7.วันเกิด

นิชาที่ตั้งแต่วันที่พายุไม่อยู่ เธอก็ไปเรียนและกลับเพ้นท์เฮ้าส์ทันที ไม่ได้ไปแวะไหนแต่อย่างใด ใจจริงเธออยากจะส่งข้อความหาเขา เพราะเขาเงียบไปหลายวัน เธอเริ่มที่จะเป็นห่วงเขา แต่ก็ไม่กล้าพอที่จะทักไป เธอทำได้แค่รอเขาโทรมาหรือส่งข้อความมา แต่มันก็ไม่มีเลย พายุหายเงียบไปเลย นิชาเลยมักจะใจลอยและคิดถึงเขาในช่วงหลายวันที่ผ่านมาจนตอนนี้

“ นิชา ๆ ” เพลินขวัญเรียกเพื่อนสนิทของเธอหลายครั้งแต่นิชาก็เหม่อลอยจนเธอต้องตะโกนออกไป

“ ห๊ะๆ แกจะตะโกนทำไม ” นิชาที่กำลังคิดว่าพายุหายไปทำงานหรือว่าหายไปไหน เธอเลยไม่ได้สนใจคนรอบข้าง จนกระทั้ง เพลินขวัญตะโกนที่ข้างหูของเธอ เธอเลยได้สติกลับมา

“ เป็นอะไรเรียกตั้งหลายครั้งแล้ว ” เพลินขวัญถามขึ้น

“ ป่าวๆ ” นิชารีบตอบเพื่อนออกไป

“ ไม่เป็นอะไรแน่นะ ” เพลินขวัญถามเธอออกไปอีกครั้ง

“ อืม วันนี้วันเกิดฉันเย็นนี้เราไปหาอะไรกินที่ห้างกันมั้ย “ นิชาชวนเพื่อนของเธอออกไป เพราะเธอไม่อยากกลับไปนอนเหงาอยู่ที่เพ้นท์เฮ้าส์คนเดียว

” นิ ฉันขอโทษนะ วันนี้ฉันไม่ว่างอะ แม่ฉันใช้ฉันไปธุระแทน “ เพลินขวัญที่รู้สึกผิด ทุกปีเธอจะไปกินข้าวกับนิชา แต่ปีนี้เธอมีความจำเป็นต้องไปทำธุระแทนแม่ของเธอที่ไม่สบาย

“ ไม่เป็นไร เธอไปทำธุระเถอะ เดี๋ยวค่อยไปฉลองวันอื่นก็ได้ ”

นิชาตอบออกไป ถ้าเพื่อนไม่ว่างเธอก็ไม่รบกวน ส่วนเพื่อนสนิทอีกคนของเธอ ก็เอาของขวัญมาให้แต่เช้าแล้ว แต่นนท์ไม่เคยไปฉลองกับนิชาสักปีเลย เธอเลยไม่กล้าชวนนนท์ ถึงจะเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่นนท์ก็คือผู้ชาย เขาเที่ยวกับผู้ชาย หลังจากที่คุยกันกับเพลินขวัญแล้ว ในเมื่อเพื่อนไม่ว่าง เธอก็คงจะให้พี่ชาน พาแวะห้าง แล้วเดินเล่นสักพักก่อนกลับเพ้นท์เฮ้าส์ก็ได้ ถึงจะไม่ได้ฉลองแต่ก็ไม่เป็นไร

เลิกเรียน ( ช่วงเย็น )

หลังจากที่โรงเรียนปล่อยนิชาก็เดินมาที่รถที่มีชานยืนรออยู่เหมือนทุกวัน แต่ว่า วันนี้สองมือของนิชามีกล่องของขวัญจำนวนสองกล่องที่เพื่อนทั้งสองของเธอให้มา ทำให้นิชาต้องหอบกล่องของขวัญนี้อย่างพะรุงพะรัง ชานที่เห็นแบบนั้นเลยเดินเข้ามาช่วยถือ

“ ผมช่วยถือครับ คุณนิชา ” ชานบอกกับเธอและรับกล่องของขวัญที่มีขนาดใหญ่หนึ่งกล่องและขนาดไม่ใหญ่มากอีกหนึ่งกล่องไปถือไว้

“ ขอบคุณค่ะ ”

