บทที่ 2

@สำนักงานเขต

"เฮียใหญ่ หนูไม่จดนะ" เสียงเอาแต่ใจของ 'ไคร่า' เจ้าของใบหน้าสวยโดดเด่นพกความมั่นใจมาตั้งแต่เกิด ทว่าตอนนี้กำลังทำหน้าเครียดที่สุดในชีวิตกำลังเอ่ยบอกกับพี่ชายคนโตอย่างเคย์เดนที่เดินทางมาเป็นพยานการจดทะเบียนสมรสครั้งนี้ทันทีที่เธอเหยียบสำนักงานเขต

เธอกำลังยืนขวางทางพี่ชายหน้านิ่งที่ดุพอๆ กับผู้ชายอีกคนที่บังคับให้เธอมาที่นี่และเดินเข้าไปในสำนักงานไปแล้วไม่ให้เดินเข้าไปในสำนักงานได้สำเร็จอย่างเอาแต่ใจ

ไคร่าคือลูกสาวคนเล็กของท่านไคโรกับคุณหญิงแพรวาเจ้าของธุรกิจชั้นนำหลายอย่างในประเทศและเป็นผู้มีอิทธิพลที่สืบทอดมาตั้งแต่รุ่นท่านโยธา เธอเป็นลูกสาวคนเดียวและเป็นหลานสาวคนเดียวของตระกูล เรื่องความเอาแต่ใจดื้อด้านจึงตกเป็นของเธอแต่เพียงผู้เดียวเนื่องจากได้รับการตามใจมาตั้งแต่เด็กๆ บวกกับบุคลิกที่ไม่สนใจใคร กล้าชนกล้าสู้ และมีความมั่นอกมั่นใจตั้งแต่เด็กๆ ทำให้ไคร่าดูเป็นสาวสวยที่มีบุคลิกแรงเอาแต่ใจหยิ่งยโสและไม่ยอมใครง่ายๆ ถึงแม้ว่าใบหน้าสวยนั้นจะมีความอ่อนหวานจากฝั่งแม่อยู่บ้างเล็กน้อยแต่ก็เหมือนจะถูกนัยน์ตาเอาจริงเอาจังกลบไปจนหมด

"จดไปเถอะ ไอ้ทัพมันแสดงความรับผิดชอบกับปู่และป๊าขนาดนั้นแล้ว อีกอย่างผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายก็รับรู้และเห็นสมควรแล้วด้วย" น้ำเสียงราบเรียบติดเหนื่อยใจและท้อแท้กับความดื้อด้านเอาแต่ใจของน้องสาวอย่างเคย์เดนเอ่ยบอกอย่างตรงไปตรงมา

เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนที่เขาฝากไคร่าไว้กับจอมทัพที่ผับคืนนั้นตอนนี้ทั้งสองครอบครัวรับทราบแล้ว และคนที่ไปสารภาพเรื่องนี้ก็คือจอมทัพเสียเอง เขาเองก็ไม่ทราบว่าทำไมจอมทัพถึงได้ตัดสินใจไปสารภาพกับครอบครัวของเขาแบบนั้น เพราะเท่าที่รู้มาจอมทัพไม่ชอบและไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับไคร่าน้องสาวของเขาด้วยซ้ำ

สเปกของคนอย่างจอมทัพคือผู้หญิงเรียบร้อยว่านอนสอนง่ายไม่ดื้อไม่แสบ ซึ่งมันตรงกันข้ามกับน้องสาวของเขาทั้งหมด แต่ในเมื่อเพื่อนมีความเป็นลูกผู้ชายมากพอและไม่คิดที่จะย่ำยีเกียรติและศักดิ์ศรีของแก้วตาดวงใจในบ้านอย่างไคร่า พวกเขาในครอบครัวทุกคนก็ยินดีรับความตั้งใจรับผิดชอบครั้งนี้ไว้

