LOGIN“เหลือแล้วไง มันไม่ได้เสียสักหน่อย เสียดายของ อร่อยขนาดนี้จะกินทิ้งกินขว้างได้ไง ฉันไม่ถือแ
“เปิดค่ะ หนูจะเปิด” มาลีตะโกนบอกคนหน้าประตูให้หยุดทุบตีประตูห้อง “ดี! งั้นก็รีบเปิดเดี๋ยวนี้!” นางหยุดทุบตีประตูห้องแล้วเดินถอยห่างจากหน้าประตูเล็กน้อย แล้วประตูห้องก็ถูกดึงเปิดออก แอค! เมื่อทั้งสองเปิดประตูเผชิญหน้ากัน คนแก่ก็เดินเข้าประชิดตัวแล้วก็ยกมือขึ้นง้างสูงตวัดฟาดตบหน้าของมาลีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไร เผียะ! มาลีไม่คิดว่าท่านจะตบหน้าตนเองจึงไม่ทันระวัง เธอหน้าหันไปตามแรงตบแล้วก็ยกมือขึ้นกุมแก้มข้างที่โดนตบของตนมาเผชิญหน้ากับท่านอีกครั้ง “หล่อนใช่ไหมที่เสี้ยมสอนให้ลูกชายฉันต่อต้านฉัน” แพรเอ่ยถาม “หนูไม่ได้ทำนะคะ” เธอส่ายหน้ายืนยันคำพูดตนเองอีกแรงพร้อมกับน้ำตาหยดใหญ่หยดลงพื้น&nbs
แพรนั่งพิงพนักโซฟามองดูนมขิงเดินถือถาดน้ำกับจานบราวนี่เล็กๆ เข้ามาเสิร์ฟตนเอง “แล้วนังเด็กคนเมื่อกี้ไปไหนนมขิง” นางยื่นมือหยิบแก้วน้ำที่นมขิงยกออกมาจากถาดวางบนโต๊ะกลางโซฟาขึ้นมาจิบดื่มแล้ววางลงที่เดิมพร้อมกับดันจานบราวนี่ออกห่าง “ใครเขากินของหวานเวลานี้กัน เดี๋ยวฉันก็อ้วนหุ่นไม่ดีพอดี” นางบอกนมขิงที่ตอนนี้นั่งโซฟาตัวตรงข้ามตนเอง นมขิงคือคนเดียวที่พ่อกับแม่นางอนุญาตให้นั่งตีตัวเสมอนาย “หนูมาลีเหรอคะคุณแพร” “ฉันจะไปรู้จักชื่อมันได้ยังไง แต่นังเด็กคนเมื่อกี้นั่นแหละ ทำไมให้นมขิงยกมาเสิร์ฟฉัน” “ยังไงนมก็ต้องมาหาคุณแพรอยู่แล้ว นมเลยยกถือมาเองค่ะ” “แล้วนึกยังไงถึงจ้างคนรับใช้และยังเป็นเด็กด้วย ไม่ใช่เด็กของคินทร
มาลีเดินออกมาจากห้องครัวหลังจากทำมื้อเย็นเสร็จ วันนี้เธอกลับบ้านเอง เพราะคินทร์ไปสิงคโปร์ตั้งแต่เช้า แต่เขาบอกจะไปกลับเลยต้องทำมื้อเย็นรอเขาและรอทานพร้อมเขา เมื่อเข้าครัวเสร็จรู้สึกเหนียวตัวจึงจะขึ้นห้องไปอาบน้ำผลัดเปลี่ยนชุด “นี่หล่อนเป็นคนใช้ใหม่เหรอ?” แพรที่กลับมาบ้านในรอบหนึ่งเดือนตั้งแต่ทะเลาะกับลูกชายไปวันนั้นก็เพิ่งจะกลับมาบ้าน มาลีได้ยินเสียงเรียกจากด้านหลังก็หมุนเอี้ยวตัวไปทางต้นเสียง พอเห็นว่าเป็นผู้หญิงที่มีรูปติดที่ผนังห้องในห้องรับแขก เธอก็ยกมือไหว้เขา “สวัสดีค่ะ” “นี่ลูกฉันยังไม่กลับมาเหรอ แล้วมาทำงานที่นี่นานรึยังล่ะ” แพรถามถึงลูกชายตัวเองและถามหญิงสาวที่เพิ่งเจอครั้งแรกในบ้านของตนด้วย “คุณคินทร์ยังไม่กลับค่ะ หนูมาอยู่นี่ได้จะสองเดือนแล้วค่ะ” &l
