LOGINนิชาที่ตั้งแต่วันที่พายุไม่อยู่ เธอก็ไปเรียนและกลับเพ้นท์เฮ้าส์ทันที ไม่ได้ไปแวะไหนแต่อย่างใด ใจจริงเธออยากจะส่งข้อความหาเขา เพราะเขาเงียบไปหลายวัน เธอเริ่มที่จะเป็นห่วงเขา แต่ก็ไม่กล้าพอที่จะทักไป เธอทำได้แค่รอเขาโทรมาหรือส่งข้อความมา แต่มันก็ไม่มีเลย พายุหายเงียบไปเลย นิชาเลยมักจะใจลอยและคิดถึงเขาในช่วงหลายวันที่ผ่านมาจนตอนนี้
“ นิชา ๆ ” เพลินขวัญเรียกเพื่อนสนิทของเธอหลายครั้งแต่นิชาก็เหม่อลอยจนเธอต้องตะโกนออกไป “ ห๊ะๆ แกจะตะโกนทำไม ” นิชาที่กำลังคิดว่าพายุหายไปทำงานหรือว่าหายไปไหน เธอเลยไม่ได้สนใจคนรอบข้าง จนกระทั้ง เพลินขวัญตะโกนที่ข้างหูของเธอ เธอเลยได้สติกลับมา “ เป็นอะไรเรียกตั้งหลายครั้งแล้ว ” เพลินขวัญถามขึ้น “ ป่าวๆ ” นิชารีบตอบเพื่อนออกไป “ ไม่เป็นอะไรแน่นะ ” เพลินขวัญถามเธอออกไปอีกครั้ง “ อืม วันนี้วันเกิดฉันเย็นนี้เราไปหาอะไรกินที่ห้างกันมั้ย “ นิชาชวนเพื่อนของเธอออกไป เพราะเธอไม่อยากกลับไปนอนเหงาอยู่ที่เพ้นท์เฮ้าส์คนเดียว ” นิ ฉันขอโทษนะ วันนี้ฉันไม่ว่างอะ แม่ฉันใช้ฉันไปธุระแทน “ เพลินขวัญที่รู้สึกผิด ทุกปีเธอจะไปกินข้าวกับนิชา แต่ปีนี้เธอมีความจำเป็นต้องไปทำธุระแทนแม่ของเธอที่ไม่สบาย “ ไม่เป็นไร เธอไปทำธุระเถอะ เดี๋ยวค่อยไปฉลองวันอื่นก็ได้ ” นิชาตอบออกไป ถ้าเพื่อนไม่ว่างเธอก็ไม่รบกวน ส่วนเพื่อนสนิทอีกคนของเธอ ก็เอาของขวัญมาให้แต่เช้าแล้ว แต่นนท์ไม่เคยไปฉลองกับนิชาสักปีเลย เธอเลยไม่กล้าชวนนนท์ ถึงจะเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่นนท์ก็คือผู้ชาย เขาเที่ยวกับผู้ชาย หลังจากที่คุยกันกับเพลินขวัญแล้ว ในเมื่อเพื่อนไม่ว่าง เธอก็คงจะให้พี่ชาน พาแวะห้าง แล้วเดินเล่นสักพักก่อนกลับเพ้นท์เฮ้าส์ก็ได้ ถึงจะไม่ได้ฉลองแต่ก็ไม่เป็นไร เลิกเรียน ( ช่วงเย็น ) หลังจากที่โรงเรียนปล่อยนิชาก็เดินมาที่รถที่มีชานยืนรออยู่เหมือนทุกวัน แต่ว่า วันนี้สองมือของนิชามีกล่องของขวัญจำนวนสองกล่องที่เพื่อนทั้งสองของเธอให้มา ทำให้นิชาต้องหอบกล่องของขวัญนี้อย่างพะรุงพะรัง ชานที่เห็นแบบนั้นเลยเดินเข้ามาช่วยถือ “ ผมช่วยถือครับ คุณนิชา ” ชานบอกกับเธอและรับกล่องของขวัญที่มีขนาดใหญ่หนึ่งกล่องและขนาดไม่ใหญ่มากอีกหนึ่งกล่องไปถือไว้ “ ขอบคุณค่ะ ” หลังจากที่ชานช่วยเธอถือของแล้ว นิชาก็เดินนำชานมาที่รถ แต่ครั้งนี้เธอเปิดประตูรถเอง ทันทีที่เปิดประตูออกมา เธอก็เห็นใบหน้าของคนที่หายไปเป็นอาทิตย์นั่งอยู่ในรถ “ คุณพายุ ” นิชาเรียกชื่อเขาออกไป และเธอก็ยืนค้างอยู่ที่ประตูรถ จนพายุต้องดึงแขนเธอให้ขึ้นมาบนรถ พอเธอขึ้นมาบนรถทั้งคู่ก็มองหน้ากัน โดยพายุต้องพูดขึ้นมาก่อน “ ฉันไม่อยู่เป็นไงบ้าง ไปแอบซนที่ไหนรึป่าว ” เขาถามเธอออกไป “ ไม่ค่ะ ” นิชาตอบเขาออกไป แล้วเธอก็มองทอดสายตาออกไปนอกรถแทน พายุที่เห็นคนตัวเล็กทำป็นเมินเขา เขาก็หัวเราะในลำคอ “ หึ ” แล้วนั่งในรถกันเงียบๆ จนกระทั่งรถของเขามาจอดที่หน้าเพ้นท์เฮ้าส์ นิชาเลยเปิดประตูลงรถและเดินเข้ามาข้างในก่อน ตามด้วยพายุที่เดินตามเธอมาติดๆ พอนิชาเข้ามาในห้องชั้นล่างที่เป็นโซนนั่งเล่น เธอก็มองเห็นถุงแบรนด์เนมต่างๆหลายถุงวางอยู่ แต่เธอก็ไม่คิดจะสนใจเพราะคิดว่า คงเป็นของพายุนั่นแหละ “ นิชา ” พายุที่เห็นคนตัวเล็กเดินผ่านของขวัญที่เขาตั้งใจซื้อมาให้เธอ เขาก็ได้เรียกชื่อเธอขึ้นมา “ ค่ะ ” นิชาหันมาหาเขา “ ของขวัญของเธอ สุขสันต์วันเกิด ” พายุบอกกับเธอในเมื่อเจ้าของมันจะเดินผ่าน สงสัยเธอคงไม่รู้ว่า เป็นของเธอเขาเลยบอกออกไป “ ของขวัญนิ “ นิชาถามออกไป แล้วมองถุงจำนวนหลายใบสลับกับหน้าของพายุ ” แกะดูสิ ว่าชอบรึป่าว จะได้แต่งตัวไปข้างนอกกัน ฉันจะพาเธอไปทานข้าว ” พายุบอกกับเธอ และนิชาก็เดินกลับมานั่งที่โซฟา ที่มีของขวัญหลายๆถุงวางอยู่ พายุเองก็เดินเข้ามา นั่งข้างๆ แต่เขาไม่ได้นั่งข้างๆเธอนะ เขากลับอุ้มนิชาขึ้นมานั่งบนตักของเขา ด้วยความที่นิชาตัวเล็กกว่าเขามากเลยทำให้เขาอุ้มเธอได้สบายๆ “ อะ คุณพายุ ” นิชาที่นั่งบนโซฟา อยู่ๆเธอก็ลอยมานั่งบนตักของเขา เธอเลยมองหน้าคนที่อุ้มเธอ “ แกะสิจะได้รู้ว่าชอบมั้ย ” พายุพูดกับนิชาและเอาคางเกยที่ไหล่เล็กไว้พร้อมกับจูบลงที่ไหล่ของเธอเบาๆ นิชาเริ่มแกะของขวัญที่พายุให้ มันมีทั้งกระเป๋า เสื้อผ้า รองเท้า เครื่องประดับ และเครื่องสำอางเรียกได้ว่า ของที่พายุซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดให้เธอล้วนแต่เป็นแบรนด์เนมราคาแพงทั้งหมด “ ชอบมั้ย ” เมื่อพายุเห็นว่า เธอแกะครบแล้ว เขาก็ถามออกไป “ ชอบค่ะ แต่นิว่า มันมากเกินไป ” นิชาเกรงใจเขา ของตรงหน้าเธอมีมูลค่ารวมๆกันหลายแสนเลยทีเดียว “ ไม่มากไปหรอก สำหรับผู้หญิงของฉัน เพราะคืนนี้ยังไงเธอก็จะต้องเป็นผู้หญิงของฉัน ” พายุพูดออกไปตามความจริง เพราะวันนี้เธอครบ 18 ปีแล้ว และมันก็เป็นวันที่เขาจะมีอะไรกับเธอ ในฐานะ ผู้หญิงขัดดอก หลังจากที่เขาพูดกับเธอแล้ว พายุก็ให้นิชาขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดที่เขาสั่งคนมาจัดเตรียมไว้ให้เธอ และเขาก็แยกไปอาบน้ำอีกห้องหนึ่ง เพราะเขาจะไปถึงที่โรงแรมนั้นตอน สองทุ่ม @โรงแรมหรูชั้นบนสุด พายุพานิชาขึ้นมาที่ชั้นบนสุด และทั้งคู่เดินตรงมาที่ห้องที่เขาจองเอาไว้ เป็นห้องสวีทหรูที่มองวิวทิวทัศน์ของเมืองนี้ได้ 180 องศา นิชาเดินตามเขามาเงียบๆ เธอก็ตะลึงกับบรรยากาศตรงหน้าทีมีโต๊ะอาหารและลูกโป่งจำนวนหนึ่งอยู่ เธอมองจุดนั่นแล้วก็ยิ้ม ออกมา นี้เป็นครั้งแรกที่เธอได้ทีโอกาสมาสถานที่แบบนี้ รอยยิ้มสวยปรากฏบนหน้าของเธอทันที พายุเดินจับมือนิชามาที่โต๊ะแล้วเลื่อนเก้าอี้ให้เธอนั่ง “ ขอบคุณค่ะ ” แล้วทั้งคู่ก็นั่งทานอาหารตรงหน้าด้วยกัน จนกระทั่งอิ่ม นิชาเลยขอเขามายืนมองวิวที่ริมกระจก พายุเลยเดินเข้ามาช้อนที่หลังของเธอ “ ชอบมั้ย ถูกใจรึป่าว ” เขาถามคนตัวเล็กออกไป และนิชาก็หันมาหาเขา ในจังหวะที่เธอพยักหน้าตอบขอบคุณเขา พายุก็รั่งท้ายทอยสวยของเธอให้เงยหน้าขึ้น แล้วเขาก็ก้มลงมาจูบเธอเบาๆ โดยนิชาก็ให้ความร่วมมือกับเขา ถึงเธอจะไม่เคยจูบมาก่อน แต่ก็ใช่ว่า เธอจะทำไม่เป็น เธอเคยดูละคร ดูซีรี่ย์ผ่านๆตามา เธอก็เลยทำตามที่เธอจินตนาการไป พายุที่ตอนแรกว่าจะแค่จูบเธอเบาๆ แต่ทันทีที่ปากหนาได้สัมผัสปากนุ่มของเธอ ก็ทำให้เขาอยากจะจูบชิมความหวานจากปากของเธอขึ้นมา เขาเลยสอดแทรกลิ้นหนา เข้าไปในโพรงปากเล็ก และเธอก็เปิดปากให้เขาได้ดันลิ้นเข้ามา พายุจูบนำทางให้คนตัวเล็กที่ไม่ประสา และเธอก็ทำตามมันได้ดีเลยทีเดียว ทั้งคู่จูบกันนานอยู่สักพักคนตัวเล็กก็เริ่มหายใจไม่ทัน เธอเลยทุบไปที่หน้าอกของเขา และพายุก็ปล่อยปากให้คนตัวเล็กเป็นอิสระทันที “ หวาน ” เขาพูดกับคนตรงหน้า และนิชาที่ได้ยินแบบนั้นก็ใบหน้าสวยเริ่มมีอาการแดงขึ้นมา ด้วยความเขินอายจากคำพูดของเขา “ พร้อมมั้ยนิชา ” เขาถามเธอ และความหมายนี้ ก็คือ เธอพร้อมที่จะโดนเอ็น สิบเอ็ดนิ้วของเขาแล้วรึยัง นิชาที่รู้ว่าเขาคงหมายถึงเรื่องยังว่า เธอเตรียมใจมาเป็นเดือน ถึงจะไม่พร้อม ยังไงวันนี้เธอก็คงจะไม่รอดอยู่ดี เพราะพายุ รอวันนี้มานาน เธอเลยพยักหน้าเบาๆแทนคำตอบให้เขา พายุที่เห็นแบบนั้นเขาก็ก้มลงมาหอมที่หน้าผากของเธอทันที “ ฉันสัญญาว่าจะทำเธอเบาๆ ” เขาพูดประโลมเธอ เพื่อไม่ให้แมวน้อยของเขารู้สึกกลัว เขารู้ดีว่า ยังไงนิชาก็ต้องกลัวอยู่แล้ว เพราะเธอเคยเห็นขนาดของเขามาก่อน พอพายุพูดจบเขาก็อุ้มช้อนคนตัวเล็กเดินเข้าไปในห้องที่มีเตียงนอนกว้างขนาดคิงไซร้ทันที พายุค่อยๆวางร่างบางของนิชาลง และใช้มือหนาของเขารูดซิบชุดเดรสที่นิชาใส่อยู่ลง จนกระทั้งมันร่วงลงไปกองกับพื้น เผยให้เห็นเต้าอกอวบคัพซีที่มีเพียงบราปิดจุกปิดเอาไว้ และไวเท่าความคิด พายุดึงมันออกทั้งสองข้าง และ งับไปที่ยอดอกของเธอทันที อ่า!!! เขาเริ่มดูดดึงเต้าอกสวยของเธอ และใช้มือหนาของเขาขยำเต้าอกอกข้างของเธออย่างมันมือ เพราะขนาดที่มันใหญ่จนล้นมือ ทำให้เขายิ่งขยำยิ่งมัน “ อ่าคุณพายุ อ่า~ “หนึ่งเดือนต่อมาหลังจากที่หญิงสาวตัวเล็กเรียนจบ พี่ ก็ไม่ยอมให้เธอไปทำงานโดยให้เหตุผลว่าไม่อยากให้เธอต้องเหนื่อยและลำบากเพราะเงินที่มีอยู่เราสองคนใช้กันก็ไม่หมดหรอกถ้ามีลูกอีกซัก 10 คนก็ยังไม่หมดเลย ทำให้ยูนีฟ ตัวติดกับพี่มากกว่าเดิมเพราะไม่ว่าเขาจะออกไปทำงานที่ไหน ก็จะมีเธอไปด้วยทุกที่ เราทั้งสองคนไม่เคยที่จะห่างกันเลยแต่ที่เธอเรียนจบมาแล้วบริษัท“ หนูเดินมาหาเฮียหน่อยครับ ” คราวน์ ที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะทำงานของตัวเอง เขาเอ่ยเรียก คนรักของเขามาหาเขาทันที หลังจากที่ลูกน้องได้เอาเอกสารที่เขาได้ให้ลูกน้องจัดการไว้มาให้ มาให้เขาแล้ว“ มีอะไรหรอคะ ” เธอเดินมาที่คนรักของเธอ และก็มองหน้าพี่ด้วยความสงสัยทำให้ชายหนุ่มต้องยิ้มให้กับคนรักของตัวเองก่อนที่เขายืนซองเอกสาร นี้มาให้เธอ ยูนีฟ มองมันก่อนที่เธอจะหยิบขึ้นมาเปิด ทันทีที่เห็นเอกสารข้างในคนตัวเล็กถึงกับต้องมองหน้าพี่อีกครั้ง“ สัญญาการโอนหุ้น ” เสียงเล็กเอ่ยถามพี่อย่างไม่เข้าใจ“ ครับเฮียตั้งใจยกให้หนู และอีกอันเป็นบ้านครับ เฮียซื้อบ้านให้หนูกับลูกๆ ของเราในอนาคต ” เขาตั้งใจให้สองสิ่งนี้กับคนตัวเล็ก “ มันมากไปนะคะเฮีย ” บ้านราคาเกือบร้อยล้า
