Mag-log inพิศวาสทาสหัวใจ Chapter 55 เสร็จสิ้นงานวิวาห์หนึ่งเดือน ริคคาร์โด้กับดานิตาก็เดินทางไปประเทศฝรั่งเศส ประเทศที่ทั้งคู่จะเริ่มต้นชีวิตคู่ร่วมกัน ริคคาร์โด้ออกจากงานเก่ามานั่งทำงานในตำแหน่งประธานบริษัทแทนฌอง ที่ยินดีและเต็มใจมอบหน้าที่บริหารงานให้กับลูกชายคนเดียวของเขา เพื่อที่เขาจะได้พักผ่อนในบั้นปลายชีวิตกับคาร่า สตรีที่มอบความรักให้เพียงหนึ่งเดียวด้วยการท่องเที่ยวรอบโลก แล้ววันนี้เรื่องดีๆ ก็กำลังเกิดขึ้นในชีวิตของริคคาร์โด้กับดานิตา เมื่อฝ่ายหญิงเจ็บท้องจะคลอด ฝ่ายสามีจึงรีบพาภรรยาสาวมายังโรงพยาบาลแล้วเขาก็ไม่พลาดโอกาสที่จะบันทึกภาพวินาทีเกิดของทายาทคนแรก แต่ทว่าเรื่องไม่ได้ง่ายเหมือนกับว่าที่คุณพ่อมือใหม่คิดเพราะใครจะไปเชื่อว่า ชายตัวโตท่าทางแข็งแรงจะกลัวเลือด “คุณคะเป็นอะไรคะ” พยาบาลในห้องคลอดเอ่ยถามริคคาร์โด้ที่ทรงตัวยืนไม่ค่อยไหว โงนเงนคล้ายคนกำลังจะเป็นลม “ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร”แต่ทว่าเขาก็ยังปากแข็ง พยายามยืนด้วยขาทั้งสองข้างอย่างมั่นคง มือก็ถือกล้องวิดีโอถ่ายภาพของภรรยาสาวที่กำลังจะคลอดลูก แต่ยิ่งเห็นเลือดที่ไหลออกจากช่องคลอดด้
พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 54วิกรมเห็นความเป็นห่วงที่ดานิตามีต่อริคคาร์โด้แล้วรู้สึกผิดขึ้นมาทันทีทันใด แล้วยิ่งมาเห็นสภาพที่เขาทำให้ว่าที่ลูกเขยต้องมานอนหยอดน้ำเกลือด้วยแล้ว ความรู้สึกที่เกิดขึ้นก็มากเพิ่มขึ้นไปอีก นี่เขาคงทำมากเกินไป ทั้งที่รู้ว่าต่อให้ชิงชังริคคาร์โด้มากแค่ไหน สุดท้ายก็ต้องมาเป็นลูกเขยของเขาอยู่ดี“คุณพ่อคุณแม่ของริครู้เรื่องนี้หรือยังลูกแก้ว” คนเป็นแม่ถาม“ลูกแก้วโทรไปบอกท่านแล้วค่ะ คุณพ่อคุณแม่ของพี่ริคบอกว่าจะตามมาค่ะ”ตอนที่เธอได้รับข่าวเรื่องริคคาร์โด้ เธอกำลังเดินทางกลับบ้านแล้วอีกไม่ถึงหนึ่งกิโลกเมตรก็จะถึงที่หมาย และพอได้รับข่าวเธอก็รีบบอกให้ธนาวิชญ์เปลี่ยนจุดหมายเป็นโรงพยาบาลแห่งนี้ทันที ก่อนจะโทรศัพท์ไปแจ้งฌองกับคาร่า ซึ่งทั้งสองจะตามมาด้วยรถยนต์ของโรงแรม ครึ่งชั่วโมงต่อมาประตูห้องพักวีไอพีที่ริคคาร์โด้นอนพักรักษาตัวอยู่ถูกเปิดออก ก่อนที่ร่างของฌองและคาร่าจะเดินเข้ามาห้อง ธนาวิชญ์ที่นั่งอยู่ในห้องรับรองรีบลุกขึ้นยืน ต้อนรับบิดามารดาของคนป่วย ก่อนจะพาทั้งสองเข้าไปในห้องพักฟื้นที่แยกเป็นสัดส่วน สิ้นเสียงเคาะประตูห้อง ประตูห้องพักฟื้นก็ถ
พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 53“ครับคุณพ่อ” เมื่อรับรู้สรรพคุณของตัวยา ริคคาร์โด้ก็กลั้นใจดื่มยาหอมสูตรใหม่ล่าสุดที่รสชาติทานยากเหลือเกิน แต่สุดท้ายเขาก็ดื่มจนหมดแก้ว วิกรมเห็นแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ที่หาทางแกล้งว่าที่ลูกเขยสำเร็จ“เอาล่ะ แกก็ไปพักผ่อนได้แล้ว ฉันก็จะขึ้นไปอ่านหนังสือบนห้องแล้วจะงีบสักหน่อย ตอนบ่ายต้องเตรียมตัวรับรองพ่อแของแกอีก”วิกรมพูดจบก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินขึ้นไปบนห้องของตนทันที ส่วนริคคาร์โด้ก็เลือกที่จะนอนหลับพักผ่อนบนโซฟารับแขกตัวยาวแล้วหลับไปอย่างอ่อนเพลีย สองชั่วโมงต่อมา “ว้าย! คุณริค”บัวที่เพิ่งกลับมาจากตลาดร้องด้วยความตกใจเมื่อเห็นร่างของริคคาร์โด้ที่เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพอิดโรย ทรุดกายลงนั่งบนพื้นอย่างคนไม่มีเรี่ยวแรง บัววางถุงที่อยู่ในมือลงบนโต๊ะในห้องรับแขก ก่อนจะวิ่งมายังร่างของชายตัวโตที่เวลานี้หน้าซีดหนัก ดวงตาโรย ปากซีดเซียวราวกับคนขาดน้ำ“คุณริค คุณริค” เธอเขย่าตัวเรียกริคคาร์โด้ “คุณริคเป็นอะไรคะ”เมื่อเห็นว่าริคคาร์โด้ไม่โต้ตอบและเห็นสภาพของอีกฝ่ายที่ดูไม่ดีเอาเสียเลย เธอจึงตัดสินใจวิ่งขึ้นไปชั้นบนไปยังห้องพักของวิกรม“คุณท่านคะ
พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 52เขาโทษตัวเองที่ทำให้ภรรยาต้องลำบากไปรับบุพการีแทนตนเองที่ไปไม่ไหว เพราะตื่นเช้ามาก็ต้องโก่งคออาเจียนทุกเช้า กว่าจะออกจากห้องน้ำก็ต้องใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมง ความอ่อนเพลียก็แทรกเข้ามาในร่างกาย ทำให้เขาไม่สามารถไปรับบิดามารดาที่สนามบินได้ หน้าที่นี้จึงตกเป็นของดานิตาไปโดยปริยาย“ไม่มีใครว่าพี่ริคค่ะ ทุกคนเข้าใจถึงเหตุผลที่พี่ริคไปรับคุณพ่อคุณแม่ไม่ได้ แล้วที่สำคัญดานี่แข็งแรงกว่าพี่ริคซะอีก เดินเหินได้สะดวก ไม่หน้ามืด ไม่เวียนหัวทั้งที่ดานี่ท้องเพราะพี่ริคเป็นแทนดานี่หมดทุกอย่าง เรื่องแค่นี้ดานี่ทำแทนพี่ริคได้สบายค่ะ”“ขอบใจดานี่มากนะครับ ดานี่พักผ่อนดีกว่าครับ รักดานี่ที่สุดในสามโลก จุ๊บ” เขาบอกรักพร้อมกับส่งจูบ “ราตรีสวัสดิ์ครับที่รัก”“รักพี่ริคค่ะ จุ๊บ” เธอบอกรักพร้อมกับส่งจูบให้เขาบ้าง “ราตรีสวัสดิ์ค่ะ”สัญญาณโทรศัพท์ของทั้งคู่ถูกตัด ก่อนที่เจ้าของมือถือจะลุกขึ้นสวมใส่ชุดนอนแล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงอีกครั้งเพื่อนำพาตัวเองเข้าสู่ห้วงนิทราที่ต่างฝ่ายต่างฝันถึงกัน เป็นความฝันหลับแสนวาบหวามและแสนสุข เสียงอาเจียนที่ดังขึ้นเป็นที่คุ้นเคยกับบุคคลที่พักอ
พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 51“พี่ริคก็เซ็กซี่ที่สุดค่ะ”ประกายตาของดินตาเรืองแสงแห่งความปรารถนา จ้องมองมือแข็งแรงที่ขยับขึ้นลงความยิ่งใหญ่ เธอยากจะใช้ปากของตนทำงานแทนมือของเขาเหลือเกิน ยิ่งได้เห็นส่วนปลายที่น่าดูดและใช้ลิ้นเลียด้วยแล้ว ร่างกายดูจะร้อนขึ้นมาทันทีทันใด“ดานี่อ้าขากว้างๆ หน่อยครับ พี่จะได้กินน้ำรักของดานี่ได้ถนัดเร็วๆ ครับ พี่ร้อนไปทั้งตัวแล้วนะ”ดานิตาทำตามคำสั่งของริคคาร์โด้ เธอตั้งชันเข่าก่อนจะขยับปลายเท้าให้ขาทั้งสองข้างแยกออกจากกัน ดอกไม้งามแจ่มชัดอยู่บนหน้าจองมือถือ ริคคาร์โด้เห็นแล้วน้ำลายไหล อยากจะทะลุจอโทรศัพท์ไปดื่มด่ำน้ำเสน่หาที่ไหลเอ่อ“โอ้...ที่รัก พี่ทนไม่ไหวแล้ว น้ำรักของดานี่ทั้งหวานทั้งหอมอะไรอย่างนี้ อืม...แถมยังมันๆ ด้วย โอ้...เยี่ยมยอดดานี่ อืม...อร่อยที่สุดเลยที่รัก”เสียงและสีหน้าของเขาทำให้คนที่เห็นและได้ยินถึงกับเนื้อตัวสั่น น้ำพิศวาสไหลรินเสมือนกับเขากำลังออรัลเซ็กซ์ให้เธออย่างไหนอย่างนั้น“พี่ริค...พี่ริค...อืม” เธอคล้อยอารมร์ตามเขาไปด้วย“ดานี่ครับ เรามามีความสุขพร้อมกันดีกว่า พี่กำลังมีความสุข พี่ก็อยากเห็นดานี่มีความสุขไปด้วยกัน พี่กำลังช่วยตัวเ
พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 50สีหน้าของคนที่ได้รับคำตอบถึงกับฉงนเต็มไปด้วยความสงสัยว่า เซ็กซ์โฟนที่คนรักพุดถึงนี้หมายถึงอะไรและทำกันอย่างไร“มันคือการมีเซ็กซ์ผ่านทางโทรศัพท์ไงครับ อย่างเมื่อกี้ไงที่พูดว่าพี่อยากกอด อยากหอมอยากทำอะไรต่อมิอะไรกับตัวของดานี่ ดานี่ทำตามที่พี่บอกนะ รับรองว่ามันจะมีความสุขไปอีกแบบ” เขาตอบกลับ น้ำเสียงยังคงสั่นจากแรงตัณหาที่ลุกโชน “แล้วตอนนี้พี่ก็อยากกินน้ำรักของดานี่ใจแทบขาด ดานี่อ้าขาหน่อยสิครับพี่จะได้กินน้ำในตัวดานี่ อา...