홈 / มาเฟีย / พันธะลวงสามีแสนเลว / พันธะลวงสามีแสนเลว : EP 4 ผู้หญิงอีกคนที่เป็นคนรักเก่า

공유

พันธะลวงสามีแสนเลว : EP 4 ผู้หญิงอีกคนที่เป็นคนรักเก่า

บทที่ 4

  ธารามเข้ามาในห้องทำงานมือหนากำหมัดเข้าหากันแล้วทุบลงด้วยความโกรธ ใบหน้าขรึมเข้มเงยขึ้นด้วยมือนั้นลูบใบหน้าของตัวเองคลายความโกรธ 

"เธอต้องชดใช้ มันถูกแล้ว" สายตาจ้องมองไปยังกรอบรูปบานเล็กเป็นรูปแต่งงานของตัวเองกับหลินหลินตั้งอยู่บนโต๊ะทำงาน มือหนาคว้าหยิบแล้วเขวี้ยงมันเข้าผนังห้องอย่างแรง

"เพร๊ง!" ในเวลาเดียวกันคนที่เปิดประตูเข้ามาแบบไร้มารยาทสะดุ้งตกใจร้องว้ายตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ธารามจึงหันหน้าไปมอง

"นิตา" นิตายืนตัวเกร็งยกมือปิดปากของตัวเองไม่คิดว่าที่เธอเสียมารยาทเข้ามาในห้องทำงานของเขาเงียบๆ จะมาเจอเขาขว้างของทำให้เธอตกใจ

"ขอโทษค่ะ ฮึ๊ก" นิตาอยู่ต่อหน้าของธารามเธอเป็นผู้หญิงที่อ่อนโยนในขณะหญิงสาวตัวเล็กยืนร้องไห้ธารามไม่รอช้าที่จะลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินไปประคองเธอเข้ามาในห้องทำงาน

"ตกใจหมดเลยค่ะ" เมื่อนั่งอยู่ตรงโซฟามือน้อยทั้งสองข้างพุ่งโอบกอดเอวของธารามพยายามใช้ใบหน้าซบลงที่อก ธารามแม้ไม่เต็มใจให้กอดแต่ต้องนิ่งเพราะคนตัวเล็กร้องไห้สะอึกสะอื้นไม่หยุด

"แคร็ก!" ประตูเปิดพรวดพราดเข้ามาซึ่งแตกต่างจากการเปิดประตูเมื่อสักครู่ หลินหลินเธอเปิดมาเห็นในจังหวะที่นิตาเธอกอดสามีตัวเองด้วยความเป็นภรรยาและอารมณ์ร้าย หลินหลินไม่รอช้าที่จะพุ่งตัวเข้ามากระชากผมของผู้หญิงไร้ยางอายที่มายุ่งกับสามีตัวเอง

นิตาล้มลงไปกับพื้นจังหวะที่กระชากไม่ได้แรงขนาดนั้นแต่ด้วยที่เธอต้องการให้หลินหลินดูเป็นคนใจร้าย เธอจึงแกล้งเหวี่ยงตัวเองลงไปกับพื้นหัวกระแทกกับขอบโต๊ะ

"อร๊าย!นิตาเจ็บจังค่ะคุณธารามฮื่อๆ" ผู้เป็นภรรยารับไม่ได้ที่ผู้หญิงคนนั้นยุ่งกับสามีตัวเอง หลินหลินพุ่งตัวเตรียมที่จะนั่งคร่อมเพื่อตบสั่งสอนนิตาแต่ธารามจับหลินหลินเอาไปทั้งสองแขนเพื่อขวางไม่ให้ทำร้ายนิตา

"คุณปล่อยฉันนะ มันมายุ่งกับคุณฉันไม่สนหรอกว่ามันจะเป็นใคร หน้าไม่อายทั้งพ่อทั้งลูก" 

"เลิกบ้าสักที เธออยากรู้ใช่ไหมว่านิตาเป็นใคร นิตาเป็นคนที่ฉันจะแต่งงานด้วยแต่รอแค่อย่างเดียวรอในวันที่เธอหย่าให้ฉัน เธอไม่มีสิทธิ์มาทำร้ายนิตาแบบนี้" มือทั้งสองข้างที่เคยโอบกอดเธอด้วยความอบอุ่นในวันนั้นกลายเป็นสองมือที่ผลักเธอล้มลงไปกองกับพื้นและวิ่งไปคว้าประคองผู้หญิงคนนั้น

