Masuk6.ทอฝันจะรวบหัวพี่ชานนท์แล้ว
บรื้น...เอี๊ยด
ชานนท์เลี้ยวเข้าจอดหน้าคณะหนึ่งในมหาวิทยาลัยชื่อดังของจังหวัด เขาดับเครื่องแล้วลงไปยืนรอใต้ต้นไม้ก่อนจะหยิบบุหรี่ออกมาสูบ ยกข้อมือขึ้นดูเวลา
บ่ายสี่โมงเย็น น่าจะใกล้เลิกแล้ว
ร่างสูงใหญ่ด้วยมัดกล้ามและท่าทางทระนงตัวอย่างนักมวย ทำให้เขากลายเป็นจุดสนใจของนักศึกษาทั้งหญิงชาย
สายตาคมกล้าถูกปิดด้วยแว่นกันแดดแบรนด์เนมราคาแพง กวาดสายตามองหาแฟนสาวท่ามกลางนักศึกษาหลายสิบคนที่พร้อมใจกันกรูออกมาจากห้องเรียนใหญ่
เขาขยับกายพิงต้นไม้กอดอกเมื่อมองเห็นทอฝัน รูปร่างผอมบางกว่าหลายปีก่อน คงเพราะโดนเขาเคี่ยวกรำให้ออกกำลังกายสม่ำเสมอ
“พี่ชานนท์”
ในที่สุดคนตัวเล็กก็เห็นเขาเสียทีหลังจากมัวแต่ยืนเม้าท์กับเพื่อนอยู่เป็นนาน
ชานนท์เพ่งมองทอฝันที่เดินแกมวิ่งทั้งยกมือขึ้นโบกไปมา ผมยาวปลิวสยายจากแรงลมต้นฤดูหนาวยามที่เธอวิ่งตัดลานจอดรถมาทางโค่นต้นไม้
“มานานหรือยังคะ”
เขาดีดบุหรี่ทิ้งทันทีเมื่อทอฝันเข้ามาใกล้ ยกมือขึ้นลูบเหงื่อชื้นบนปลายจมูก
“วิ่งมาทำไม เหงื่อออกหมดแล้ว”
“แหมทำเป็นพูด ตอนที่ให้หนูวิ่งบนลานหน้าโรงยิมไม่เห็นเป็นห่วงหนูแบบนี้เลย”
“ฮ่ะ ฮ่า ก็นั่นออกกำลังกายนี่นา ไปเถอะ” เขาเปิดประตูให้ก่อนจะถาม “หิวหรือยัง”
“ยังค่ะ ไปหอหนูก่อนนะ”
“ไปทำไม”
“ก็ ก็”
ทอฝันนิ่งงันไปเลือกที่จะไม่พูดแล้วหันหน้าไปทางอื่นเพื่อหลบอาการหน้าแดง
“อ้าวถามแล้วไม่พูด”
“เถอะน่า บอกให้แวะก็แวะ หนูอยากจะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้านอนพัก”
“แค่นั้นเหรอ ไว้อาบทีเดียวสิ จะอาบทำไมหลายรอบ”
“โธ่พี่ชานนท์ พี่ไม่เข้าใจผู้หญิงหรอก หนูบอกให้แวะก็แวะสิ”
“แต่ป๊าบอกว่าให้ไปเร็วหน่อยนะ”
ทอฝันเอี้ยวไปมองด้วยสายตาเอาเรื่อง “พี่จะฟังป๊าหรือฟังหนู ถ้าพี่ฟังป๊าก็ไปเป็นแฟนป๊าเลย”
“เอ้า! อะไรกัน แวะก็ได้”
ทอฝันลอบอมยิ้มเมื่อชานนท์หลงกลเธอในที่สุด หัวใจของสาวน้อยนักศึกษาปีที่สามกำลังเต้นระทึกในสิ่งที่เธอตัดสินใจ
รถหรูสีขาวเลี้ยวเข้าซองจอดใต้ตึกคอนโดมิเนียมสูงห้าชั้นด้านหลังมหาวิทยาลัย
“พี่รอด้านล่างนะ”
“ไม่!” ทอฝันหันควับ “ขึ้นไปด้วยกัน”
“ทำไม มีอะไร”
“หนูแค่มีอะไรจะเซอร์ไพรส์ นั่นไงพี่ทำให้หนูต้องพูดออกมาจนได้”
ชานนท์อมยิ้มแล้วบีบแก้มทอฝัน “ก็ได้ ขึ้นไปด้วยกัน อยากจะรู้จริง ๆ ว่ามีอะไรมาเซอร์ไพรส์”
ทอฝันจับมือกร้านออกจากแก้มแล้วโยกโยนไปมายิ้มเอาใจ “พี่ต้องชอบ เชื่อหนู”
คนร่างเล็กกว่ารีบลงจากรถก่อนที่ชานนท์จะเปลี่ยนใจ เดินไปประกบเขาถึงข้างรถแล้วพาเดินเข้าคอนโดมิเนียม คล้องแขนไม่ปล่อยจนถึงห้องนอน
แอ๊ด....
