Masukห้องพักของพายุกับแอลลี่
"แอลลี่ขอไปอาบน้ำก่อนนะคะพี่พายุ พี่พายุจะเข้าไปอาบกับแอลลี่ด้วยไหมคะ" เธอเอ่ยออกมาด้วยสายตาเชื้อเชิญ "ไม่ล่ะ แอลลี่เข้าไปอาบเถอะ" "เราไปทำกันในห้องน้ำดีไหมคะพี่พายุ" "แอลลี่เข้าไปอาบน้ำก่อนดีกว่า แล้วเดี๋ยวเราค่อยมาทำกันบนเตียงดีกว่านะ" เจ้าของใบหน้าหล่อเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ "โอเคค่ะ" ว่าจบ หญิงสาวก็เข้าห้องน้ำไป ก่อนที่พายุจะออกไปจากห้องแล้วเคาะประตูห้องฝั่งตรงข้าม ก๊อก! ก๊อก! เมื่อเห็นว่าเธอไม่เปิดเขาจึงเคาะอีกสองครั้ง ก๊อก! ก๊อก! แต่เธอก็ยังไม่เปิด เมื่อเป็นอย่างนั้นเขาจึงโทรหาเธอทันที ตู๊ด 'ค่ะคุณพายุ' 'เธออยู่ในห้องไหม' 'น้ำตาลอยู่ข้างนอกค่ะ คุณมีอะไรหรือเปล่า' 'เธอ...อยู่กับใคร' 'น้ำตาลอยู่กับเฟิร์สค่ะ' 'งั้นฉันฝากเธอซื้อของหน่อยสิ' มุมปากหยักกระตุกขึ้นเล็กน้อย 'คุณจะซื้ออะไรเหรอคะ' 'ถุงยางอนามัย' เรียวปากหนาเอ่ยย้ำด้วยน้ำเสียงทุ้มเข้ม '...' น้ำตาลถึงกับนิ่งงันเมื่อรู้ว่าสิ่งที่เขาให้ซื้อนั้นตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยซื้อมาก่อน เธอเคยเห็นในร้านสะดวกซื้อที่วางขายอยู่หน้าเคาน์เตอร์หรือร้านต่างๆในห้างสรรพสินค้า แต่ไม่คิดเลยว่าชีวิตนี้จะต้องมาซื้อถุงยางอนามัย 'อย่าลืมซื้อมาล่ะ เพราะฉันต้องใช้คืนนี้' 'คุณพายุออกมาซื้อเองได้ไหม...' เธอยังพูดไม่ทันจบ พายุก็พูดขึ้นมาเสียก่อน 'อย่าลืมสิว่าเธอเป็นเลขาของฉัน ฉันใช้ให้เธอทำอะไร เธอก็ต้องทำ' เสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกไปด้วยด้วยน้ำเสียงจริงจังจนทำเอาคนฟังไม่กล้าปฏิเสธ 'งั้น...ก็ได้ค่ะ' เธอรับคำออกไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา 'ของฉันไซส์ห้าสิบแปด ดูให้ดีๆล่ะ อย่าเอาไซส์เล็กมา ถ้าเธอเอามาผิดไซส์ฉันจะให้เธอออกไปซื้อใหม่' 'ค ค่ะ ได้ค่ะ' เธอรับคำออกไปด้วยน้ำเสียงติดขัด เธอไม่รู้หรอกว่าไซส์ห้าสิบแปดมันเป็นยังไง พลางคิดในใจว่าถุงยางอนามัยมีขนาดด้วยเหรอ 'รีบซื้อและรีบมา เพราะฉันต้องรีบใช้เดี๋ยวนี้' 'ได้ค่ะคุณพายุ งั้นแค่นี้นะคะ' ว่าแล้ว เสียงทุ้มเข้มของพายุก็เอ่ยย้ำและกำชับอีกครั้ง 'ของฉันไซส์ห้าสิบแปด อย่าลืม' เขากระตุกยิ้มมุมปากแล้วกดวางสาย ก่อนจะเดินกลับเข้าห้องของตัวเองไป "คู่หมั้นเธอโทรมาเหรอ" เฟิร์สที่ยืนอยู่ข้างน้ำตาลเอ่ยถามทันทีเมื่อเธอกดวางสาย "ใช่" "เขาจะให้เธอซื้ออะไรเหรอ" "เขา...