Se connecter“ รูดขึ้นรูดลงแบบนี้นิชา ”
พายุพูดกับเธอและใช้มือตัวเองมากำมือเล็กของเธอแล้วสอนเธอไปด้วย พอเขานำทางไปสักพัก นิชาก็เริ่มทำได้ พายุเลยปล่อยให้นิชาทำไปเรื่อยๆ “ ทีนี้ใช้ปากนิชา เอามันเขาปากของเธอ ” เขาพูดขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้นิชาก็เงยมองหน้าเขา แต่ความอยากรู้อยากลองก็ทำให้นิชาเริ่มใช้ลิ้นเลียวนที่ปลายหัวเห็ดของเขา และเอามันเข้าปากเธอไป อ๊อก อ๊อก อ๊อก อ่า นิชา อ่า ทันทีที่ปากเล็กครอบครองลำกายใหญ่เข้าไปในโพรงปากของเธอ เธอผลุบเข้าผลุบออก และเลียวนเหมือนคิดว่ามันเป็นไอติมแท่งโปรดปรานยังไงยังงั้น ซี๊ดดดด นิชา อ่า พายุที่โดนความนุ่มนิ่มในปากของเธอสัมผัสก็ครางชื่อเธอออกมา และมือหนาตอนนี้เริ่มขยุ้มที่ผมคนตัวเล็กและจับศรีษะที่ล็อกไว้ พร้อมเด้งสวนขึ้นมาในบางครั้ง แต่ทุกครั้งที่เขากระแทกสวนมา นิชาก็เริ่มรู้สึกเจ็บในลำคออาจจะเพราะความยาวของเขา อ๊อก อ๊อก บ๊วบ บ๊วบ “ อ่า ปากเธอโครตนุ่มเลยนิชา ” พายุยังคงคำรามออกไปและตอนนี้เขาก็เริ่มจะถึงจุดหมายแล้ว เพียงไม่นานพายุก็ล็อกใบหน้าของนิชาและกระแทกท่อนเอ็นเข้ามาในปากของเธอหลายต่อหลายครั้งจนคนตัวเล็กแทบจะสำลักมันและหายใจไม่ทัน แต่ในที่สุดเขาก็เสร็จสมและปล่อยน้ำสีขาวขุ่นใส่ในปากของเธอทุกหยาดหยด แต่เพราะเขาไม่ได้ปลดปล่อยมาหลายวัน เลยทำให้น้ำรักของเขามีจำนวนมากและมันก็ได้ไหลลงมาที่ตามลำคอและเนินอกของนิชา พายุมองคนตรงหน้าที่มีคราบน้ำรักของเขาบนตัวเธอก็พึ่งพอใจเป็นอย่างมาก เขาแทบจะไม่อยากรอให้เธอครบ 18 ปีเลย อยากจับคนตรงหน้ากระแทกสะตอนนี้แต่เขาพูดกับเธอไว้แล้ว ก็คงจะต้องรักษาคำพูดของเขาเพื่อไม่ให้เด็กมาถอนหงอกทีหลังได้ นิชาที่โดนเขาตอกท่อนเอ็นอัดเข้ามาในโพรงปากของเธอหลายต่อหลายครั้ง ต่อให้เธอทุบที่ขาของเขาเพื่อให้เขาหยุดกระแทกเข้ามา แต่มันก็ไม่เป็นผล เธอโดนพายุตอกท่อนเอ็นเข้ามาหลายต่อหลายครั้ง จนเธอสำลักและเจ็บในลำคอ เธอได้แต่ทนให้ผ่านครั้งนี้ไปไวๆ และในที่สุดเขาก็เขาก็ปล่อยน้ำอะไรก็ไม่รู้ใส่ปากของเธอ มันทั้งหนืดทั้งขมและคาวอีกด้วย นิชาไม่ได้กลืนมันทั้งหมดแต่กลืนแค่บางส่วนที่มันพุ่งเข้าไปในคอของเธอเท่านั้น “ ไปล้างตัวเถอะ ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวแล้วจับเธอกระแทกสะตอนนี้ ” พายุที่มองเธออยู่ก็ได้พูดขึ้น เพราะถ้าขืนนิชายังอยู่ตรงนี้เขาคงห้ามใจตัวเองไม่ไหว คงได้จับเธอกระแทกแน่นอน นิชาที่ได้ยินพายุบอกแบบนั้นเธอก็รีบลุกขึ้นจากอ่างแล้วเข้าไปอาบน้ำที่ใต้ฝักบัวทันทีและรีบออกจากห้องน้ำไป นิชาออกมาจากห้องน้ำก่อนพายุประมานครึ่งชั่วโมงแล้วเขาก็เดินออกมา พายุมองคนที่นอนอยู่บนเตียงของเขาสักพัก แล้วเขาก็ขึ้นมาบนเตียงและดึงเธอเข้ามากอด แต่เหมือนครั้งนี้นิชาจะขืนๆไม่เต็มใจ เขาเลยจับเธอพลิกหันหน้ามาหาเขา “ เป็นอะไร ” พายุถามคนตัวเล็กออกไป และมองหน้าเธอ แต่นิชาก็ไม่ตอบ เธอเพียงมองหน้าเขาเท่านั้น จนเขาต้องพูดถามเธอออกไป “ โกรธที่ฉันทำเธอแรงเหรอ ” เขาถามเธอ แต่นิชาก็ยังนอนนิ่งๆไม่ตอบ จนพายุเริ่มที่จะหงุดหงิดไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไร จนเขาต้องพูดขู่ออกไป “ ถ้าไม่พูดฉันจะเอา ควx ยัดปากเธออีกรอบ และแน่นอนว่าจะไม่ใช่แค่ที่ปากแต่จะเป็นช่วงล่างของเธอด้วย ” พายุพูดออกไปเสียงเรียบนิ่ง จ้องมองคนตรงหน้า นิชาที่เห็นเขาพูดมาแบบนั้นเธอก็พยักหน้า แล้วค่อยๆพูดออกไป “ นิเจ็บ คุณพายุแทงเข้ามาจนนิเจ็บในคอ ” เธอบอกกับเขา และมองเขาด้วยสายตาน่าเอ็นดู จนพายุอดที่จะดึงเธอมากอดไว้ในอ้อมอกของเขา แล้วลูบหัวคนตัวเล็กเบาๆเพื่อปลอบเธอ “ ขอโทษที่ไม่ยั้งแรง ฉันลืมตัวว่าเธอยังไม่เคย ” เขาพูดและปลอบเธอไปสักพัก เพียงไม่นานคนในอ้อมแขนของเขาก็หลับไป หนึ่งอาทิตย์ต่อมา วันนี้นิชามาเรียนโดยมีชานขับรถมาส่งเธอ เพราะพายุมีงานด่วนที่ต้องบินไปอังกฤษแต่เช้า เธอไม่รู้หรอกว่า งานด่วนของเขาคืออะไร เพราะเธอไม่กล้าถาม พายุไปทำงานกับกวิน เขาให้ชานเป็นคนดูแลนิชาอยู่ที่นี้ “ ขอบคุณนะคะ พี่ชาน ” นิชาอยู่กับพายุมา 3 อาทิตย์แล้ว เธอเลยค่อนข้างจะเริ่มสนิทกับลูกน้องของพายุทั้งสองคนไม่ว่าจะเป็นชานหรือกวิน “ ครับ เลิกแล้วแล็วคุณนิชา โทรบอกผมนะครับ ” ถึงชานจะอยู่ที่นี้เพื่อดูแลทนิชา แต่เขาก็ต้องเข้าคาสิโนไปดูแลความเรียบร้อยแทนเจ้านายด้วย “ ค่ะ ” แล้วนิชาก็ลงรถไป ชานขับออกมาจากตรงนั้นโดยไม่ทันสังเกตว่า นิชายืนคุยกับใคร “ พ่อ ” หลังจากที่นิชาลงมาจากรถแล้ว เธอจะเดินเข้าโรงเรียน แต่เธอก็ต้องหยุดชะงัดเพราะคนตรงหน้าเธอ “ เป็นไงบ้างนิชา พ่อขอโทษที่ทำให้ลูกต้องไปอยู่กับเขา ” วันรบที่มารอดักเจอลูกสาว ตามจริงเขาแค่อยากรู้ว่านิชาป็นยังไง