หลินหลินได้เพียงแต่หันมองสามีตัวเองประคองผู้หญิงคนอื่นลุกขึ้น เธอมีใบหน้ายิ้มเจ้าเล่ห์อยู่ในใต้อกของธารามเธอแสดงความเยาะเย้ยใส่หลินหลินจนหน้าหมั่นไส้

"คุณธารามนิตากลัว ฮึ้ก" ในอ้อมกอดของเขาต้องเป็นฉันไม่ใช่เหรอ คนที่เขาต้องดูแลคือภรรยาของเขาไม่ใช่ผู้หญิงคนอื่น 

หลินหลินประคองตัวเองลุกขึ้น เธอพุ่งตัวเข้าหานิตาเพื่อที่จะกระชากออกแต่คนตัวโตใช้แขนนั้นขวางผู้หญิงคนนี้เอาไว้พยายามผลักเธอออกแทน

"เลิกบ้าสักที ถ้าเธอจะอยู่ในบ้านหลังนี้ไม่ควรทำตัววุ่นวายและก่อกวนคนอื่น ถ้าทำไม่ได้ก็เก็บข้าวของแล้วออกไปซะ" บ้านหลังนี้ที่เธออยู่มาตั้งแต่เด็กเป็นบ้านที่คุณพ่อสร้างมากับมือแต่เธอดันกลายเป็นคนที่ถูกไล่ออกจากบ้านของตัวเอง

"คุณพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง คุณจะเอาผู้หญิงคนนี้เข้ามาอยู่ในบ้านแทนฉันเหรอ" หลินหลินร้องไห้สะอื้นจนตัวโยกเธอชี้หน้าของนิตาเอ่ยถามธารามผู้เป็นสามีย้ำอีกครั้ง

"ใช่นับตั้งแต่วันนี้ นิตาจะมาอยู่ที่นี่อยู่ที่บ้านของฉัน ในสถานะภรรยาส่วนเธอพร้อมหรือยัง ถ้าพร้อมพรุ่งนี้ไปหย่าให้ฉันแล้วออกจากบ้านไปซะ" เขาพาผู้หญิงของเขาออกไปจากห้องโดยที่ไม่สนใจเธอ ผู้เป็นภรรยานั้นได้เพียงแต่นั่งลงที่โซฟาด้วยขาทั้งสองข้างพยุงตัวเองไม่อยู่ ความรักสี่ปีที่ผ่านมามันคืออะไรเธอและเขาอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขต่อให้ดื้อแค่ไหนเขาก็ยังรักและคอยทะนุถนอมหัวใจดวงนี้ มีพ่อที่คอยช่วยเหลือทุกอย่างมีสามีที่คอยดูแลเอาใจใส่มันหายไปหมดแล้ว

"ฮื่อๆ มันเกิดอะไรขึ้น" มือทั้งสองข้างกุมหัวของตัวเองและก้มหน้าลง ความรู้สึกที่โดดเดี่ยวถูกทิ้งราวกับขยะไร้ค่า ถูกไล่ออกจากบ้านและต้องไปหย่าให้เขา 

"คุณหนูครับ" ลูกน้องคนสนิทของคุณพ่อเธอเดินเข้ามาแล้วคุกเข่าลงตรงหน้า เขาคงสงสารเธอถึงไม่ยอมไปไหน

"ทำไมชีวิตของฉันมันน่าสมเพชขนาดนี้ ฮื่อๆ ความรักเมื่อก่อนนี้มันหายไปไหนหมดตลอดระยะเวลาสี่ปีที่ผ่านมา เขาเป็นสามีที่ดีอบอุ่นและดูแลเอาใจใส่ฉัน ฉันมีทั้งพ่อมีทั้งสามีมีทั้งลูกฮื่อๆ" ลูกน้องคนสนิทของพ่อเธอได้เพียงแต่ก้มหน้าลง เขาเป็นเพียงแค่ลูกน้องคอยดูแลคุณหนูของเขาแต่ไม่สามารถช่วยให้ชีวิตของคุณหนูนั้นกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ 

