Se connecterPartager
บทที่ 3
Dernier chapitre
พาเพื่อนลูกสาวไปเที่ยว บทที่ 7
น้ำเสียงของผมสั่นเครือสะอื้นไห้จนแทบไม่เป็นภาษา หยาดน้ำตาอันร้อนผ่าวหยดลงบนหลังมือของเธอ "ไม่ต้องกลัวนะลูก พ่อจะพาหนูกลับบ้าน"จางลู่เงยหน้าขึ้นมองผม ก่อนที่ความเข้มแข็งทั้งหมดจะพังทลายลง เธอโผเข้ากอดผมแน่นแล้วปล่อยโฮออกมาสุดเสียงความหวาดกลัวและความอัดอั้นตันใจที่เธอพยายามสะกดกลั้นไว้ ถูกปลดปล่อยออกมาพร้อมกับเสียงสะอื้นไห้ที่ปานจะขาดใจหลังจากนั้นไม่นาน สวี่เมิ่งก็วิ่งกระหืดกระหอบมาถึง เธอยืนห่างออกไปสองสามก้าว สายตาจับจ้องมาที่พวกเรา"จางลู่... ฉันขอโทษ..." เธอเผยอริมฝีปาก เอ่ยเสียงแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบจางลู่ผละออกจากอกของผม เธอละสายตาแล้วมองตรงไปยังสวี่เมิ่ง แววตาคู่นั้นซับซ้อนเกินบรรยาย มีทั้งความโกรธแค้น ความผิดหวัง แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือความรู้สึกใจสลายจนหมดสิ้นทุกสิ่ง"สวี่เมิ่ง เธอไปซะเถอะ" น้ำเสียงของจางลู่แผ่วเบา ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความเย็นชาเด็ดเดี่ยว "พวกเราไม่ใช่เพื่อนกันอีกต่อไปแล้ว"ร่างกายของสวี่เมิ่งสั่นสะท้าน หยาดน้ำตาไหลพรากอาบสองแก้มเธอพยายามจะอ้าปากพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายกลับไม่พูดอะไรออกมา ทำได้เพียงส่งสายตาอาลัยอาวรณ์มองพวกเราเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะ
พาเพื่อนลูกสาวไปเที่ยว บทที่ 6
ผมกับสวี่เมิ่งที่อยู่ในสภาพกึ่งเปลือยกาย ถูกลูกสาวเห็นทุกอย่างเต็มสองตาใบหน้าของเธอเย็นชา ผิวซีดเผือดไร้สีเลือดจนน่ากลัวริมฝีปากบางอ้าค้าง พยายามเค้นเสียงสั่นเครือเอ่ยถามออกมาตะกุกตะกัก"พ่อ... พ่อทำอะไรกับเพื่อนหนู?"สวี่เมิ่งรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมกายด้วยความลนลาน พร้อมเอ่ยปากละล่ำละลัก"จางลู่ มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ"ผมเองก็รีบพูดสมทบอยู่ข้างๆ"ใช่ ทำไมจู่ๆ ลูกก็เดินเข้ามาล่ะ มันไม่ได้เป็นแบบที่ลูกคิดเลยนะ"ลูกสาวระเบิดอารมณ์ออกมาทันที เธอแผดเสียงร้องตะโกนอย่างเหลืออด"เลิกโกหกหนูซะที! หนูรู้สึกตะหงิดๆ มาตั้งแต่ตอนกลางวันแล้ว ทุกครั้งที่หนูไม่อยู่ พวกพ่อสองคนจะต้องหาเรื่องอยู่ใกล้ชิดกันตลอด สายตาที่พวกพ่อมองกันมันก็แปลกๆ!""เห็นหนูเป็นไอ้โง่ง่าเหรอ? คิดว่าหนูไม่รู้หรือไง? ที่หนูแกล้งหลับ ก็เพราะอยากจะเห็นกับตาว่าพวกพ่อมีลับลมคมนัยอะไรปิดบังหนูอยู่!"ลูกสาวสะอึกสะอื้นด้วยความอัดอั้น ยิ่งพูดก็ยิ่งสติหลุด เธอชี้หน้าพวกเราพลางคำรามลั่น"สวี่เมิ่ง! เธอเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของฉัน แต่ฉันไม่นึกเลยว่าเธอจะร่านขนาดนี้ กล้าทำเรื่องระยำแบบนี้กับพ่อของฉัน!""ส่วนพ่อ หนูมองพ่อผิดไ
