Mag-log in“ รูดขึ้นรูดลงแบบนี้นิชา ”
พายุพูดกับเธอและใช้มือตัวเองมากำมือเล็กของเธอแล้วสอนเธอไปด้วย พอเขานำทางไปสักพัก นิชาก็เริ่มทำได้ พายุเลยปล่อยให้นิชาทำไปเรื่อยๆ “ ทีนี้ใช้ปากนิชา เอามันเขาปากของเธอ ” เขาพูดขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้นิชาก็เงยมองหน้าเขา แต่ความอยากรู้อยากลองก็ทำให้นิชาเริ่มใช้ลิ้นเลียวนที่ปลายหัวเห็ดของเขา และเอามันเข้าปากเธอไป อ๊อก อ๊อก อ๊อก อ่า นิชา อ่า ทันทีที่ปากเล็กครอบครองลำกายใหญ่เข้าไปในโพรงปากของเธอ เธอผลุบเข้าผลุบออก และเลียวนเหมือนคิดว่ามันเป็นไอติมแท่งโปรดปรานยังไงยังงั้น ซี๊ดดดด นิชา อ่า พายุที่โดนความนุ่มนิ่มในปากของเธอสัมผัสก็ครางชื่อเธอออกมา และมือหนาตอนนี้เริ่มขยุ้มที่ผมคนตัวเล็กและจับศรีษะที่ล็อกไว้ พร้อมเด้งสวนขึ้นมาในบางครั้ง แต่ทุกครั้งที่เขากระแทกสวนมา นิชาก็เริ่มรู้สึกเจ็บในลำคออาจจะเพราะความยาวของเขา อ๊อก อ๊อก บ๊วบ บ๊วบ “ อ่า ปากเธอโครตนุ่มเลยนิชา ” พายุยังคงคำรามออกไปและตอนนี้เขาก็เริ่มจะถึงจุดหมายแล้ว เพียงไม่นานพายุก็ล็อกใบหน้าของนิชาและกระแทกท่อนเอ็นเข้ามาในปากของเธอหลายต่อหลายครั้งจนคนตัวเล็กแทบจะสำลักมันและหายใจไม่ทัน แต่ในที่สุดเขาก็เสร็จสมและปล่อยน้ำสีขาวขุ่นใส่ในปากของเธอทุกหยาดหยด แต่เพราะเขาไม่ได้ปลดปล่อยมาหลายวัน เลยทำให้น้ำรักของเขามีจำนวนมากและมันก็ได้ไหลลงมาที่ตามลำคอและเนินอกของนิชา พายุมองคนตรงหน้าที่มีคราบน้ำรักของเขาบนตัวเธอก็พึ่งพอใจเป็นอย่างมาก เขาแทบจะไม่อยากรอให้เธอครบ 18 ปีเลย อยากจับคนตรงหน้ากระแทกสะตอนนี้แต่เขาพูดกับเธอไว้แล้ว ก็คงจะต้องรักษาคำพูดของเขาเพื่อไม่ให้เด็กมาถอนหงอกทีหลังได้ นิชาที่โดนเขาตอกท่อนเอ็นอัดเข้ามาในโพรงปากของเธอหลายต่อหลายครั้ง ต่อให้เธอทุบที่ขาของเขาเพื่อให้เขาหยุดกระแทกเข้ามา แต่มันก็ไม่เป็นผล เธอโดนพายุตอกท่อนเอ็นเข้ามาหลายต่อหลายครั้ง จนเธอสำลักและเจ็บในลำคอ เธอได้แต่ทนให้ผ่านครั้งนี้ไปไวๆ และในที่สุดเขาก็เขาก็ปล่อยน้ำอะไรก็ไม่รู้ใส่ปากของเธอ มันทั้งหนืดทั้งขมและคาวอีกด้วย นิชาไม่ได้กลืนมันทั้งหมดแต่กลืนแค่บางส่วนที่มันพุ่งเข้าไปในคอของเธอเท่านั้น “ ไปล้างตัวเถอะ ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวแล้วจับเธอกระแทกสะตอนนี้ ” พายุที่มองเธออยู่ก็ได้พูดขึ้น