หลินหลินลุกขึ้นพร้อมทั้งน้ำตาที่หลั่งไหลออกมาเป็นสาย ความเครียดและความเสียใจทำให้เธอเกิดอาการคลื่นไส้และอ้วกออกมา

"อ๊วกแหวะ" หลังจากที่เดินออกมาในใจของเธอนั้นหวิว ด้วยที่ไม่ได้กินอะไรมาหลายวันอยู่ในสภาวะเครียดจนทำให้เธอนั้นอ้วกออกมามีแต่น้ำและลม

"คุณหนูไหวไหมไปโรงพยาบาลไหมครับ" เขาไม่แม้แต่จะเดินกลับมาดูเธอสักนิดเขาพาผู้หญิงคนนั้นเข้ามาอยู่ในบ้านที่เป็นของเธอมาตั้งแต่เด็ก เขาเอาทุกอย่างไปจากเธอ หลินหลินก็ไม่เคยโกรธเพราะยังหวังว่าสักวันเธอจะทำให้เขากลับมาเป็นสามีที่ดีเหมือนเดิม แต่วันนี้มันมีผู้หญิงคนอื่นที่เข้ามายุ่งและผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่ใครเป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอถึงแม้ว่าไม่ใช่สายเลือดเดียวกันก็ตามแต่ยังไงพ่อของผู้หญิงคนนั้นก็คือน้องชายต่างกับสายเลือดของพ่อหลินหลิน

ธารามมาส่งนิตาที่ห้องเขาได้จัดเตรียมห้องให้เธอใหม่เมื่อตอนกลางวัน นิตาบอกกับธารามว่าขออยู่ด้วยเพราะพ่อของเธอนั้นไปอยู่ต่างจังหวัดหลายวันจึงไม่อยากอยู่คนเดียว 

"คุณธารามนิตาเจ็บอย่าเพิ่งไปสิคะ" หัวของเธอแค่บวมนิดหน่อยไม่ได้เป็นรอยช้ำไม่รุนแรงถึงกับหัวแตกเมื่อธารามลุกขึ้นเตรียมที่จะเดินออกจากห้องของเธอ แต่นิตารีบจับมือของธารามเอาไว้ใบหน้าสวยใช้ความยั่วยวนในเชิงอ้อนมองหน้าธารามทำตาปริบๆ 

"มันไม่เหมาะหรอกนิตา บ้านนี้เป็นของหลินหลินและฉันกับเขายังไม่ได้หย่ากัน มันไม่เหมาะที่ฉันเป็นสามีของเขาแล้วจะนอนกับผู้หญิงคนอื่นที่นี่" 

"แต่เรารักกันไม่ใช่เหรอคะ คุณรักฉันคุณรอฉันมาตั้งสี่ปีนะธาราม รู้ไหมว่าตลอดระยะเวลาสี่ปีที่ผ่านมา ฉันทรมานมากแค่ไหน" เสียงนุ่มปะปนกับเสียงสะอื้นยิ่งมองก็ยิ่งน่าสงสาร แต่ธารามมีแต่ความสงสารให้กับหญิงสาวคนนี้เขาดึงมือของตัวเองออก

"นอนเถอะนะ เอาไว้พรุ่งนี้จะพาไปทานของอร่อย" เขาฉีกยิ้มให้เธออีกครั้งก่อนที่จะหันหลังและเดินออกจากห้อง 

"อร๊าย! อีหลินหลินไม่มีวันที่ฉันจะยอมแกไม่มีวัน" หลังจากที่ธารามเดินออกจากห้องและปิดประตูให้กับเธอแล้วนั้น

นิตาเธอขว้างหมอนที่อยู่บนเตียงใส่หน้าตรงหน้าประตูด้วยความโกรธ 

"ฉันจะทำทุกอย่างให้เขากลับมารักฉันเหมือนเดิม และฉันจะทำทุกอย่างให้แกไม่เหลืออะไรเลยอีหลินหลิน" ผู้หญิงที่ดูอ่อนแอและดูอ่อนโยนเมื่อกี้เปลี่ยนไปเหมือนกับแม่มดร้าย ใบหน้าเข้มขรึมกัดฟันจนตัวสั่นต่างจากตอนที่อยู่ต่อหน้าผู้ชาย 

