LOGINShare
Chapter 7
Last Updated:
2025-12-06 03:31:45Chapter 7
“แม่คงทำตามที่วุ้นต้องการไม่ได้ ไม่มีแม่คนไหนหรอกนะที่จะให้ลูกตัวเองขายตัว แม้ว่าแม่จะมีอาชีพเป็นมาม่าซังก็ตาม” วรนุชปฏิเสธความหวังดีของบุตรสาวบุญธรรม
“แต่มันเป็นความต้องการของวุ้น ที่วุ้นมีชีวิตอยู่ได้ทุกวันนี้ก็เพราะแม่ ถ้าไม่มีแม่ก็ไม่มีวุ้น ถึงแม้ว่าแม่จะไม่ได้ให้กำเนิด แต่แม่ให้ชีวิต ทำไมวุ้นจะเอาความสาวมอบเพื่อใช้หนี้ให้แม่ไม่ได้คะ ชีวิตของวุ้น วุ้นก็ให้แม่ได้” สำหรับธันย์ณิชา ความบริสุทธิ์เป็นเรื่องรอง ชีวิตของบุพการีที่ชุบเลี้ยงตนมาตั้งแต่เกิดต่างหากที่เป็นเรื่องหลัก ความกตัญญูเป็นเรื่องสำคัญที่เธอต้องยึดมั่นปฏิบัติ แล้วตอนนี้เธอมีโอกาสทดแทนบุญคุณ หญิงสาวจึงไม่ลังเลที่จะทำ
“แม่หาทางอื่นก่อนดีกว่า แม่ทำใจไม่ได้ที่ให้วุ้นทำอย่างนั้น” วรนุชยังคงความตั้งใจเดิม
“ถ้าแม่มีทางอื่นที่ดีกว่านี้ แม่คงไม่มานั่งปรับทุกข์กับพี่อร พี่ภาหรอกค่ะ ที่แม่กลุ้มเพราะแม่ไม่มีทางออก ตอนนี้วุ้นหาทางออกให้แม่แล้ว แม่รับไว้เถอะค่ะ วุ้นเต็มใจขายตัวเพื่อแม่”
น้ำตาของผู้พูดไหลริน ทั้งที่พยายามเก็บกักมันไว้เต็มกำลัง สุดท้ายก็ทำไม่ได้ ทว่าน้ำตาที่รินไหลแม้ว่าจะมาจากความเสียใจที่ตนต้องพลีกายให้ชายที่ไม่รู้จักเชยชม แต่เธอก็ยังภูมิใจว่า สิ่งที่มีค่ามากที่สุดในชีวิตลูกผู้หญิง แลกกับชีวิตกับวรนุช ถือว่าคุ้มแสนคุ้ม
วรนุชซาบซึ้งในน้ำใจของลูกบุญธรรม ที่นางฟูมฟักมาตั้งแต่เกิด นึกย้อนถึงเลือดในอกอย่างศักรินทร์ที่ไม่เคยทำอะไรเพื่อนางเลย มีแต่จะหาเรื่องปวดหัวมาให้ทุกวัน เรียนหนังสือก็ไม่เรียน เกเรมีเรื่องชกต่อยบ่อยครั้งจนต้องออกจากโรงเรียน ต่างกับธันย์ณิชาที่หมั่นขยันร่ำเรียนอย่างแข็งขัน
“วุ้น...แม่” วรนุชถึงกับพูดไม่ออก ลุกขึ้นเดินมาหาบุตรสาว
“รับไว้เถอะค่ะแม่ วุ้นยินดีและเต็มใจเพื่อแม่” ธันย์ณิชายิ้มบางๆ ส่งให้วรนุช ทว่าน้ำตาก็ยังหยดไหล “ถือว่าเป็นการตอบแทนข้าวแดงแกงร้อนที่แม่เลี้ยงวุ้นมา”
“แม่...แม่ขอบใจมากนะลูก ขอบใจมาก” วรนุชไม่มีทางเลือก อาจจะพูดได้ว่า ไม่มีหนทางให้เลือกก็ว่าได้ นางรั้งร่างบุตรสาวมาสวมกอดไว้แน่น “ขอบใจมากลูก”
“วุ้นถามแม่ข้อนึงได้ไหมคะ”
วรนุชได้ยินถ้อยคำของบุตรสาว นางจึงดันร่างสวยให้ออกห่าง “ถามว่าอะไร”
“ที่พี่อรบอกว่า ถ้าแม่หาผู้หญิงบริสุทธิ์ให้พ่อเลี้ยงคนนั้นได้ แม่จะมีเงินใช้หนี้เสี่ยชัยบางส่วนกับใช้หนี้คนอื่นด้วย พ่อเลี้ยงให้ค่าตัวเยอะเหรอคะแม่” เธอถามในเรื่องที่ติดใจ