หลังจากที่ชานช่วยเธอถือของแล้ว นิชาก็เดินนำชานมาที่รถ แต่ครั้งนี้เธอเปิดประตูรถเอง ทันทีที่เปิดประตูออกมา เธอก็เห็นใบหน้าของคนที่หายไปเป็นอาทิตย์นั่งอยู่ในรถ

“ คุณพายุ ” นิชาเรียกชื่อเขาออกไป และเธอก็ยืนค้างอยู่ที่ประตูรถ จนพายุต้องดึงแขนเธอให้ขึ้นมาบนรถ พอเธอขึ้นมาบนรถทั้งคู่ก็มองหน้ากัน โดยพายุต้องพูดขึ้นมาก่อน

“ ฉันไม่อยู่เป็นไงบ้าง ไปแอบซนที่ไหนรึป่าว ” เขาถามเธอออกไป

“ ไม่ค่ะ ”

นิชาตอบเขาออกไป แล้วเธอก็มองทอดสายตาออกไปนอกรถแทน พายุที่เห็นคนตัวเล็กทำป็นเมินเขา เขาก็หัวเราะในลำคอ

“ หึ ”

แล้วนั่งในรถกันเงียบๆ จนกระทั่งรถของเขามาจอดที่หน้าเพ้นท์เฮ้าส์ นิชาเลยเปิดประตูลงรถและเดินเข้ามาข้างในก่อน ตามด้วยพายุที่เดินตามเธอมาติดๆ พอนิชาเข้ามาในห้องชั้นล่างที่เป็นโซนนั่งเล่น เธอก็มองเห็นถุงแบรนด์เนมต่างๆหลายถุงวางอยู่ แต่เธอก็ไม่คิดจะสนใจเพราะคิดว่า คงเป็นของพายุนั่นแหละ

“ นิชา ” พายุที่เห็นคนตัวเล็กเดินผ่านของขวัญที่เขาตั้งใจซื้อมาให้เธอ เขาก็ได้เรียกชื่อเธอขึ้นมา

“ ค่ะ ” นิชาหันมาหาเขา

“ ของขวัญของเธอ สุขสันต์วันเกิด ” พายุบอกกับเธอในเมื่อเจ้าของมันจะเดินผ่าน สงสัยเธอคงไม่รู้ว่า เป็นของเธอเขาเลยบอกออกไป

“ ของขวัญนิ “ นิชาถามออกไป แล้วมองถุงจำนวนหลายใบสลับกับหน้าของพายุ

” แกะดูสิ ว่าชอบรึป่าว จะได้แต่งตัวไปข้างนอกกัน ฉันจะพาเธอไปทานข้าว ”

พายุบอกกับเธอ และนิชาก็เดินกลับมานั่งที่โซฟา ที่มีของขวัญหลายๆถุงวางอยู่ พายุเองก็เดินเข้ามา นั่งข้างๆ แต่เขาไม่ได้นั่งข้างๆเธอนะ เขากลับอุ้มนิชาขึ้นมานั่งบนตักของเขา ด้วยความที่นิชาตัวเล็กกว่าเขามากเลยทำให้เขาอุ้มเธอได้สบายๆ

“ อะ คุณพายุ ” นิชาที่นั่งบนโซฟา อยู่ๆเธอก็ลอยมานั่งบนตักของเขา เธอเลยมองหน้าคนที่อุ้มเธอ

“ แกะสิจะได้รู้ว่าชอบมั้ย ”

พายุพูดกับนิชาและเอาคางเกยที่ไหล่เล็กไว้พร้อมกับจูบลงที่ไหล่ของเธอเบาๆ นิชาเริ่มแกะของขวัญที่พายุให้ มันมีทั้งกระเป๋า เสื้อผ้า รองเท้า เครื่องประดับ และเครื่องสำอางเรียกได้ว่า ของที่พายุซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดให้เธอล้วนแต่เป็นแบรนด์เนมราคาแพงทั้งหมด

“ ชอบมั้ย ” เมื่อพายุเห็นว่า เธอแกะครบแล้ว เขาก็ถามออกไป

“ ชอบค่ะ แต่นิว่า มันมากเกินไป ” นิชาเกรงใจเขา ของตรงหน้าเธอมีมูลค่ารวมๆกันหลายแสนเลยทีเดียว