พาเพื่อนลูกสาวไปเที่ยว บทที่ 5
ผมยื่นมือไปรวบฝ่าเท้านุ่มนิ่มของเธอเอาไว้ แล้วกดลงตรงจุดยุทธศาสตร์ของตัวเอง พลางดื่มด่ำกับความรู้สึกอันตื่นเต้นท้าทายและเสียวซ่านในคราเดียวกันในขณะที่ลูกสาวยังคงนั่งกินข้าวต่อไปอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่ร่างกายของผมรุ่มร้อนไปหมดจากการปรนเปรอของสวี่เมิ่งหลังจากจัดการมื้อค่ำเรียบร้อย สวี่เมิ่งก็ขอตัวไปอาบน้ำตอนที่เธอเดินเปิดประตูออกมา สวมเพียงชุดนอนของลูกสาวผมแค่ตัวเดียวเท่านั้นสวี่เมิ่งเป็นคนหุ่นดีมาก ชุดนอนของลูกสาวก็เลยค่อนข้างตัวเล็กและคับแน่นพอมาอยู่บนเรือนร่างของเธอ มันจึงรัดรึงจนเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งและยอดอกชูชันอย่างเด่นชัดหยดน้ำที่ยังเกาะพราวตามเนื้อตัวซึมผ่านเนื้อผ้า จนทำให้มองเห็นผิวสีขาวผ่องรำไรอยู่ข้างในเย้ายวนชวนมองจนแทบกระอักเลือดหลังจากพวกเธอจัดการตัวเองเสร็จ ผมก็เดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำบ้างสายตาพลันเหลือบไปเห็นกะละมังบนเครื่องซักผ้าที่มีเสื้อผ้าของสวี่เมิ่งกองอยู่มันคือชุดที่เธอเพิ่งถอดทิ้งไว้ในวันนี้ผมห้ามใจตัวเองไม่ไหว เอื้อมมือไปหยิบกางเกงในตัวจิ๋วขึ้นมา แล้วกดแนบลงกับปลายจมูก สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เต็มปอดฟู่ อา กลิ่นหอมอ่อนๆ เฉพาะตัวของเด็กสาว ปนเปไ
พาเพื่อนลูกสาวไปเที่ยว บทที่ 4
ทว่าในจังหวะที่ผมกำลังจะแทรกกายเข้าไปนั่นเอง จู่ๆ ก็มีคนสองสามคนมุ่งตรงมาทางนี้นี่มันกลางวันแสกๆ ขืนมีใครมาเห็นเข้ามีหวังฉิบหายแน่!ผมรีบดึงกางเกงขึ้นมาใส่ ส่วนมืออีกข้างก็รีบกระชากชายกระโปรงของสวี่เมิ่งลงมาปิดทับไว้ทันควัน เพื่อไม่ให้คนอื่นสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติสวี่เมิ่งเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ "คุณอาคะ ทำไมไม่ทำต่อล่ะ? รีบเข้ามาเถอะค่ะ หนูไม่เอาเรื่องนี้ไปบอกจางลู่หรอก"มันใช่เรื่องลูกสาวที่ไหนกันเล่า... ผมรีบยกนิ้วชี้ขึ้นแตะริมฝีปากเพื่อส่งสัญญาณให้เธอเงียบเสียงลงพร้อมกับบุ้ยปากไปทางด้านหน้าเบาๆมีคนไม่กี่คนกำลังเดินตรงมาทางพวกเราจริงๆเมื่อสวี่เมิ่งเห็นดังนั้น เธอจึงรีบทรุดตัวลงนั่งพิงโคนต้นไม้ใหญ่ทันทีจังหวะที่คนกลุ่มนั้นเดินผ่านพวกเราไป พวกเขาต่างพากันส่งสายตาแปลกๆ มาให้อย่างมีเลิศนัยในใจผมคิดว่า ด้วยระยะห่างเมื่อกี้ พวกเขาไม่น่าจะเห็นว่าเรากำลังทำอะไรกันอยู่ แล้วทำไมต้องมองด้วยสายตาแบบนั้นด้วย?แต่พอผมก้มลงมองเท่านั้นแหละ ถึงได้เข้าใจ... เพราะตอนที่สวี่เมิ่งนั่งลง ใบหน้าของเธออยู่ตรงกับเป้ากางเกงของผมพอดีที่ร้ายไปกว่านั้นคือ ไฟราคะในตัวผมมันยังไม่มอดดับลงไป ทำให้
