MasukShare
7 เอาหนังสือมาคืน
Terakhir Diperbarui:
2025-08-12 09:05:56ตอนที่7 เอาหนังสือมาคืน
ก๊อก ๆ
“คืนนี้เธอทำคนเดียวไปก่อนได้มั้ย พี่เรากลับมาจากเชียงใหม่น่ะจะไปอ้อนซื้อเสื้อผ้าสักหน่อย” อชิรญาชะงักเล็กน้อย เธอเปิดประตูเพราะนึกว่าแสนดีจะเข้ามาทำรายงานด้วยซะอีก
“หรือเธอจะไปด้วยกันมั้ย”
“แสนไปเถอะ นาน ๆ พี่จะกลับมาหา” พี่ชายของแสนดีเป็นหมออยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ และชอบกลับมาแบบไม่บอกล่วงหน้า เธอจึงไม่อยากแทรกแซงเวลาครอบครัวของแสนดีในเวลานี้ ที่พวกเขาควรจะอยู่ด้วยกัน
“แต่ถ้าเธอยังงง ๆ เอาไว้เรามาตายเอาดาบหน้าด้วยกันนะ”
“บ้า เดี๋ยวเราทำรอก็ได้ ยังไงก็ไม่ได้ทำอะไรอยู่แล้วล่ะ”
“หรือเธอจะคุยกับพี่เจเลอร์จนกกว่าเราจะกลับมาก็ได้นะ แล้วค่อยทำพร้อมกัน”
“เลิกแซวแล้วรีบไปได้แล้วแสนดี” แสนดีกลั้วขำก่อนจะออกไปหาพี่ชายตัวเองด้วยความดีใจ ส่วนคนที่ไม่ได้ออกไปไหนก็รีบกลับเข้าไปนั่งหน้าโน๊ตบุ๊คเพื่อเร่งรายงานที่ไปไม่ถึงไหนให้มันเสร็จ
“เรายังมีหวังนะแสนถ้าเธอกลับไม่ดึก” เพราะไม่ได้หนังสือที่เป็นใจความสำคัญอชิรญาจึงต้องงมเข็มในอินเตอร์เน็ตที่เชื่อมาตลอดว่ามันน่าจะมีทุกอย่างบนโลกใบนี้ แต่มันก็ยังเข้าไม่ถึงในสิ่งที่หนังสือเล่มนั้นมี
ติ๊ง ติ๊ง
Jayler.
“สนใจเอาหนังสือเล่มนี้มั้ย” หัวใจดวงน้อยเต้นถี่เร็วเหมือนคนวิ่งมาเป็นร้อยเมตร วันนี้เขาไม่น่าจะส่งผิดเพราะในข้อความนั้นมันแนบรูปถ่ายหนังสือของเธอมาด้วย
“ว่าไง”
“พี่เจเลอร์อยู่ที่ไหนเหรอคะ”
“หน้าห้องเธอ ออกมาสิ” หญิงสาวเพ่งสายตาของเธอไปที่ประตูทันที เขาหลอกหรือเปล่า หรืออยู่จริง ๆ
ติ๊ง
อชิรญาตาโตยิ่งกว่าไข่เมื่อเขาส่งรูปหน้าประตูห้องของเธอมาจริง ๆ ก่อนจะตามด้วยเสียงกริ่งยืนยันว่าเขาอยู่ที่นี่
กริ๊ง
แอด...
“พี่เจเลอร์...”