"ทุกคนรับรู้และเห็นสมควร? แล้วมีใครโทรมาถามหนูบ้างล่ะว่าหนูเห็นด้วยไหม" ไคร่าสวนกลับอย่างไม่พอใจและออกอาการโมโหที่เรื่องใหญ่ขนาดนี้ทุกคนกลับตัดสินใจกันเองโดยไม่ปรึกษาเธอเลยสักนิด

เธอไม่ได้ต้องการความรับผิดชอบใดๆ ทุกประการ ในเช้าวันนั้นที่เธอตื่นขึ้นมาบนเตียงที่ไม่ใช่เตียงนอนของตัวเองพร้อมกับการปรากฏตัวของจอมทัพที่เดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียว และบนผ้าปูเตียงสีขาวก็มีคราบเลือดบริสุทธิ์ที่เธอเพิ่งเสียไปแห้งเกรอะติดอยู่ มองร่างกายของตัวเองก็เต็มไปด้วยรอยจูบไปทั้งตัวแถมตรงนั้นก็เจ็บและแสบมากด้วย

เธอก็รู้ได้ทันทีว่าพิษแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปอย่างไม่มีขอบเขตเล่นงานเธอเข้าแล้ว ใช่ เธอพลาดมีอะไรกันกับเพื่อนของพี่ชายแถมเป็นเพื่อนสนิทที่โตมาด้วยกันอีกด้วย

และเพราะแบบนั้น เธอจึงตัดสินใจบอกอีกฝ่ายว่าให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ไม่ต้องรับผิดชอบใดๆ เธอโอเคเธอไม่ได้ซีเรียสกับความบริสุทธิ์ที่เสียไป

แต่ดูตอนนี้สิ เธอกลับถูกลากมาที่เขตเพื่อจดทะเบียนสมรส เหอะ! ใครบ้างจะไม่โวยวาย

"อยากให้ป๊ารู้หรือไงว่าเธอไปสร้างวีรกรรมอะไรมาอีก ถ้าป๊ารู้เรื่องนี้รับรองเธอได้ถูกส่งไปอยู่เมืองนอกแน่ เพราะฉะนั้นก็จดทะเบียนสมรสกับจอมทัพซะ"

"นี่เฮียกำลังขู่หนูอยู่เหรอ" ไคร่าถามกลับพี่ชายที่กำลังจ้องตาเธอด้วยแววตาคมดุและแอบแฝงความเหนื่อยหน่ายใจไว้ในสายตาคู่นั้นไปด้วย

เธอรู้ว่าพี่ชายที่รักเธอมากๆ กำลังเบื่อหน่ายกับวีรกรรมต่างๆ ที่เธอสร้างความเดือดร้อนให้ตัวเองนับครั้งไม่ถ้วนแค่ไหน แต่การข่มขู่แบบนี้เพื่อให้เธอยอมจดทะเบียนสมรสมันสมเหตุสมผลแล้วเหรอ

จริงที่เธอกลัวการถูกส่งไปอยู่ต่างประเทศคนเดียวแต่การทำแบบนี้กับเธอมันไม่เกินไปไปหน่อยเหรอ จับเธอโยนให้กับคนดุที่ไม่ชอบขี้หน้าเธอแบบนั้นไม่กลัวว่าเธอจะถูกฉีกเนื้อออกเป็นชิ้นๆ กันบ้างหรือไง

"เฮียกำลังหาคนดูแลอย่างใกล้ชิดให้เธอต่างหาก ต่อไปนี้เธอจะได้ไม่กล้าไปมีเรื่องกับใครอีก" เธอว่าแล้วเชียว สาเหตุที่เห็นดีเห็นงามด้วยก็เพราะหาคนมาปราบพยศเธอนี่เอง