@ผับกลุ่มของยูนีฟ พอมาถึง แต่ละคนก็พากันดื่มและพูดคุยกันอย่างสนุกสนานด้วยความที่คุ้นชินกับสถานที่แห่งนี้เป็นอย่างดีเพราะพวกเธอมาดื่มที่นี่ตั้งแต่ปีหนึ่งยันเรียนจบก็ยังเป็นผับนี้ เพราะเจ้าของผับ เป็นคนรักของเพื่อน “ แกเรียนจบแล้วทำงานเลยป่ะ ” ยูนีฟ เธอหันไปถามนินนี่ เพื่อนรักของเธอเพราะตอนนี้ในกลุ่มเหลือเพียงแค่นินนี่ คนเดียวที่ยังไม่มีคู่ เพราะอีกสองสาวคงต้องถามเพราะคนรักของนางแต่ละคนทั้งขี้หึงและขี้หวงขนาดนั้นคงไม่ต้องให้แฟนออกไปทำงานให้เหนื่อยหรอก“ ก็น่าจะนะฉันมีความคิดว่าอยากจะเรียนต่อและแล้วก็ทำงานไปด้วย ” เธอยังอยากที่จะเรียนต่อไปอีกแต่ก็คงจะต้องทำงานไปด้วยเพราะอยากหาประสบการณ์ในชีวิตไปด้วย“ ก็ดีนะ พูดแล้วก็อยากหางานทำเลยอ่ะ ” ยูนีฟ เธอก็เห็นด้วยกับพี่และหญิงสาวก็ได้พูดขึ้นมา เพราะเธอยังอยากใช้ชีวิตวัยรุ่นและอีกอย่างเธอก็อยากหาประสบการณ์ในชีวิตของตัวเองด้วย เธออยากมีประสบการณ์ในวัยทำงานบ้าง แต่เธอก็ลืมไปเลยว่ามีสัญญาบางอย่างกับคนรักเอาไว้ คราวน์ที่ได้ยินว่าน้องอยากจะหางานทำ คนพี่ก็พูดขึ้นมาเลยว่า“ มาทำงานเป็นเลขาให้เฮียไม่ต้องไปทำงานที่อื่น เฮียไม่อยากให้เมียต้องลำบาก ” ก็
สองปีต่อมาตลอดเวลาที่เราอยู่ในสถานะสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย คราวน์ เขาก็ได้เป็นสามีที่ดีของน้องมาตลอด และก็ยังทำตัวเสมอต้นเสมอปลายแต่วันแรกที่เขานั้นจีบน้อง ความรักที่เขามีให้น้องมันมีแต่เพิ่มมากขึ้นไม่ได้มีลดน้อยลงเลย ตัวของน้องก็เหมือนกัน เราไม่เคยที่จะทะเลาะกันเลยสักครั้ง ต่อให้วันไหนที่น้องงอนเขาก็จะไม่ยอมปล่อยให้น้องต้องงอนเขาข้ามวัน ในช่วงแรกที่เราแต่งงานกันก็จะมีห่างกันบ้างเพราะว่าเขาต้องบินไปดูงานที่มาเก๊าแต่ช่วงหลังงานที่นั่นไม่ได้มีปัญหาอะไรเลยด้วยความที่เพื่อนอีกคนของเขาดูแลได้เป็นอย่างดีจึงทำให้ สองหนุ่มอย่างคราวน์ และพายุไม่ต้องบินไปบินมาห่างกับเมียบ่อยๆ และวันนี้มันก็เป็นวันดีของกลุ่มบรรดาเมียพวกเขานั่นก็คือเป็นวันที่ น้องๆ ประสบความสำเร็จในชีวิตอีกขั้นหนึ่งของพวกเธอนั่นก็คือวันที่พวกเธอเรียนจบ และวันนี้คราวน์ เขาก็ได้เตรียมของให้เมียสาวของตัวเองอีกด้วยมหาวิทยาลัยชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งดูดีในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวบนมือของเขาถือดอกไม้ช่อโตดอกกุหลาบสีขาวที่ เมียตัวเล็กของเขานั้นชอบกำลังเดินตรงมาที่น้องและด้านหลังของคราวน์ ก็มีลูกน้องของเขาเดินตามมาด้วยอีกสองคนซึ่งในมือข
และแล้วงานหมั้นของทั้งคู่ก็จบลง ทุกคนก็พากันแยกย้ายกันกลับ ทำให้ทั้งสองคนที่เพิ่งจะเข้ามาภายในห้องของโรงแรมหรู คนพี่จึงหันไปหา เมียคนสวยของตัวเอง“ เหนื่อยไหมครับวันนี้ ” เขาถามน้องเพราะว่าวันนี้เราอยู่ในพิธีกันตั้งแต่เช้าและเมื่อเช้าน้องก็ยังตื่นแต่เช้ามืดอีกด้วยเพราะต้องมาแต่งหน้าและแต่งตัว และกว่างานจะเสร็จก็เกือบเย็นจึงทำให้เขาได้ถามคนรักของตัวเอง“ ก็นิดหน่อยนะคะแต่ก็มีความสุขมาก ขอบคุณนะคะขอบคุณที่เลือกหนูเป็นตัวจริงในชีวิตของเฮีย ” ต่อให้นี่จะเป็นเพียงแค่งานหมั้นแต่เธอก็เลือกที่จะขอบคุณคนรักของเธอเพราะว่าเฮียคราวน์ เขาได้แสดงความรักและความจริงใจกับเธอแล้ว “ ครับ ก็เฮียรักหนูนี่นาและก็อยากหนูอยู่ในทุกช่วงชีวิตของเฮีย ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์หนูก็จะมีเฮียอยู่ข้างๆ หนูเสมอจำไว้นะยูนีฟเฮียจะคอยซัปพอร์ตและอยู่ข้างหลังหนูเสมอ ” เขามีอายุที่มากกว่าน้องหลายปี เขาจึงได้พูดกับน้องเพราะต่อให้ในอนาคตเมียตัวเล็กของเขาจะเจอเรื่องราวอะไรไม่ว่าจะมีความสุขหรือความทุกข์หรือเจอเรื่องอะไรที่เมียไม่สามารถแก้ปัญหาได้ข้างหลังของเมียก็ยังมีเขาอยู่เสมอ“ ขอบคุณนะคะ หนูเลือกรักคนไม่ผิดจริงๆ ” แล้วเธอก็เด
