Masukอีกฝั่งหนึ่งของกรุงเทพ งานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่สื่อมากมายที่รอสัมภาษณ์นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง แขกมากมายรวมทั้งผู้ใหญ่หลายต่อหลายคนมาร่วมงาน ฐาปกรณ์เองก็เช่นกัน..วันนี้รณภพเองก็มา...แต่เขากลับไม่เจอภัสสรดังที่ใจคิด “ คุณนี่เจ้าวิชไปไหนคะใกล้ได้เวลาแล้วนะเห็นบ่นอยากแต่งงานนักแต่งงานหนานี่ไปไหนซะหล่ะคะ ”
หลังจากนั้นหนึ่งอาทิตย์ภวิชก็สามารถกลับมาพักที่บ้านได้แต่เขาไม่รอช้าที่จะเตรียมงานแต่งงานและหารือกับผู้ใหญ่ในการสู่ขอมินตรา “ แม่ครับอาทิตย์นึงแล้วนะที่ผมไม่ได้เจอเมียผมอ่ะ ” “ แกจะอดทนหน่อยไม่ได้หรือยังไงฝ่ายนั้นเขาก็มีพ่อมีแม่นะ ” “ แต่แม่ครับแม่ตั้งเงื่อนไขที่ไม่ถามผมเลยอ่ะ ” เขาหน้างอใส่ม
เซอร์ไพร์สอะไรมากมาย “ แม่จะบ่นหนูทำไมหนักหนาคะ วาวรู้แล้วค่ะ แม่ โอ๊ะ พี่วิชกรี๊ด ” สาวน้อยเมื่อทำหน้าเง้าหน้างอใส่แม่กับพ่อเสร็จความไม่ได้ตั้งใจทำให้เธอเผลอกรีดร้องรีบไปกอดพี่ชายด้วยความคิดถึงภวิชเผลอกอดน้องสาว ครั้งสุดท้ายเขาจำได้ว่าเขากับน้องสาวทะเลาะกัน ทะเลาะกันรุนแรงสะด้วย “ ตาวิช / เจ้าว
“ ไม่ยุติธรรมเลยนะ แล้วนิ้วมินใครจะใส่แหวนให้ ” มินตราเผลอร้องไห้จนเธอหลับไปชายหนุ่มที่หลับใหลเขาค่อยๆ ปรือตารับแสงไฟที่สาดส่อง พื้นเพดานสีขาวทำให้เขาแสบตาหลังจากหลับไปเกือบหนึ่งอาทิตย์มือซ้ายสัมผัสถึงบางอย่างเขาค่อยๆปรับโฟกัสที่ดวงตา ให้รับแสงได้เต็มที่มือขวาค่อยๆยกมาดึงเครื่องช่วยหายใจออกอย่างรำคา
มินตราค่อยๆลืมตาขึ้นมาในเช้าอีกหนึ่งวัน คุณหญิงมณีจึงตรงเข้าไปกอดลูกสาวเอาไว้แน่น “ มินตื่นแล้วหรอลูกเป็นยังไงบ้างค่อยๆลุกนะลูก ” “ มินรู้สึกเจ็บท้องค่ะแม่ แล้วลูกมินหล่ะค่ะ แม่ ลูกมินยังอยู่ใช่ไหมคะ ”มินตราเริ่มผวาเมื่อเธอสัมผัสหน้าท้องเธอจำได้ว่าเมื่อวานเธอมีอาการตกเลือดทำไมเธอเจ็บท้องแล้วความ
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z แบบนี้ไงครับ ' เด็กน้อยเขียนอักษรภาษาอังกฤษแล้วเรียงตามตัวเลขรหัสที่เขาได้มาอย่างชาญฉลาดมินตราตบมือยิ้มหวานแล้วลูบหัวเด็กหนุ่มที่ชื่อเจ้านายอย่างน่ารัก ' แล้วมันเป็นคำว่าอะไรกันแน่ครับเจ้านาย ' ' ก็ love ไงครับแม่มินที่แปลว่ารัก ' ' แปะๆๆๆ
“ เดี๋ยวสิมิก....พี่ฉันคุยอะไรกับนายบ้าง ” ภัสสรเมื่อเรียนเสร็จเธอก็ได้รับโทรศัพท์จากสายสืบในไนท์คลับที่ถูกเธอดึงมาเป็นพวกในการเกาะติดรณภพและรับรู้การเคลื่อนไหวของเขาทุกอย่างก็เหตุการณ์ที่พี่วัตต์เข้ามาเห็นตอนนั้นทำให้เธอไม่เจอหน้ารณภพมาสองวันแล้วนี่พี่ชายเธอทำอะไรเขารึเปล่า..ทำให้ความอยากรู้แล่นปรา
เมื่อส่งหญิงชราและสาวน้อยน่ารักที่หลับในอกเขาแล้ว เขาก็พามินตรามาทานข้าวเย็นที่ตอนนี้น่าจะเป็นข้าวรอบดึกได้แล้ว “ อาหารไม่อร่อยหรอครับคนสวยของพี่ถึงไม่แตะเลย ” มือหนาเอื้อมไปสัมผัสมือบางที่เขี่ยอาหารไปมาแล้วเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ “ มันน่าเจ็บใจนัก ” “ หืม มินว่าอะไรนะครับ ” “ ก็ไอ้พวกบ้าอำนา
“ ไม่สนุกเลยนะคุณหนู....” รณภพทำน้ำเสียงออกจะติดประชดเล็กน้อย เดินเข้าไปใกล้หญิงสาวจอมแสบภัสสรมีสีหน้ากังวลเล็กน้อยก็ยิ่งทำให้รณภพไม่สามารถหยุดแกล้งคนตรงหน้าได้ปากเก่งดีนักนะ คิดจะทำบ้าอะไรของนายผู้ชายเย็นชาแบบนี้จะทำอะไรผู้หญิงได้ ....ภัสสรคิดในใจที่เธอสัมผัสได้คือรณภพเป็นสุภาพบุรุษมากพอที่จะไม่ล่ว
“ อะไรนะ! พี่จะให้ผมไปทำอะไรนะ ” รณภพร้องเสียงหลงพร้อมค่อยๆขยับเนคไทหูกระต่ายของตัวเองออกเล็กน้อย “ อย่างที่นายได้ยินนั่นแหล่ะ ฉันอยากให้นายไปเป็นบอดี้การ์ด คุณหนู น้องสาวของเจ้าของไนท์คลับ ” “ ไม่เอาด้วยหรอก ทำไมต้องเป็นผม ไอ้เปรี้ยวก็ยังว่างมันแค่เล่นดนตรีมีเวลายิ่งกว่าผมซะอีก ” รณภพพูดเขายังไ