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • พันธะลวงสามีแสนเลว   จบบริบูรณ์

    บทที่ 493 วันผ่านไปหลินหลินเธอให้โอกาสธารามสามีของตัวเอง สามวันที่ผ่านมาถึงแม้ว่าเวลามันจะผ่านมาไม่นานแต่การกระทำของเขาที่เหมือนเมื่อก่อนนั้นกลับมาเป็นเหมือนเดิม เขาดูแลเอาใจใส่ทั้งลูกและก็เธอทั้งๆ ที่อยู่ในบ้านหลังเล็กไม่มีอะไรอำนวยความสะดวกไม่มีแม่บ้านแต่ธารามก็ยังสามารถอยู่กับเธอได้ดูแลเธอกับลูกทำกับข้าวให้ทานทุกๆ วัน เล่นกับลูกปล่อยให้เธอได้มีโอกาสนอนพัก ส่วนเรื่องกลางคืนเขาก็ขยันทำการบ้านต่อแข้งต่อขาให้กับลูกในทุกๆ คืน"หม่ามี๊เป็นอะไรเหรอครับ" ในขณะที่หลินหลินนั้นนั่งอยู่ที่เตียง เด็กผู้ชายตัวเล็กเดินเข้ามาถามด้วยความสงสัยที่หน้าของผู้เป็นแม่นั้นไม่ค่อยยิ้ม"เป็นคนโสดที่อยากได้เป็ดครับ" หลินหลินเธอตั้งใจที่จะล้างห้องน้ำเพราะวันนี้หมอคิมจะมาทานข้าวที่บ้านด้วย และบังเอิญที่ธารามนั้นเปิดประตูมาได้ยิน ตลอดระยะเวลาสามวันที่ผ่านมาหลินหลินก็ยังไม่ได้บอกกับเขาว่าให้โอกาสแล้วกลับมาเป็นเหมือนเดิม ธารามก็ยังคงคิดว่าภรรยานั้นงอนจึงแอบฟังว่าภรรยาคุยอะไรกับลูก"โสด? กระแทกเด้าจนเอวเคล็ดยังบอกว่าโสดอีก ชิ...เดี๋ยวนะอย่าได้เป็ด?"เขาบ่นพึมพำกับตัวเองในขณะที่แอบฟังภรรยากับลูกคุยกันจนกระทั่งได้

  • พันธะลวงสามีแสนเลว    EP 48 NC+ สามีคนเดิม

    บทที่ 48เรียวปากบางถูกบดขยี้จู่โจมด้วยมือหนานั้นลูบคลำเข้าไปยังใต้เสื้อตัวบางเล้าโลมจนเรือนร่างบางอ่อนระทวยเสียงครางเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ"ผมรักคุณนะ" คนโตที่อยู่บนเรือนร่างน้อยนั้นจับเสื้อของเธอถอดออกเหลือเพียงแต่บราลูกไม้ด้าน เสื้อผ้าถูกมือหนาจับออกได้ทีละชิ้นจนกระทั่งมันหลุดลงไปอยู่ที่ช่วงไหล่สายตาดั่งนกเหยี่ยวกวาดมองเรือนร่างของภรรยาที่สวยงาม เขากลืนน้ำลายลงคอก่อนที่จะลิ้มรสความหวานของผิวนุ่มเบาๆ อย่างอ่อนโยนปากอันร้อนผ่าวสัมผัสเนื้ออกขาวอวบอิ่มอมชมพูหัวนมชูชันดั่งกับเม็ดบัว เขาค่อยๆ งับและดูดใช้ลิ้นตวัดในโพรงปากตัวเองสลับทั้งซ้ายและขวามือหนาเลื่อนเข้าไปแผ่นหลังและปลดบราลูกไม้นั้นออกก่อนที่จะเหวี่ยงมันลงพื้นมือหนาลูบไปยังหน้าท้องเลื่อนต่ำลงไปด้านล่างปลดกางเกงด้านนอกนั้นออกเหลือเพียงกางเกงในตัวจิ๋วด้านใน เขาไม่รอช้าที่จะใช้มือสัมผัสจับโหนกนูน ด้วยความซุกซนของมือที่ดื้อลูบไปยังโหนกนูนสอดเข้าไปด้านล่างเขี่ยจุดเสียวขยี้แรงๆ"อ๊ะ" จังหวะที่เธออ้าปากร้องคนตัวโตประกบจูบพร้อมกับขยี้มือตัวเองตรงจุดเสียวให้เรือนร่างบางสั่นสะท้านเสียงครางในลำคอและสะโพกที่ส่ายไปมามือน้อยจับไหล่ของสามีเอาไว้

