Born to be เล่นกับรัก

“รู้ได้ไง?”“ก็... นี่ไง!” ฉันมองเกี๊ยวที่ถลกแขนเสื้อนักศึกษาให้ดูเป็นรอยสักรูปตัวละครเกมมาริโอ้ขนาดน่ารักด้วยนะ“ไปแอบสักมาตั้งแต่เมื่อไหร่”“อาทิตย์ก่อน”“ที่บอกว่ายกแขนไม่ขึ้นก็เลยโดดทำโมเดลอะนะ” เกี๊ยวยักคิ้วให้ฉันพลางจูงมือมาหยุดตรงหน้าร้านสักที่ชื่อว่า ‘NigthSxng’ มีทั้งผู้หญิงและผู้ชายมารอต่อคิวสักกันประมาณสิบคนได้ “จำเป็นต้องคนเยอะขนาดนี้”“ช่างสักหล่อ”“เกี๊ยว”“เรื่องจริง เขาเป็นรุ่นพี่ที่มหาลัยเราด้วยนะ ฉันจำไม่ได้ว่าพี่เขาเรียนคณะอะไร อยากลองสักปะ?”“ไม่เอา ฉันไม่ชอบ” บอกเพื่อนแค่นั้นฉันก็ควงแขนเกี๊ยวกลับมาที่คอนโดของฉันใจกลางเมือง เป็นคอนโดของป้าที่ซื้อไว้ให้และป้าก็ไปอยู่อังกฤษกับสามี วันนี้ยัยเกี๊ยวจะมาค้างด้วยเพื่อเป็นนักสืบนักสาระแนเป็นเพื่อนฉัน ต้องถ่ายรูปและหาหลักฐานใหไอ้โดมกับอีจีจี้มันหน้าแหกเป็นเสี่ยงๆ เพราะพวกมันรวมหัวกันนอกใจฉัน!“วันนี้มันจะมาหาแกปะ”“ไม่รู้ดิ ถ้ามันมาฉันก็จะทำตัวปกติที่สุด จะได้แหกอกแหกกีอีจีจี้ให้ได้!” ความแค้นที่มีมันสุ่มอกมาก “อยากกินเหล้าด้วยอะ”“อย่าเพิ่งย้อมใจได้ปะ เอาเรื่องนี้ให้เคลียร์ก่อน”“อือพยักหน้าให้เพื่อนก่อนจะกอดคอเข้ามาในคอน

“เพราะฉันยาก แต่อีจีจี้มันง่ายสินะ” ทิ้งระเบิดไว้อีกหนึ่งลูกจนอีจีจี้ก้มหน้าซุกเข้าหาแผงอกไอ้โดม แค้นใจมากบอกตามตรง ฉันแค้นพวกมันจนร้อนรุ่มในอก... แต่จะทำอะไรได้เพราะคนอื่นมองว่าฉันอันธพาลและมองว่าอีจีจี้มันดีไปแล้ว โง่ฉิบหายแค่นี้ก็แยกแยะไม่ออก หลงอะไรมันขนาดนั้นก็ไม่รู้คิดแล้วก็หงุดหงิด “เชิญเสพสมกันให้หนำใจเลยนะ คบกันมันให้นานๆ ล่ะอีจีจี้ เพราะฉันเชื่อว่าคนอย่างไอ้โดมมันไม่มีทางหยุดหรอก”“เหมาะสมกันดีนะเหมือนดอกฟ้ากับเจ้าชาย” คำพูดของเกี๊ยวทำให้ฉันมึนงง ก่อนจะได้เห็นรอยยิ้มตรงมุมปากและคำพูดต่อจากนี้ “ไม่สิ ดอกฟ้ากับเจ้าชายน่ะสูงเกินไป อย่างแกสองคนเหมือนแรดกับตัวเหี้ยมากกว่า”“เกี๊ยว!”“ไม่ชอบเหรอ งั้นก็เหมือนผีเน่ากับโลงผุแล้วกัน พอใจไหม?”“ไปกันเถอะเกี๊ยว ปล่อยให้พวกมันสมสู่กันไปเถอะ พวกหมาเดือนสิบสอง”ฉันจูงมือเพื่อนเดินออกจากโรงอาหารของคณะอักษรศาสตร์และมาถึงหน้าคณะในเวลาต่อมา ฟินน์ไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้วคงจะเข้าห้องเดือนคณะไปคุยเรื่องงานประจำปีมหาลัยเร็วๆ นี้ล่ะมั้ง ช่างเถอะ ฉันหงุดหงิดและแค้นใจไม่หายเลยบอกตามตรง ตบมันไปแล้วก็ยังไม่หาย แบบว่าคนรอบข้างก็ดันไปเข้าข้างอีจีจี้ไง แม่งเห