"เหอะ แล้วเฮียก็ให้เพื่อนตัวเองมาเป็นผัวหนูเนี่ยนะ ไอ้คนดุโหดแบบนั้นอะ เฮียไม่สงสารน้องตัวเองบ้างหรือไง" จอมทัพคือผู้ชายที่ขึ้นชื่อเรื่องความดุและซ่อนความโหดไว้ในตัว ด้วยความเป็นพี่ว้ากเก่าและเป็นเจ้าของธุรกิจตั้งแต่อายุยังน้อยๆ ความตึงเข้มจึงต้องมีไว้ตลอด นานวันเข้าก็กลายเป็นบุคลิกที่ทุกคนเห็นจนชินตา ว่าเขานั้นคือคนดุแถมปากร้ายได้โล่ด้วย

ใครที่ดื้อและแสบไม่เชื่อฟังชอบแหกกฎชอบท้าทายคือสิ่งต้องห้ามสำหรับเขา เขาเกลียดและไม่ถูกชะตาเอามากๆ แล้วผู้หญิงอย่างเธอที่มีครบทุกข้อที่เป็นคำต้องห้ามจะอยู่ยังไง

"ไม่งั้นใครมันจะเอาเธอลงไคร่า ตอนนี้เฮียไม่ว่างดูแลเธอเหมือนเมื่อก่อนแล้ว" สายตาตึงเครียดพร้อมความหงุดหงิดตวัดมองพี่ชายนิ่งๆ ก่อนที่จะพ่นคำพูดสุดจะทนออกไป

"ไม่ว่างดูแลก็ไม่ต้องดูแลสิแล้วก็ไม่ต้องยัดเยียดใครมาดูแลด้วย"

"ไอ้ทัพมันเสนออยากรับผิดชอบเธอเอง เฮียไม่ได้บังคับมัน อีกอย่างจดทะเบียนสมรสด้วยกันแค่หนึ่งปีเองถ้าไปต่อกันไม่ได้จริงๆ ก็ค่อยแยกย้ายกันไป อันนี้เป็นข้อเสนอของป๊ากับปู่ท่านทั้งสองรู้ว่าเธอไม่ชอบแน่ๆ ที่ถูกมัดมือชกแบบนี้แต่ท่านทั้งสองก็อยากให้เธอหายดื้อบ้าง ทุกคนรักและหวังดีกับเธอไคร่า"

ทันทีที่ได้ยินประโยคยาวเหยียดที่เหมือนจะเป็นทางออกแต่ก็ไม่ใช่จากพี่ชายที่เริ่มไม่รักเธอแล้วเพราะตอนนี้ดันมีเมียแล้ว ไม่เห็นหัวไม่เห็นใจน้องสาวคนนี้แล้ว ไคร่าก็ถึงกับนิ่งค้างอ้าปากเหวอตาโตทันทีก่อนที่จะแค่นเสียงหัวเราะเยาะในลำคออย่างเย้ยหยันตัวเองออกมา

"เหอะ สนุกสนานกันมากเลยนะที่เอาชีวิตหนูไปผูกมัดกับคนอื่นแบบนั้น" เธออยากจะบ้าตาย ทุกคนเป็นอะไรกันหมดทำไมต้องพยายามโยนเธอให้กับผู้ชายที่เธอไม่ถูกจริตแบบนั้นด้วย

"ปู่กับป๊าเขาเป็นห่วง รอให้เธอมีแฟนเขากลัวว่าเธอจะหาไม่ได้" แต่สิ่งที่ทำให้คนที่กำลังเสยผมข่มอารมณ์โมโหอย่างไคร่าถึงกับปรี๊ดแตกเผลอเสียงดังใส่พี่ชายที่เคารพรักมาตลอดคือประโยคนี้ต่างหาก

'รอให้เธอมีแฟนเขากลัวว่าเธอจะหาไม่ได้'

"นี่!! ให้ตายเถอะหนูเกลียดเฮียที่สุดเลย ไม่มีก็ไม่ได้แปลว่าหาไม่ได้นี่" ดูถูกความสวยของเธอมากเกินไปแล้ว ที่ผ่านมามีคนตามมาจีบเยอะแยะมากมายแค่ไหนเคยรู้กันบ้างไหม ที่ไม่คบกับใครเลยเป็นเพราะว่าเธอรำคาญไม่ชอบความสัมพันธ์ที่พยายามเอาอกเอาใจเพราะเห็นว่าเธอเป็นลูกสาวคนมีอิทธิพลต่างหาก

