Born to be เล่นกับรัก

Born to be เล่นกับรัก

[เคลียร์ x สอง]

‘เธอ’ แค่อยากคบกับเขาเล่นๆ เพียงเพราะ อยากเอาคืนแฟนเก่า

 ‘เขา’ ตกลงคบเธอ เพียงเพราะ อยากลืมแฟนเก่าที่ทิ้งเขาไป

และแล้วความสัมพันธ์ที่เรียกว่า ‘เล่นกับรัก’ จึงเกิดขึ้นกับคนสองคนที่ต่างกันสุดขั้ว

“มาคบกันได้ไหมคะ?”

“พูดเล่น”

“เปล่าค่ะ เคลียร์พูดจริง” สบตากับคนตรงหน้าที่คงสีหน้าเรียบนิ่งราวกับไม่อยากเชื่อในคำพูดของฉัน แต่มันเกิดขึ้นจริงแล้วไม่ใช่แค่ความฝันเพียงเพราะขอเขาคบ มันอาจจะเร็วไป ใช่ เราสองคนไม่เคยรู้จักกันมาก่อนและที่สำคัญเดินผ่านกัน ไม่มีแม้แต่รอยยิ้มที่ส่งให้ จู่ๆ ฉันมาขอเขาคบคงจะแปลกประหลาดสำหรับผู้ชายที่ ‘โลกส่วนตัวสูง’ แบบเขา

มันก็เป็นเพราะฉันต้องการคบกับเขาแบบเล่นๆ ไม่ได้คิดจริงจังอะไรแม้แต่นิด แค่ต้องการเอาคืนแฟนเก่าก็เท่านั้น

“เธอต้องการอะไร?”

“ตกลงพี่สองจะคบกับเคลียร์ไหม” ไม่ตอบคำถามเขา กลับลอบมองใบหน้าหล่อเหลาเวลานี้เส้นผมค่อยๆ ปลิวไปตามแรงของลม “เคลียร์รู้ว่าพี่สองเองก็เพิ่งจะอกหัก”

“...”

“เคลียร์ก็เหมือนกัน” ถึงจะไม่ได้อกหักแบบเขา แต่ถูกหักหลังก็นับรวมได้ “คบกันเถอะค่ะ”

“พี่...” เขาจะพูดอะไรแต่ก็ดูเหมือนจะกลืนคำพูดนั้นลงคอ พลางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “ตกลง”

และนั่นคือความสัมพันธ์ ‘ไร้สถานะ’ สำหรับเรา ทว่าต่อหน้าคนอื่นเราคือคู่รักคู่ใหม่ที่ทำเอาทุกคนอิจฉา แต่ใครจะรู้เท่ากับตัวของเราสองคนว่า ‘ทำทุกอย่างเหมือนแฟน แต่ไม่มีวันได้เป็นแฟน’ เพราะฉันเกิดมาเพื่อเล่นกับรัก ไม่ได้เกิดมาเพื่อรักกับใคร รวมไปถึงเขาเอง

2 อาทิตย์ก่อนหน้านั้น

“เกี๊ยว”

“โหย ตกใจหมดเลย!”

เพื่อนสาวแสนสวยที่ได้ฉายาเครื่องด่าอัตโนมัติสะดุ้งตกใจทันทีที่ฉันวางมือลงบนบ่า ทำเป็นขวัญอ่อนไปได้นะ

“เรียกฉันมามีอะไร?”

“ดูนี่” เกี๊ยวเพื่อนรักกดท้ายทอยฉันให้นั่งลงข้างๆ กันตรงพุ่มไม้หน้าโรงแรมแห่งหนึ่ง เป็นโรงแรมที่หรูหรามากหากแต่ว่าให้ฉันมาดูอะไรก่อน ตอนโทรมาก็พูดจาวกวนซะจนฉันจับใจความไม่ได้

“ให้ดูอะไร ตาแก่พุงย้อยควงเด็กสาวเข้าโรงแรมอะนะ”

“ไม่ใช่ รออีกแปบดิ”

“แล้วนี่คือมารออะไรก่อน?”

“รอเอาเขาออกจากหัวแกไง” คำตอบของเพื่อนทำให้ฉันเลิกคิ้วขึ้นและเบนสายตามองตรงไปยังทางเข้าโรงแรมที่มีผู้คนเดินเข้าออกเป็นว่าเล่น ฉันเท้าคางมองพนักงานที่เปิดประตูให้ลูกค้าเข้าออกก็จำต้องยกมือปิดปากหาวเพราะเวลานี้มันก็บ่ายกว่าแล้วไง “มาแล้ว ดู!”