แต่พอได้มาเห็นเธอลงมาจากรถของพายุแล้วเขาเลยตัดสินใจเข้าไปทักเธอ “ หนูไม่เป็นอะไร พ่อโอเคมั้ย แล้วพ่อหาเงินมาใช้คุณพายุเขาได้รึยังค่ะ “ นิชารีบถามคำถามกับพ่อของเธอออกไป เพราะถ้าพ่อของเธอหาเงินมาใช้พายุได้แล้ว นิชาก็จะได้กลับไปอยู่ที่บ้านของเธอสักที และก็ไม่ต้องมีอะไรกับพายุด้วย ” พ่อคงหาไม่ทัน แค่นี้พ่อยังไม่มีเงินจะใช้เลย นิชาพอจะมีให้พ่อยืมบ้างมั้ยลูก “ วันรบคิดว่าพายุคงจะต้องให้เงินนิชาบ้างแหละ ถ้านิชาให้เงินเขา เขาจะได้มีเงินไปต่อทุน ที่บ่อน เสี่ยสมยศ ” หนูไม่ได้มีมาก แต่พ่อเอาไปไว้ใช้เถอะคะ หนูอยู่กับคุณพายุไม่ได้ใช้อะไร “ วันก่อน พายุโอนเงินให้เธอ หนึ่งแสนบาท เขาบอกเป็นค่าปลอบขวัญที่ทำให้เธอเจ็บคอ เธอเลยจัดการโอนเงินจำนวนนี้ให้กับคนเป็นพ่อบุญธรรมของเธอ และพอวันรบได้เงินก้อนนี้เขาก็รีบลาลูกสาวทันที ” พ่อไปก่อนนะลูก“ พอวันรบไปแล้วนิชาก็เข้าโรงเรียนไป พายุที่เขาโดนเพื่อนรักอย่างขุนเขาตามเขาให้มาจัดการงานที่มีปัญหาที่นี้ พายุเขาไม่ได้มีแค่บริษัทนำเข้ารถหรู และคาสิโนเท่านั้น แต่เบื้องหลังพายุกับพวกเพื่อนเขายังมีธุรกิจสีเทาร่วมกันอีก คือค้าอาวุธและผลิตยาปลุกเซ็กส์ สองธุรกิจนี้เขาทำร่วมกับเพื่อนทั้งสามคนของเขา ” มันมีปัญหาได้ยังไง “ พายุที่เพิ่งบินมาถึงเขาก็ถามขุนเขาออกไป เพราะปกติการส่งอาวุธแต่ละครั้งไม่เคยมีปัญหา ” ของหาย มันน่าจะมีหนอน “ ขุนเขาสันนิษฐาน เพราะตอนเดือนที่แล้วที่เขาดูการส่งของมา ของมันยังครบอยู่เลย แล้วมันจะหายช่วงไหนได้ ถ้าไม่หายตอนอยู่ที่โกดังเขา ” มึงให้ลูกน้องมึงไปสืบมา “ พายุบอกเพื่อนออกไป เพราะเขาอยากรีบจัดการงานให้เสร็จ จะได้กลับไปนอนกอดนิชา ไม่รู้ว่าหายงอนเขารึยัง ตั้งแต่วันที่เขาให้เธอใช้ปากอมของเขา แล้วเขาทำแรง นิชาก็ไม่ค่อยคุยกับเขาเลย ทั้งที่เขาก็โอนเงินค่าปลอบขวัญให้ตั้งเป็นแสนเลย แต่เธอก็ยังถามคำตอบคำอยู่ เด็กแม่งเอาใจยาก พายุใช้เวลาทำงานที่นี้เกือบหนึ่งอาทิตย์โดยที่เขาไม่ได้ติดต่อนิชาไปเลย ตั้งแต่มาที่นี้เขาก็ไม่ได้โทรหาเธอเลย เรียกว่าหายไปเลย เขาและเพื่อนทำงานอย่างหนักเพื่อตามหาคนทรยศที่ขโมยของเขา และยังส่งข้อมูลการส่งของ ของเขาไปบอกพวกศัตรูของเขาอีก และวันนี้เขาก็ได้รู้ตัวคนทรยศนั้นแล้ว ” ใครส่งมึงมา “ พายที่ยืนอยู่หน้าชายหนุ่มคนหนึ่ง และมันก็คือคนที่คาบข่าวทุกอย่างในการทำงานของพวกเขาไปบอกอีกฝ่าย ” ไม่มีครับ “ ชายคนนี้ตอบเขากลับไป ” กูให้มึงพูดอีกที “ น้ำเสียงรอดไรฟันของพายุพูดขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้เขาก็ถือมีดมาควงในมือด้วย ” ไม่มีจริงๆครับ ผมทำเอง “ ชายคนนี้ยังคงโกหกออกไป ถ้าเขารอดจากพายุ เขาก็ไม่รอดจากอีกฝ่ายอยู่ดี เขาเลยพร้อมที่จะปิดปากให้เงียบสนิทดีกว่า ปัก โอ้ยยย ทันทีที่ได้คำตอบซ้ำเดิม ไม่ใช่คำตอบที่เขาอยากได้ยิน มีดที่เขาควงเล่นอยู่ก็ปักไปที่ขาของชายคนนี้ทันที และเขาก็ให้โอกาสมันพูดอีกครั้ง แต่มันก็ยังคงปากแข็ง เขาเลยจัดการปิดจบคนที่มันทรยศทันที ไม่ให้เสียเวลา เมื่อทุกอย่างกลับสู่ปกติแล้ว พายุก็จะบินกลับไทยทันที โดยเครื่องบินส่วนตัวของเขา ” มึงจะรีบกลับไปไหนว่ะ พายุ “ ขุนเขาถามขึ้น เพราะทุกทีพายุจะไม่ได้รีบร้อนขนาดนี้ นี้มันแลรีบร้อนแปลกๆ ” เออจริง กูก็ว่าดูมึงรีบนะ เคลียร์ปัญหาจบมึงก็สั่งลูกน้องเตรียมเครื่องบินทันที “ กองพลพูดออกไป พายุมาก่อน กองพลและคชาสองวัน เพราะเขาทั้งสองคนติดงาน แต่ในเมื่อจบปัญหาได้แล้ว แทนที่จะดื่มผ่อนคลายกันสักหน่อย แต่พายุอยากบินกลับไทยเลย ” แปลกๆ “ คชาคนพูดน้อยที่สุดของกลุ่ม ยังเห็นด้วยกับขุนเขาและกองพล ” กูมีงานมั้ย ทิ้งงานมาเป็นอาทิตย์แล้ว “ เขาเลือกจะบอกเพื่อนๆของเขาออกไปแบบนี้ ที่จริงเขาจะอยู่ต่ออีกก็ได้ แต่ที่เขารีบกลับ เพราะพรุ่งนี้คือวันเกิดของ นิชา เป็นวันที่นิชาครบ 18 ปี และมันก็เป็นวันที่เขาจะได้เธอ พายุที่ตอบเพื่อนไปแล้วเขาก็ลุกเดินออกมาเลย ไม่รอฟังเสียงเรียกของพวกเพื่อนๆ ” กวินสั่งคนของเราจองโรงแรมที่หรูที่สุดแล้วก็เตรียมวันเกิดให้นิชาพรุ่งนี้ ฉันกลับไปถึงจะได้พาเธอไปฉลองเลย “ ระหว่างทางที่นั้งรถมาขึ้นเครื่องบินส่วนตัวเขาก็สั่งกวินออกไป และเพียงไม่นาน รถหรูของเขาก็มาจอดที่สนามบินเล็ก และเขากับกวินก็ขึ้นเครื่องเพื่อบินกลับไทยหนึ่งเดือนต่อมาหลังจากที่หญิงสาวตัวเล็กเรียนจบ พี่ ก็ไม่ยอมให้เธอไปทำงานโดยให้เหตุผลว่าไม่อยากให้เธอต้องเหนื่อยและลำบากเพราะเงินที่มีอยู่เราสองคนใช้กันก็ไม่หมดหรอกถ้ามีลูกอีกซัก 10 คนก็ยังไม่หมดเลย ทำให้ยูนีฟ ตัวติดกับพี่มากกว่าเดิมเพราะไม่ว่าเขาจะออกไปทำงานที่ไหน ก็จะมีเธอไปด้วยทุกที่ เราทั้งสองคนไม่เคยที่จะห่างกันเลยแต่ที่เธอเรียนจบมาแล้วบริษัท“ หนูเดินมาหาเฮียหน่อยครับ ” คราวน์ ที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะทำงานของตัวเอง เขาเอ่ยเรียก คนรักของเขามาหาเขาทันที หลังจากที่ลูกน้องได้เอาเอกสารที่เขาได้ให้ลูกน้องจัดการไว้มาให้ มาให้เขาแล้ว“ มีอะไรหรอคะ ” เธอเดินมาที่คนรักของเธอ และก็มองหน้าพี่ด้วยความสงสัยทำให้ชายหนุ่มต้องยิ้มให้กับคนรักของตัวเองก่อนที่เขายืนซองเอกสาร นี้มาให้เธอ ยูนีฟ มองมันก่อนที่เธอจะหยิบขึ้นมาเปิด ทันทีที่เห็นเอกสารข้างในคนตัวเล็กถึงกับต้องมองหน้าพี่อีกครั้ง“ สัญญาการโอนหุ้น ” เสียงเล็กเอ่ยถามพี่อย่างไม่เข้าใจ“ ครับเฮียตั้งใจยกให้หนู และอีกอันเป็นบ้านครับ เฮียซื้อบ้านให้หนูกับลูกๆ ของเราในอนาคต ” เขาตั้งใจให้สองสิ่งนี้กับคนตัวเล็ก “ มันมากไปนะคะเฮีย ” บ้านราคาเกือบร้อยล้า
@ผับกลุ่มของยูนีฟ พอมาถึง แต่ละคนก็พากันดื่มและพูดคุยกันอย่างสนุกสนานด้วยความที่คุ้นชินกับสถานที่แห่งนี้เป็นอย่างดีเพราะพวกเธอมาดื่มที่นี่ตั้งแต่ปีหนึ่งยันเรียนจบก็ยังเป็นผับนี้ เพราะเจ้าของผับ เป็นคนรักของเพื่อน “ แกเรียนจบแล้วทำงานเลยป่ะ ” ยูนีฟ เธอหันไปถามนินนี่ เพื่อนรักของเธอเพราะตอนนี้ในกลุ่มเหลือเพียงแค่นินนี่ คนเดียวที่ยังไม่มีคู่ เพราะอีกสองสาวคงต้องถามเพราะคนรักของนางแต่ละคนทั้งขี้หึงและขี้หวงขนาดนั้นคงไม่ต้องให้แฟนออกไปทำงานให้เหนื่อยหรอก“ ก็น่าจะนะฉันมีความคิดว่าอยากจะเรียนต่อและแล้วก็ทำงานไปด้วย ” เธอยังอยากที่จะเรียนต่อไปอีกแต่ก็คงจะต้องทำงานไปด้วยเพราะอยากหาประสบการณ์ในชีวิตไปด้วย“ ก็ดีนะ พูดแล้วก็อยากหางานทำเลยอ่ะ ” ยูนีฟ เธอก็เห็นด้วยกับพี่และหญิงสาวก็ได้พูดขึ้นมา เพราะเธอยังอยากใช้ชีวิตวัยรุ่นและอีกอย่างเธอก็อยากหาประสบการณ์ในชีวิตของตัวเองด้วย เธออยากมีประสบการณ์ในวัยทำงานบ้าง แต่เธอก็ลืมไปเลยว่ามีสัญญาบางอย่างกับคนรักเอาไว้ คราวน์ที่ได้ยินว่าน้องอยากจะหางานทำ คนพี่ก็พูดขึ้นมาเลยว่า“ มาทำงานเป็นเลขาให้เฮียไม่ต้องไปทำงานที่อื่น เฮียไม่อยากให้เมียต้องลำบาก ” ก็
สองปีต่อมาตลอดเวลาที่เราอยู่ในสถานะสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย คราวน์ เขาก็ได้เป็นสามีที่ดีของน้องมาตลอด และก็ยังทำตัวเสมอต้นเสมอปลายแต่วันแรกที่เขานั้นจีบน้อง ความรักที่เขามีให้น้องมันมีแต่เพิ่มมากขึ้นไม่ได้มีลดน้อยลงเลย ตัวของน้องก็เหมือนกัน เราไม่เคยที่จะทะเลาะกันเลยสักครั้ง