เพราะถ้าขืนนิชายังอยู่ตรงนี้เขาคงห้ามใจตัวเองไม่ไหว คงได้จับเธอกระแทกแน่นอน นิชาที่ได้ยินพายุบอกแบบนั้นเธอก็รีบลุกขึ้นจากอ่างแล้วเข้าไปอาบน้ำที่ใต้ฝักบัวทันทีและรีบออกจากห้องน้ำไป นิชาออกมาจากห้องน้ำก่อนพายุประมานครึ่งชั่วโมงแล้วเขาก็เดินออกมา พายุมองคนที่นอนอยู่บนเตียงของเขาสักพัก แล้วเขาก็ขึ้นมาบนเตียงและดึงเธอเข้ามากอด แต่เหมือนครั้งนี้นิชาจะขืนๆไม่เต็มใจ เขาเลยจับเธอพลิกหันหน้ามาหาเขา “ เป็นอะไร ” พายุถามคนตัวเล็กออกไป และมองหน้าเธอ แต่นิชาก็ไม่ตอบ เธอเพียงมองหน้าเขาเท่านั้น จนเขาต้องพูดถามเธอออกไป “ โกรธที่ฉันทำเธอแรงเหรอ ” เขาถามเธอ แต่นิชาก็ยังนอนนิ่งๆไม่ตอบ จนพายุเริ่มที่จะหงุดหงิดไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไร จนเขาต้องพูดขู่ออกไป “ ถ้าไม่พูดฉันจะเอา ควx ยัดปากเธออีกรอบ และแน่นอนว่าจะไม่ใช่แค่ที่ปากแต่จะเป็นช่วงล่างของเธอด้วย ” พายุพูดออกไปเสียงเรียบนิ่ง จ้องมองคนตรงหน้า นิชาที่เห็นเขาพูดมาแบบนั้นเธอก็พยักหน้า แล้วค่อยๆพูดออกไป “ นิเจ็บ คุณพายุแทงเข้ามาจนนิเจ็บในคอ ” เธอบอกกับเขา และมองเขาด้วยสายตาน่าเอ็นดู จนพายุอดที่จะดึงเธอมากอดไว้ในอ้อมอกของเขา แล้วลูบหัวคนตัวเล็กเบาๆเพื่อปลอบเธอ “ ขอโทษที่ไม่ยั้งแรง ฉันลืมตัวว่าเธอยังไม่เคย ” เขาพูดและปลอบเธอไปสักพัก เพียงไม่นานคนในอ้อมแขนของเขาก็หลับไป หนึ่งอาทิตย์ต่อมา วันนี้นิชามาเรียนโดยมีชานขับรถมาส่งเธอ เพราะพายุมีงานด่วนที่ต้องบินไปอังกฤษแต่เช้า เธอไม่รู้หรอกว่า งานด่วนของเขาคืออะไร เพราะเธอไม่กล้าถาม พายุไปทำงานกับกวิน เขาให้ชานเป็นคนดูแลนิชาอยู่ที่นี้ “ ขอบคุณนะคะ พี่ชาน ” นิชาอยู่กับพายุมา 3 อาทิตย์แล้ว เธอเลยค่อนข้างจะเริ่มสนิทกับลูกน้องของพายุทั้งสองคนไม่ว่าจะเป็นชานหรือกวิน “ ครับ เลิกแล้วแล็วคุณนิชา โทรบอกผมนะครับ ” ถึงชานจะอยู่ที่นี้เพื่อดูแลทนิชา แต่เขาก็ต้องเข้าคาสิโนไปดูแลความเรียบร้อยแทนเจ้านายด้วย “ ค่ะ ” แล้วนิชาก็ลงรถไป ชานขับออกมาจากตรงนั้นโดยไม่ทันสังเกตว่า นิชายืนคุยกับใคร “ พ่อ ” หลังจากที่นิชาลงมาจากรถแล้ว เธอจะเดินเข้าโรงเรียน แต่เธอก็ต้องหยุดชะงัดเพราะคนตรงหน้าเธอ “ เป็นไงบ้างนิชา พ่อขอโทษที่ทำให้ลูกต้องไปอยู่กับเขา ” วันรบที่มารอดักเจอลูกสาว ตามจริงเขาแค่อยากรู้ว่านิชาป็นยังไง