“ ไม่มากไปหรอก สำหรับผู้หญิงของฉัน เพราะคืนนี้ยังไงเธอก็จะต้องเป็นผู้หญิงของฉัน ”

พายุพูดออกไปตามความจริง เพราะวันนี้เธอครบ 18 ปีแล้ว และมันก็เป็นวันที่เขาจะมีอะไรกับเธอ ในฐานะ ผู้หญิงขัดดอก

หลังจากที่เขาพูดกับเธอแล้ว พายุก็ให้นิชาขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดที่เขาสั่งคนมาจัดเตรียมไว้ให้เธอ และเขาก็แยกไปอาบน้ำอีกห้องหนึ่ง เพราะเขาจะไปถึงที่โรงแรมนั้นตอน สองทุ่ม

@โรงแรมหรูชั้นบนสุด

พายุพานิชาขึ้นมาที่ชั้นบนสุด และทั้งคู่เดินตรงมาที่ห้องที่เขาจองเอาไว้ เป็นห้องสวีทหรูที่มองวิวทิวทัศน์ของเมืองนี้ได้ 180 องศา นิชาเดินตามเขามาเงียบๆ เธอก็ตะลึงกับบรรยากาศตรงหน้าทีมีโต๊ะอาหารและลูกโป่งจำนวนหนึ่งอยู่ เธอมองจุดนั่นแล้วก็ยิ้ม ออกมา นี้เป็นครั้งแรกที่เธอได้ทีโอกาสมาสถานที่แบบนี้ รอยยิ้มสวยปรากฏบนหน้าของเธอทันที พายุเดินจับมือนิชามาที่โต๊ะแล้วเลื่อนเก้าอี้ให้เธอนั่ง

“ ขอบคุณค่ะ ” แล้วทั้งคู่ก็นั่งทานอาหารตรงหน้าด้วยกัน จนกระทั่งอิ่ม นิชาเลยขอเขามายืนมองวิวที่ริมกระจก พายุเลยเดินเข้ามาช้อนที่หลังของเธอ

“ ชอบมั้ย ถูกใจรึป่าว ”

เขาถามคนตัวเล็กออกไป และนิชาก็หันมาหาเขา ในจังหวะที่เธอพยักหน้าตอบขอบคุณเขา พายุก็รั่งท้ายทอยสวยของเธอให้เงยหน้าขึ้น แล้วเขาก็ก้มลงมาจูบเธอเบาๆ โดยนิชาก็ให้ความร่วมมือกับเขา ถึงเธอจะไม่เคยจูบมาก่อน แต่ก็ใช่ว่า เธอจะทำไม่เป็น เธอเคยดูละคร ดูซีรี่ย์ผ่านๆตามา เธอก็เลยทำตามที่เธอจินตนาการไป

พายุที่ตอนแรกว่าจะแค่จูบเธอเบาๆ แต่ทันทีที่ปากหนาได้สัมผัสปากนุ่มของเธอ ก็ทำให้เขาอยากจะจูบชิมความหวานจากปากของเธอขึ้นมา เขาเลยสอดแทรกลิ้นหนา เข้าไปในโพรงปากเล็ก และเธอก็เปิดปากให้เขาได้ดันลิ้นเข้ามา พายุจูบนำทางให้คนตัวเล็กที่ไม่ประสา และเธอก็ทำตามมันได้ดีเลยทีเดียว ทั้งคู่จูบกันนานอยู่สักพักคนตัวเล็กก็เริ่มหายใจไม่ทัน เธอเลยทุบไปที่หน้าอกของเขา และพายุก็ปล่อยปากให้คนตัวเล็กเป็นอิสระทันที

“ หวาน ” เขาพูดกับคนตรงหน้า และนิชาที่ได้ยินแบบนั้นก็ใบหน้าสวยเริ่มมีอาการแดงขึ้นมา ด้วยความเขินอายจากคำพูดของเขา

“ พร้อมมั้ยนิชา ”