ชานนท์เดินตามเข้าไปในห้องเปิดโทรทัศน์ เปิดแอร์สังเกตว่าทอฝันไปทำท่าขยุกขยิกอยู่ตรงหน้าตู้เสื้อผ้าก่อนจะผลุบตัวหายเข้าไปในห้องน้ำ
เขานั่งลงบนโซฟาเอนตัวดูช่องกีฬาฆ่าเวลาระหว่างรอแฟนสาว แว่วเสียงอาบน้ำสักพัก จากนั้นจึงตามด้วยเสียงเปลี่ยนเสื้อผ้า เสียงสบถ
มีอะไรนะ
ชานนท์เริ่มขมวดคิ้วเอี้ยวหน้าไปมอง จากนั้นจึงเห็นทอฝันออกมาจากห้องน้ำด้วยชุด... จะเรียกว่าชุดอะไรดีนะ คงจะเป็นชุดนอนไม่นอนล่ะมั้ง ชุดนอนสีขาวแสนโปร่งบางจนมองเห็นเนื้อหนังภายใน
ร่างแกร่งอย่างนักมวยนั่งนิ่งขึง รีโมทหล่นตุบลงพื้น ตาเบิกกว้างและคงปากของเขาด้วยเผยอค้างจนทอฝันเก้อเขิน
“พี่ชานนท์อย่าทำท่าแบบนั้น” เสียงหวานใสพูดกึ่งกล้ากึ่งกลัว เหนียมอาย “หนูคิดว่ามันถึงเวลาแล้ว”
ชานนท์ขยับลูกกระเดือกกลืนน้ำลายดังเอื้อก เปล่งเสียงแหบแห้งตอบออกมา “ละ แล้ว ป๊า..รอกินข้าว”
“ฮึ” ทอฝันแค่นเสียง “หนูไลน์ไปบอกแล้วว่าไม่ไป”
เธอรู้สึกใจกล้าขึ้นเมื่อเห็นว่าชานนท์กำลังเสียศูนย์ เธอวางผ้าคลุมตัวลงบนเตียงแล้วเดินมาใกล้ขึ้น ร่างเล็กบอบบางทว่าหน้าอกกลับอวบอิ่ม เอวเล็กกิ่ว ขาเพรียวยาวย่างเยื้องร่างอย่างที่ฝึกฝนมาสองสามวันเพื่อการนี้โดยเฉพาะ และผลตอบรับมันดีมากจนทอฝันมีความมั่นใจเพิ่มขึ้น
เธอวาดท่อนขายกสูงแล้ววางบนพนักเท้าแขน โน้มหน้าลงต่ำให้พี่ชานนท์ได้มองเห็นลูกกลมขาววับ ๆ แวม ๆ เชยปลายคางแกร่งกร้าวขึ้นให้สบตาเธอ
“พี่ชานนท์พร้อมหรือยังคะ หนูพร้อมมาตั้งนานแล้ว”
เธอมองลูกกระเดือกขยับเคลื่อนไหวหลายครั้งก่อนที่หน้าจะเหวอไปเพราะชานนท์รวบร่างเล็กของเธอ ดึงจนเธอร่วงหล่นลงตัก
“พี่ก็พร้อมแล้วทอฝัน พร้อมมานานมากแล้ว”
ทอฝันยิ้มทั้ง ๆ ที่กำลังถูกปากของชานนท์ประกบลงก่อนจะกลายเป็นจุมพิตหนักหน่วงสูบลมหายใจ
จุมพิตที่เธอไม่เคยรู้เลยว่ามันสามารถทำให้เธอหน่วงร้าว
จุมพิตที่ไร้การเหนี่ยวรั้ง
จุมพิตที่เธอจะไม่มีวันลืม
ชานนท์รัดร่างเล็กแน่น อีกมือดันท้ายทอยทอฝันไว้ยามกดริมฝีปากบดเบียด ขยับด้วยลิ้นเพื่อเปิดแย้มกลีบความอ่อนนุ่มออกจากกัน ฉกลิ้นร้อนลวกพริ้วไหวภายในโพรงปาก เอียงใบหน้าให้องศาของเราสองคนพอดีรวมไปถึงแผ่นอกกระเพื่อมแรงจากแรงเต้นของหัวใจ