“ให้เยอะอยู่ ค่าเปิดพรหมจรรย์ราคาที่แม่ตั้งไว้คือหนึ่งแสน ส่วนอีกสามแสนเป็นค่าตัวที่ต้องอยู่กับพ่อเลี้ยงเพลิงหนึ่งเดือน”
วรนุชบอกราคาค่าตัวให้ลูกสาวรับรู้
“แล้วเงินที่ได้ ใช้ค่าดอกกับจ่ายให้เสี่ยคนอื่นครบไหมคะแม่” เธอยังถามต่อ
“ก็หมดนะ ใช้หนี้เสี่ยชัยสองแสน อีกสองแสนก็ใช้หนี้เสี่ยพวกนั้น ที่เหลือเจ็ดหมื่นแม่พอหาได้”
“ถ้าอย่างนั้นแม่ไปบอกพ่อเลี้ยงเลยว่า แม่หาสาวพรหมจรรย์ได้แล้ว แม่จะได้เอาเงินไปใช้หนี้ แล้วเอาเงินของวุ้นไปสมทบ แม่หาอีกหมื่นกว่าๆ ค่ะ”
ธันย์ณิชาส่งเงินที่หยิบออกมาจากกระเป๋าสะพายให้วรนุช ที่ก้มมองดูเงินในมือของบุตรสาวทั้งน้ำตา นางเอาทั้งเงินและความสาวของธันย์ณิชา มันช่างเจ็บปวดเหลือเกิน
“แม่ขอบใจวุ้นมากนะที่ช่วยแม่ ขอบใจมากๆ เลยลูก”
“ไม่เป็นไรค่ะ วุ้นทนได้ วุ้นทำได้เพื่อแม่...ฮือ”
ธันย์ณิชากอดร่างของสตรีที่เคารพรักสุดหัวใจ สูญเสียเพียงแค่เยื่อบางๆ ไม่เทียบเท่ากับเสียคนที่ตนกอดอยู่ มันจึงเป็นการสูญเสียที่คุ้มค่ายิ่งนัก
เอมอรกับนภาเห็นภาพนี้แล้วถึงกับน้ำตาปริ่ม จนต้องกระพริบตาถี่ๆ เพื่อขับไล่น้ำใสๆ ไม่ให้ไหลออกจากเบ้าตา ทั้งคู่สงสารธันย์ณิชาเหลือเกิน เธอจะรู้หรือไม่ว่า การกระทำทุกอย่าง คำพูดทุกคำในห้องนี้ รวมทั้งเรื่องที่มีคนไปทวงหนี้ที่บ้านของวรนุช คือการจัดฉากของวรนุชทั้งสิ้น แผนที่จะทำให้ธันย์ณิชายอมไปเป็นของเล่นของพ่อเลี้ยงเพลิง โดยที่วรนุชไม่ต้องบังคับขู่เข็ญธันย์ณิชาสักนิดเดียว ใช้ความเจ้าเล่ห์ของตัวเองแค่นี้ ผลที่ออกมาก็สมดังตั้งใจ
ทั้งสองมีความรู้สึกผิดปะปนในจิตใจ เอมอรกับนภาไม่อยากทำเช่นนี้แต่ก็ขัดคำสั่งของวรนุชไม่ได้ จำต้องเล่นละครตบตาอย่างเสียมิได้ พอทำลงไปแล้วเพิ่งมารู้ตัวว่า กำลังผลักธันย์ณิชาให้ก้าวสู่ถนนแห่งราคะ ถนนแห่งความอัปยศ ที่หญิงสาวหลายคนทั้งเต็มใจและไม่เต็มใจเดินบนถนนเส้นนี้
Latest chapter
พิศวาสทาสคนเถื่อน Chapter 80
Chapter 80แม้ว่าเขาจะใจไม่ดีกับเรื่องที่ได้ยิน และวรนุชก็ย้ำนักย้ำหนา ทว่าเพลิงก็ไม่อยากจะเชื่อเรื่องที่ตนได้ยิน“ถ้าพ่อเลี้ยงไม่ได้เป็นพี่ชายของวุ้น มีหรือที่ฉันจะไม่ยอมให้พ่อเลี้ยงแต่งงานกับวุ้น ได้ลูกเขยรวยๆ เรียกสินสอดเข้ากระเป๋าเยอะๆ นอนใช้เงินไปตลอดชาติ ใครบ้างจะไม่อยากได้ อยากได้จนตัวสั่นเลยล่ะ แต่ที่ฉันไม่ยอมก็ด้วยเหตุผลที่บอกไป แต่ถ้าพ่อเลี้ยงไม่เชื่อ จะตรวจดีเอ็นเอก็ได้นะ จะได้เชื่ออย่างสนิทใจ” วรนุชกล่าวเสียงเนิบ มองเพลิงแล้วยิ้ม ก่อนจะหยิบกระเป๋าสตางค์ของตนมาเปิดหยิบบางอย่างออกมาวางลงบนโต๊ะ “นี่คือรูปของรัตนากับคุณสันติ ถ่ายตอนที่คุณสันติหลอกรัตนาไปจดทะเบียนสมรสซ้อนที่อำเภอ รัตนาหลงเชื่อ รักและไว้ใจคุณสันติมาก ไม่ได้คิดเฉลียวใจเลยสักนิดว่าคุณสันติมีเมียแล้ว ความมาแตกก็ตอนที่รัตนาบอกคุณสันติว่าท้อง” เพลิงหยิบรูปถ่ายใบนั้นออกมาดู แม้ว่าจะเป็นภาพถ่ายที่ถูกตัดให้เล็กพอที่จะใส่กระเป๋าสตางค์ได้ แต่คนในภาพก็มองเห็นได้อย่างชัดเจน หนึ่งในสองคนที่ยิ้มอย่างมีความสุขคือ นายสันติศักดิ์ โยธาบดินทร์ บิดาของเขา ส่วนอีกคนเป็นสตรีหน้าตาสวย รอยยิ้มสวยหวาน หน้าตาคล้ายธันย์ณิชามากทีเดียว มือเ
พิศวาสทาสคนเถื่อน Chapter 79
Chapter 79หลายวันต่อมานับตั้งแต่วรนุช นภาและเอมอรมาเยี่ยมธันย์ณิชาที่ไร่เพลิงพยัคฆ์ เจ้าของไร่ได้ทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดี พาทั้งสามไปเที่ยวตามสถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่ วันที่สองของการเดินทางเพลิงได้พาไปนมัสการหลวงพ่อทันใจ ในวัดพระธาตุดอยคำ ตามด้วยขึ้นดอยสุเทพ ตอนค่ำได้พาไปถนนคนเดิน เพื่อเดินซื้อของที่ระลึกและหาของอร่อยรับประทาน วันที่สามเพลิงพาขึ้นดอยอินทนนท์ ดอยที่สูงที่สุดในประเทศไทย ไปเยี่ยมชมความสวยงามและรับบรรยากาศหนาวเย็นโปรแกรมต่อไปที่เพลิงตั้งใจพาทั้งสามไปเที่ยวคือ ดอยอ่างขาง เป็นอีกสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมอีกที่หนึ่งของเชียงใหม่ ทว่าการเดินทางไปดอยดังกล่าวเป็นวันรุ่งขึ้น วันนี้วรนุช นภาและเอมอรจึงหยุดเที่ยว พักผ่อนอยู่ภายในไร่เพลิงเดินจูงมือธันย์ณิชาลงมาชั้นล่าง เพราะตั้งใจจะพูดเรื่องหนึ่งกับวรนุช หลังจากคุยเรื่องที่ว่านี้กับพรพรรณมารดาของตนเป็นที่เรียบร้อย และได้รับคำอนุญาตจากนางให้จดทะเบียนสมรสกับธันย์ณิชา เขาไม่รีบร้อนที่จะทำเรื่องที่ตั้งใจและต้องการให้วรนุชรับรู้ก่อน วันนี้ถือเป็นโอกาสดีที่จะบอกกล่าวและขออนุญาตวรนุชก่อน ซึ่งเขาคิดว่าวรนุชไม่ขัดข้องแน่นอน“คุณแ
พิศวาสทาสคนเถื่อน Chapter 78
Chapter 78มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย เมื่อผู้มาเยือนขอนอนพักผ่อนและจะรับประทานอาหารเย็นพร้อมกับเจ้าของบ้าน ซึ่งธันย์ณิชาก็ไม่ขัดความประสงค์ เธอปล่อยให้ทั้งสามพักผ่อนให้เต็มที่ ก่อนจะมารวมตัวกันอีกครั้งในเวลาหกโมงครึ่ง ภายในห้องรับประทานอาหารที่จัดเตรียมไว้ด้านใน“โอ้โห อาหารเยอะจังจะกินหมดหรือเปล่าเนี่ย”นภามองอาหารหลายอย่างแล้วน้ำลายสอ เพราะนานมากแล้วที่ไม่ได้กินอาหารฝีมือธันย์ณิชา“มันก็ต้องเยอะสิคะพี่นภา จานนี้ก็ของโปรดแม่ จานนี้ก็ของโปรดพี่เพลิง ส่วนจานนั้นก็กับข้าวที่พี่นภาชอบ ส่วนจานนั้นอาหารจานโปรดของพี่อร แล้วอีกสามจานคืออาหารที่วุ้นตั้งใจทำให้ทุกคนทานค่ะ” แม่ครัวสาวแจกแจงอาหารที่มีมากกว่าทุกวัน เพราะแต่ละอย่างคือกับข้าวจานโปรดของคนนั่งร่วมโต๊ะ เธอจึงเอาใจทุกคนอย่างเท่าเทียม“ถ้ากินไม่หมดก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวให้มะยมเอาไปแจกคนงานก็ได้” เจ้าของบ้านเอ่ยบอก“ไม่ได้เจอพ่อเลี้ยงตั้งนาน ดูเหมือนพ่อเลี้ยงจะอ้วนขึ้นนะคะ” เอมอรแซว“จะไม่ให้อ้วนได้ยังไงล่ะยายอร ก็มีแม่ครัวหัวป่าก์คอยทำกับข้าวทั้งเช้ากลางวันเย็นอย่างนี้ เป็นฉัน ฉันก็ต้องน้ำหนักขึ้น จริงไหมคะพ่อเลี้ยง” นภาพูดราวกับตาเห็น“ใช่ค
พิศวาสทาสคนเถื่อน Chapter 77
Chapter 77ห้าวันต่อมา รถเก๋งของวรนุชขับเข้ามาตามเส้นทางเข้าไร่เพลิงพยัคฆ์ สถานที่ที่นางตั้งใจมา ไม่ได้กล่าวอ้างว่าจะไปเยี่ยมญาติที่ลำปางดังเช่นที่ว่าไว้กับนภาและเอมอร สองสาวผู้มีความสงสัยไม่มีหยุดหย่อน“แม่นึกยังไงถึงได้จะไปหาวุ้นที่ไร่พ่อเลี้ยง แม่บอกฉันสองคนเองไม่ใช่เหรอว่า พ่อเลี้ยงไม่ชอบให้ใครไปยุ่งวุ่นวาย พอถึงเวลาค่อยว่ากัน” นภาถามวรนุชอย่างสงสัย เมื่อรู้ว่าวรนุชจะเดินทางไปหาธันย์ณิชาที่ไร่เพลิงพยัคฆ์ “ก็ไม่ได้ตั้งใจจะไปหาเสียทีเดียว ฉันจะไปลำปางไปเยี่ยมญาติก็เลยกะว่าจะไปหาวุ้น” วรนุชตอบเสียงเรียบ “แกจะมาสงสัยอะไรนักหนา แค่ฉันจะไปเยี่ยมวุ้นแค่นี้ แกสองตัวทำเป็นเรื่องใหญ่เรื่องโตไปได้” “แหมแม่ ฉันกับอรก็แค่สงสัย ปกติแม่เข้มงวดเรื่องคำเชิญจะตายไป ถ้าไม่มีคำเชิญจากเจ้าของบ้านยากที่แม่จะไปหา แต่ไหงคราวนี้ถึงคิดจะแหวกกฎ” “แกสองตัวอย่าลืมสิว่า คราวนี้ไม่เหมือนกันเพราะฉันเป็นว่าที่แม่ยาย ว่าที่ลูกเขยไม่มีทางว่าฉันแน่นอน” วรนุชยกอีกเหตุผลหนึ่งมาอ้าง “ฉันสองคนไปด้วยได้ไหม ฉันคิดถึงวุ้น อยากเจอวุ้น” นภารีบขอไปด้วย
พิศวาสทาสคนเถื่อน Chapter 76
Chapter 76อากาศด้านนอกเย็นฉ่ำจากสายฝนที่ตกไม่ลืมหูลืมตา ลมกรรโชกแรงทำให้กิ่งไม้หลายกิ่งหักโค่น เสียงฟ้าร้องดังกระหึ่มที่มาพร้อมกับอสุนีบาตผ่าเปรี้ยงลงมาเป็นทาง บรรยากาศช่างเหมือนพายุกำลังโหมกระหน่ำ ไม่ต่างกับหัวใจของเพลิงตอนนี้ คล้ายกับว่ากำลังมีมรสุมลูกใหญ่ก่อตัว หัวใจเขาพลุ่งพล่าน ความหึงหวงท่วมท้น เมื่อรู้ว่า ธันย์ณิชาไปกับใครและทำอะไรอยู่ตอนนี้ย้อนกลับไปเมื่อหลายชั่วโมงก่อน