ต่อให้วันไหนที่น้องงอนเขาก็จะไม่ยอมปล่อยให้น้องต้องงอนเขาข้ามวัน ในช่วงแรกที่เราแต่งงานกันก็จะมีห่างกันบ้างเพราะว่าเขาต้องบินไปดูงานที่มาเก๊าแต่ช่วงหลังงานที่นั่นไม่ได้มีปัญหาอะไรเลยด้วยความที่เพื่อนอีกคนของเขาดูแลได้เป็นอย่างดีจึงทำให้ สองหนุ่มอย่างคราวน์ และพายุไม่ต้องบินไปบินมาห่างกับเมียบ่อยๆ และวันนี้มันก็เป็นวันดีของกลุ่มบรรดาเมียพวกเขานั่นก็คือเป็นวันที่ น้องๆ ประสบความสำเร็จในชีวิตอีกขั้นหนึ่งของพวกเธอนั่นก็คือวันที่พวกเธอเรียนจบ และวันนี้คราวน์ เขาก็ได้เตรียมของให้เมียสาวของตัวเองอีกด้วยมหาวิทยาลัยชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งดูดีในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวบนมือของเขาถือดอกไม้ช่อโตดอกกุหลาบสีขาวที่ เมียตัวเล็กของเขานั้นชอบกำลังเดินตรงมาที่น้องและด้านหลังของคราวน์ ก็มีลูกน้องของเขาเดินตามมาด้วยอีกสองคนซึ่งในมือข
และแล้วงานหมั้นของทั้งคู่ก็จบลง ทุกคนก็พากันแยกย้ายกันกลับ ทำให้ทั้งสองคนที่เพิ่งจะเข้ามาภายในห้องของโรงแรมหรู คนพี่จึงหันไปหา เมียคนสวยของตัวเอง“ เหนื่อยไหมครับวันนี้ ” เขาถามน้องเพราะว่าวันนี้เราอยู่ในพิธีกันตั้งแต่เช้าและเมื่อเช้าน้องก็ยังตื่นแต่เช้ามืดอีกด้วยเพราะต้องมาแต่งหน้าและแต่งตัว และกว่างานจะเสร็จก็เกือบเย็นจึงทำให้เขาได้ถามคนรักของตัวเอง“ ก็นิดหน่อยนะคะแต่ก็มีความสุขมาก ขอบคุณนะคะขอบคุณที่เลือกหนูเป็นตัวจริงในชีวิตของเฮีย ” ต่อให้นี่จะเป็นเพียงแค่งานหมั้นแต่เธอก็เลือกที่จะขอบคุณคนรักของเธอเพราะว่าเฮียคราวน์ เขาได้แสดงความรักและความจริงใจกับเธอแล้ว “ ครับ ก็เฮียรักหนูนี่นาและก็อยากหนูอยู่ในทุกช่วงชีวิตของเฮีย ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์หนูก็จะมีเฮียอยู่ข้างๆ หนูเสมอจำไว้นะยูนีฟเฮียจะคอยซัปพอร์ตและอยู่ข้างหลังหนูเสมอ ” เขามีอายุที่มากกว่าน้องหลายปี เขาจึงได้พูดกับน้องเพราะต่อให้ในอนาคตเมียตัวเล็กของเขาจะเจอเรื่องราวอะไรไม่ว่าจะมีความสุขหรือความทุกข์หรือเจอเรื่องอะไรที่เมียไม่สามารถแก้ปัญหาได้ข้างหลังของเมียก็ยังมีเขาอยู่เสมอ“ ขอบคุณนะคะ หนูเลือกรักคนไม่ผิดจริงๆ ” แล้วเธอก็เด