“เอามั้ย” ชายหนุ่มชูหนังสือเล่นนั้นขึ้นต่อหน้าคนตัวเล็ก พยายามยกสายตาไม่ให้มองต่ำยังเนินอกล้นเสื้อนอนสายเดี่ยวที่เธอสวมอยู่
“ถามว่าเอามั้ย”
“อะ..เอาค่ะ อื้อ....” จู่ ๆ ร่างบางก็ต้องเซถลากลับเข้ามาในห้องเมื่อถูกกระโจนใส่อย่างรวดเร็ว แผ่นหลังของเธอแนบกับผนังเย็นเฉียบ และเขาก็กักขังเธอไว้ด้วยวงแขนในที่สุด
“พะ..พี่เจเลอร์คะ”
“ตัวสั่น? ไม่เคยใกล้ผู้ชายแบบนี้เหรอ”
“ก็จู่ ๆ พี่เจเลอร์ก็เข้ามาแบบนี้... อายตกใจค่ะ” เธอตอบโดยไม่สบตา เดี๋ยวเป็นลมก่อนที่เขาจะกลับซะก่อน
“กลัวฉันมั้ยล่ะ” อชิรญารีบพยักหน้าตามความจริง ถึงเขาจะเป็นผู้ชายที่ลักษณะใกล้เคียงกับไอดอลที่ชอบก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะทำอะไรกับเธอก็ได้
“อย่ากลัวฉันสิ ฉันมาดีนะ”
“ขยับออกไปได้มั้ยคะ อาย.. อายหายใจไม่ออก”
“ฉันไปทำอะไรให้เธอหายใจไม่ออก”
ตึก ๆ ตึก ๆ
หัวใจเต้นแรงจนคิดว่าเขาน่าจะรู้สึก แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้ถ้าเขาไม่คืนอิสระให้เธอ
“ร้อนเหรอ เหงื่อแตกเต็มเลย”
“เปล่าค่ะ พี่เจเลอร์อย่าแกล้งอายแบบนี้ได้มั้ยคะ”
“เป็นอะไร” ใบหน้าของเขาก้มลงต่ำจนกลับปากแทบจะสัมผัสถูกหน้าผากมน แต่กลิ่นหอมของเส้นผมก็ลอยเตะจมูกจนทำให้อยากสูดกลิ่นให้สุดปอดสักฟอด อยากรู้ว่ามันกลิ่นของแชมพูหรืออะไรกันแน่
“พี่เจเลอร์...ใกล้ไปแล้วนะคะ”
“ฉันอยากใกล้มากกว่านี้ด้วยซ้ำ” อชิรญากระพริบตามองคนตัวสูงอย่างงุนงงที่เขาเอาหนังสือในมือมาวางแตะที่กลีบปากของเธอ ก่อนจะทำในสิ่งที่แทบทำให้เธอล้มทั้งยืนด้วยการแตะกลีบปากของเขาที่หนังสืออีกฝั่งโดยที่สายตายังจ้องมองเธอวาวระยับ ‘เขาจูบเธอโดยมีหนังสือกั้นกลาง!!!’
พรึ่บ
เจ้าของห้องทรุดลงกองกับพื้นหลังจากทนให้หัวใจเต้นระส่ำนานเกินไป เจเลอร์ตามลงมาย่อตัวลงนั่งชันเข่าเบื้องหน้าเธอก่อนจะจู่โจมเธอโดยไม่มีหนังสือคั่นกลางอีกต่อไป
“อื้อ…”
กลีบปากเรียวบางสั่นระริกถูกเซาะเล็มอย่างอ่อนโยน เธอไม่เหลือสติมากพอที่จะเบี่ยงหน้าหนี แถมยังถูกชักจูงมอมเมาจนยากจะถอนตัว
จ้วบ…
“อื้ม…” เจเลอร์เผลอหลุดเสียงครางต่ำอย่างลืมตัว เขาผละออกแต่ปลายจมูกยังลากไล้ที่แก้มนิ่มไม่ห่างออกเหมือนแกล้งคนที่สั่นโยนตรงหน้าอย่างนึกสนุก
“เอาหนังสือมาคืนให้แล้วนะ”
“…”
“ได้ยินที่ฉันพูดมั้ย” อชิรญายังควบคุมสติไม่ไหวจึงยังไม่มีคำพูดใดจากปากของเธอ และมันทำให้เขาจูบเธออีกครั้งอย่างเอาแต่ใจ
“อื้อ…”
“ฉันคุยด้วย อย่าเงียบใส่”
“พี่... เจเลอร์”
“จูบ”
“จูบ…จูบอายทำไมคะ”
“ฉันชอบเธอ” คำพูดของเขาทำใจเธอสั่นไม่แพ้จูบแสนหวานก่อนหน้า เธอก้มหน้างุดรู้สึกว่าแก้มร้อนผ่าวคิดว่ามันต้องแดงมากแน่ ๆ แล้ว
“สำหรับอะไรที่มันถูกใจ ไม่มีคำว่าเร็วไป”
“เธอคิดเหมือนกันมั้ย”
“…”
“เงียบ?”
“เปล่านะคะ อายกำลังคิดอยู่ว่าจะพูดอะไร” อชิรญารีบพูดด้วยความรวดเร็ว เธออยากจะเอาผ้าห่มคลุมตัวเองแล้วกรี๊ดออกให้ดังระบายอาการแปรปรวณของท้องไส้
“ไม่พูดก็แค่ฉันโดนจูบ”
“พี่จูบอายไม่ได้นะคะ!”