“ไม่! ที่ทำตอนนี้ก็ดีอยู่แล้ว” “งานดีหรือว่ามีผู้ชายที่ชอบล่ะ” “อีกแล้วนะ คุณกำลังหาเรื่องฉันอีกแล้วนะคุณคินทร์” “ก็ได้ๆ ฉันจริงจังนะ อยากย้ายมาทำงานที่บริษัทสินเชื่อฉันไหม จะทำงานที่สำนักงานใหญ่หรือสาขาย่อยก็ได้” “ไม่! แค่เกี่ยวข้องกับคุณที่บ้านก็มากพอแล้ว ฉันไม่อยากไปทำงานกินเงินเดือนของคุณ” “แต่เงินเดือนดีนะ ไหนบอกอยากหาเงินมาไถ่ตัวเองไง” “เท่าไหร่ล่ะ?” “เธอทำงานตอนนี้ได้เท่าไหร่” “หมื่นหกพัน หักค่าประกันสังคมก็เหลือหมื่นห้านิดๆ” “ฉันให้สองหมื่นห้า ถ้ามาทำที่บริษัทสินเชื่อฉัน ไปค
“ฉันไม่ใช่คนถึกอย่างคุณนี่ อ่า...” แล้วมาลีก็ผลักเขาออกห่างพร้อมกับสูดปากครางออกมาเมื่อเอ็นเนื้ออวบใหญ่เคลื่อนตัวออกจากความฟิตแน่นตนเอง “กินอิ่มค่อยมาต่อกัน” “ไม่แล้ว วันนี้พอแค่นี้ ฉันเหนื่อย” มาลีลุกลงจากเตียงเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่กองที่พื้นของตนเองมาใส่อย่างลวกๆ แล้วเดินไปหยิบยางรัดผมหน้าโต๊ะเครื่องแป้งมารวบผมยาวสลวยแล้วเดินออกไปจากห้องนอน โดยไม่รู้เลยว่าทุกการเคลื่อนไหวของเธอก่อนหน้านี้อยู่ในสายตาของคินทร์ตลอด พอมาลีออกไปจากห้อง คินทร์ก็ลุกขึ้นจากเตียงพาร่างเปลือยเปล่าสูงยาวเข่าดีตนเองเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำล้างเหงื่อไคลสวาทตนเอง มาลีเดินเข้ามาในครัวก็เดินตรงไปเปิดตู้กับข้าวดูว่านมขิงกับมนต์ได้เก็บกับข้าวให้ตนกับคินทร์ไหม พอเปิดดูมีแค่น้ำพริกปลาย่างกับหน่อไม้ต้ม เธอจึงเดินไปเปิดดูหม้อหุงข้าวดูว่ามีข้าวไหม ในหม้อมีข้าวเยอะมากพอให้คนสองคนทานและ
ปากน้อยถูกปากหนาบดจูบบดขยี้เอาแต่ใจจนปากน้อยบวมเจ่อ แล้วเขาก็ผละปากออกมาคลอเคลียเรียวลิ้นและจูบไซ้ซอกคอระหงของคนตัวเล็กที่ดิ้นต่อต้านขัดขืนตนเองจนตอนนี้อ่อนระทวยเป็นขี้ผึ้งลนไฟ สาวเจ้าอ่อนระทวยบิดส่ายครางกระเส่าเสียวอยู่ใต้ร่างหนาเปลือยเปล่าตนเองพร้อมกับสองเรียวแขนเล็กผลักไสเขาออกห่างก็ยกขึ้นโอบลำคอหนาของเขา “อย่าดื้อกับฉันอีก เข้าใจไหมมาลี และจำไว้ ฉันจะไม่ ‘ใส่ถุงยาง’ กับเมียตัวเองเวลาอยู่บนเตียง” “ฉันไม่อยาก ‘ท้อง’ กับคนชั่วอย่างคุณ” “ถึงฉันจะชั่ว ฉันว่าฉันเป็น ‘พ่อ’ ที่ดีได้ ให้โอกาสฉันได้เป็นพ่อของ ‘ลูก’ เธอสิแล้วเธอจะรู้ว่าฉันเป็นคนดีได้” “ต่ำทราม! อะ...อื้อ” แล้วปากหนาของคนตัวโตก็ทาบทับกับป