แต่พอได้มาเห็นเธอลงมาจากรถของพายุแล้วเขาเลยตัดสินใจเข้าไปทักเธอ “ หนูไม่เป็นอะไร พ่อโอเคมั้ย แล้วพ่อหาเงินมาใช้คุณพายุเขาได้รึยังค่ะ “ นิชารีบถามคำถามกับพ่อของเธอออกไป เพราะถ้าพ่อของเธอหาเงินมาใช้พายุได้แล้ว นิชาก็จะได้กลับไปอยู่ที่บ้านของเธอสักที และก็ไม่ต้องมีอะไรกับพายุด้วย ” พ่อคงหาไม่ทัน แค่นี้พ่อยังไม่มีเงินจะใช้เลย นิชาพอจะมีให้พ่อยืมบ้างมั้ยลูก “ วันรบคิดว่าพายุคงจะต้องให้เงินนิชาบ้างแหละ ถ้านิชาให้เงินเขา เขาจะได้มีเงินไปต่อทุน ที่บ่อน เสี่ยสมยศ ” หนูไม่ได้มีมาก แต่พ่อเอาไปไว้ใช้เถอะคะ หนูอยู่กับคุณพายุไม่ได้ใช้อะไร “ วันก่อน พายุโอนเงินให้เธอ หนึ่งแสนบาท เขาบอกเป็นค่าปลอบขวัญที่ทำให้เธอเจ็บคอ เธอเลยจัดการโอนเงินจำนวนนี้ให้กับคนเป็นพ่อบุญธรรมของเธอ และพอวันรบได้เงินก้อนนี้เขาก็รีบลาลูกสาวทันที ” พ่อไปก่อนนะลูก“ พอวันรบไปแล้วนิชาก็เข้าโรงเรียนไป พายุที่เขาโดนเพื่อนรักอย่างขุนเขาตามเขาให้มาจัดการงานที่มีปัญหาที่นี้ พายุเขาไม่ได้มีแค่บริษัทนำเข้ารถหรู และคาสิโนเท่านั้น แต่เบื้องหลังพายุกับพวกเพื่อนเขายังมีธุรกิจสีเทาร่วมกันอีก คือค้าอาวุธและผลิตยาปลุกเซ็กส์ สองธุรกิจนี้เขาทำร่วมกับเพื่อนทั้งสามคนของเขา ” มันมีปัญหาได้ยังไง “ พายุที่เพิ่งบินมาถึงเขาก็ถามขุนเขาออกไป เพราะปกติการส่งอาวุธแต่ละครั้งไม่เคยมีปัญหา ” ของหาย มันน่าจะมีหนอน “ ขุนเขาสันนิษฐาน เพราะตอนเดือนที่แล้วที่เขาดูการส่งของมา ของมันยังครบอยู่เลย แล้วมันจะหายช่วงไหนได้ ถ้าไม่หายตอนอยู่ที่โกดังเขา ” มึงให้ลูกน้องมึงไปสืบมา “ พายุบอกเพื่อนออกไป เพราะเขาอยากรีบจัดการงานให้เสร็จ จะได้กลับไปนอนกอดนิชา ไม่รู้ว่าหายงอนเขารึยัง ตั้งแต่วันที่เขาให้เธอใช้ปากอมของเขา แล้วเขาทำแรง นิชาก็ไม่ค่อยคุยกับเขาเลย ทั้งที่เขาก็โอนเงินค่าปลอบขวัญให้ตั้งเป็นแสนเลย แต่เธอก็ยังถามคำตอบคำอยู่ เด็กแม่งเอาใจยาก พายุใช้เวลาทำงานที่นี้เกือบหนึ่งอาทิตย์โดยที่เขาไม่ได้ติดต่อนิชาไปเลย ตั้งแต่มาที่นี้เขาก็ไม่ได้โทรหาเธอเลย เรียกว่าหายไปเลย เขาและเพื่อนทำงานอย่างหนักเพื่อตามหาคนทรยศที่ขโมยของเขา และยังส่งข้อมูลการส่งของ ของเขาไปบอกพวกศัตรูของเขาอีก และวันนี้เขาก็ได้รู้ตัวคนทรยศนั้นแล้ว ” ใครส่งมึงมา “ พายที่ยืนอยู่หน้าชายหนุ่มคนหนึ่ง และมันก็คือคนที่คาบข่าวทุกอย่างในการทำงานของพวกเขาไปบอกอีกฝ่าย ” ไม่มีครับ “ ชายคนนี้ตอบเขากลับไป ” กูให้มึงพูดอีกที “ น้ำเสียงรอดไรฟันของพายุพูดขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้เขาก็ถือมีดมาควงในมือด้วย ” ไม่มีจริงๆครับ ผมทำเอง “ ชายคนนี้ยังคงโกหกออกไป ถ้าเขารอดจากพายุ เขาก็ไม่รอดจากอีกฝ่ายอยู่ดี เขาเลยพร้อมที่จะปิดปากให้เงียบสนิทดีกว่า ปัก โอ้ยยย ทันทีที่ได้คำตอบซ้ำเดิม ไม่ใช่คำตอบที่เขาอยากได้ยิน มีดที่เขาควงเล่นอยู่ก็ปักไปที่ขาของชายคนนี้ทันที และเขาก็ให้โอกาสมันพูดอีกครั้ง แต่มันก็ยังคงปากแข็ง เขาเลยจัดการปิดจบคนที่มันทรยศทันที ไม่ให้เสียเวลา เมื่อทุกอย่างกลับสู่ปกติแล้ว พายุก็จะบินกลับไทยทันที โดยเครื่องบินส่วนตัวของเขา ” มึงจะรีบกลับไปไหนว่ะ พายุ “ ขุนเขาถามขึ้น เพราะทุกทีพายุจะไม่ได้รีบร้อนขนาดนี้ นี้มันแลรีบร้อนแปลกๆ ” เออจริง กูก็ว่าดูมึงรีบนะ เคลียร์ปัญหาจบมึงก็สั่งลูกน้องเตรียมเครื่องบินทันที “ กองพลพูดออกไป พายุมาก่อน กองพลและคชาสองวัน เพราะเขาทั้งสองคนติดงาน แต่ในเมื่อจบปัญหาได้แล้ว แทนที่จะดื่มผ่อนคลายกันสักหน่อย แต่พายุอยากบินกลับไทยเลย ” แปลกๆ “ คชาคนพูดน้อยที่สุดของกลุ่ม ยังเห็นด้วยกับขุนเขาและกองพล ” กูมีงานมั้ย ทิ้งงานมาเป็นอาทิตย์แล้ว “ เขาเลือกจะบอกเพื่อนๆของเขาออกไปแบบนี้ ที่จริงเขาจะอยู่ต่ออีกก็ได้ แต่ที่เขารีบกลับ เพราะพรุ่งนี้คือวันเกิดของ นิชา เป็นวันที่นิชาครบ 18 ปี และมันก็เป็นวันที่เขาจะได้เธอ พายุที่ตอบเพื่อนไปแล้วเขาก็ลุกเดินออกมาเลย ไม่รอฟังเสียงเรียกของพวกเพื่อนๆ ” กวินสั่งคนของเราจองโรงแรมที่หรูที่สุดแล้วก็เตรียมวันเกิดให้นิชาพรุ่งนี้ ฉันกลับไปถึงจะได้พาเธอไปฉลองเลย “ ระหว่างทางที่นั้งรถมาขึ้นเครื่องบินส่วนตัวเขาก็สั่งกวินออกไป และเพียงไม่นาน รถหรูของเขาก็มาจอดที่สนามบินเล็ก และเขากับกวินก็ขึ้นเครื่องเพื่อบินกลับไทยพายุที่เดินทางถึงมาเก๊าเเล้ว เขาก็รีบโทรหาเด็กน้อยของเขาทันที เพราะกลัวว่าน้องจะเป็นห่วง อีกอย่างก็คือเขาคิดถึงนิชานั้นเเหละ “ เฮียถึงแล้วนะครับ หนูทำอะไรอยู่เอ่ย ” พอน้องรับสายพายุก็พูดกับคนรักของเขาทันที “ กำลังคิดถึงเฮียอยู่ค่ะ คืนนี้ยูนีฟมานอนด้วยนะคะ ” เสียงหวานพูดกับพี่ ด้วยน้ำเสียงสดใส แล้วก็บอกพี่ เพราะคืนนี้เธอไม่ได้นอนเหงาแล้ว “ โอเคครับ เฮียก็คิดถึงเราเหมือนกัน ” จะว่าไปก็ดีเหมือนกันที่เพื่อนของนิชามาอยู่ด้วย เพราะเขาจะได้ไม่ต้องกลัวว่าน้องจะเหงามาก อย่างน้อยในตอนที่เขาไม่อยู่นิชาก็ยังมีเพื่อนของเธอ“ แล้วเฮียทำไรอยู่ค่ะ ” “ เฮียกำลังจะไปประชุมนะ ” มาถึงพายุแล้วก็เพื่อนๆของเขา ก็ต้องการทำงานทันที เพราะได้วางกำหนดทุกอย่างหมดแล้ว เลยอยากทำทุกอย่างให้รวดเร็ว ไม่ล่าช้า“ โอเคค่ะ งั้นเฮียตั้งใจทำงานนะคะ ว่างแล้วโทรหาหนูด้วยนะคะ ” “ ครับ เฮียรักหนู ” แล้วทั้งสองคนก็วางสายจากกันสองวันต่อมายูนีฟมานอนค้างกับนิชาเพียงเเค่สองคืน เพราะคืนนี้ยูนีฟมีนัดกับเพื่อนของเธอตอนมัธยม จะไปดื่มกัน เธอชวนนิชาแล้ว แต่นิชาไม่อยากไป เธอรู้สึกเหนื่อยๆ เพราะวันนี้กิจกรรมเยอะ นิชาเลือกเลือกกลับมา
ยูนีฟ มานอนที่เพนท์เฮาส์กับนิชาในคืนนี้ สองสาวเพื่อนสนิทเลยได้มีเวลานั่งพูดคุยกัน เลยทำให้นิชาไม่ได้เหงามากเท่าไหร่“ เฮียของแกไปทำงานแบบนี้แกไม่คิดถึงรึไง ” ยูนีฟ เอ่ยถามเพื่อนของตัวเองเพราะว่าช่วงหลังมาเพื่อนของเฮียพายุจะมาให้เธอเจอหน้าอยู่ทุกวันแต่วันนี้เธอไม่ได้เห็นหน้าเฮียคราวน์ เพราะว่าเขาไปทำงานที่ต่างประเทศเลยทำให้ยูนีฟ รู้สึกว่าตัวเองนั้นขาดสีสันอะไรบางอย่างในชีวิตไป ยูนีฟ เลยได้เอ่ยถามเพื่อนรักของเธอเพราะอยากรู้ว่านิชาเป็นเหมือนกับเธอมั้ย“ คิดถึงสิ เหงาด้วย อาจเป็นเพราะเรากับเฮียไม่เคยห่างกันเลยมั้ง ก็มีแค่ครั้งนั้นที่ยูนีฟ แนะนำให้เราซื้อชุดนั้นแล้วถ่ายส่งไปให้เฮีย เฮียก็รีบกลับมา แต่นั่นมันก็เป็นการห่างเพียงแค่สองวันเท่านั้น แต่นี่สิ ต้องห่างกันไปเป็นเดือน ทั้งคิดถึงและก็เหงาเลยแหละ ” นิชาพูดบอกกับเพื่อนตามที่เธอรู้สึกทำให้ยูนีฟ ก็คิดตามที่เพื่อนพูด จะว่าไปเธอก็มีความรู้สึกไม่ต่างจากนิชาเท่าไหร่ ทั้งที่เธอและเฮียคราวน์ ยังมีสถานะต่อกันเหมือนนิชากับเฮียพายุเลยด้วยซ้ำ “ อืม เราเองก็คิดไม่ต่างจากนิชาเท่าไหร่ มันเหงาไม่ต่างกันเลย ” แค่เพียงรู้สึกว่าเธอต้องไม่เจอหน้าคนที่ตา
ช่วงสาย สนามบิน นิชามาส่งคนรักของเธอ พร้อมเพื่อนเขาที่จะบินไปทำงานไกลที่มาเก๊า นิชาและพายุยืนกอดกันอยู่อย่างนั้นจนคราวน์ต้องเอ่ยเเซวคู่นี้ “ เบาได้เบา เกรงใจกูบ้าง เมื่อไหร่จะจีบยูนีฟติดว่ะ ” คราวน์ว่าให้เพื่อน แล้วนึกไปถึงเด็กสาวคนที่เขาปันใจให้ในตอนนี้ เพราะคราวน์ยังจีบยูนีฟไม่ติดเลย