เขาผละใบหน้าออกห่างหอบหายใจ จ้องสีหน้าทอฝันเคลิบเคลิ้มและสีแดงระเรื่อบนพวงแก้ม
“แน่ใจแล้วนะ” เขาถามย้ำอีกครั้งเพื่อให้ตนเองมั่นใจว่าเข้าใจไม่ผิด
“อืม..หนูแน่ใจ” ทอฝันขยับเปลือกตาลืมขึ้นแล้วจ้องเขา ให้พี่ชานนท์ของเธอรู้ว่าเธอไม่เปลี่ยนใจด้วยดวงตาของหญิงสาวที่เปี่ยมล้นความรัก “หนูรักพี่ หนูพร้อมแล้วที่จะเป็นของพี่”
ทอฝันเห็นแผงอกยุบหายเพราะแรงสูดลมหายใจ จากนั้นร่างของเธอก็ปลิวลอยหวืดขึ้นถูกอุ้มพาไปยังเตียงนอนกลางห้อง
“ทำไมต้องวันนี้”
ชานนท์ยังถามหลังจากวางร่างเล็กลงบนที่นอนก่อนจะตามไปนอนเคียงข้าง
“พี่ชานนท์ ในเวลานี้มันควรเป็นเวลา เออ...เขาเรียกว่าอะไรนะ เข้าด้ายเข้าเข็มหรือเปล่า แต่พี่เอาแต่ถาม”
“ก็เอาให้ชัวร์ อย่ามาร้องไห้ทีหลังนะ”
“ฮึ ร้องไห้ คงเป็นพี่มากกว่า ถ้าหนูไม่ทำแบบนี้มีหวังพี่ อื้อออ”
ขณะที่ทอฝันกำลังเริ่มเจื้อยแจ้วชานนท์พลันโน้มหน้าลงปิดปากช่างเจรจา จุมพิตเมื่อครู่ว่าร้อนแรงแล้ว จูบนี้กลับทวีความดูดดื่มยิ่งกว่า เขากำลังสูบเอาวิญญาณทอฝันออกจากร่างใช่หรือไม่ เรียวลิ้นที่อยู่ในโพรงปากของสาวร่างเล็กไม่อาจหยุดเคลื่อนไหวได้เลย รวมไปถึงฝ่ามือหยาบกระด้างวนเวียนเหนือทรวงอกก่อนจะรวบรวมความกล้าวางลงแล้วหยุด ผละใบหน้าออกห่าง
9. จบบริบูรณ์เกร้ง ๆ ๆชานนท์ถุยยางกันกระแทกออกจากช่องปากหลังจากที่ระฆังตีพักยก นั่งหอบหายใจรับน้ำมาจากมือโค้ชคนใหม่ เอี้ยวหน้าไปมองเฮียเสือที่ยืนกดดันอยู่ด้านล่างแขวนนวมคำพูดง่าย ๆ แต่พอทำจริงกลับยากเมื่อเขาต้องต่อรองกับเฮียเสือ สิวากร อรุณ ผู้ขึ้นมากุมบังเหียนแทนพ่อครูสถิตคุณน็อกเท่านั้น กูถึงอนุญาตให้มึงแขวนนวมเขาเบือนหน้ากลับมองไปยังมุมแดงฝั่งตรงข้าม เด็ดดวงศิษย์ศรเพชร นักมวยค่ายศรเพชร แล้วเลื่อนสายตาจนเห็นเจ้โปรดลูกเจ้าของค่าย ใบหน้าสวยคมอย่างลูกครึ่งแขก คนที่ใคร ๆ ก็รู้ว่าเฮียเสือตามตื้อมาหลายปี“ยกสุดท้ายแล้วไอ้นนท์ คะแนนมึงนำอยู่แต่เฮียเสือจะเอาชนะน็อก”เขาเหลือบสายตามองโค้ชก่อนจะพยักหน้า แล้วหันไปมองทางกล้องถ่ายทอดสด เขารู้ว่าทอฝันคงดูอยู่ที่บ้าน รวมไปถึงป๊า ม๊าของทอฝันด้วยเกร้ง ๆ ๆโค้ชยัดยางกันกระแทกเข้าไปในปากชานนท์แล้วตบบ่าสองครั้งก่อนจะลงจากเวทีในเวลานี้เหงื่อเขากำลังไหลโทรมร่างใหญ่โต อีกฝ่ายร่างเตี้ยกว่าแต่ล่ำกว่ามาก ประเมินจากแรงหมัดมาสี่ยกเขาเห็นทางเดียวที่จะทำให้มันหงายท้องคือเสยปลายคางชานนท์เต้นฟุตเวิร์คถ่วงเวลาเล็กน้อยเบี่ยงหลบหมัดที่พุ่งเข้าใส่ ถอยหลังกระท
8. NCเธอเอียงหน้าไปอีกด้านผ่อนร่างลงกับฟูก ไม่กล้าลืมตามองพี่ชานนท์ ได้ยินเพียงเสียงถอดกางเกงยีนส์ จากนั้นไอร้อนของแผ่นอกก็กระทบทรวงอกเธอ“ทอฝัน”“อือ พี่ชานนท์”“มองพี่คนดี”ทอฝันขยับเปลือกตาลืมขึ้น เห็นริมฝีปากฉ่ำน้ำก่อนอับดับแรก จึงใช้นิ้วลูบอย่างหลงใหลก่อนจะเลื่อนสบตาสีนิลคมกล้า“พี่กำลังจะเข้าไปแล้ว มองพี่คนดี”“อือ”ร่างใหญ่โตของนักมวยเมื่อเทียบกับร่างเล็กของทอฝันแล้ว ดูราวกับว่าเขากำลังทำร้ายเธอเสียมากกว่าชานนท์คุกเข่ากลางหว่างขา โน้มตัวลงเข้าหาเท้าข้อศอกทั้งสองข้างส่วนฝ่ามือประคองหน้าหวานไว้ให้จ้องมองแต่เขาสะโพกสอบเคลื่อนไหวพาดุ้นแข็งใหญ่สีเข้มสัมผัสรอยแยกอุ่นเปียก“อ่า ทอฝัน”ทอฝันมองริมฝีปากที่กำลังขยับเรียกชื่อเธอ ช่วงล่างแฉะและชื้นทั่วหน้าขา พอท่อนอุ่นจัดขยับโดนเธอสะดุ้ง มือกำไหล่คนด้านบนไว้แน่นจิกเล็บลงไปด้วยความตื่นเต้น“ทอฝัน อีกนิดนะคนดี”ชานนท์ปลอบประโลมด้วยเนื้อเสียงแสนต่ำ กลั้นใจทั้งฝืนไม่ให้โจนจ้วง ยิ่งร่างของทอฝันเล็กนิดเดียว ทางรักที่เขาต้องทะลวงเข้ายิ่งเล็กจนน่าหวั่นใจท่อนใหญ่เคลื่อนแทรกลงเนื้อสาวให้ความยาวแท่งร้อนถูไถกลีบอ่อนบาง ต้องการให้ทอฝันได้คุ้นชินแล้
7. NC“พี่จับนมทอฝันแล้วนะ”“อือ หนูรู้แล้ว มือพี่สากขนาดนั้น”ชานนท์เริ่มขยับฝ่ามือบนความอวบอิ่มนูนใหญ่ เนื้ออ่อนนุ่มจนเขากลัวว่าทอฝันจะเจ็บจึงค่อย ๆ คลึงเบา ๆ“พี่ชานนท์”“อือ” เขาละสายตาออกจากยอดกลางทรวงเพื่อสบตาทอฝัน“นมหนูมันไม่ช้ำง่าย ๆ หรอกนะ แรงกว่านี้ก็ได้”เขาหยุดชะงัก หรี่ดวงตามองเธอแล้วเริ่มคลึงแรงขึ้น“สักเท่านี้ไหม”“แรงอีก ทำเบาแบบนี้หนูจะไปรู้สึกอะไร”“ไหนว่ามือพี่สาก”“ก็สาก...