“ น้องพราวมาหาน้ามั้ยลูก ” ยูนีฟ ที่นั่งพูดคุยกับกลุ่มเพื่อนไปสักพักเช่นเดียวกับคนรักของเธอ เธอมองหลานสาวคนสวยของเธอที่นั่งทานอาหารและก็นั่งหัวเราะและยิ้มอยู่ตลอด จนเธอ อยากที่จะอุ้มหลานสาวคนสวยของเธอขึ้นมาบ้าง ยูนีฟ เธอจึงยื่นมือไปที่หลานสาวคนสวยของเธอ และก็อุ้มพราวฟ้ามานั่งที่ตักของเธอ คราวน์ที่เห็นคนรักของเขาเล่นกับลูกของพายุ คราวน์ ก็ยิ้มออกมา และเขาก็คิดภาพไปถึงถ้าเกิดเขากับน้องมีลูกที่น่ารักด้วยกัน ยูนีฟ น่าจะเป็นแม่ที่ดีของลูกได้“ หนู อยากมีมั้ย ” คราวน์ เขาจึงได้พูดถาม เมียตัวเล็กของเขาทำให้น้อง ต้องหันมาหาพี่ เธอรักหลานคนนี้ก็จริง เธอไม่ได้รังเกียจการที่จะมีเด็กน้อยแต่ตอนนี้เธอคิดว่าเธอยังไม่พร้อมที่จะมีลูก “ ยังนะคะหนูยังอยากโฟกัสที่การเรียนก่อน ” เธอไม่ได้ที่จะปฏิเสธแต่ก็ยังยังไม่พร้อมที่จะมีเบบี๋เป็นของตัวเองในตอนนี้ คำตอบของน้องทำให้ชายหนุ่มก็พอเข้าใจได้ถึงแม้ว่าเขาจะอยากมีลูกเหมือนอย่างที่พายุมีแต่ด้วยความที่เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องของคนสองคน เขาจะเอาแต่ใจตัวเองก็ไม่ได้เพราะคนที่ตั้งท้องนั้นคือน้องไม่ใช่เขา“ ตามใจครับแต่ถ้าเรียนจบเฮียจะไม่ให้หนูออกจากห้องเป็นอาทิ
ตั้งแต่วันที่เขาขอน้องหมั้นและน้องตกลง งานหมั้นของทั้งคู่ ก็จะถูกจัดขึ้นโดยเร็วที่สุดเพราะความเอาแต่ใจของคนพี่ที่อยากจะหมั้นกับน้อง ครอบครัวของคราวน์ จึงได้เข้าไปสู่ขอหญิงสาวอย่างเป็นทางการและได้พูดคุยกันในส่วนของงานหมั้นที่จะถูกจัดขึ้นซึ่งทางครอบครัว ของน้องก็ไม่ได้ติดขัดอะไรเพราะครอบครัวของน้องตามใจลูกสาวเพราะชีวิตครอบครัวมันเป็นเรื่องของลูกทั้งครอบครัวจึงให้ยูนีฟ เป็นคนเลือกเอง ส่วนทั้งสองครอบครัวก็มีหน้าที่แค่เด็กๆ ในการจัดงานหมั้นครั้งนี้ สองเดือนต่อมา งานหมั้นของทั้งคู่ก็ถูกจับขึ้นที่โรงแรมหรูใจกลางเมือง ตอนแรกน้องอยากจะจัดงานเล็กๆแต่ด้วยความที่เขาอยากประกาศให้ทุกคนดูว่าผู้หญิงคนนี้คือว่าที่ภรรยาคนสวยของเขา คราวน์ จึงยอมทำตามที่น้องต้องการและ เขาพูดจนน้องยอมจัดงานหมั้นในโรงแรมอย่างที่เขาต้องการ และแขก ที่มาร่วมในงานนี้ก็มีทั้งนักธุรกิจ หลากหลายวงการที่รู้จักครอบครัวของเขามาร่วมแสดงความยินดีกับคราวน์ และยูนีฟด้วย กลุ่มของเพื่อนของทั้งสองฝ่ายก็ได้มาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาว พิธีหมั้นก็ไม่มีอะไรมาก เป็นพิธีทั่วไป เมื่อได้เวลาแล้วเจ้าบ่าวและเจ้าสาวของวันนี้ก็ถูกเชิญมานั่งที่ตรงด้า







