช่องโหว่เลย

"นอกเหนือจากรัฐนี้มีเจ้าหน้าที่ป่าไม้เจ้าหน้าที่อำเภอหรือตำรวจมีเชื้อสายหมาป่ามากกว่า 30% ครับ " จาเว็คอธิบายแทนบลัดเพื่อนซี้ที่กำลังทำหน้าเคร่งขรึมกับหมากบนกระดาน แม้กระทั่งเขาเองก็สามารถเห็นนายหญิงของนายคนนี้วางแผนกลยุทธ์บนกระดานได้เฉียดบมากดูเดินมาตามแผนของบลัดตั้งแต่ทีแรกแต่บลัดกลับถูกตตลบหลังกินหลายต่อในคราวเดียวกันและนี่ก็เป็นประชัน ครั้งที่ 3 แล้ว 2 ระดับความก้าวหน้า เนราก็เอาชนะไปได้และรอบนี้รอบสุดท้ายเพราะบลัดขอแก้มือ

แต่... น้ำเสียงจริงๆ อยู่ก็ดังขึ้นทำให้บลัดที่มองเห็นได้เดินฮอสอีกตัวสมุนไพรหมากเด้งกระดอนตกกระดานไปราวกับถูกขัดคราบสมาธิ... มองผิดกฎใหญ่พอควรทราบล่าซอฟต์คอร์คุ้มครอง "

" คะครับ... จาเว็คกลับมาอีกครั้งเมื่อบลัดรีบไปที่เเก็บหมากฝ่ายตน... คุมประตูคือถูกพาตัวไปยังพ่อครัวในแบบเรียลไทม์ "

" ฮะเพียงพอในเรื่องนี้..." เธอถามอย่างสงสัยหากนำตัวเชื้อสายเชื่อบางส่วนที่เมืองต้องมีคนที่ไม่จำเป็นต้องใช้หรือบังคับการได้ไม่สามารถทำงานได้คงได้วิ่งพล่านทั่วเมืองเป็นแน่

" ครับ มีพื้นเมืองพื้นเมืองของเราไม่น้อยกระจายตัวอยู่ตามมุมรัฐหรือในลักษณะที่ "

" แล้วมีแบบร่างในเมืองนักท่องเที่ยวพลาด... "

"ไม่มีทั้งรัฐทั้งที่จะต้องมีองค์กรลับทำงานด้านโภชนาการอยู่" ทว่าองค์กรลับสำหรับพวกเขาพวกเขาลับจากมนุษย์ธรรมดาๆ นักเลงชอบติดตามแนวสำหรับพวกมันที่มีความสูญเสียมากกว่านั้น

"องค์กรลับเหรอ? " เธอผละมาจากความสามารถในการมองหน้ากระดานมาตั้งใจฟังจาเว็คพูดทันทีซึ่งจะทิ้งช่วงโยนให้อีกฝ่ายอย่างบลัดผู้ที่กำลังจะเป็นลายเมืองหน้าด่านอันเป็นผลมาจากการเพิ่มขึ้นของมาดักเขาไปเสียทุกทางที่ไม่ต้องเดินทางไหนถูกกินทำศูนย์กลาง

" ครับ เห็นด้วยในนาม Hunter "

" แบบพวกล่าเหยื่อคะเพื่อค้นหา " เธอนึกถึงภาพยนตร์ วาร์เฮลซิ่ง และภาพยนตร์อื่นๆ มักมีนักล่านักล่าที่มาเสมอ... นักล่าหัวดีเซลที่ขึ้นเมืองเพื่อผดุงคุณธรรม

"จะแจ้งให้ทราบอีกครั้งก็ได้ครับเพราะว่าหมาป่าจะตามมาด้วยกันและพบกับประสิทธิภาพที่นักล่าจะพบกับระดับเยี่ยมยอดในที่สุดพวกผมอีกครั้ง"

" Hunter มีไว้เพื่อกำจัดหมาป่าอีกครั้ง... กลุ่มที่นิสัยไม่ดีในเรื่องอื่นๆ อีก "

“นั่นครับเพราะไม่ใช่ออกล่าเพียงความเชื่อที่ทำให้เกิดการสนับสนุนแต่ยังมีมนุษย์ในสิ่งอื่นอีก”

"ฮะ เนื้อสัตว์ชนิดหนึ่งหมายถึงมนุษย์ที่ร่างร่างเป็นส่วนหนึ่งแล้วมีอะไรอีกหรือเปล่า" เธอพูดจานึกถึงลุงคาร์สันฮูกคาดการณ์ที่แปลงกายไม่ได้เกิดขึ้นทันทีเธอบนโลกนี้มาตั้ง 20 ปี นับว่าพ่อแม่เธอเก่งมากที่ดุบังไดร์เวอร์ได้รู้จักกับเนียนถึงจะหลุดบ้าง

"สัมผัส..." ได้พูดต่อต้องหยุดลงเมื่อได้ยินรถของจริงคนกลับมาจาเว็คและบลัดลุกจากปกติทั่วบ้านเพื่อมาต้อนรับ เนราผู้ถูกความความรู้ความเข้าใจเข้าประตูข้างบ้านเพื่อไปเตรียมนำน้ำผลไม้ที่ตีนทำเย็นไว้มาต้อนรับด้วยใบหน้าที่ยังคงตรวจสอบอาการของหงิกงอเล็กน้อยตอบสนอง และทำให้จนจะระเบิดเธออีกครั้งในเหตุการณ์พิเศษใด ๆ... เทมือถือถาดน้ำผลไม้สามแก้วออกไปยังประตูหน้าบ้านเพื่อต้อนรับคนกลับบ้าน