LOGINอีกฝั่งหนึ่งของกรุงเทพ งานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่สื่อมากมายที่รอสัมภาษณ์นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง แขกมากมายรวมทั้งผู้ใหญ่หลายต่อหลายคนมาร่วมงาน ฐาปกรณ์เองก็เช่นกัน..วันนี้รณภพเองก็มา...แต่เขากลับไม่เจอภัสสรดังที่ใจคิด “ คุณนี่เจ้าวิชไปไหนคะใกล้ได้เวลาแล้วนะเห็นบ่นอยากแต่งงานนักแต่งงานหนานี่ไปไหนซะหล่ะคะ ”
หลังจากนั้นหนึ่งอาทิตย์ภวิชก็สามารถกลับมาพักที่บ้านได้แต่เขาไม่รอช้าที่จะเตรียมงานแต่งงานและหารือกับผู้ใหญ่ในการสู่ขอมินตรา “ แม่ครับอาทิตย์นึงแล้วนะที่ผมไม่ได้เจอเมียผมอ่ะ ” “ แกจะอดทนหน่อยไม่ได้หรือยังไงฝ่ายนั้นเขาก็มีพ่อมีแม่นะ ” “ แต่แม่ครับแม่ตั้งเงื่อนไขที่ไม่ถามผมเลยอ่ะ ” เขาหน้างอใส่ม
เซอร์ไพร์สอะไรมากมาย “ แม่จะบ่นหนูทำไมหนักหนาคะ วาวรู้แล้วค่ะ แม่ โอ๊ะ พี่วิชกรี๊ด ” สาวน้อยเมื่อทำหน้าเง้าหน้างอใส่แม่กับพ่อเสร็จความไม่ได้ตั้งใจทำให้เธอเผลอกรีดร้องรีบไปกอดพี่ชายด้วยความคิดถึงภวิชเผลอกอดน้องสาว ครั้งสุดท้ายเขาจำได้ว่าเขากับน้องสาวทะเลาะกัน ทะเลาะกันรุนแรงสะด้วย “ ตาวิช / เจ้าว
“ ไม่ยุติธรรมเลยนะ แล้วนิ้วมินใครจะใส่แหวนให้ ” มินตราเผลอร้องไห้จนเธอหลับไปชายหนุ่มที่หลับใหลเขาค่อยๆ ปรือตารับแสงไฟที่สาดส่อง พื้นเพดานสีขาวทำให้เขาแสบตาหลังจากหลับไปเกือบหนึ่งอาทิตย์มือซ้ายสัมผัสถึงบางอย่างเขาค่อยๆปรับโฟกัสที่ดวงตา ให้รับแสงได้เต็มที่มือขวาค่อยๆยกมาดึงเครื่องช่วยหายใจออกอย่างรำคา
มินตราค่อยๆลืมตาขึ้นมาในเช้าอีกหนึ่งวัน คุณหญิงมณีจึงตรงเข้าไปกอดลูกสาวเอาไว้แน่น “ มินตื่นแล้วหรอลูกเป็นยังไงบ้างค่อยๆลุกนะลูก ” “ มินรู้สึกเจ็บท้องค่ะแม่ แล้วลูกมินหล่ะค่ะ แม่ ลูกมินยังอยู่ใช่ไหมคะ ”มินตราเริ่มผวาเมื่อเธอสัมผัสหน้าท้องเธอจำได้ว่าเมื่อวานเธอมีอาการตกเลือดทำไมเธอเจ็บท้องแล้วความ
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z แบบนี้ไงครับ ' เด็กน้อยเขียนอักษรภาษาอังกฤษแล้วเรียงตามตัวเลขรหัสที่เขาได้มาอย่างชาญฉลาดมินตราตบมือยิ้มหวานแล้วลูบหัวเด็กหนุ่มที่ชื่อเจ้านายอย่างน่ารัก ' แล้วมันเป็นคำว่าอะไรกันแน่ครับเจ้านาย ' ' ก็ love ไงครับแม่มินที่แปลว่ารัก ' ' แปะๆๆๆ
“ พี่แหวน พี่มองหาใครหรอค่ะ ” “ อ้าวคุณมิน เปล่าค่ะ พี่แค่กำลังมองหารถคันนึงหน่ะค่ะ จะชอบมาจอดหน้าบ้านเราเป็นเวลานานๆ แต่สองสามวันมานี่ไม่เห็นแล้วหล่ะคะ ไม่รู้ว่าพวกโรคจิตหรือเปล่านะคะ จอดรถหน้าบ้านแต่ไม่มีคนลงจากรถเลย ” มินตรามองไปยังหน้าบ้านที่มีต้นไม้ใหญ่อยู่ตามสายตาสาวใช้ที่บอกไป “ พี่แหวนคิ
“ วิชเดี๋ยวสิวะ ” ภวัตต์ตะโกนตามหลังเมื่อภวิชก้าวจากห้องโดยไม่ได้สนใจเสียงของเขาแถมยังพูดกำกวมให้เขาไม่เข้าใจอีก “ สายชล เรื่องที่ฉันฝากนายไว้ อย่าลืมนะ ” “ ครับ แต่มันจะดีกว่านะครับ ถ้าเจ้านายได้ทำมันเอง ” สายชลใจคอไม่ดีเท่าไหร่นักที่เจ้านายเขาพูดแบบนั้นกับบางอย่างที่เจ้านายฝากให้ช่วยทำ “ ถ้า
“ วิชนั่งลงก่อนนะ รฏาทำแผลให้ ” “ ทำไมต้องเป็นแบบนี้รฏา ทำไมต้องเป็นใยวาวที่ทำร้ายเขา ทำไมต้องเป็นคนที่ผมรักทั้งสองคน ” เมื่อเหตุการณ์ทุกอย่างเริ่มสงบลง รฏาคอยอยู่ข้างๆ ภวิชไม่ห่างไปไหนเธอรู้ดีว่าภวิชกำลังต้องการกำลังใจแต่คนที่เธอจะอดห่วงไม่ได้อีกคนก็คือภวัตต์ “ สายชลพรุ่งนี้นายช่วยต่อสายถึงคุณห
'วิช ถ้านายดูจบนายใจเย็นๆนะ ' “ มันมีอะไรว่ะห๊ะ ................. ” ภวิชถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเขาเห็นภาพเคลื่อนไหวในสิ่งที่เขาเห็น ' วิช วิช นายจะพูดอะไรไหมวิช เห้ยอย่าเงียบสิวะ ' “ เท่านี้ก่อนนะ ” ภวัตต์ฟังน้ำเสียงครั้งสุดท้ายเขารู้ทันทีว่าเกิดเรื่องอีกแล้ว “ โธ่เว้ย ก็บอกให้ใจเย็นๆ ไงว่ะ ”