แล้วต้องมาห่างกันเป็นเดือนๆอีก แบบนี้เด็กน้อยของเขาจะมีหนุ่มๆเข้ามาจีบขนาดไหนกัน คิดเเล้วไม่อยากไปเลย “ เดี๋ยวก็ติดค่ะ เฮียคราวน์ สู้ๆนะคะ ” เสียงหวานใสของนิชาพูดกีบรุ่นพี่หนุ่มพร้อมกับให้กำลังใจเขา เฮียคราวน์ตามจีบเพื่อนเธอเป็นเดือนๆ แต่ก็ไม่ติดสักที เห็นยูนีฟเเสบซนเเบบนั้น เธอก็ไม่เปิดใจให้ใครง่ายๆเหมือนกันนะ ใจแข็งมาก “ ครับ เฮียไม่อยู่นาน ต้องฝากนิชาเป็นหูเป็นตาให้เฮียด้วยนะ ” ถึงแม้ว่าเขาไม่บอกนิชา ยังไงคราวน์ก็รู้อยู่แล้ว เพราะรู้ดีว่ายังไงไปพายุมันก็ต้องให้คนตามดูแลนิชาอยู่แล้ว เขาเพียงแค่ให้คนตามดูยูนีฟอีกทางห่างๆ “ ได้เลยค่ะ นิชาจะดูแลให้เป็นอย่างดีเลย รับรองไม่มีหนุ่มเข้าใกล้เเน่นอน ” เด็กสาวใบหน้าสวยพูดกับเพื่อนของเเฟนหนุ่ม ด้วยรอยยิ้มทำให้พายุต้องกอดคอนิชาเอาไว้ เพราะเธอทำตัวน่าร
พายุพานิชากลับมาที่เพ้นท์เฮ้าส์แล้วใช้เวลาอยู่ด้วยกัน ก่อนที่เขากับน้องจะต้องห่างกันเป็นเดือนๆ “ มาครับ เฮียเป่าผมให้ ” พายุที่แต่งตัวเสร็จก่อนคนตัวเล็ก พอเห็นแฟนสาวกำลังจะเป่าผม เขาก็เดินเข้าไปช่วยน้องทันที เพราะอยากทำให้ “ ขอบคุณค่ะ ” นิชาเธอก็ปล่อยให้เขาเป็นคนทำไป ส่วนเธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมา กดถ่ายรูปเขาที่กำลังทำตัวน่ารักแบบนี้เก็บเอาไว้ “ แอบถ่ายรูปเฮียเหรอ เด็กน้อย ” เพราะเห็นว่าน้องกำลังถ่ายรูปอยู่เลยพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม “ แค่อยากอวดความน่ารักของแฟนนิชาลงโซเซียลเท่านั้นเองค่ะ ไม่ได้เหรอคะ ” จะว่าไป นิชาเองเธอก็ยังไม่เคยโพสต์อะไรเกี่ยวกับเฮียพายุเลยนะ แต่วันนี้เธอจะขออวดแฟนหนุ่มของตัวเองลงโซเซียลส่วนตัวของเธอสักหน่อย คนจะได้รู้ว่า หนุ่มหล่อคนนี้เป็นคนรักของเธอ “ หึ มันต้องรูปนี้ต่างหาก ถ้าจะอวด ” แล้วพายุก็หยิบโทรศัพท์ของแฟนสาวมาถือไว้เองก่อนที่จะหอมแก้มน้องแล้วกดถ่ายภาพทันที เเชะเเชะ!!!! “ เฮียอะ ” คนที่ไม่คิดว่าพี่จะหอมเธอ เเบบนี้มุ้ยหน้าให้คนรักก่อนที่จะรับโทรศัพท์ของตัวเองคืนมา แล้วดูรูปเมื่อกี้นี้ “ น่ารักจัง ” ไม่คิดเลยว่า รูปที่เฮียพายุถ่ายจะน