“อยาก...มากกว่าจูบซะอีก รู้ไว้ด้วย” ชายหนุ่มลากนิ้วโป้งไล้กลีบปากที่เขาเพิ่งได้ครอบครองมันเป็นคนแรกไม่กี่นาทีที่ผ่านมาอย่างหลงไหล ‘เธอไร้เดียงสาขนาดนี้ เขาชักอยากจะเป็นครูของเธอซะแล้วสิ’
“ฉันชอบเธอได้มั้ย”
“คะ!”
“เธอนี่ความจำสั้นจัง ฉันบอกหลายทีแล้วว่าชอบ” อชิรญากลืนน้ำลายลงคอด้วยความประหม่าที่มากที่สุด คนบอกเธอด้วยคำนี้มากมายแต่ไม่เคยมีใครบ้าเข้ามาจูบ...
“ฉันเป็นจูบแรกของเธอหรือเปล่า”
“พี่เจเลอร์...”
“เธอเป็นจูบแรกของฉันนะ” มือที่เคยสัมผัสริมฝีปากอวบอิ่มก่อนหน้าลูบศีรษะของเธอ หญิงสาวหลงคิดว่าเขาอ่อนโยน หารู้ไม่ว่าเจเลอร์กำลังใช้วิธีเดียวกับที่เขาชอบทำสุนัขแสนพยศให้เชื่อง และยอมสยบ
“อาย...”
“เวลาที่ฉันสนใจใครฉันสนใจแค่คนเดียว”
“...”
“ถ้าเธอรู้สึกแบบเดียวกัน ก็ตัดคนอื่นออกจากชีวิตของเธอ...ให้เหลือแค่ฉัน”
“เรายังไม่รู้จักกันเลยนะคะ”
“อยากรู้จักฉันแค่ไหนล่ะ จะเล่าให้ฟัง”
“อายว่าเราค่อย ๆ รู้จักกันเถอะนะคะ” หัวใจไม่เคยได้หยุดทำงานหนักเมื่อกลีบปากหนาประทับลงบนเส้นผมหอมกรุ่นของเธอ ก่อนจะหยัดตัวขึ้นเต็มความสูงและยังทอดสายตามองที่ใบหน้าจิ้มลิ้มอยู่
“ฉันเป็นคนใจร้อน แค่นี้ยังช้าไปด้วยซ้ำ”
Bab terbaru
พิษรักรุ่นพี่เลว 41 เลี้ยงตลอดชีวิต(จบ)
Special episode.เงินโอนเข้าบัญชีxxx200,000บาท“อะไรเนี่ย”“มีอะไร”“มีเงินโอนเข้าตั้งสองแสนค่ะ “ อชิรญารีบเข้าแอปธนาคารว่าเงินนั้นมีที่มาจากไหน แต่มือหนาของชายหนุ่มก็วางบังบนหน้าจอสมาร์ทโฟนของเธอซะก่อน“คะ?”“พี่โอนให้เอง”“ให้เหรอคะ”“อืม วันนี้เงินส่วนแบ่งผับออก พี่ให้เธอครึ่งหนึ่ง”“มากไปหรือเปล่าคะ” ถึงเธอจะเกิดในครอบครัวที่มีฐานะพอสมควร แต่สองแสนมันก็มากสำหรับเธอกับเขาที่อายุแค่ยี่สิบต้น ๆ อยู่ดี“มีแต่มันจะน้อย พี่อยากให้เธอหมดทั้งชีวิตเลยด้วยซ้ำ” เจเลอร์แย่งสมาร์ทโฟนของเธอไปจากมือนิ่มก่อนจะวางมันบนโต๊ะเล็ก ๆ หน้าโซฟาแล้วรั้งเธอเข้ามาจูบอย่างอ่อนโยน“ไม่ต้องให้อายก็ได้ค่ะ แค่ทุกวันนี้พี่เจเลอร์จ่ายค่าข้าว ค่าช็อปปิ้งให้มันก็พอแล้ว”“พี่ไม่เสียดายที่ให้อะไรเธอเลยนะ ภาพในหัวมันไม่เคยไม่มีเธอเลย เงินมันก็ไม่ได้ไปไหนหรอก”“ขอบคุณนะคะ”“จะโอนใหทุกเดือน ได้มากหรือน้อยก็คนละครึ่งกับพี่” เจเลอร์เกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าออกให้พ้นกรอบหน้าจิ้มลิ้มและจุมพิตที่หน้าผากมนอย่างที่ชอบทำ ท่อนแขนรั้งเธอเข้ามากอดแน่นก่อนจะปิดเปลือกตาลงทั้งที่เคยคางหน้าศีรษะของเธออยู่ ลมหายใจของเขาสม่ำเสมอบอกให้รู้ว่า
