8 ทำเป็นไม่สนใจ

ร่างเล็กของน้ำตาลเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องพักของพายุ มือเรียวทำท่าจะยกขึ้นเคาะประตู แต่ประตูกลับถูกเปิดออกมาจากคนตัวสูง เมื่อเห็นอย่างนั้นมือเล็กจึงล้วงหยิบกล่องถุงยางอนามัยที่อยู่ในกระเป๋าสะพายออกมายื่นให้ร่างสูงที่ยืนจ้องหน้าเธอด้วยแววตานิ่ง

"นี่ค่ะของที่คุณฝากซื้อ"

"..." พายุไม่ได้รับกล่องถุงยางที่อยู่ในมือเล็ก แต่กลับจดจ้องไปยังใบหน้าเรียวใสนิ่งอยู่อย่างนั้น

"รับไปสิคะคุณพายุ" เจ้าของเรียวปากสวยจ้องหน้าบอกออกไป พายุปิดประตูห้อง มือแกร่งจับข้อมือเรียวแล้วผลักร่างของน้ำตาลไปยังห้องของเธอ ก่อนเรียวปากหนาจะขยับเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"เปิดประตูสิ"

"คะ?" เธอแสดงสีหน้าออกมาด้วยความงุนงง

"เปิดประตูห้องของเธอ" เรียวปากหยักได้รูปเอ่ยย้ำพลางนัยน์ตาคมจ้องมองไปยังใบหน้าเรียวสวยนิ่ง

"อ เอ่อ" ตอนนี้เธอรู้สึกสับสนจนทำอะไรไม่ถูก เมื่อเห็นท่าทีของเขา

"รีบเปิดประตูสิ ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอ"

"อ๋อค่ะ" เมื่อได้ยินอย่างนั้น น้ำตาลก็สแกนคีย์การ์ดเข้าห้องไป พร้อมกับร่างสูงก้าวตามหลังเธอเข้ามา

พายุเดินไปหย่อนตัวนั่งลงบนเตียงแล้วจ้องมองมายังร่างเล็กที่ยืนอยู่ เธอยืนเก้กังทำตัวไม่ถูกเมื่อต้องมาอยู่กับเขาในห้องนอนสองต่อสอง ก่อนใบหน้าหล่อเหลาจะกระตุกยิ้มและเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงทุ้มเรียบนิ่ง

"ซื้อถุงยางเองหรือเปล่า"

"ไม่ได้ซื้อเองค่ะ"

"ใครซื้อ"

"เฟิร์สซื้อให้ค่ะ"

"เฟิร์สคือใคร"

"เฟิร์สคือเพื่อนของน้ำตาลค่ะ"

"ไม่ใช่แฟนของเธอเหรอ"

"ไม่ใช่ค่ะ เฟิร์สเป็นเพื่อนที่เคยเรียนคณะเดียวกับน้ำตาลค่ะ" ว่าจบ พายุก็ลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วก้าวมาหายังร่างบางที่ยืนอยู่ พลางนัยน์ตาคมจดจ้องไปยังใบหน้าขาวเนียนอมชมพูก่อนจะเอ่ยถามออกไป

"เธออายุเท่าไหร่" เขาสงสัยอยากถามมานานแล้วว่าเธออายุเท่าไหร่ เพราะหน้าเธอดูเด็กมาก

"ยี่สิบค่ะ" น้ำตาลแหงนหน้าบอกร่างสูงที่สูงกว่าเธอมาก พลางรู้สึกแปลกใจว่าเขาอยากรู้อายุของเธอไปทำไม

"สอบเทียบเข้ามหาลัยได้เหรอถึงได้เรียนจบตอนอายุยี่สิบ" ก่อนหมั้นพ่อบอกว่าเธอเพิ่งเรียนจบ เขาจึงคิดว่าอายุของเธอน่าจะยี่สิบสองหรือยี่สิบสาม แต่พอได้เห็นตัวจริงเธอหน้าเด็กกว่าอายุมาก