หนึ่งเดือนต่อมา พายุและกลุ่มเพื่อนๆของเขาต้องบินมาทำงานที่มาเก๊ากันอีกครั้ง และครั้งนี้เขาก็อาจจะต้องมาอยู่ที่นี้นานเป็นเดือนๆ เพราะเเผนงานคาสิโนของเขาต้องลงกำหนดการทุกๆอย่าง แถมก็ยังไม่ลงตัวในบางอย่างอีกด้วย “ พรุ่งนี้เฮียต้องเดินทางแล้วนะเด็กดี ” เรื่องที่เขาจะไปมาเก๊า พายุเพิ่งบอกนิชาเมื่อสองวันที่แล้วนี้เอง และเขาก็เช็คตารางเรียนของนิชาแล้ว มันมีช่วงสอบด้วย เลยทำให้เขาไม่สามารถพาน้องไปด้วยได้“ ครับ พรุ่งนี้เฮียกับเพื่อนจะต้องเดินทางแล้ว หนูอยู่ทางนี้ห้ามดื้อห้ามซนรู้ไหม เฮียให้ชาน คอยดูแลนิชาอยู่ทางนี้ถ้านิชาอยากได้อะไรหนูก็บอกชานได้เลย ” พายุที่เห็นแววตาของน้องมีความเศร้า เพราะดูว่าจะต้องห่างกันกับเขานานกว่าทุกครั้ง ขนาดครั้งนั้นที่เขาไปได้เพียงสองวันนิชายังมีวิธีทำให้เขากลับมาได้เลย แต่ครั้งนี้ต่อให้น้องจะจะใช้วิธีไหนตัวเขาก็คงจะไม่สามารถกลับมาได้เหมือนครั้งที่แล้วเพราะงานมันไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ มีแต่ว่าเค้าจะจะให้ชาญพานิชาไปหาเขาอย่างเดียวในรอบนี้“ หนูต้องคิดถึงเฮียมากแน่ๆ ไม่อยากห่างเลยค่ะ ” เสียงหวานพูดกับพี่จะว่าเธองอแงและติดพายุมากเธอก็ไม่ปฏิเสธเพราะเธอติดพายุมากจ
ความไม่รู้เของนิชาที่มองหน้าเพื่อนตัวเองสลับกับแฟนหนุ่มของเธอ ยิ่งทำให้บรรดาเพื่อนทั้งสองคนของเธออมยิ้มให้กับนิชาแต่ก็ไม่ได้บอกอะไรกับเธอในประโยคนี้เพราะเอาไว้ให้นิชาไปถามคนรักของเธอที่บ้านแทน แล้วทั้งห้าก็พากัน กินอาหารในมื้อนี้ จนกระทั่งมื้ออาหารนี้ผ่านพ้นไป เด็กน้อยทั้งสามคนที่ยังไม่อยากกลับก็มองหน้ากัน และเอ่ยชวนกันไปเดินเล่นต่อ โดยมีสองหนุ่มเดินตามพวกเธออยู่ตลอด นิชาและยูนีฟเข้ามาที่ร้านเสื้อผ้าแฟชั่น แล้วพากันเลือกชุดที่ชอบ โดยสองหนุ่มก็ยืนรออยู่ คราวน์เลยได้เอ่ยถามเพื่อสนิทของตัวเอง ” มึงไม่เบื่อเหรอว่ะ คอยตามน้องนิชาแบบนี้ “ จะว่าไปการเดินตามสาวๆแบบนี้มันไม่ใช่นิสัยของคราวน์เลย เขาเป็นพวกไม่ชอบมาทำอะไรเเบบนี้ด้วยซ้ำ ถ้าไม่ติดว่า ต้องตามหยอดขนมจีบยูนีฟนะ เขาไม่มาหรอก“ ก็ไม่นิ ความสุขของนิชา เธออยากทำอะไรก็ตามใจ ” คนคลั่งรักอย่างพายุ ที่ไม่ว่าจะยังไง เขาก็ไม่คิดจะบ่นจะเบื่ออะไรอยู่แล้ว ขอแค่ได้อยู่กับนิชาตลอด ก็พอ“ คลั่งรักชิบหาย ” คำตอบของเพื่อน ทำให้คราวน์ถึงกับต้องส่ายหน้าให้มัน อย่างว่า โคเเก่มีเมียเด็กน้อยก็แบบนี้แหละ ต่อไปเขาก็คงจะเป็นแบบมันล่ะมั้ง “ หึ รอดูตอนมึงคลั่ง






![ใต้เงาพยัคฆ์เงื้อมมือราชสีห์ [3P]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