"ไอ้เคย์ เจ้าหน้าที่พร้อมแล้ว" จอมทัพที่เดินเข้าไปดำเนินเรื่องก่อนหน้านี้กลับมาบอกอีกครั้งเนื่องจากตอนนี้เจ้าหน้าที่พร้อมแล้ว ซึ่งเคย์เดนก็ตอบรับด้วยการพยักหน้าทราบเบาๆ จอมทัพเห็นแบบนั้นจึงเตรียมที่จะหมุนตัวเดินกลับเข้าไปในสำนักงานอีกครั้ง แต่สายตาดันเหลือบไปมองคนที่ดูอารมณ์ไม่ดีอย่างไคร่าซะก่อน เขาจึงยืนประสานสายตากับไคร่าเงียบๆ ก่อนที่จะเดินกลับเข้าไปด้านในสำนักงานอีกครั้งในที่สุด

ไคร่าที่เห็นท่าทางชวนน่าโมโหนั้นของจอมทัพก็แอบเบะปากพร้อมทำปากขมุบขมิบไม่พอใจตามออกไป

"ตามไปสิ มัวยืนทำอะไรอยู่" แต่ไม่วายโดนพี่ชายจอมดุดุเข้าให้ เธอเลยต้องกลอกตามองบนพร้อมกับพูดว่า "ก็หนูไม่อยากจดนี่"

"ไม่จดก็เอาของทุกอย่างคืนมา บัตรทุกใบ กุญแจรถทุกคัน" เคย์เดนไม่อยากหยิบไม้แข็งแบบนี้มาจัดการน้องสาวตัวเองเลยสักนิด แต่เพราะทั้งพ่อและปู่ที่สั่งไว้ก่อนมาที่นี่ว่าถ้าหากไคร่าดื้อที่จะไม่จดทะเบียนสมรสกับจอมทัพก็ให้ใช้ไม้แข็งได้เลย

"เฮีย! ทำไมเฮียใจร้ายขนาดนี้ล่ะ"

"ปู่สั่งมาแบบนี้ เฮียก็ต้องทำตาม"

"เหอะ เผด็จการทั้งบ้าน!" ไคร่าว่าจบแค่นั้นก็หมุนตัวเดินกระทืบเท้าปึงปังด้วยความไม่พอใจเข้าไปในสำนักงานอย่างเลี่ยงไม่ได้

ใช่ ตอนนี้ทุกคนพร้อมที่จะตัดหางเธอปล่อยวัด ทุกคนพร้อมที่จะจัดการเธออย่างไร้ความปรานี!

.

.

.

"ทุกอย่างเรียบร้อยครับ สองใบนี้เป็นหนังสือที่จะให้ทั้งสองฝ่ายนะครับ ยินดีด้วยครับ" เจ้าหน้าที่ที่รับเรื่องการจดทะเบียนสมรสให้กับจอมทัพและไคร่ากล่าวพร้อมยื่นหนังสือสำคัญที่แสดงว่าคนทั้งคู่เป็นคู่สามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมายด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้มอย่างยินดี

"ยินดีกับผีนะสิ" แต่เมื่อได้ยินเจ้าสาวหมาดๆ สวนกลับมาด้วยน้ำเสียงเชือดเฉือนรอยยิ้มแห่งความยินดีก็หดหายไปในพริบตาเดียวก่อนจะแทนที่ด้วยรอยยิ้มแห้งๆ แทน

"จึ๊"

"อะไร โทษทีเสียงในหัวมันดังไปหน่อยอะ" จอมทัพจึงต้องหันไปจิกตาพร้อมกับทำเสียงจิ๊จ๊ะดุไคร่าที่ทำกิริยาไม่น่ารักต่อหน้าเจ้าหน้าที่แต่คนถูกดุกลับไม่แยแสแถมยังสวนกลับด้วยสีหน้าไม่ยี่หระก่อนที่จะลุกออกจากเก้าอี้เดินออกจากห้องไปด้วย

ลำบากจอมทัพกับเคย์เดนที่เหลืออยู่ต้องรีบขอโทษขอโพยเจ้าหน้าที่ยกใหญ่ก่อนที่จะเดินตามคนสร้างปัญหาลงไปข้างล่างไวๆ

หมับ!

