Masukแดดยามเย็นที่ส่องผ่านเข้ามาทางระเบียงห้องกำลังถูกกลบด้วยความมืดสลัว พิชชานอนคลุมผ้าอยู่บนเตียง หูคอยฟังเสียงฝีเท้าที่ใกล้เธอเข้ามาทุกทีกลิ่นครีมอาบน้ำที่คุ้นเคยค่อย ๆ ลอยเข้าจมูกของเธอหลังจากที่ธนาหายเข้าไปในห้องน้ำเมื่อไม่กี่นาทีนี้“เป็นไงบ้าง” เจ้าของเสียงทุ้มที่วางมือลงบนหน้าผากเล็กเบา ๆ เพื่อต
“งั้นพี่คงต้องกินนมฟินน์ตุนไว้เยอะหน่อย” พูดจบเขาก็ซุกใบหน้าลงกับเต้าทรวงนุ่มนิ่มของเธอ มือออกแรงขยำทรวงอกกลมกลึง ยอดถันที่แข็งเป็นตุ่มไตหายเข้าปากของเขาในทันทีสติของพิชชากระเจิดกระเจิงอีกครั้ง เธอกัดริมฝีปาก เชิดคางขึ้นจนศีรษะแหงนเงยด้วยความซ่านเสียว ร่างกายของเธอรุ่มร้อนด้วยความปรารถนา ร่างกายสั่
สองแขนลมกลึงโอบรัดลำคอ ขณะเดียวกันท่อนแขนแข็งแรงก็โอบรอบเอวเธอไว้ ดึงร่างเล็กให้แนบชิด อกอวบแนบชิดอยู่กับแผงอกกว้างขณะที่ทั้งคู่ยังไม่หยุดครอบครองริมฝีปากของกันและกันเนิ่นนานกว่าจุมพิตเร่าร้อนจะผ่อนลง…ทันใดนั้นธนาก็ช้อนร่างบางขึ้นมาไว้ในอ้อมอก ก้าวเร็ว ๆ มาที่เตียง ให้เธอนอนลงไปแล้วกดจูบที่ข้อเท้า
และแล้ววันที่หลายคนรอคอยก็จะมาถึงในอีกไม่กี่วันนี้แล้ว...ฝนโปรยปรายลงมาแต่เช้ามืด พิชชาลืมตาขึ้นมาในอ้อมกอดของธนา มองเห็นปลายคางแข็งแรงเป็นปื้นสีเขียวจางของเขา ท่อนแขนข้างหนึ่งโอบเอวเธอไว้ มือวางอยู่บนบั้นท้ายกลมกลึง รู้สึกถึงกลิ่นครีมอาบน้ำจาง ๆ ที่อบอวลอยู่ในผ้าห่มพิชชาลุกขึ้นช้า ๆ บนร่างกายมีเพ
ภายในห้องนั่งเล่น บรรยากาศเงียบเชียบจนน่าอึดอัดคุณมนูญนั่งสงบนิ่งอยู่ที่โซฟาตัวใหญ่ พลางอ่านนิตยสารของต่างประเทศ แต่บางครั้งก็เหลือบมองบันไดที่ทอดตัวขึ้นไปยังชั้นบนพิชยะนั่งเอนหลังพิงพนักด้วยท่าทีหงุดหงิด ใบหน้าตึงเครียด มือสองข้างกำหมัดแน่นอยู่บนตัก บางครั้งก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เหมือนคนที่ยังคงอดก
“ป้องกันแล้ว แต่ว่า…” เธอพูดเสียงแผ่ว มือเล็ก ๆ บีบชายเสื้อตัวเองแน่นราวกับหาที่พึ่งพิงคุณเพ็ญพิชย์ขมวดคิ้วน้อย ๆ แต่ก็ยกมือขึ้นปราม ไม่ต้องการให้ลูกสาวต้องลำบากใจไปมากกว่านี้“เอาล่ะ เอาล่ะ เราไม่พูดเรื่องนี้กันแล้ว” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมา ดวงตาสั่นไหวด้วยความรู้สึกหลากหลาย ก่อนจะถามเสียงเบา ราวกับก
“ไม่มีใครอยากอยู่ห่างจากคนที่รักหรอก แต่ที่เฮียยอมก็เพราะว่ามันเป็นอนาคตของมีน” มนต์มีนามองพิชยะด้วยแววตาซาบซึ้ง ไม่คิดว่าเพื่อเธอแล้วเขาจะยอมได้ขนาดนี้คำพูดที่มาจากความปรารถนาดีของเขาฟังแล้วทำให้รู้สึกดียิ่งกว่าล้านคำหวานพวกนั้น“ขอบคุณนะคะ”“แค่คำขอบคุณเองเหรอ?” สายตาของเขาตอนนี้เหมือนเด็กที่กำลั
จะว่าไปแล้ว ยัยนี่ก็โตขึ้นมาก ทุกส่วนอวบอัด ดูเต็มไม้เต็มมือไปหมดบ้าไปแล้วไอ้ธนา มึงจะมีความคิดหื่นกามกับน้องเพื่อนไม่ได้นะเว้ยยย!ตอนแรกพิชชาเดินลงมาด้วยความมั่นใจ แต่พอเห็นสายตาที่อีกฝ่ายมองมา กลับรู้สึกประหม่าขึ้นมาดื้อ ๆรู้หรอกว่าเป็นคนสวย แต่ไม่ต้องจ้องขนาดนั้นก็ได้“อะ แฮ่มม!” ไม่รู้ว่าควรวา
ตอนที่รถเลี้ยวผ่านรั้วเข้ามาจอดที่ลานหน้าตัวบ้านสไตล์โมเดิร์นมินิมอลในซอยที่ค่อนข้างเงียบสงบ ก็เป็นเวลาเกือบสามทุ่มแล้วเปิดประตูลงจากรถ ธนาก็มองสำรวจรอบ ๆ ขณะเดินตามหญิงสาวเข้าไปอย่างเงียบ ๆนอกจากบริเวณด้านนอกจะมีรั้วรอบขอบชิด ติดกล้องวงจรปิดไว้ทุกมุม ประตูหน้าต่างทุกบานก็มีการป้องกันแน่นหนาคุณมน
“ใครเป็นเมียเฮียไม่ทราบคะ” เธอเถียงออกไปทันควัน ไม่กี่วันก่อนเขายังเป็นแฟนกับคนอื่นอยู่เลย“ก็คนที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้ไง เป็นทั้งเมียแล้วก็เป็นเจ้าของหัวใจเฮียด้วย” ริมฝีปากของชายหนุ่มค่อย ๆ เคลื่อนเข้าหาริมฝีปากสีเรื่อมนต์มีนาค่อย ๆ หลับตาลงราวกับต้องมนต์สะกดจากเขาทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเธอก็ได้สติ