  • พันธะลวงสามีแสนเลว    EP 47 หัวใจที่ลังเล

    บทที่ 47หลินหลินมาหาพ่อของธารามซึ่งเธอได้ฟังเรื่องราวจากเขาหลายๆ อย่างได้ฟังเรื่องราวของคุณพ่อที่ลำบากเพื่อเธอยิ่งทำให้หลินหลินนั้นสงสารพ่อตัวเอง พ่อของธารามพยายามขอโทษและอยากให้คุณหนูนั้นให้โอกาสลูกชายเขาสักครั้งด้วยความเข้าใจผิดธารามจึงโกรธและอยากแก้แค้นความผิดทั้งหมดเกิดขึ้นจากยศน้องชายต่างสายเลือดกับแม่เลี้ยงของเดชาที่อยากได้ทุกอย่างที่เป็นของพ่อหลินหลินพร้อมกับตั้งใจใส่ร้ายเพื่อให้ธารามโกรธเกลียดเดชาพ่อของหลินหลิน"คุณหนูครับให้ผมคุกเข่ากับคุณหนูก็ได้ แต่ขอร้องคุณหนูอย่าทิ้งมันเลยนะ ผมรู้ว่าลูกชายของผมรักคุณหนูมาก มันหลงผิดคิดชั่วกับคุณหนูผมอยากจะฆ่ามันจริงๆ ความผิดทั้งหมดคงเป็นเพราะผมถ้าผมฟื้นเร็วกว่านี้ทุกอย่างมันคงไม่เป็นแบบนี้"หลินหลินมองหน้าพ่อของธารามก่อนที่จะเอื้อมมือไปจับมือของท่าน"อดีตที่มันผ่านมาแล้วช่างมันเถอะค่ะ คุณดูแลตัวเองรักษาตัวให้หายและกลับไปเริ่มต้นชีวิตใหม่นะ หลินไม่เอาอะไรเลยค่ะ ขอแค่ได้อยู่กับลูกและชีวิตที่มีความสุขก็พอแล้ว""ชีวิตที่มีความสุขของคุณหนูคือการไม่มีมันใช่ไหม"หลินหลินเธอเงียบไม่กล้าสู้หน้าพ่อของธารามหลังจากที่ถูกพ่อธารามนั้นเอ่ยถามชีวิตที่มี

  • พันธะลวงสามีแสนเลว    EP 46 ความจำในวัยเด็ก

    บทที่ 46หลินหลินเธอมาที่สถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าที่อยู่ใกล้บ้านของตัวเองตามที่คุณพ่อของธารามพูดและเล่าเรื่องในวัยเด็กของเธอให้ฟังสถานที่แห่งนี้ทำไมถึงช่างคุ้นเคยเหมือนกับเคยเล่นและอยู่ที่นี่มาก่อนยิ่งสนามเด็กเล่นตรงนั้นมีสไลเดอร์เหมือนกับที่พ่อของเขาพูดยิ่งทำให้หลินหลินเธอปวดหัวจนต้องยกมือกุม"ขอโทษนะคะ เป็นอะไรหรือเปล่า" ผู้หญิงวัยกลางคนใบหน้าสวยสวมใส่ชุดเรียบร้อยเดินเข้ามาจับแขนของหลินหลิน"สวัสดีค่ะ""สวัสดีค่ะ ดิฉันครูมะปรางเป็นครูสอนอยู่ที่นี่มาเกือบสามสิบปีแล้วมีอะไรปรึกษาหรือว่าต้องการให้ช่วยเหลืออะไรบอกได้นะคะ""ครูสอนที่นี่มาสามสิบปีแล้วเหรอคะ" ครูมะปรางพยักหน้าให้กับหลินหลิน"ครูรู้จักเด็กผู้หญิงที่ชื่อหลินหลินลูกของคุณเดชาที่เคยมาเล่นสถานสงเคราะห์นี้ไหมคะ"ครูมะปรางขมวดคิ้วจ้องมองหน้าของหลินหลินและทำให้เขาจำเธอได้ ครูมะปรางจับช่วงไหล่ของหลินหลินเปิดเสื้อดูซึ่งมีรอยแผลเป็นจริงๆ"หนูคือหลินหลินใช่ไหม" เขารีบพุ่งตัวกอดหลินหลินเอาไว้ทั้งดีใจและตกใจจนน้ำตาไหล ครูมะปรางร้องไห้สะอื้นครูมะปรางพาหลินหลินมานั่งไถ่ถามหลายอย่างและหลินหลินก็ได้รู้ว่าตัวเองนั้นมาเล่นที่นี่อย่างที่พ่อขอ