แต่ไม่ใช่ทำอย่างกับว่านมหนูมันจะช้ำง่าย ๆ”คำตอบของทอฝันทำเอาชานนท์ต้องก้มหน้าซบลงบนทรวงอกตรงหน้าเพื่อกลั้นหัวเราะ“หยุดเลยนะ พี่ขำหนูเหรอ”“ก็ อืม..ฮ่ะ ฮ่า” ชานนท์ชำเลืองตามองสีหน้าทอฝัน ดวงหน้าหวานน่ารักเม้มปากนิ่งคงจะเริ่มโกรธขึ้นมาแล้ว เขาจึงชะโงกตัวอยู่ด้านบน “ไม่หัวเราะแล้ว เราเริ่มเลยนะ”“อืม” ทอฝันส่งเสียงรับในลำคอแล้วหลับตา“ไม่ ๆ ลืมตา”“หนูอาย”“อายอะไรกัน เร็ว ลืมตา”ทอฝันปรือตาขึ้นเพียงเล็กน้อยเพื่อมองฝ่ามือที่ยังวางทาบบนทรวงอก“พี่กำลังจะเอาสายเสื้อออกหนึ่งข้างนะ”“อือ”เธอขานรับขยับสายตาตามมือสีเข้มที่เลื่อนขึ้นมายังหัวไหล่ข้างซ้าย แล้วเลื่อนสายเดี่ยวเสื้อนอนสุดวาบหวิวจนขยับลงไปยั
6.ทอฝันจะรวบหัวพี่ชานนท์แล้วบรื้น...เอี๊ยดชานนท์เลี้ยวเข้าจอดหน้าคณะหนึ่งในมหาวิทยาลัยชื่อดังของจังหวัด เขาดับเครื่องแล้วลงไปยืนรอใต้ต้นไม้ก่อนจะหยิบบุหรี่ออกมาสูบ ยกข้อมือขึ้นดูเวลาบ่ายสี่โมงเย็น น่าจะใกล้เลิกแล้วร่างสูงใหญ่ด้วยมัดกล้ามและท่าทางทระนงตัวอย่างนักมวย ทำให้เขากลายเป็นจุดสนใจของนักศึกษาทั้งหญิงชายสายตาคมกล้าถูกปิดด้วยแว่นกันแดดแบรนด์เนมราคาแพง กวาดสายตามองหาแฟนสาวท่ามกลางนักศึกษาหลายสิบคนที่พร้อมใจกันกรูออกมาจากห้องเรียนใหญ่เขาขยับกายพิงต้นไม้กอดอกเมื่อมองเห็นทอฝัน รูปร่างผอมบางกว่าหลายปีก่อน คงเพราะโดนเขาเคี่ยวกรำให้ออกกำลังกายสม่ำเสมอ“พี่ชานนท์”ในที่สุดคนตัวเล็กก็เห็นเขาเสียทีหลังจากมัวแต่ยืนเม้าท์กับเพื่อนอยู่เป็นนานชานนท์เพ่งมองทอฝันที่เดินแกมวิ่งทั้งยกมือขึ้นโบกไปมา ผมยาวปลิวสยายจากแรงลมต้นฤดูหนาวยามที่เธอวิ่งตัดลานจอดรถมาทางโค่นต้นไม้“มานานหรือยังคะ”เขาดีดบุหรี่ทิ้งทันทีเมื่อทอฝันเข้ามาใกล้ ยกมือขึ้นลูบเหงื่อชื้นบนปลายจมูก“วิ่งมาทำไม เหงื่อออกหมดแล้ว”“แหมทำเป็นพูด ตอนที่ให้หนูวิ่งบนลานหน้าโรงยิมไม่เห็นเป็นห่วงหนูแบบนี้เลย”“ฮ่ะ ฮ่า ก็นั่นออกกำลังกายนี่น