“ขีดเส้นตีตรงนี้ด้วยคริษฐา นั่นแหละถูกต้อง จากนั้นก็ใส่อะไรก็ใส่ลงไปเลยตามจินตนาการ”“ขอบคุณค่ะอาจารย์คมกริช” ฉันยกมือไหว้ขอบคุณอาจารย์ภาควิชาที่เดินมาดูผลงานของฉันและแนะนำให้จัดการตรงนั้นตรงนี้สำหรับงานออกแบบภายในครั้งแรก ตอนปีแรกก็เคยเรียนไปแล้วแต่มาหนักปีสองเนี่ยล่ะ มองอาจารย์คมกริชที่หันไปดูงานของนักศึกษาคนอื่นฉันก็ลอบมองใบหน้าหล่อเหลาของฟินน์ที่กำลังควานหาอะไรบางอย่าง “หาอะไรของนาย”“วงเวียน สงสัยลืมหยิบมา”“เอาของฉันไปใช้ก่อน”“ขอบใจ” ฟินน์รับวงเวียนจากมือฉันไปทำงานต่อ“แล้วนี่กัลยาหายไปไหน? ทำไมไม่เข้าเรียน” ฉิบหาย... ยัยเกี๊ยวหายหัวไปไหนวะเนี่ย คมกริชคือดุสุดๆ เลยนะ “คริษฐา พชร เธอเป็นเพื่อนกับกัลยาไม่ใช่เหรอ? รู้ไหมว่าเพื่อนพวกเธอหายไปไหน”“ไม่รู้เหมือนกันครับ ผมโทรแล้วแต่ยัยเกี๊ยวไม่รับสาย”“สงสัยอยากโดนหักคะแนนภาควิชานี้สินะ ถ้าเจอตัวบอกให้มาพบผมที่ห้องพักครูด้วย”“ครับ / ค่ะ”ให้หลังอาจารย์คมกริชเดินไปดูงานนักศึกษาคนอื่น ฉันก็หยิบมือถือขึ้นมาต่อสายหายัยเกี๊ยวก็ไม่รับสาย จนหันไปสบตากับฟินน์ที่ยักไหล่ไหวราวกับเหนื่อยจะโทรตามแล้ว หมดคาบวิชาของอาจารย์คมกริชฉันก็ม้วนกระดาษออกแบ