พาเพื่อนลูกสาวไปเที่ยว บทที่ 3
สวี่เมิ่งเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกระเส่า"คุณอาคะ โดนตรงนี้แล้วรู้สึกดีจังเลยค่ะ หนูช่วยจับให้คุณอาบ้างนะคะ"พูดจบ มือเรียวเล็กของเธอก็มุดเข้ามาในกางเกงของผมทันทีวินาทีที่ถูกฝ่ามือนั้นกอบกุม ผมรู้สึกเหมือนเลือดในกายทุกหยดมันพลุ่งพล่านจนแทบระเบิดฝ่ามือของเธอนุ่มนิ่ม ให้สัมผัสที่ทั้งอ่อนนุ่มและอุ่นชื้นยิ่งไปกว่านั้น เธอเริ่มใช้ปลายนิ้วชี้ลูบไล้และบดคลึงตรงจุดที่ไวต่อสัมผัสที่สุดของผมอย่างแผ่วเบา!มันทำให้รู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งพล่านผ่านกระดูกสันหลังระลอกแล้วระลอกเล่าเจอแบบนี้เข้าไป มีหรือที่ผู้ชายอย่างผมจะทนไหว! มันตื่นตัวเต็มที่จนผงาดง้ำชูชันขึ้นมาทันทีสวี่เมิ่งตาโตด้วยความประหลาดใจ "ว้าว! ผู้ชายนี่มหัศจรรย์จังเลยค่ะ ขยายใหญ่ขึ้นได้ด้วย!"ยัยเด็กซื่อ คงจะไม่เคยมีแฟนและไม่เคยสัมผัสผู้ชายมาก่อนเลยแน่ๆพอคิดว่าตัวเองกำลังได้ครอบครองเด็กสาวที่ยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง ในใจของผมก็ยิ่งทวีความตื่นเต้นตื่นตัวขึ้นไปอีกผมสอดนิ้วกลางหมายจะล่วงล้ำเข้าไปข้างใน~ทว่าเพียงแค่ออกแรงกดเบาๆ สวี่เมิ่งก็หอบหายใจกระเส่าออกมาผมรู้สึกได้เลยว่าแค่ข้อนิ้วเดียวกดลงไปก็แทบจะแทรกผ่านเข้าไปไม่ได้ มัน
พาเพื่อนลูกสาวไปเที่ยว บทที่ 2
"คุณอาคะ หนูไปวิ่งเล่นบนสนามหญ้าเมื่อกี้ เหมือนมีแมลงมุดเข้าไปใต้กระโปรงเลยค่ะ คันมากเลย อยากหาไม้แท่งยาวๆ มาเกาหน่อย"นี่... นี่คือเสน่ห์ของเด็กสาววัยสิบแปดงั้นเหรอ? ช่างงดงามไร้ที่ติจริงๆตอนนี้ลูกสาวของผมยังคงวิ่งเล่นอยู่ข้างนอกคนเดียว เมื่อต้องเผชิญหน้ากับท่าทางอันยั่วยวนของสวี่เมิ่งผมก็ไม่อาจสะกดกลั้นความพลุ่งพล่านในใจได้อีกต่อไป อยากจะยื่นมือไปสัมผัสดูเหลือเกินว่ามันจะรู้สึกดีขนาดไหนแต่เธอก็เป็นถึงเพื่อนสนิทของลูกสาว เกิดสุ่มสี่สุ่มห้าจับไปแล้วเธอโกรธขึ้นมา ลูกสาวไม่มีทางเอาผมไว้แน่ทว่าสวี่เมิ่งกลับไม่มีท่าทีหวาดกลัวผมเลยสักนิด แถมยังเป็นฝ่ายเลิกกระโปรงขึ้นเองด้วยซ้ำเอาวะ เป็นไงเป็นกัน! ผมตัดสินใจเสี่ยงดวง ยื่นมือข้างหนึ่งเตรียมจะสอดลึกเข้าไปในระหว่างขาของเธอ"เมิ่งเมิ่ง ให้อาใช้มือช่วยเกาให้ก่อนดีไหม?"สวี่เมิ่งมองมาที่ผมด้วยใบหน้าแดงซ่าน ก่อนจะกัดริมฝีปากล่างแล้วพยักหน้ารับเบาๆหัวใจของผมเต้นระส่ำด้วยความสะใจ สวี่เมิ่งก็ไม่ได้ขัดขืนเลยสักนิดยิ่งตอนที่มือของผมสอดเข้าไปใต้ร่มผ้า สวี่เมิ่งก็ถึงกับหลุดเสียงครางในลำคอออกมา เสียงนั้นช่างเซ็กซี่บาดใจเหลือเกินเธอหนีบเร