เขาถามเธอ และความหมายนี้ ก็คือ เธอพร้อมที่จะโดนเอ็น สิบเอ็ดนิ้วของเขาแล้วรึยัง นิชาที่รู้ว่าเขาคงหมายถึงเรื่องยังว่า เธอเตรียมใจมาเป็นเดือน ถึงจะไม่พร้อม ยังไงวันนี้เธอก็คงจะไม่รอดอยู่ดี เพราะพายุ รอวันนี้มานาน เธอเลยพยักหน้าเบาๆแทนคำตอบให้เขา พายุที่เห็นแบบนั้นเขาก็ก้มลงมาหอมที่หน้าผากของเธอทันที

“ ฉันสัญญาว่าจะทำเธอเบาๆ ”

เขาพูดประโลมเธอ เพื่อไม่ให้แมวน้อยของเขารู้สึกกลัว เขารู้ดีว่า ยังไงนิชาก็ต้องกลัวอยู่แล้ว เพราะเธอเคยเห็นขนาดของเขามาก่อน พอพายุพูดจบเขาก็อุ้มช้อนคนตัวเล็กเดินเข้าไปในห้องที่มีเตียงนอนกว้างขนาดคิงไซร้ทันที พายุค่อยๆวางร่างบางของนิชาลง และใช้มือหนาของเขารูดซิบชุดเดรสที่นิชาใส่อยู่ลง จนกระทั้งมันร่วงลงไปกองกับพื้น เผยให้เห็นเต้าอกอวบคัพซีที่มีเพียงบราปิดจุกปิดเอาไว้ และไวเท่าความคิด พายุดึงมันออกทั้งสองข้าง และ งับไปที่ยอดอกของเธอทันที

อ่า!!!

เขาเริ่มดูดดึงเต้าอกสวยของเธอ และใช้มือหนาของเขาขยำเต้าอกอกข้างของเธออย่างมันมือ เพราะขนาดที่มันใหญ่จนล้นมือ ทำให้เขายิ่งขยำยิ่งมัน

“ อ่าคุณพายุ อ่า “

นิชาที่โดนเขาทั้งดูดทั้งเลียวนที่ยอดอกของเธอจนตอนี้รู้สึกได้ถึงความแข็งที่หัวมันแข็งเป็นไตขึ้นมา เธอรู้สึกเจ็บและเสียวในเวลาเดียวกัน เลยส่งเสียงครางออกมา เป็นชื่อของเขา

อืมมม จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ

พายุทั้งดูดทั้งขยำ เต้าของนิชามันดีมาก นมแท้แม่ให้มาของเธอช่างเต็มไม้เต็มมือ จนเขาแทบไม่อยากจะละปากออกจากเต้าของเธอเลย พายุประทับรอยไว้หลายจุดบนอกสวยขอบเธอจนเกิดรอยแดงเป็นจั้มๆ และเขาก็ช้อนสายตามองคนตัวเล็กที่ยืนแทบจะไม่ไหว ใบหน้าของนิชาตอนนี้มันช่างเซ็กซี่ยั่วยวนเขาสะเหลือเกิน พายุเลยตัดใจละปากออกจากเต้าของเธอ และรีบถอดเสื้อผ้าของตัวเองจนหมด แล้วดันนิชาให้นอนราบลงบนเตียงทันที แล้วเขาก็ขึ้นมาคร่อมร่างสวยของนิชาเอาไว้ และก้มลงไปจูบเธออีกครั้ง

จ๊วบ จ๊าบ จ๊วบ

เสียงดูดปากของทั้งคู่ ดังจ๊วบจ๊าบออกมา น้ำลายของทั้งคู่ผสมกันและเลอะตามขอบปากออกมาแต่ทั้งคู่ก็ไม่ได้สนใจ พายุยังคงป้อนลิ้นหยอกล้อเกี่ยวพันลิ้นเล็กอยู่อย่างนั้น ส่วนมือหนาก็ลูบไล้ตามร่างกายของเธอไปด้วย เขาลูบมาเรื่อยๆจนกระทั้งมาหยุดที่เนินสามเหลี่ยมของเธอ เขาเลยลูบมันเบาๆผ่านแพนตี้ตัวจิ๋วของเธอ แค่เพียงมือที่สัมผัสตรงนี้ของเธอ ก็ทำให้เขาพอใจเป็นอย่างมากถึงแม้จะยังไม่ได้เห็นเต็มตาก็เถอะ เขาสัมผัสได้ว่ามันโนกนูนมาก