Born to be: 3 :ต้องเดินหน้าเท่านั้นIntrovert.รักใครรักนาน แต่โสดก็โสดนาน.ชอบให้คนมาจีบ แต่ก็ขี้รำคาญ.ช่วงอารมณ์ไม่โอเคก็จะไม่ตอบ หรือถ้าชอบใครก็ไม่จีบเหมือนกัน.ชอบแอบส่องเวลาเราจะทำอะไร.บทจะจีบง่ายก็ง่ายไปหมด บทจะจีบยากแชทมาก็ไม่อ่าน ไม่ตอบ ไม่สนใจ.เป็นคนย้อนแย้งที่ใจร้ายและใจดีในเวลาเดียวกัน.ไม่ชอบคุยโทรศัพท์.ตอบแชทไวถ้าคนๆ นั้นสำคัญสำหรับเขาปล. ถ้าเขาเปิดใจให้ใครแสดงว่าคนนั้นต้องพิเศษสำหรับเขา เขาชอบอยู่ในโลกของตัวเองมากกว่าเข้าไปอยู่ในโลกของคนอื่นและไม่ชอบเข้าสังคม เวลาโฟกัสเรื่องอะไรเขาก็จะโฟกัสแต่สิ่งนั้นจนไม่มีเวลามองใคร“นี่คือขนาดตัวอย่างนะเนี่ย ทำไมมันยากเย็นขนาดนี้วะ!” ฉันโยนมือถือลงบนเตียงขณะนอนคว่ำเพื่ออ่านรายละเอียดคน introvert ถึงได้รู้ว่าเอาใจยากสุดๆ ฉันต้องอดทนขนาดไหนถึงจะได้เข้าไปในโลกของเขาเนี่ย แค่เดินไปจีบเขาแล้วบอกว่า ‘พี่สองคะ คบกับเคลียร์เถอะ’ คิดว่าเขาจะทำยังไงล่ะถ้าไม่เมินฉันหรือไม่ก็มองฉันเป็นคนบ้าก็ได้นี่นา ถอนหายใจพลิกตัวหยิบกระเป๋าผ้ามาเทของข้างในออกเพื่อออกแบบภายในต่อ หากแต่ว่าสิ่งที่ปะปนมาเป็นกล่องอะไรบางอย่างที่แปลกตาและฉันจำได้ว่าตัวเองไม่ม

Born to be: 4 :โลกของสอง:: SXNG TALK ::‘เราเลิกกันเถอะค่ะ’‘ชาเหนื่อยที่จะต้องเข้ามาในโลกของพี่สอง ชาไม่ชอบที่พี่สองเย็นชากับชาและชาไม่ชอบที่พี่สองเอาแต่หมกหมุ่นกับโลกของตัวเองจนลืมไปว่าชาเองก็มีโลกของชาเหมือนกัน’‘ชาเจอคนที่เข้ากันได้ดีกับชามากกว่าพี่สอง ครึ่งปีที่ชาต้องทนกับพี่ มันนานเกินไปแล้ว’ปลายพู่กันที่กำลังละเลงอยู่บนกระดาษสีขาวต้องหยุดชะงักไปชั่วขณะ เมื่อหัวสมองดันประมวลความคิดไปถึงเรื่องราวที่ผ่านมาหลายสัปดาห์ ผมชื่อว่า ‘สอง สรทัต ถนอมสิทธิ์’ วัย 23 ปี สูง 188 ซม. เรียนมหาลัยปี 4 คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาจิตกรรม ผมเป็นพวกที่มนุษย์สัมพันธ์แย่มากๆ หากแต่ว่าถ้าหากคบกับใครแล้วผมรักจริง ถึงจะดูเหมือนไม่ใส่ใจแต่ผมก็ใส่ใจรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ โฟกัสกับเธอคนนั้น ทว่าชาแฟนเก่าของผมกลับไม่คิดแบบนั้น ชาเป็นรุ่นน้องปีหนึ่งคณะบริหารธุรกิจอยู่คนละมหาลัยกับผม เธอสวยและเอาแต่ใจมาก ผมจำได้ดีวันที่เธอเดินเข้ามาขอผมคบและผมก็บอกนะว่าผมเป็นคนยังไง ดังนั้นการคบหากันของเราสองคนก็เลยไปได้ดีในช่วงแรกทว่า... แตกต่างกันตรงที่ว่าชาชอบโทรจิก โทรตามผม ข้อนี้ผมไม่ชอบมากๆ ชาไม่คิดก่อนพูดเสมอไม่สนว่าคำพูด