พิษรักรุ่นพี่เลว 40 หายไปสักพัก
ตอนที่40 หายไปสักพัก (จบ)เจเลอร์ดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขนและกอดแน่นราวกับกลัวของรักชิ้นนี้จะหาย ปลายจมูกโด่งแดงกล่ำปล่อยน้ำตาให้ไหลอย่างหมดสิ้นภาพเสือผู้เย็นชาในอดีต ร่างสูงสั่นโยนจนจนหญิงสาวที่ฝืนไม่ให้น้ำตาไหลต้องยอมแพ้ ‘เธอก็ไม่ได้เก่งขนาดนั้น’“ถ้าพอใจแล้วก็กลับมานะ”“ฮึก..ฮืออ”“พี่รักเธอนะ ครั้งนี้พูดจริง”“อย่าพูดได้มั้ย” อชิรญาพูดเสียงอู้อี้เพราะฝังใบหน้ากับแผงอกแน่นหนั่น และเสื้อของเขาก็เปียกชุ่มน้ำตาของเธอ“ครั้งนี้ไม่โกหกแล้ว อย่าเป็นแบบนี้อีกได้มั้ย...เจ็บจะตายแล้ว”“ขอ..”“อย่าขอโทษ เธอไม่ผิดอะไรเลย ไม่เคยผิด”“ปล่อยเถอะ” เจเลอร์ยอมคลายอ้อมแขนออกเมื่อในที่สุดแล้วเธอก็ยังขอให้ปล่อย เขามองแผ่นหลังของผู้หญิงที่ต้องยอมรับกับหัวใจว่ารักผ่านม่านน้ำตา ‘คนนี้..ที่รู้ตัวอีกทีก็รักไปแล้ว’ แต่ก่อนที่เธอจะเดินไปจากเขายังรั้งเธอไว้ด้วยคำพูดอีก“ไม่มีครั้งต่อไปแล้วแมวน้อย”“...”“ขอโอกาสพี่สักครั้ง จะไม่ทำผิดไม่ทำร้ายแมวน้อยของพี่อีกแล้ว”“...”“ถ้าพี่ทำให้เสียใจอีกแม้แต่เรื่องเดียว พี่จะยอมไปไม่ยุ่งกับเธออีกเลย” ไหล่คนตัวเล็กสั่นไหวเพราะสะเทือนใจในแต่ละประโยค เรียวนิ้วเกลี่ยเช็ดน้ำตาที่ไ
พิษรักรุ่นพี่เลว 39 ปล่อย
ตอนที่39 ปล่อยแสนดีเหลือบมองคนที่ร้องไห้หนักเป็นระยะ ทั้งที่ทำสิ่งที่ตั้งใจสำเร็จแล้วคือทำให้ผู้ชายคนนั้นเจ็บ แต่คงลืมไปว่าตัวเองก็ยังรักเขาถึงได้เจ็บไปด้วยแบบนี้ ก่อนที่จะต่างแยกย้ายกันเข้าห้องของตัวเองไปอชิรญานั่งเหม่อที่โซฟาตัวใหญ่ หญิงสาวพยายามยิ้มที่ได้เอาคืนเขาแล้ว แม้ว่าความเจ็บของเขาอาจจะน้อยกว่าที่เธอเจอ แต่น้ำตาก็ดันไหลออกมาง่าย ๆ เพียงเห็นนาฬิกาที่เขาถอดลืมไว้บนโต๊ะ ก่อนจะหันหน้าหนีไม่อยากมองอะไรที่เป็นของเขา...ต่อไปนี้ขาดกันจริง ๆ สักที.....วันต่อมาเจเลอร์อยู่กับตัวเองพร้อมแอลกอฮอลที่หมดไปแล้วถึง 3 ขวด ชายหนุ่มยังคิดว่าตัวเองไม่ได้เมาเพียงแต่ลุกขึ้นจะไปเอามันเพิ่มแล้วก็โอนเอนเล็กน้อยเท่านั้น เขาที่เริ่มควบคุมร่างกายไม่ได้จึงนั่งลงที่พื้นพิงแผ่นหลังกับโซฟาคว้าบุหรี่เบื้องหน้าขึ้นมาสูบเผื่อสมองมันจะเบาลงบ้าง ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยคิดว่าจะต้องมาร้องไห้เพราะผู้หญิงเลยสักครั้ง และผู้หญิงคนนั้นก็ดันเป็นคนที่ตัวเองเคยลั่นเอาไว้ว่าจะไม่เอา ไม่หวง ‘ถึงจะไม่เคยมีความรัก แต่ก็รู้ว่าที่ต้องเจ็บแบบนี้ก็เพราะรักเธอ’“มันเป็นอะไรวะ” แม็กซ์เวลไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาถามไมเคิลที่ถือวิ
พิษรักรุ่นพี่เลว 38 คำว่ารัก
ตอนที่38 คำว่ารัก22.00น.เจเลอร์นั่งที่โซฟาในห้องของเธอราว 5 ชั่วโมงจนนึกโมโหขึ้นมา แต่ก็ไม่รู้ว่ากำลังโมโหให้กับอะไร เกิดมาเพิ่งเคยรอ เพิ่งลิ้มรสชาติของการถูกเมิน ชายหนุ่มเริ่มหายใจลำบากมากขึ้นทุกที นัยน์ตาแดงกล่ำเพราะน้ำตามันก่อตัวแต่เขาไม่ยอมให้มันได้ไหลออกมาง่าย ๆตืด ตืด“ว่าไงครับเพื่อน”“ไอ้ไมค์อยู่กับมึงหรือเปล่า” “มันก็อยู่นี่แหละ มีอะไรวะ” “ขอคุยกับมันหน่อย” เสียงเอะอะจากปลายสายบ่งบอกว่ามีปาร์ตี้กันอย่างสนุกสนาน ไม่ถึง10 วินาทีไมเคิลก็กรอกเสียงยานยืดเข้ามา “สวัสดีครับคุณเจเลอร์” “แสนดีอยู่ที่ไหน” ปลายสายเงียบไปเพราะตื่นคำถามของเขา ก่อนที่จะได้คำตอบ “กูจะไปรู้ได้ไง ไม่ได้เสียบคาไว้” “เมียมึงเอาเมียกูไปไหนไม่รู้ กูติดต่อไม่ได้” “กูไม่รู้จะให้ทำยังไงวะ” “ออกตามหาแม่งทุกที่เลย หาให้เจอ” “ไอ้บ้า กรุงเทพฯนะไม่ใช่โรงแรมที่ไปเคาะเรียกทีละห้องแล้วจะเจอ ออกมาหาพวกกูนี่มา” “...” “มาเถอะ ยังไงคืนนี้อ๊ะอายก็กลับไปที่ห้องอยู่ดี ไม่หนีไปไหนหรอก”.....เคนประกบหญิงสาวทั้งสองคนที่นั่งตรงบาร์เครื่องดื่มไว้ไม่ห่าง ถึงจะรู้ว่าอชิรญาเป็นของหวงของเพื่อนแต่มันก็น่าเสียดายถ้าสุดท้ายแล้ว
พิษรักรุ่นพี่เลว 37 เป็นเอามาก
ตอนที่37 เป็นเอามาก “ปรางยอมเป็นคนในความลับก็ได้ค่ะ”เจเลอร์กดบล็อกมะปรางทุกช่างทางการะติดต่อ เมื่อมั่นใจว่าคนที่อยากรักษาไว้คืออชิรญาเพียงคนเดียว และก็ไม่ได้อยากเล่นสนุกกับผู้หญิงคนอื่นขนาดนั้น ‘เขากำลังแคร์ และอยากให้เธอมีความสุขเวลาที่อยู่ด้วยกัน’“ไม่มีเวลาไปซื้อใหม่เลยเหรอวะ หรือมึงช็อตเงิน?” แม็กซ์เวลถามเรื่องเงินกับคนที่สะสมรถราคาคันละ 10 ล้านขึ้นอย่างขำ ๆ“จะไปซื้อวันนี้”“เออซื้อเหอะ เห็นแล้วสมเพช”“เมื่อคืนมะปรางเมาที่ผับเรา เละ”“...”“มึงเทมะปรางทิ้งเหรอวะ”“ไม่ได้อยากได้แต่แรก” เจเลอร์ตอบเสียงเรียบก่อนจะพิมพ์ข้อความไปอ้อนใครบางคนอย่างที่ไม่เคยทำมันมาก่อนแมวน้อย “ปวดหัว ตัวร้อนด้วย”“สงสัยติดไข้จากเธอ”“มึงเกลียดแมวไม่ใช่เหรอ ทำไมเม็มชื่ออ๊ะอายแบบนั้น”“เสือก!”