ขณะที่เพลิงกำลังติดต่อขอซื้อที่ดินผืนใหญ่กับแม่เลี้ยงคำ แม่เลี้ยงชื่อดังแห่งเมืองเชียงราย ระหว่างนั้นมือถือของเขาก็ดังขึ้น เป็นเสียงข้อความเข้า แรกเริ่มเขายังไม่สนใจ จนกระทั่งการติดต่อซื้อขายเสร็จสิ้น เพลิงจึงมาเปิดดูข้อความภาพที่ส่งมา และเมื่อเห็นคนที่อยู่ในภาพ ความหึงก็แล่นพล่านในอก เพลิงรู้สึกเจ็บแปลบในดวงใจภาพที่ว่านั้นคือ ภาพของพิบูลย์โอบบ่าธันย์ณิชา กิริยาท่าทางเหมือนคนรักไม่มีผิด คนที่มีปมในใจเรื่องอดีตที่เมียมีชู้คิดไปทันทีว่า เธออาจนอกใจเขา ไม่ได้คิดไตร่ตรองถึงอุปนิสัยใจคอและคำสัญญาที่ให้ไว้ต่อกัน ยิ่งเขาโทรศัพท์หาเธอนับร้อยครั้ง แต่ไม่มีใครรับสาย ไม่เพียงแค่นั้น เพลิงยังโทรศัพท์ไปขอเบอร์พิบูลย์จากเ
พิศวาสทาสคนเถื่อน Chapter 75
Chapter 75 เวลาเกือบบ่ายโมงพิบูลย์ก้าวลงจากรถยนต์ที่เช่ามาจากตัวเมืองมาจอดหน้าบ้านของเพลิง การเดินทางมาของเขาในครั้งนี้ เพื่อมาขอบคุณพ่อเลี้ยงเพลิงที่ให้เกียรตินำผลิตภัณฑ์ของไร่เข้าไปขายในงานแสดงสินค้าที่เขาเป็นเจ้าของงาน “คุณเพลิงอยู่ไหม ฉันมาหาคุณเพลิง” ยังไม่ทันที่เขาจะก้าวเข้าไปในบ้าน มะยมที่กำลังทำความสะอาดบ้านอยู่ ได้ยินเสียงรถยนต์มาจอดหน้าบ้าน เธอจึงวางไม้กวาดแล้วเดินมายังต้นเสียง พอพิบูลย์เห็นหน้ามะยม เขาจึงรีบบอกเธอก่อน“พ่อเลี้ยงไม่อยู่เจ้า เข้าไปทำงานในไร่เจ้า” มะยมตอบพิบูลย์ยิ้มกับคำตอบ เพราะมันเข้าทางเขาพอดี “แล้วคุณวุ้นล่ะอยู่ไหม”“อยู่เจ้า อยู่บนห้อง กำลังแต่งตัวเข้าไปซื้อของในตลาดเจ้า”“ถ้าอย่างนั้นไปบอกคุณวุ้นนะว่า คุณอั๋นแวะเอาของมาให้พ่อเลี้ยง ให้คุณวุ้นลงมารับของแทนพ่อเลี้ยงด้วย”“เจ้า” มะยมพาซื่อ ทำตามคำสั่งของพิบูลย์ ส่วนคนสั่งได้เดินเข้ามานั่งในบ้าน รอคอยสาวสวยในดวงใจ ไม่สนใจว่า เจ้าของจะหวงเธอมากแค่ไหน ไม่นานเกินรอ คนที่พิบูลย์ต้องการพบก็ก้าวลงมาจากบันได“สวัสดีครับวุ้น” พิบูลย์ทักอีกฝ่าย“สวัสดีค่ะคุณอั๋น”แม้ว่าจะไม่ชอบหน้าอีกฝ่าย แต่ด้วย
You may also like
เด็กเสี่ย NC-25
C98.6K viewsสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์72.6K viewsเล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์74.5K viewsพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่534.5K viewsเคหาสน์ผีหื่น
หญิงเพียว244 viewsยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน
BoxJellyfish118 viewsบ่วงสวาทซีอีโอคลั่งรัก
เฮียกังฟู218 viewsSEXAHOLIC ผู้หญิงขาดเซ็กส์ไม่ได้
อยู่ในตะเกียงแก้ว90 views