  • พันธะลวงสามีแสนเลว    EP 45 ความทรงจำที่หายไป

    บทที่ 45หมอคิมโทรหาหลินหลินบอกว่าธารามป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล ให้หลินหลินมาดูอาการด้วยที่ธารามไม่ยอมกินอะไรไม่ทานอะไรไม่รักษาตัว ดูเหมือนว่าหมอคิมก็อยากให้หลินหลินสมหวังอยากให้คนที่ตัวเองรักมีความสุขกลับไปมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบหลินหลินเธอตกใจในตอนแรกเธอจะไม่มาที่โรงพยาบาล แต่หมอคิมขอให้มาเพราะไม่มีใครดูแลธาราม เธอชั่งใจอยู่พักใหญ่จนกระทั่งยอมมาที่โรงพยาบาลกับลูก"ทำไมต้องตามหลินมาค่ะพี่หมอ เขาจะเป็นจะตายยังไงก็เรื่องของเขาสิ" ปากบอกไม่อยากมาแต่ก็แอบชะเง้อมองหา หมอคิมได้เพียงแต่มองหลินหลินและแอบยิ้ม"น้องณธีครับมาหาลุงหมอเร็ว เดี๋ยวลุงหมอพาไปเล่นของเล่นที่ห้องของลุงหมอนะ ให้หม่ามี๊ไปดูป๊าก่อน" หมอคิมอยากเปิดโอกาสให้กับธารามและหลินหลินได้อยู่ด้วยกันสองคน เขาจึงจะพาน้องณธีไปที่ห้องทำงานตัวเอง"ที่รักขา อุ๊ย...นี่มันอะไรกันคะที่รักกำลังจะหมั้นอยู่แล้วนะ ทำไมถึงมาอุ้มเด็กคนนี้หรือว่านี่เป็นชู้ของที่รักไม่ยอมนะคะ หนูไม่ยอม หน้าด้านเหรอรู้ทั้งรู้ว่าเขามีคู่หมั้นอยู่แล้วยังพาลูกมายุ่งเกี่ยวอีก" เสียงแว๊ดๆ ของผู้หญิงตรงหน้าซึ่งทำให้หมอคิมนั้นไม่พอใจ เธอแต่งตัวไม่ต่างจากเด็กสก๊อยที่ซ้อนท้ายมอเต