"ใช่ค่ะ"

"หัวดีนี่" มุมปากหยักโค้งขึ้นเล็กน้อย

"..." เธอรู้สึกแปลกๆกับคำชมที่ดูไม่เหมือนคำชมเลย แต่รู้สึกเหมือนมีอะไรแอบแฝงอยู่ในนั้น

"นอกจากหัวดีแล้ว อย่างอื่นจะดีเหมือนหัวหรือเปล่า" เรียวปากหยักสวยกระตุกยิ้มเอ่ย พลางไล่สายตามองไปยังหน้าอกอวบอิ่มแล้วเลื่อนขึ้นมาหยุดอยู่ตรงใบหน้าเรียวสวยของเธอพร้อมกับเอ่ยออกไป

"เอาถุงยางมาสิ" ว่าแล้วเธอจึงยื่นกล่องถุงยางอนามัยให้เขา นัยน์ตาคมจดจ้องอยู่ที่ใบหน้าใสเกลี้ยงเกลานิ่ง ก่อนจะยกมือขึ้นมาหยิบกล่องถุงยางที่อยู่ในมือของเธอแล้วเดินออกจากห้องไป น้ำตาลผ่อนลมหายใจออกมาด้วยความรู้สึกโล่งอก หลังจากที่อึดอัดมาพักใหญ่เมื่อต้องอยู่กับเขา

วันต่อมา

เฟิร์สออกจากห้องของตัวเองแล้วเดินมาหาน้ำตาลที่ห้อง เพื่อจะชวนเพื่อนตัวเล็กลงไปทานอาหารพร้อมกัน

ก๊อก! ก๊อก! แกร่ก!

เมื่อเฟิร์สเคาะประตูไปสองครั้ง จากนั้นไม่กี่วินาทีประตูห้องก็ถูกเปิดออกมาจากเพื่อนสาว ก่อนเสียงทุ้มของเฟิร์สจะเอ่ยออกไปพร้อมรอยยิ้มอ่อนๆ

"ฉันจะมาชวนเธอลงไปหาอะไรกินน่ะ"

"น้ำตาลยังไม่ได้อาบน้ำเลย เฟิร์สรอก่อนได้ไหม"

"ได้สิ งั้นฉันขอเข้าไปรอในห้องของเธอได้ไหม เพราะฉันขี้เกียจกลับห้องน่ะ"

"งั้นก็เข้ามาสิ" น้ำตาลเปิดประตูให้เพื่อนตัวสูงเข้ามา แต่ในขณะเดียวกันนั้นพายุก็เปิดประตูออกมาตอนที่เฟิร์สเข้าไปในห้องของเธอพอดี เมื่อเห็นอย่างนั้นพายุจึงอดคิดไม่ได้ว่าที่เธอบอกว่าผู้ชายคนนั้นเป็นเพื่อนกัน แล้วเป็นเพื่อนกันจริงหรือเปล่าถึงได้เข้าไปอยู่ในห้องกันสองต่อสองแบบนั้น

พายุเลิกคิดแล้วสาวเท้าออกไปจากตรงนั้น พร้อมกับร่างระหงของแอลลี่ก็เดินเคียงคู่พากันลงชั้นล่างไป

ห้องอาหารในโรงแรม

ในขณะที่พายุกับแอลลี่นั่งทานอาหารกันอยู่นั้น ดวงตาคมของพายุก็เหลือบไปเห็นร่างเล็กของคู่หมั้นตัวเองเดินเข้ามาในห้องอาหารพร้อมกับเพื่อนของเธอ

เฟิร์สกับน้ำตาลพากันไปนั่งที่โต๊ะอาหาร ในขณะที่พายุยังจ้องมองไปยังคู่หมั้นของตัวเองอย่างไม่วางตา ก่อนที่แอลลี่จะเอ่ยขึ้น