“ตัวมึงร้อนนี่หว่า ไปทำอะไรมาไข้แดกวะ”“ไอ้ไมค์มึงว่างมั้ย” เขาหันไปคุยกับไมเคิลที่นั่งถัดไปจากแม็กซ์เวล“ก็ว่าง ทำไมวะ”“กูจ้างซัดปากไอ้เหี้ยนี่สักที รำคาญ”“แหม โมโหกลบเกลื่อนนะมึง” เขาเลิกสนใจคนรอบข้างเพราะรอปฏิกิริยาของคนในแชท... เธอเปิดอ่านแต่ไม่ตอบกลับมา“มึงเห็นความฉิบหายของเสือที่หลงรักเหยื่อมั้ยไอ้ไมค์ เ
พิษรักรุ่นพี่เลว 36 อย่าทำแบบนี้
ตอนที่36 อย่าทำแบบนี้บรรยากาศในลิฟต์เงียบกริบเหมือนไม่มีคนเข้าใช้งาน เจเลอร์มองเสี้ยวหน้าของคนที่แสดงแต่ความเย็นชาทั้งที่เขากำลังร้อนวูบวาบรอระเบิด อยู่ ๆ มันก็ทนไม่ได้ที่โดนเฉยเมย อย่างที่ตัวเองเคยทำกับผู้หญิงที่เป็นทางผ่านในชีวิตมาก่อน“หิวมั้ย”“ถามตอนถึงห้องแล้วเนี่ยนะ”ติ๊งตึก ตึก ตึกเสียงรองเท้าส้นสูงเดินไปที่ห้องจวนจะถึงแต่คนตัวสูงยังเดินอย่างช้า ๆ มองด้านหลังของเธอที่เคยเป็นคนน่ารักสดใส หากยังเป็นแฟนกันอย่างสนิทใจอยู่อชิรญาคงเป็นคนรักที่ดีได้ไม่น้อย“อย่าไล่ ฉันไม่ไป” อชิรญาหันกลับมามองเขาที่เอาตัวเองเข้ามาในห้องเดียวกันเรียบร้อย ก่อนจะเดินเข้ามาหาโดยจ้องตาคมเข้าอยู่ตลอด คนตัวเล็กเขย่งเท้าเพิ่มความสูงเพื่อที่จะจูบกลีบปากหนา เขาก็อำนวยความสะดวกให้ด้วยการย่อตัวลงอุ้มเธอให้เกี่ยวขาอยู่ที่เอวสอบ“อ่อยฉันอีกแล้วนะ”“ไม่ได้เหรอ”“ได้เสมอ เธอไหว?”“ไม่ไหว”จุ้บเธอแตะกลีบปากบนแก้มสากเร็ว ๆ แล้วขืนตัวออกก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอนราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เจเลอร์รู้ตัวดีว่าวันนี้มองเธอเป็นรอบที่ร้อย แต่ถึงอย่างนั้นสองเท้าก็เดินตามเจ้าของห้องไปอย่างไม่ลังเล ‘ยิ่งรู้สึก ยิ่งถลำลึกอยากเกิ
Anda juga akan menyukai
มาวิน พี่รหัสโคตรหล่อ | Brother Love
Chugar_Chup5.6K Dibacaเด็กลับสัมพันธ์ร้าย (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น17.5K Dibacaคลั่งรักร้ายนายวิศวะ
Kim Nayeol28.7K DibacaMy Bad Boy วิศวะคลั่งรักเมียเด็ก
เอวาริณ ชาริณ3.6K DibacaProject ร้าย Project Love แผนร้ายของนายวิศวะ
มาดื่มมาดริ๊งก์98 DibacaTheory ล้อมรัก ละลายใจ
สิรี&EVAVY899 DibacaKing of Engineering ตื้อรักราชาแห่งวิศวะ
SOEUR1.9K DibacaPromise me สัญญานะ ว่าจะแต่งงานกัน
สล็อคโก้92 Dibaca
