LOGIN“พี่ก็ต้องเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวอีกแล้ว” พี่เตถอนหายใจเบา ๆ ฉันกับพี่สิงห์มองหน้ากันอย่างรู้ทันคนที่แกล้งทำเป็นซึมเหมือนอาภัพรักเสียเต็มประดา“มึงก็หาเมียสิ เลิกเล่นไปเรื่อยได้แล้ว…”“กูไม่ได้เล่น แต่คนอื่นเขามองว่ากูเล่น!” พี่เตเถียงเสียงดัง สีหน้าเซ็งจัด“พี่ก็หัดทำตัวจริงจังหน่อย…” ฉันยกมือตบบ่าพี่เต
ฉันพยายามจะไม่สนใจร่างสูงที่เอาแต่พูดเรื่องพี่เลี้ยงเด็กอะไรนั่นแล้วเดินเข้าครัวเพื่อไปทำอาหารให้เขากินใช่… ฉันมันแม่บ้านสุดเก๋ายังไงล่ะ… ฝีมือฉันพัฒนาไปถึงขั้นนั้นแล้ว!“พี่สิงห์!”แต่แล้วก็ต้องร้องเสียงดังเมื่อตัวเองถูกอุ้มจนลอยขึ้นจากพื้น พี่สิงห์ส่ายหน้าไปมาเพื่อจะบอกว่ายังไงก็ไม่ยอมให้ฉันทำอะไ
พี่สิงห์เด็กช่างคนดุกับคุณนลิน ตอนที่ 48หกปีผ่านไป...ไม่อยากจะเชื่อว่าชีวิตของฉันจะวุ่นวายได้ขนาดนี้!ตอนนี้ฉันกำลังห่อข้าวใส่กล่องข้าวสามกล่อง จัดการเอากระเป๋านักเรียนของเด็ก ๆ มาวางต่อ ๆ กันแล้วยัดไอ้กล่องข้าวที่ใช้เวลาทำตลอดทั้งเช้าลงไป เสียงเด็ก ๆ กำลังผลัดกันตะโกนผลัดกันร้องไห้โยเยอยู่ตรงห้อ
แต่มันก็เป็นมันหน้าหนายิ่งกว่าปูนโบกตึก… จะไปอายอะไร…ตรงนี้คงมีแค่ยิมที่นอนอยู่เก้าอี้ตัวถัดไปจากผมกับลินเท่านั้นที่ดูเหมือนจะหลับไปง่าย ๆ ร่างบางในชุดว่ายน้ำถูกคลุมด้วยผ้าเช็ดตัวที่ผมจำได้ว่าเป็นของไอ้ยีนซึ่งผมเห็นอยู่บ่อย ๆ เวลามันไปนอนค้างกับไอ้เตที่บ้านก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงมาอยู่กับเด็กน
พี่สิงห์เด็กช่างคนดุกับคุณนลิน ตอนที่ 47ก็คิดผิดจริง ๆตอนนี้เรามาถึงทะเลแล้ว ผมสามคนกำลังนั่งคุยเล่นกันอยู่ที่เก้าอี้ชายหาด ทุกคนหันหน้าเข้าหาทะเล แสงแดดตอนบ่ายมันจ้าเสียจนต้องเอาแว่นกันแดดมาใส่ เพราะอากาศค่อนข้างร้อนจัดพวกผมเลยนอนถอดเสื้อนอนกันเรียงคนสาว ๆ กำลังยืนอยู่ห่างออกไปยังหน้าชายหาดที่แ
วันนั้นผมอยู่อู่จนดึก… ดึกชนิดที่ว่าไม่เคยมีวันไหนอยู่ดึกขนาดนั้นมาก่อนเพราะงานมันล้นมือมาก ๆ และวันนั้นเองผมก็ได้เจอกับร่างเล็กที่ยืนแกร่วอยู่คนเดียวตรงฟุตพาทฝั่งตรงกันข้าม ถึงเรื่องมันจะทุเรศไปสักหน่อยที่ผมปากหมาไปเอ่ยทักลินแบบนั้นแต่ก็นั่นแหละ… ตอนนั้นตัวผมเองไม่ได้เสี้ยนบุหรี่ขนาดนั้น ง่วงนอนจะ
ผมลดบุหรี่ที่กำลังจะสูบอัดควันเข้าปอดลง เงยหน้ามองไอ้ยีนเพื่อนสนิทที่มักจะรู้ทันความคิดผมเสมอ มันเลิกคิ้วอีกครั้งเมื่อเห็นว่าผมไม่ตอบ ก่อนที่วินาทีถัดมาหัวโล้น ๆ ที่ตัดสกินเฮดของไอ้เต จะเสนอหน้าเข้ามามองสีหน้าผมด้วยอีกคน“เรื่องคุณหนูนั่นล่ะสิกูว่า” ไอ้เตทำหน้าตากรุ้มกริ่มอย่างรู้ทัน“…” ผมถอนหายใ
พี่สิงห์เด็กช่างคนดุกับคุณนลิน ตอนที่ 8หลายชั่วโมงต่อมา“หิว…”“…”“เมื่อไรจะเสร็จ คนอื่นก็กลับกันหมดแล้วเนี่ย”“…”ร่างสูงที่กำลังถกกางเกงยีนขึ้นเหลือบตามามองฉันแต่ไม่ตอบอะไร หันไปคว้าถังน้ำยาถูพื้นราดลงบนคราบน้ำมันสีดำ ๆ ก่อนจะคว้าเอาแปรงมานั่งขัดพื้นอย่างเอาจริงเอาจังให้ตาย… นี่กะจะทำให้คุ้มค่
พี่สิงห์เด็กช่างคนดุกับคุณนลิน ตอนที่ 7วันต่อมาฉันตื่นขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงประตูเปิดออก ร่างสูงของพี่สิงห์กำลังยืนพิงประตูอยู่ เขายังคงอยู่ในสภาพกางเกงนอนตัวเดียวเหมือนเมื่อคืน แต่ดูท่าจะตื่นมาสักพักแล้ว สายตานิ่งสนิทมองสภาพการนอนของฉันเงียบ ๆ“ไม่กลับบ้านแล้วมั้ง”“ยังเช้าอยู่เลย”“เช้าบ้าอะไร
พี่สิงห์เด็กช่างคนดุกับคุณนลิน ตอนที่ 6สิบนาทีต่อมาบนรถมีแต่ความเงียบจนน่าอึดอัด ฉันพยายามชวนคุย แต่ไอ้คนข้าง ๆ ก็เอาแต่ถามคำตอบคำ แถมบางทีไม่ตอบเลยด้วย! พี่สิงห์ไม่เหมือนผู้ชายคนอื่นเลย เขาไม่พยายามชวนคุยหรืออะไรเลย จะมีก็แต่…“เลี้ยวขวาซอยหน้า”“อือ”“ซ้าย”“อือ”แค่นี้จริง ๆฉันขับรถช้า ๆ ยืดเ