“ น้องพราวมาหาน้ามั้ยลูก ” ยูนีฟ ที่นั่งพูดคุยกับกลุ่มเพื่อนไปสักพักเช่นเดียวกับคนรักของเธอ เธอมองหลานสาวคนสวยของเธอที่นั่งทานอาหารและก็นั่งหัวเราะและยิ้มอยู่ตลอด จนเธอ อยากที่จะอุ้มหลานสาวคนสวยของเธอขึ้นมาบ้าง ยูนีฟ เธอจึงยื่นมือไปที่หลานสาวคนสวยของเธอ และก็อุ้มพราวฟ้ามานั่งที่ตักของเธอ คราวน์ที่เห็นคนรักของเขาเล่นกับลูกของพายุ คราวน์ ก็ยิ้มออกมา และเขาก็คิดภาพไปถึงถ้าเกิดเขากับน้องมีลูกที่น่ารักด้วยกัน ยูนีฟ น่าจะเป็นแม่ที่ดีของลูกได้“ หนู อยากมีมั้ย ” คราวน์ เขาจึงได้พูดถาม เมียตัวเล็กของเขาทำให้น้อง ต้องหันมาหาพี่ เธอรักหลานคนนี้ก็จริง เธอไม่ได้รังเกียจการที่จะมีเด็กน้อยแต่ตอนนี้เธอคิดว่าเธอยังไม่พร้อมที่จะมีลูก “ ยังนะคะหนูยังอยากโฟกัสที่การเรียนก่อน ” เธอไม่ได้ที่จะปฏิเสธแต่ก็ยังยังไม่พร้อมที่จะมีเบบี๋เป็นของตัวเองในตอนนี้ คำตอบของน้องทำให้ชายหนุ่มก็พอเข้าใจได้ถึงแม้ว่าเขาจะอยากมีลูกเหมือนอย่างที่พายุมีแต่ด้วยความที่เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องของคนสองคน เขาจะเอาแต่ใจตัวเองก็ไม่ได้เพราะคนที่ตั้งท้องนั้นคือน้องไม่ใช่เขา“ ตามใจครับแต่ถ้าเรียนจบเฮียจะไม่ให้หนูออกจากห้องเป็นอาทิ
ตั้งแต่วันที่เขาขอน้องหมั้นและน้องตกลง งานหมั้นของทั้งคู่ ก็จะถูกจัดขึ้นโดยเร็วที่สุดเพราะความเอาแต่ใจของคนพี่ที่อยากจะหมั้นกับน้อง ครอบครัวของคราวน์ จึงได้เข้าไปสู่ขอหญิงสาวอย่างเป็นทางการและได้พูดคุยกันในส่วนของงานหมั้นที่จะถูกจัดขึ้นซึ่งทางครอบครัว ของน้องก็ไม่ได้ติดขัดอะไรเพราะครอบครัวของน้องตามใจลูกสาวเพราะชีวิตครอบครัวมันเป็นเรื่องของลูกทั้งครอบครัวจึงให้ยูนีฟ เป็นคนเลือกเอง ส่วนทั้งสองครอบครัวก็มีหน้าที่แค่เด็กๆ ในการจัดงานหมั้นครั้งนี้ สองเดือนต่อมา งานหมั้นของทั้งคู่ก็ถูกจับขึ้นที่โรงแรมหรูใจกลางเมือง ตอนแรกน้องอยากจะจัดงานเล็กๆแต่ด้วยความที่เขาอยากประกาศให้ทุกคนดูว่าผู้หญิงคนนี้คือว่าที่ภรรยาคนสวยของเขา คราวน์ จึงยอมทำตามที่น้องต้องการและ เขาพูดจนน้องยอมจัดงานหมั้นในโรงแรมอย่างที่เขาต้องการ และแขก ที่มาร่วมในงานนี้ก็มีทั้งนักธุรกิจ หลากหลายวงการที่รู้จักครอบครัวของเขามาร่วมแสดงความยินดีกับคราวน์ และยูนีฟด้วย กลุ่มของเพื่อนของทั้งสองฝ่ายก็ได้มาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาว พิธีหมั้นก็ไม่มีอะไรมาก เป็นพิธีทั่วไป เมื่อได้เวลาแล้วเจ้าบ่าวและเจ้าสาวของวันนี้ก็ถูกเชิญมานั่งที่ตรงด้า