ชื่นใจเหลือเกิน หอมอย่างบอกใคร จุ๊บๆๆ ยิ่งได้จูบ ได้หอมใช้ลิ้นเลียไปมาตามร่องสัมผัสกับน้ำรักที่ไหลเยิ้ม โอ้...ร่างของพี่สั่นไปหมด น้ำรักของดานี่หอมหวานชื่นใจเหลือเกิน อา...”ริคคาร์โด้บรรยายฉากหวานที่จินตนาการอยู่ว่า ตนเองกำลังออรัลเซ็กซ์ให้ดานิตา โดยใช้ทั้งลิ้นและปาก ดานิตาถึงกับร้อนวาบในกาย น้ำเสียงของเขาเซ็กซี่เหลือเกิน เย้ายวนอารมณ์อย่างบอกไม่ถูก เธอจวาดภาพตามคำพูดของเขา แค่นึกถึงภาพบวกรวมกับเสียงของคนรัก ร่างสาวก็ตอบสนองอารมณ์ใคร่อย่างฉับพลัน“พี่ริค” เสียงของเธอติดสั่น“โอ้...ที่รัก น้ำในตัวดานี่หวานซาบซ่าน พี่กินแล้วอยากจะกินดานี่ไปท
Chapter 24“ก็ได้ค่ะ วุ้นจะยิ้มๆๆๆ ยิ้มเข้าไว้” ธันย์ณิชาพูด พร้อมกับฉีกยิ้มกว้างให้นกเอี้ยงดู“ดีมาก ต้องอย่างนี้สิ เดี๋ยวไปถึงตลาดพี่จะเลี้ยงไอติมมะพร้าว เจ้านี้อร่อยมากๆ เลยนะ พี่เข้าเมืองทีไร ต้องกินทุกที รับรองว่าวุ้นจะต้องติดใจ” นกเอี้ยงโฆษณายกใหญ่“ถ้าอร่อยจริง วุ้นจะกินสองถ้วย”“ได้เลย สองถ
Chapter 23“ไม่ยักรู้นะคะว่า พี่เพลิงจะกินข้าวที่นี่ ทุกทีเห็นกินในโรงครัวกับคนงาน”เสียงของรัศมีดังมาก่อนตัว ทำให้ธันย์ณิชาหันมามองต้นเสียงอย่างสงสัยว่าเป็นใคร ต่างกับเพลิงที่นั่งทานอาหารต่อไป ราวกับว่าไม่ได้ยินเสียงและใส่ใจการมาของรัศมีรัศมีอึ้งไปเพียงนิดเมื่อเห็นหน้าตาของคนที่นั่งร่วมรับประทานอ
Chapter 22นกเอี้ยงลำเลียงอาหารกลางวันบนโต๊ะอาหารที่วันนี้ พ่อเลี้ยงเพลิงอยากจะกินอาหารท่ามกลางธรรมชาติอันรื่นรมย์ เขาจึงสั่งให้นกเอี้ยงตั้งโต๊ะตรงระเบียงด้านหลัง ทั้งที่ปกติเพลิงจะกินอาหารในโรงครัวพร้อมกับคนงานมากกว่าจะกินตามลำพัง ทว่าเรื่องนี้เปลี่ยนไปตั้งแต่ธันย์ณิชาเข้ามาอยู่ร่วมบ้าน รวมทั้งอีก
Chapter 25“วุ้น พี่ไปหาซื้อของใช้ก่อนนะ”ทางเดียวที่จะหลีกหนีบรรยากาศชวนอึดอัดนี้คือ ออกไปให้พ้นจากตรงนี้ พูดจบนกเอี้ยงก็เดินไปซื้อของตามที่ตนตั้งใจไว้ทันที“พี่นกเอี้ยง รอวุ้นด้วย” ธันย์ณิชาร้องเรียกนกเอี้ยง ก้าวเท้าจะเดินตามไป“จะไปไหน” เพลิงขยับตัวขวางไม่ให้เธอเดินหนี ถามเสียงเข้ม“ไปซื้อของค่ะ