  • พันธะลวงสามีแสนเลว   EP : 44 สำนึกผิด

    บทที่ 44 ธารามเดินออกมาจากบ้านของหลินหลินเขาหยุดชะงักเพราะว่ามีคนเดินเข้ามานั่นคือลูกน้องคนสนิทของหลินหลินที่เคยเป็นลูกน้องตัวเอง สายตาของธารามที่มองเขาไม่ได้โกรธแต่อยากจะขอบคุณมากกว่า"คุณมองหน้าผมแบบนี้คงจะเกลียดผมสินะ ผมขอโทษด้วยแล้วกันในสิ่งที่ผมทำไม่ดีกับคุณ แต่ผมแค่อยากปกป้องคุณหนู" ธารามสูดลมหายใจและขยับเข้าไปใกล้ๆ ลูกน้องคนสนิทของหลินหลินเขายกมือตบไหล่ลูกน้องและยิ้มให้"ฉันขอบคุณนายต่างหากไม่ใช่โกรธและเกลียด ขอบคุณนะที่คอยอยู่เคียงข้างหลินหลิน ฉันมันโง่เองแหละที่เชื่อคนอื่น ฉันมันโง่เองที่จมปลักอยู่กับความแค้น ถ้าฉันลืมในสิ่งพวกนั้นและไม่ควรกลับมาแก้แค้นป่านนี้ฉันคงมีความสุขไปแล้ว" "แล้วทำไมนายถึงจะมีความสุขไม่ได้ล่ะ" ในช่วงตอนนั้นทั้งสองคนได้เพียงแต่มองหน้ากันส่วนธารามดึงมือออกจากไหล่ของลูกน้องคนสนิทของหลินหลินเตรียมที่จะเดินออกมา แต่หยุดชะงักเมื่อลูกน้องของหลินหลินเอ่ยเรียกตัวเองว่านายเหมือนเดิม ธารามหันกลับไปมองคนที่เอ่ยเรียกตัวเองว่าเจ้านาย"ผมขอโทษนะครับ ที่ผมทำไม่ดีกับคุณเคยว่าเคยด่าเคยหักหลังแต่ในสิ่งที่ผมทำก็เพราะว่าคุณหนูผมอยากให้คุณหนูหลุดพ้นจากความแค้นหลุดพ้นจากค

  • พันธะลวงสามีแสนเลว    EP : 43 ชดใช้ในสิ่งที่เคยทำ

    บทที่ 43 "จึก!" หลินหลินยกมือปิดปากของตัวเองหลังจากร้องเรียกชื่อของสามีไม่คิดว่าธารามนั้นจะกล้าใช้มีดพกแทงตัวเองตรงหน้าอก ประตูรั้วที่กั้นอยู่ถูกเปิดออกทันทีหลินหลินรีบเข้ามาประคองจับธาราม เธอรู้ดีว่ามันเจ็บมากแค่ไหนเพราะเธอเพิ่งผ่านการถูกแทงในจุดตรงนั้นมา"ฉันขอโทษ" เขามองหน้าของเธอน้ำตาไหลเอ่ย

  • พันธะลวงสามีแสนเลว    EP : 42 ขอโอกาส

    บทที่ 42 ธารามพยายามตามหาหลินหลินและลูกตลอดระยะเวลาสองอาทิตย์เต็มๆ เขาแทบไม่ได้กินอะไรนอกจากน้ำร่างกายซูบผอมจนดูผิดหูผิดตา พยายามไปบ้านของหมอคิมเพื่ออ้อนวอนให้คุณพ่อคุณแม่ของเขาช่วยบอกว่าหลินหลินอยู่ที่ไหนแต่ก็ไม่ได้ผลจนกระทั่งตัดสินใจมาหาหมอคิมเป็นครั้งที่สาม เขายอมบอกและในครั้งนี้ธารามคุกเข่าอ้อ

  • พันธะลวงสามีแสนเลว   EP : 35 สูญเสีย

    บทที่ 35 "หมายความว่ายังไงหลินหลินท้องเหรอ" ธารามหันมองหน้าหลินหลินซึ่งตกใจที่ไม่รู้ว่าภรรยาตั้งท้องตั้งแต่เมื่อไร ส่วนยศนั้นหัวเราะด้วยความสะใจ"คุณธารามคะ เด็กในท้องของหลินหลินก็คงจะเป็นลูกชู้ คุณไม่ต้องสนใจหรอกนะ คุณไปเซ็นทุกอย่างให้กับคุณพ่อเถอะ แล้วเราไปเริ่มต้นใช้ชีวิตกันใหม่ความรักของเรากำ

  • พันธะลวงสามีแสนเลว   EP : 34 คนที่ไม่ถูกเลือก

    บทที่ 34 หลินหลินถูกจับตัวมาที่บ้านร้างแห่งหนึ่งซึ่งเธอไม่รู้ว่าทางที่พวกนี้พามานั้นทางไหนและไม่สามารถบอกให้ใครมาช่วยได้ไม่มีโทรศัพท์มือถือหรือแม้ผู้คนที่นี่เป็นเพียงบ้านร้างโดดเดี่ยวอยู่กลางป่า หลินหลินถูกชายชุดดำนั้นจับเข้ามาในบ้านร้างแล้วเหวี่ยงเธอลงที่พื้น ด้านหน้ามีผู้ชายยืนอยู่ซึ่งในความมื

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status