เกี๊ยววางมือลงบนศีรษะฉันและกดเอาไว้เพื่อจ้องมองคนที่เดินออกจากโรงแรม ควงแขนกันกระหนุงกระหนิงจนดวงตาของฉันเบิกกว้างขึ้น ไอ้เวรตะไล! นั่นมันแฟนฉันนี่หว่า มันเข้าโรงแรมกับใครวะ

“ฉันเห็นรถมันเลี้ยวเข้าโรงแรม ตอนแรกกะจะแอบถ่ายคลิปแกเอาไว้แซวเล่น ที่ไหนได้”

“ไอ้ชาติหมา” ฉันก่นด่าไอ้แฟนตัวดีที่ข้างกายมีหญิงสาวสวมชุดนักศึกษา ในมหาลัยทำตัวไร้เดียงสาแต่ที่ไหนได้หน้าด้านตอแหลแย่งแฟนฉันเหรอ อีนี่มันต้องโดนสักทีล่ะมั้ง “ฉันจะไปตบมันสองตัว”

“ใจเย็นดิเคลียร์”

“แกจะให้ฉันใจเย็นมองพวกมันสองตัวทำเรื่องระยำลับหลังฉันเนี่ยนะ?”

“ตบไปก็เจ็บมือ” สบตากับเพื่อนที่ยกยิ้มมุมปาก “ฉันคิดแผนดีๆ ออกที่จะเปิดโปงพวกมันสองตัว”

“ยังไง?”

เพื่อนตัวแสบมองฉันพลางหัวเราะราวกับยัยตัวร้ายและใช่ ฉันกับเกี๊ยวคือยัยตัวร้ายแห่งคณะสถาปัตยกรรมเลยล่ะ เพื่อนชูมือถือให้ฉันดูจากนั้นก็กดถ่ายภาพพวกนั้นสองตัวที่ออกจากโรงแรม ซึ่งก่อนหน้านั้นเพื่อนถ่ายคลิปพวกมันสองคนที่ควงกันเข้าโรงแรมก่อนหน้าเรียบร้อย จนฉันมองเพื่อนด้วยสายตาปลื้มปริ่มโผเข้ากอดเกี๊ยวทันที

“รักแกว่ะเพื่อนเลิฟ”

“หลังจากนี้ก็ต้องตามติดมัน เอาให้ภาพอุบาวท์ออกมาเยอะๆ จะได้เปิดโปงทีเดียวที่มหาลัย”

“หึ”

“เป็นที่เดียวที่จะแหกอกพวกมันสองตัว” ฉันส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้กับเกี๊ยว “ว่าแกแต่ไม่โกรธเหรอ”

“โกรธดิ โกรธจนอยากจะตบหน้าพวกมันด้วยซ้ำ แต่แผนแกมันดีอะเปิดโปงอีจีจี้ให้เลิกสตอเบอร์แหลสักที” เห็นหงิมๆ ทำเป็นไร้เดียงสาที่แท้หล่อนก็จ้องจะงาบแฟนตัวเหี้ยของฉันสินะ เหอะ ใช่ ไอ้โดมมันก็ไม่ใช่ผู้ชายดีเลิศอะไรขนาดนั้นหรอกนะ เพียงแต่ว่าฉันกับมันคบกันมาได้สามเดือนและสามเดือนมันก็นอกใจฉันตลอดนั่นแหละ ฉันเองก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะตัวฉันไม่มีเวลาให้มันมากขนาดนั้น ขนาดกอดจูบฉันยังหวงตัวเลยมันก็เลยอดยากถึงไปกินกับอีจีจี้ นังดอกไม้สีทองที่จ้องจะงาบไอ้โดมตั้งแต่ฉันกับมันคบกันแล้ว ใครจะไปคิดว่าไอ้โดมมันจะตาต่ำขนาดนั้นล่ะ! คิดแล้วก็อยากจะเดินออกไปตบมันให้รู้แล้วรู้รอด จำต้องระงับอารมณ์ตัวเองเอาไว้

“อยากเห็นน้ำหน้าคนตอแหลว่ะ”

“ได้เห็นแน่ ไอ้เวรแม่งแอบกินกันนานหรือยังก็ไม่รู้”

“เพราะแบบนี้ฉันถึงจะเอาเขาออกจากหัวแกไง เคลียร์” เพื่อนทำหน้าแค้นเคืองแทนฉันก่อนจะส่งคลิปและรูปภาพมาให้ในข้อความเพื่อให้ฉันเก็บเอาไว้เป็นหลักฐานเปิดโปงความชั่วของพวกมันสองคน พอนั่งมองรถของไอ้โดมขับออกจากโรงแรมฉันกับเกี๊ยวก็เลยพากันเดินกลับ ง่ายๆ คือเดินเล่นให้หัวสมองมันปลอดโปร่งสักหน่อยไม่อย่างนั้นฉันคงลงแดงตายคันไม้คันมืออยากจะตบพวกมันสองตัวแทบแย่ เพราะแบบนี้เกี๊ยวก็เลยเลี้ยงชานมไข่มุกเป็นเพื่อให้ฉันหายโมโห

“ร้านอะไรทำไมคนต่อคิวเยอะจัง?”

“อ๋อ ร้านสัก”

[50%]

*---------------------------------------------------------*