5.เจอว่าที่พ่อตาเสียงจ้อกแจ้กในยามเช้าภายในหลังบ้านของร้านทองยามที่ทุกคนนั่งลงกินข้าว เป็นเสียงที่ทอฝันเคยชินและได้ยินตั้งแต่เด็ก“อาฝัน เมื่อวานนี้อาเจ็กหลงร้านขายขนมจีบเขาเห็นลื้อลงมาจากรถค่ายมวย ส อรุณ”มือเล็กเรียวหยุดกึก “เขาแค่มาส่ง ป๊าก็รู้ว่าหนูไปเล่นมวยลดน้ำหนัก”“แต่เขามองลอดเข้าไปเห็นพวกลื้อจูบกัน”“เจ็กหลงตาฝาดหรือเปล่า ใครมันจะไปจูบกันได้ข้างถนนแท้ ๆ”“นั่นสิ ป๊าถามย้ำหลายรอบ อีเลยเอาคลิปให้ป๊าดู”เคร้ง!ดวงหน้าหวานแต่ตาหยีเล็กอย่างคนจีนเผือดซีดลง เลื่อนสายตาขึ้นจากชามข้าวเพื่อพบว่านัยน์ตาตี๋ของพ่อกำลังจ้องจับผิด“ก็ ก็”“ใช่นักมวยที่ชื่อชานนท์หรือเปล่า”คราวนี้เธอคาดว่าตนเองคงหนีไม่พ้นจากสถานการณ์ตรงหน้าได้แล้ว แสดงว่าคลิปคงชัดเพราะรถคันนี้ถ้าไม่ก้มมองดี ๆ จะมองไม่เห็นคนที่อยู่ข้างใน“ลื้อไม่ตอบ อาฝัน”“หนูแค่ไม่รู้จะตอบยังไง”“ลื้อยังต้องเรียนมหา’ลัย หรือว่าลื้อจะไม่เรียนแล้วเอาผัว”“ป๊า! ลื้อจะไปกดดันทอฝันทำไม ทอฝันมันโตเป็นสาวแล้ว มีแฟนย่อมเป็นเรื่องปกติ”ทอฝันหันไปพยักหน้าเห็นด้วยกับแม่หงึกหงัก“แต่อาฝันเพิ่งสิบแปด”“จำไม่ได้หรือไง สิบแปดอั๊วท้องทอฝันแล้วนะ”ทอฝันมอ
4.เดทแรกชานนท์สาวเท้าวิ่งแทนที่จะยืนอยู่นิ่งบนสายพานบันไดเลื่อนเพราะตนเองมาสาย ช้ากว่าที่นัดไว้เกือบครึ่งชั่วโมงด้วยเพราะความสูงเกือบร้อยแปดสิบสองทำให้เขามองเห็นร่างเล็กของทอฝันแต่ไกล แผ่นอกสะท้อนขึ้นสูดลมหายใจในเวลานี้ทอฝันน้ำหนักลดลงกว่าแต่ก่อนพอสมควร ทำให้ความเจ้าเนื้อหายไปทว่าความอวบอิ่มเปล่งปลั่งยังคงอยู่ ทั้งวันนี้ทอฝันเลือกสวมชุดกระโปรงยีนส์และเสื้อครอปรัดรูปตัวสั้น อวดเนื้อขาวบั้นเอว เห็นแล้วใจสั่น ๆ คันยุบยิบพิกล“พี่มาช้า”“เออ..แก้ตัวไม่ออกเลยพี่ ไอ้แสนมันโทรมาจากโคราช ถามเรื่องน้องส้ม”“แล้วทำไมพี่แสนไม่คุยกับส้มเองหล่ะ”“ก็มันให้พี่คอยดูแลน้องส้ม”“ดูแล? หรือว่าคอยคุมกันแน่ คราวก่อนเรื่องพี่จอมก็ทีแล้ว เป็นฝีมือพี่แสนใช่ไหม”“เออน่า ไป เข้าไปดูหนังกัน เดี๋ยวไม่ทันฉายนะ”“ก็ได้ ฝากไว้ก่อน นี่ตั๋วของพี่”“เดี๋ยวพี่โอนคืนให้นะ”“ไม่ต้องหรอก พี่เลี้ยงขนมหนูดีกว่า วันนี้หนูอยากจะกิน...”“ยังไม่ทันจะเข้าโรง คิดเรื่องกินเสียแล้ว ไปก่อนเร็ว”ชานนท์ไม่รอให้ทอฝันพูดจบคว้ามือเล็กมากุมแล้วออกเดินนำ ลากจนทอฝันต้องเร่งฝีเท้าตาม แต่พอเข้าไปในโรงฉายกลับพบว่าคนน้อยมากจนเขาประหลาดใจ“นี