"เสียงในหัวถ้ามันจะดัง ให้ดังเฉพาะตอนอยู่กับฉันก็พอ อย่าให้ใครมาว่าว่าไร้มารยาท แต่งตัวแพงดูดีซะเปล่าแต่ปากเสียก็ไม่เอา" ทันทีที่ถึงตัวไคร่าที่กำลังจะถึงตัวรถที่นั่งมาคู่กับตัวเอง จอมทัพก็รีบกระชากแขนเล็กให้หันมาเผชิญกับตัวเองทันที ก่อนที่จะพ่นคำสั่งสอนออกไปหน้าเข้ม เคย์เดนที่เห็นว่าเป็นเรื่องของคนสองคนเขาจึงไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วยจึงขึ้นรถของตัวเองแล้วขับออกไปอย่างไม่เลี้ยวแลน้องสาวตัวน้อยๆ ของตัวเองที่มีสามีเป็นตัวเป็นตนสักที อีกอย่างเรื่องการปราบนิสัยไคร่าเป็นเรื่องของจอมทัพที่ต้องเผชิญตามที่ตกลงกันไว้

'กูอยากรับผิดชอบน้องมึง กูจะปราบความพยศของน้องสาวมึงเอง'

"ฉันไม่แคร์" คล้อยหลังรถยนต์คันหรูของเคย์เดนขับออกไปแล้ว น้ำเสียงไร้ความยี่หระของไคร่าก็เอ่ยตอบกลับจอมทัพอย่างท้าทาย ก่อนที่จะใช้มืออีกข้างที่ว่างแกะมือใหญ่ของคนตัวสูงที่กำลังบีบแขนตัวเองออกไปอย่างไม่สะท้าน ขณะที่นัยน์ตาไม่ยอมคนก็จ้องมองสายตาคมดุที่กำลังจ้องตัวเองตอนนี้ไปด้วย

"แต่ฉันแคร์ อย่าลืมสิว่าเธอใช้นามสกุลฉันอยู่ ฉันไม่อยากมีเมียที่ไร้มารยาท ช่วยทำตัวให้มันดีๆ หน่อย"

"ยากอะ เพราะฉันนิสัยไม่ดีแบบนี้อยู่แล้ว ไม่อยากได้ฉันเป็นเมียเฮียก็พาฉันขึ้นไปจดทะเบียนหย่าตอนนี้เลยสิ ง่ายกว่าเยอะ" ไคร่าเสนอทางออกตาแข็งสู้กลับอย่างไม่ยอมแพ้

เธอจะน้อยหน้าผู้ชายคนนี้ไม่ได้ ถ้าเขาดุเธอห้ามสลดเธอห้ามหลบตา เธอต้องสู้กลับเท่านั้น!

"หึ รอให้ฉันเบื่อเธอก่อนละกันแล้วจะพามาปล่อย" แต่ให้ตายเถอะ เธอไม่คิดว่าผู้ชายที่ปากร้ายคนนี้เขาจะไม่ตายไมค์แบบนี้! พามาปล่อยเหรอเธอไม่ใช่หมานะ!

"นี่! ฉันไม่ใช่หมานะ!"

"ขึ้นรถ ชักช้าฉันทิ้งเธอไว้ที่นี่นะยัยบ๊อกๆ"

"นี่!!" โอ๊ย เธออยากจะบ้าตาย นี่เธอกำลังสู้อยู่กับอะไรวะเนี่ย!