บอกให้น้ำตาลซื้อ...เอ่อ..." เธอรู้สึกลำบากใจที่จะพูดออกมา "บอกมาสิว่าเขาให้เธอซื้ออะไร" ว่าแล้ว น้ำตาลก็เงยหน้ามองร่างสูงของเฟิร์สและเอ่ยถามออกไป "เฟิร์สเคยซื้อถุงยางไหม" "เคย คู่หมั้นเธอบอกให้ซื้อถุงยางเหรอ" "ใช่" "เธอไม่กล้าซื้อเองใช่ไหม" "อืม" "งั้นเดี๋ยวฉันซื้อให้เอง แล้วคู่หมั้นเธอบอกไหมว่าไซส์อะไร" "เห็นเขาบอกว่าไซส์ห้าสิบแปดน่ะ" เฟิร์สหัวเราะยิ้มพร้อมกับเอ่ยออกไป "หึ ห้าสิบแปดนี่มันเกินมาตรฐานของชายไทยไปเยอะเลยนะ แต่ละครั้งเธอรับไหวเหรอ" "เฟิร์สหมายถึงอะไรเหรอ" เธอถามออกไปด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ เมื่อเพื่อนตัวสูงถามแบบนั้น "ก็ขนาดของคู่หมั้นเธอใหญ่มากไง แต่ละครั้งที่เธอมีอะไรกับเขา เธอรับกับขนาดของคู่หมั้นไหวเหรอ" "น้ำตาลยังไม่เคยมีอะไรกับเขาเลยนะ" "อ้าวเหรอ แล้วเขาจะเอาถุงยางไปใช้กับใครล่ะถ้าไม่ใช้กับเธอ" "เขาเอาไปใช้กับแฟนน่ะ" น้ำตาลตัดสินใจบอกเพื่อนร่างสูงออกไป "เขามีแฟนด้วยเหรอ" "ใช่ เขามีแฟนอยู่ก่อนแล้ว ก่อนที่จะมาหมั้นกับน้ำตาลซะอีก" "งั้นก็แสดงว่าเธอไม่ได้นอนห้องเดียวกับคู่หมั้นงั้นเหรอ" "ใช่ เขานอนห้องเดียวกับแฟนเขาน่ะ" "อ๋อ ถ้าอย่างนั้นเธอรอฉันอยู่ตรงนี้นะ เดี๋ยวฉันจะไปซื้อถุงยางให้" บอกจบ เฟิร์สก็สาวเท้าไปเข้าร้านสะดวกซื้อที่อยู่ไม่ไกล ก่อนจะกลับมาพร้อมกับถุงยางอนามัยไซส์ห้าสิบแปดแล้วยื่นให้ร่างบางที่ยืนอยู่ "ขอบใจมากนะเฟิร์สที่ซื้อให้ ถ้าเฟิร์สไม่ซื้อให้ น้ำตาลก็ไม่รู้ว่าจะกล้าซื้อหรือเปล่า" เธอเอ่ยออกไปด้วยสีหน้าดีใจที่ได้เฟิร์สเป็นที่พึ่งพายามเมื่อเธอลำบากใจ "ไม่เป็นไรหรอก เป็นเพื่อนกันก็ต้องช่วยกันสิ งั้นเรากลับโรงแรมกันเถอะน้ำตาล" ว่าจบ ทั้งสองก็พากันกลับโรงแรมไปร่างเล็กของน้ำตาลเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องพักของพายุ มือเรียวทำท่าจะยกขึ้นเคาะประตู แต่ประตูกลับถูกเปิดออกมาจากคนตัวสูง เมื่อเห็นอย่างนั้นมือเล็กจึงล้วงหยิบกล่องถุงยางอนามัยที่อยู่ในกระเป๋าสะพายออกมายื่นให้ร่างสูงที่ยืนจ้องหน้าเธอด้วยแววตานิ่ง"นี่ค่ะของที่คุณฝากซื้อ""..." พายุไม่ได้รับกล่องถุงยางที่อยู่ในมือเล็ก แต่กลับจดจ้องไปยังใบหน้าเรียวใสนิ่งอยู่อย่างนั้น"รับไปสิคะคุณพายุ" เจ้าของเรียวปากสวยจ้องหน้าบอกออกไป พายุปิดประตูห้อง มือแกร่งจับข้อมือเรียวแล้วผลักร่างของน้ำตาลไปยังห้องของเธอ ก่อนเรียวปากหนาจะขยับเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบ"เปิดประตูสิ""คะ?" เธอแสดงสีหน้าออกมาด้วยความงุนงง"เปิดประตูห้องของเธอ" เรียวปากหยักได้รูปเอ่ยย้ำพลางนัยน์ตาคมจ้องมองไปยังใบหน้าเรียวสวยนิ่ง"อ เอ่อ" ตอนนี้เธอรู้สึกสับสนจนทำอะไรไม่ถูก เมื่อเห็นท่าทีของเขา"รีบเปิดประตูสิ ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอ""อ๋อค่ะ" เมื่อได้ยินอย่างนั้น น้ำตาลก็สแกนคีย์การ์ดเข้าห้องไป พร้อมกับร่างสูงก้าวตามหลังเธอเข้ามาพายุเดินไปหย่อนตัวนั่งลงบนเตียงแล้วจ้องมองมายังร่างเล็กที่ยืนอยู่ เธอยืนเก้กังทำตัวไม่ถูกเมื่อต้องมาอยู่กั
ห้องพักของพายุกับแอลลี่"แอลลี่ขอไปอาบน้ำก่อนนะคะพี่พายุ พี่พายุจะเข้าไปอาบกับแอลลี่ด้วยไหมคะ" เธอเอ่ยออกมาด้วยสายตาเชื้อเชิญ"ไม่ล่ะ แอลลี่เข้าไปอาบเถอะ""เราไปทำกันในห้องน้ำดีไหมคะพี่พายุ""แอลลี่เข้าไปอาบน้ำก่อนดีกว่า แล้วเดี๋ยวเราค่อยมาทำกันบนเตียงดีกว่านะ" เจ้าของใบหน้าหล่อเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ"โอเคค่ะ" ว่าจบ หญิงสาวก็เข้าห้องน้ำไป ก่อนที่พายุจะออกไปจากห้องแล้วเคาะประตูห้องฝั่งตรงข้ามก๊อก! ก๊อก!เมื่อเห็นว่าเธอไม่เปิดเขาจึงเคาะอีกสองครั้งก๊อก! ก๊อก! แต่เธอก็ยังไม่เปิด เมื่อเป็นอย่างนั้นเขาจึงโทรหาเธอทันทีตู๊ด'ค่ะคุณพายุ''เธออยู่ในห้องไหม''น้ำตาลอยู่ข้างนอกค่ะ คุณมีอะไรหรือเปล่า''เธอ...อยู่กับใคร''น้ำตาลอยู่กับเฟิร์สค่ะ''งั้นฉันฝากเธอซื้อของหน่อยสิ' มุมปากหยักกระตุกขึ้นเล็กน้อย'คุณจะซื้ออะไรเหรอคะ''ถุงยางอนามัย' เรียวปากหนาเอ่ยย้ำด้วยน้ำเสียงทุ้มเข้ม'...' น้ำตาลถึงกับนิ่งงันเมื่อรู้ว่าสิ่งที่เขาให้ซื้อนั้นตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยซื้อมาก่อน เธอเคยเห็นในร้านสะดวกซื้อที่วางขายอยู่หน้าเคาน์เตอร์หรือร้านต่างๆในห้างสรรพสินค้า แต่ไม่คิดเลยว่าชีวิตนี้จะต้องมาซื้อถุงยางอนาม
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา จ.xxx ในภาคเหนือโรงแรมห้าดาวเมื่อทั้งสามคนลงจากเครื่องบินก็พากันไปขึ้นรถเช่าที่พายุได้ติดต่อล่วงหน้าแล้วเมื่อหลายวันก่อน ตอนอยู่บนเครื่องบินพายุได้นั่งติดกับแอลลี่ ส่วนน้ำตาลนั่งแถวหลังของเขากับแฟนเมื่อทั้งสามมาถึงโรงแรม พายุก็ไปเอาคีย์การ์ดที่หน้าฟร้อนซึ่งมีสองใบ เขานอนห้องเดียวกับแอลลี่ ส่วนคู่หมั้นของเขาก็นอนอีกห้อง"นี่คีย์การ์ดห้องของเธอ" เสียงทุ้มบอกพร้อมกับยื่นคีย์การ์ดให้เธอ น้ำตาลรับคีย์การ์ดจากมือหนา ก่อนที่พายุกับแอลลี่จะเดินไปเข้าลิฟต์ โดยร่างเล็กของน้ำตาลเดินตามหลังคนทั้งสองไปพายุสแกนคีย์การ์ดเข้าห้องของตัวเองแล้วเดินเข้าไปพร้อมกับแฟนสาว ก่อนที่น้ำตาลจะสแกนคีย์การ์ดห้องที่อยู่ตรงข้ามเข้าไปข้างในตอนเย็นน้ำตาลที่รู้สึกหิวออกจากห้องมาเพื่อจะลงข้างล่างไปหาอะไรกินก็เห็นคนตัวสูงกับแฟนสาวออกจากห้องมาเหมือนกัน พายุกับแอลลี่พากันเดินออกไปจากตรงนั้น ก่อนที่น้ำตาลจะก้าวตามหลังคนทั้งสองไป แต่จู่ๆห้องพักห้องหนึ่งก็เปิดประตูออกมาพร้อมกับร่างสูงคุ้นเคยของใครคนหนึ่ง เมื่อชายหนุ่มหันหน้ามา น้ำตาลจึงได้เห็นว่าร่างสูงที่เธอคิดว่าคุ้นๆนั้นคือเพื่อนที่เคยเรียนสาขาเดียว
บริษัทเมื่อทั้งสองขึ้นมายังชั้นของผู้บริหารที่อยู่ชั้นบนสุด เจ้าของใบหน้าหล่อเหลามีเสน่ห์ของรองประธานบริษัทก็หันบอกกับร่างเล็กที่ยืนอยู่ข้างตัวเองด้วยสีหน้านิ่ง"นี่คือโต๊ะทำงานของเธอ""ค่ะ" เธอรับคำด้วยท่าทีนอบน้อม"เดี๋ยวเอากาแฟเข้าไปให้ฉันด้วย""ได้ค่ะ" ว่าแล้ว ร่างแกร่งของพายุก็เปิดประตูเข้าห้องทำงานไป น้ำตาลวางกระเป๋าสะพายไว้บนโต๊ะ จากนั้นจึงไปทำกาแฟ เสร็จแล้วจึงพาเข้าไปให้ชายหนุ่มที่อยู่ในห้องทำงาน"กาแฟค่ะ" น้ำตาลวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะทำงานหรูพร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ร่างสูงที่นั่งดูเอกสารอยู่ก็ไม่ได้ใส่ใจเสียงใสที่เอ่ยบอก ก่อนที่ร่างเล็กจะออกจากห้องทำงานของเขาไปหนึ่งเดือนต่อมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่พายุกับน้ำตาลอาศัยอยู่ด้วยกัน และเป็นเวลาสามอาทิตย์แล้วที่น้ำตาลทำงานเป็นเลขาของเขา พายุจะพูดกับน้ำตาลเฉพาะเรื่องงานเท่านั้น ส่วนเรื่องอื่นๆที่นอกเหนือจากงานก็ไม่มีอะไรที่จะต้องคุยกันคอนโดแอลลี่ 21.50 น.หลังจากที่ทั้งสองทำกิจกรรมบนเตียงเสร็จไปหนึ่งรอบ พายุก็ดึงถุงยางอนามัยออกจากแก่นกายหนาแล้วโยนทิ้งในถังขยะที่อยู่ไม่ไกล ก่อนที่เขาจะทิ้งตัวนอนลงข้างแอลลี่ซึ่งนอนเปลือ