"ตกลงผู้ชายคนนั้นเขาเป็นเพื่อนกับคู่หมั้นของพี่ หรือเขาสองคนเป็นแฟนกันคะ เห็นเมื่อเช้าผู้ชายคนนั้นเข้าไปในห้องของคู่หมั้นพี่นี่"

พายุละสายตาจากร่างบอบบางของน้ำตาลที่คุยกับเพื่อนของเธอ ก่อนจะหันมาพูดกับแอลลี่ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามตัวเอง

"เขาสองคนเป็นเพื่อนกันน่ะ" พายุเอ่ยออกไปแบบไม่ได้อะไร แต่ในใจก็อดคิดไม่ได้ว่าเขาสองคนเป็นเพื่อนกันจริงหรือเปล่า

"แอลลี่ว่าดูเขาสนิทกันมากกว่าเพื่อนอีกนะคะ พี่พายุหันไปดูสิคะว่าผู้ชายคนนั้นตักของกินให้คู่หมั้นพี่ด้วย"

เมื่อได้ยินอย่างนั้น ใบหน้าหล่อก็หันไปมองยังโต๊ะของหญิงสาวจึงเห็นว่าเพื่อนของเธอตักของกินให้เธออย่างเอาอกเอาใจ

"..." พายุหันกลับมารับประทานอาหารต่ออย่างเงียบๆ ทำเป็นไม่สนใจกับภาพที่เห็น แต่ในใจเขากลับว้าวุ่น พลางคิดว่าคืนนี้ค่อยเข้าห้องไปถามเธอให้แน่ใจอีกครั้งว่าผู้ชายคนนั้นเป็นเพื่อนหรือแฟน แต่พอคิดอีกทีทำไมเขาต้องไปสนใจเธอด้วยล่ะ ก็ในเมื่อเธอเป็นแค่คู่หมั้นที่เขาไม่ได้ต้องการตั้งแต่แรก

เมื่อเฟิร์สกับน้ำตาลรับประทานอาหารเช้ากันเสร็จเรียบร้อยแล้ว จากนั้นทั้งสองจึงพากันออกไปเที่ยวในสถานที่ต่างๆที่ขึ้นชื่อในจังหวัดนี้ ส่วนพายุกับแอลลี่ก็ไปเที่ยวในสถานที่ต่างๆเหมือนกัน จนกระทั่งมืดทั้งสี่คนก็กลับมาถึงโรงแรมพร้อมกัน

ห้องพักของน้ำตาล

เมื่อกลับมาถึงโรงแรม น้ำตาลก็อาบน้ำใส่เสื้อผ้าแล้วขึ้นไปนอนบนเตียงด้วยความอ่อนล้า เนื่องจากวันนี้เฟิร์สพาเธอไปเที่ยวหลายที่จึงทำให้เมื่อยขาไปหมด

ในขณะที่เปลือกตาสวยกำลังจะปิด จู่ๆเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นจึงทำให้เธอสะดุ้งตกใจ พลางคิดในใจว่าใครนะที่มาเคาะห้องป่านนี้ หรือว่าจะเป็นเฟิร์ส เมื่อคิดว่าเป็นเพื่อนตัวสูง ร่างเล็กจึงลุกจากเตียงแล้วเดินไปส่องตาแมวจึงเห็นร่างสูงของคู่หมั้นตัวเองยืนก้มหน้าอยู่หน้าห้องของเธอ เมื่อเห็นว่าเป็นเขาเธอจึงคิดว่าเขาอยากจะคุยอะไรกับเธออีกหรือเปล่า ถึงได้มาเคาะประตูเวลานี้

ก๊อก! ก๊อก!

พายุเคาะประตูอีกครั้ง ก่อนที่น้ำตาลจะเปิดประตูให้เขาพร้อมกับเอ่ยถามออกไป

"มีอะไรคะ"

"ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ" พูดจบ พายุก็เดินเข้าห้องของเธออย่างถือวิสาสะจนร่างแกร่งปะทะกับร่างเล็กจนทำเอาร่างของเธอเสียหลักเล็กน้อย