เข้าสู่ระบบ
หลายเดือนต่อมา..."เฮียทัพ!" ทันทีที่ฉันเห็นแผ่นหลังสูงที่คุ้นเคยเป็นอย่างดีของเฮียทัพกำลังยืนหันหลังคุยกับใครสักคนหนึ่ง ฉันที่ถือทั้งดอกไม้และพวงมาลัยธนบัตรที่เตรียมไว้ให้สามีสุดหล่อในวันเรียนจบปีสี่จึงตะโกนเรียกชื่อของเขาเสียงดังจนเจ้าของชื่อหันขวับมาหาอย่างช้าๆ พร้อมรอยคิ้วขมวดเข้ากันด้วยความสงส
"เฮียก็ว่าอย่างนั้น" ซึ่งจอมทัพเองก็รู้สึกเช่นนั้นเหมือนกัน ฟ้าหลังฝนสวยงามเสมอ และความรู้สึกหนึ่งที่เด่นชัดขึ้นมาหลังจากที่ผ่านความทรมานใจมานั่นก็คือ รัก เขารู้สึกรักไคร่าทวีคูณจากเดิมขึ้นอีกเท่าตัว และมีความสุขมากที่ได้เห็นรอยยิ้มของเธอแบบนี้"งั้นเรารีบไปกันเถอะค่ะ""ครับ"หลังจากที่ไคร่าชวนจอมทั
หนึ่งชั่วโมงต่อมา..."อื้ออออ เฮีย พอได้แล้ว""ขออีกนิดได้ไหม ยังไม่อิ่มเลย"หลังจากที่ปรับความเข้าใจและไคร่าก็ได้คุกเข่าลงขอโทษจอมทัพด้วยความรู้สึกผิดอย่างสุดซึ้งต่อการกระทำของตัวเองและคำพูดใจร้ายที่ทำร้ายความรู้สึกจอมทัพอย่างคำว่าหย่า เธอก็ได้รับการให้อภัยจากคนเป็นสามีที่รักเธอมากซึ่งพร้อมให้อภัยเ
“ไม่เซ็น แล้วก็ไม่อนุญาตให้เธอโสดด้วย เธอจะเอาแต่ใจ จะดื้อ จะนิสัยไม่ดี หรืออยากทำอะไรก็เชิญ เฮียจะไม่ห้าม ไม่ว่า จะซัพพอร์ตเธอทุกอย่าง เธอจะเป็นไคร่าเวอร์ชั่นไหนก็ได้ ขออย่างเดียวห้ามหย่ากันก็พอ” “….เฮียขอโทษ เฮียผิดเองที่ล่วงเกินความสุขของเธอ ใช้ความพอใจของตัวเองเป็นที่ตั้ง เรากลับมาเป็นเหมือนเดิ
@คอนโดอาร์โน23.50น.ปึก!มือใหญ่ดันประตูใหญ่ของห้องให้เปิดออกก่อนที่จะพาร่างกายที่เมากรึ่มเบาๆ ของตัวเองเดินผ่านเข้าไปด้านใน หยุดกลางห้องโถงแล้วใช้สายตามองรอบๆ ห้องผ่านความเงียบเหงาด้วยความรู้สึกชาวาบไปทั้งตัว เพราะคืนนี้เป็นอีกคืนที่เขายังต้องนอนแยกห้องกับไคร่าเหมือนเดิม ความเหน็บหนาวที่เกาะกินกลา
ร้องเพราะความโกรธที่เฮียทัพขึ้นเสียงใส่ฉันและร้องเพราะเสียใจที่ถูกมองว่าการที่ฉันขอหย่าเพราะเรื่องแข่งรถคือการเอาแต่ใจ เหอะ น่าขำชะมัด!แต่พอคิดได้ว่าตัวเองไม่ควรร้องไห้ไปมากกว่านี้ก็เลยใช้หลังมือเช็ดน้ำตาออกก่อนที่จะก้มตัวลงล้างหน้าล้างตาให้สะอาด จากนั้นก็เดินเข้าไปอยู่ใต้ฝักบัวเปิดน้ำให้ไหลลงมาชโ