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่น้ำตาลอาศัยอยู่กับพายุในฐานะคู่หมั้นจำเป็น หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้เขาไม่ได้นอนคอนโดทุกคืน ที่เธอรู้เพราะตอนเช้าเธอออกจากห้องนอนก็เห็นเขาเปิดประตูเข้ามาในคอนโด ซึ่งสามครั้งแล้วที่เธอเห็น เธอจึงสงสัยว่าเขาไปนอนที่ไหนกันนะ หรือว่าเขาจะออกไปเที่ยวผู้หญิงตามประสาผู้ชายด้านพายุในขณะที่พายุนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะทำงานหรูในห้องที่มีขนาดกว้างขวางอยู่นั้น โทรศัพท์ราคาแพงที่วางอยู่บนโต๊ะก็ส่งเสียงดังขึ้น เขาเหลือบไปดูเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของพ่อตัวเองจึงหยิบขึ้นมากดรับสาย'ครับ''พรุ่งนี้หนูน้ำตาลจะเข้าไปเป็นเลขาให้ลูกนะ''เลขาของผมก็มีอยู่แล้วนะครับ ไม่จำเป็นต้องให้เขามาเป็นเลขาของผมหรอก''เลขาคนเก่าของลูก พ่อจะย้ายให้เขามาเป็นเลขาของพ่อ และพ่อจะให้หนูน้ำตาลไปเป็นเลขาของลูกแทน' อดิศรอยากให้ลูกชายของตัวเองได้มีความสนิทสนมกับคู่หมั้นมากขึ้น ดังนั้นจึงคิดว่าให้น้ำตาลไปเป็นเลขาของลูกชายจะดีกว่าเมื่อได้ยินอย่างนั้น พายุก็ลอบถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายกับความพยายามของคนเป็นพ่อที่จะให้เขาได้สนิทกับคู่หมั้นที่เขาไม่ได้ต้องการ ก่อนที่เรียวปากหยักได้รูปจะเอ
คอนโดพายุรถหรูของพายุเคลื่อนตัวเข้ามาจอดในลานจอดรถขนาดใหญ่ของคอนโดหรูใจกลางเมือง โดยระหว่างทางก่อนมาถึงคอนโด ทั้งคู่ไม่ได้คุยอะไรกัน ต่างคนต่างเงียบเพราะไม่รู้จะคุยอะไร เนื่องจากทั้งสองเพิ่งจะได้เห็นหน้ากันวันนี้ ก่อนหน้านี้ทั้งคู่ต่างก็รู้จักชื่อของกันและกันเท่านั้น แต่เขากับเธอไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อน ดังนั้นจึงไม่รู้ว่าจะต้องพูดอะไรเมื่อทั้งสองเข้ามาในคอนโดที่มีขนาดกว้างขวาง เจ้าของห้องที่มีใบหน้าอันหล่อเหลาก็หันบอกกับร่างเล็กที่ยืนอยู่ข้างหลังของตัวเองด้วยสีหน้าเรียบเฉย"เธออยากนอนห้องเดียวกับฉัน หรือจะแยกกันนอน" เสียงทุ้มเอ่ยถามลองใจเธอ เพราะอยากรู้ว่าเธอจะตอบยังไง"ก็แยกกันนอนสิคะ" เธอตอบออกไปอย่างไม่ต้องคิด พลางนึกในใจว่าทำไมเขาต้องถามแบบนั้น"หึ ฉันคิดว่าเธออยากจะนอนกับฉันซะอีก" ใบหน้าหล่อแสยะยิ้มเอ่ยออกไปพลางไล่สายตามองร่างเล็กสมส่วนตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าแล้วคิดในใจว่าเธอตัวเล็กกว่าแอลลี่มาก แอลลี่สูงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบ ส่วนเธอน่าจะสูงไม่ถึงหนึ่งร้อยหกสิบด้วยซ้ำ"ทำไมคุณพายุถึงได้คิดแบบนั้นล่ะคะ" เธอเอ่ยถามออกไปเพราะรู้สึกไม่พอใจกับคำพูดของเขา และอีกอย่างสีหน้าที่เขาแสดงและน้ำเ







