เข้าสู่ระบบเมื่อถึงเวลาที่งานเลี้ยงเลิกรา ภายหลังเสร็จจากส่งเพื่อนรักทั้งสองคนกลับบ้าน มาร์เซโล่เดินกลับมานั่งดื่มต่ออีกครู่สั้นๆ เขาเริ่มแสดงอาการพาลกับน้องเมียอย่างเห็นได้ชัดเมื่ออยู่กันสองต่อสอง“ตาลขอตัวไปนอนก่อนนะคะ”หญิงสาวกล่าวเมื่อเห็นว่าตอนนั้นเป็นเวลาดึกมากแล้ว อีกทั้งน้ำค้างก็แรงขึ้นเรื่อยๆ “ไม่ให้ไปไหนทั้งนั้น... มานั่งชงเหล้าให้พี่ก่อน”ดวงตาของมาร์เซโล่แดงก่ำ น้ำตาลรู้สึกหวาดๆ เขาทำราวกับว่าโกรธเคืองหล่อนนักหนา“พี่มาร์คดื่มมากแล้วนะคะ”น้ำตาลสังเกตเห็นว่าพี่เขยเริ่มเมา แต่หล่อนก็ไม่กล้าขัด จำต้องชงเหล้าให้มาร์เซโล่ตามที่เขาสั่ง“ถามอะไรหน่อย”“คะ... ” “ชอบไอ้วินเพื่อนพี่ใช่ไหม?”จู่ๆ เจ้าของบ้านก็เอ่ยออกมา“ทำไมพี่มาร์คถามแบบนี้คะ... ตาลกับพี่วินก็คุยกันตามปกตินี่คะ ไม่ได้แสดงทีท่าอะไรที่เกินเลยจนน่าเกลียด”น้ำตาลกล่าว“ทำไมต้องให้เบอร์โทรมันด้วย”เสียงของพี่เขยบอกให้รู้ว่าโกรธ“ก็พี่วินเค้าขอนี่คะ... คงน่าเกลียดถ้าตาลปฏิเสธไม่ยอมให้”น้ำตาลรู้ดีว่าหล่อนทำไปตามมารยาท“แรดนะเรา”มือของเขากำแก้วเหล้าเอาไว้แน่น สายตาจ้องหน้าหล่อนอย่างคาดโทษ“พี่มาร์คหยาบคาย”หล่อนเม้มปากใ
เข้าแผน... ป้านวลรีบอาสา ค่อยๆ ประคองร่างอวบอัดของจันทร์เจิดซึ่งเมาพับไม่ได้สติขึ้นมาส่งจนถึงห้องนอนซึ่งอยู่ชั้นสองของบ้าน“แฟนเก่ามานอนค้างบ้านแกแบบนี้... แสดงว่าถ่านไฟเก่ากำลังจะคุกรุ่นขึ้นมาอีกครั้งใช่ไหมวะไอ้มาร์ค”ราเมศแซวเจ้าของบ้าน เมื่อเห็นว่าตอนนั้นเหลือแต่คนกันเอง หารู้ไม่ว่าน้ำตาลซึ่งกำลังช่วยสาวใช้ชาวพม่าสองคนเก็บถ้วยเก็บจาน กำลังแอบเงี่ยหูฟังคำตอบของมาร์เซโล่อย่างใจจดใจจ่อ“คงต้องดูๆ กันไปก่อน... ”มาร์เซโล่ตอบพลางกระดกเหล้าลงคอ ไม่ได้ปฏิเสธว่าถ่านไฟเก่าระหว่างเขากับจันทร์เจิดกำลังจะคุกรุ่นขึ้นมาอีกครั้งซึ่งในเรื่องนี้มีแต่ตัวของมาร์เซโล่เองเท่านั้นที่รู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร? เพราะสาเหตุอันใดที่ทำให้เขากลับมาสานสัมพันธ์กับจันทร์เจิดอีกครั้ง เมื่อหล่อนเป็นฝ่ายกลับมาหาเขามาร์เซโล่หารู้ไม่ว่าคำพูดของเขาที่ว่า ‘คงต้องดูๆ กันไปก่อน’ นั้นเอง ที่ทำให้หัวใจของน้องเมียปวดแปลบรวดร้าวระบมขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกเพราะว่าการที่มาร์เซโล่พูดออกมาชัดเจนแบบนี้... ก็เท่ากับว่าเขากำลังเปิดทางให้จันทร์เจิดเข้ามาเป็นนายหญิงคนใหม่ของบ้านระหว่างที่มาร์เซโล่กับราเมศกำลังนั่งสนทนากันอย่างออกรสชาติ น
“...”น้ำตาลนิ่งเงียบ หล่อนเลือกที่จะไม่ตอบโต้กับคนพรรค์นี้ ท่าทางของจันทร์เจิดที่ได้เห็นกับตาทำให้น้ำตาลรู้ว่าหล่อนเป็นผู้หญิงร้ายกาจสุดๆ อย่างนี้นี่เองที่ทำให้ป้านวลเกลียดนักเกลียดหนาป้านวลยกมือขึ้นทาบอก รู้สึกโล่งใจที่จันทร์เจิดเดินออกไปจากครัวเสียได้ หล่อนวิ่งตามมาร์เซโล่ไปติดๆ เหมือนกลัวว่าเขาจะหาย“ถ้านังผู้หญิงคนนี้เข้ามาเป็นคุณนายคนใหม่ของบ้านหลังนี้จริงๆ... มีหวังว่าป้าคงถูกเขี่ยกระเด็นออกจากบ้านก่อนใคร”ป้านวลมองเห็นอนาคตของตัวเองรางๆ สิ่งที่เห็นทำให้น้ำตาลนิ่งอยู่ในอาการครุ่นคิด บางทีหล่อนควรทำอะไรสักอย่าง... “สงสัยว่าคืนนี้นังจันทร์เจิดคงวางแผนเขมือบคุณมาร์คแน่ๆ”ป้านวลรู้ทัน หล่อนกล่าวพลางเหลือบมองใบหน้าของน้ำตาล หญิงสาวยังไม่ทันได้เอ่ยอะไรป้านวลก็ชิงเอ่ยขึ้นมาเสียก่อน“แต่ไม่ต้องห่วง... ”ป้านวลหรี่ตาครุ่นคิด หล่อนมั่นใจว่าแผนการของตนนั้นลุ่มลึกกว่าของจันทร์เจิดอย่างแน่นอน ผู้หญิงร้ายกาจอย่างจันทร์เจิดต้องเจอแผนซ้อนแผน “แล้วป้าจะทำยังไงคะ?”น้ำตาลอดสงสัยไม่ได้... ป้านวลมีแผนอะไร“ป้ามีวิธี”ด้วยน้ำเสียงเชื่อมั่น ป้านวลตอบสั้นๆ คิดว่าหล่อนมีวีธีรับมือกับผู้หญิงร้ายกาจอ
“ป้าเชียร์คุณตาล... ป้าอยู่ข้างคุณตาลนะคะ คุณตาลของป้าทั้งสวยและน่ารักไม่แพ้ผู้หญิงคนไหน... ป้าเชื่อว่าคุณมาร์คจะต้องรักต้องหลงคุณตาล... ขอเพียงแค่คุณตาลแสดงให้เขารู้บ้างว่าแอบสนใจเขา”ป้านวลเชียร์อย่างออกนอกหน้า“เอ่อ... ตาลไม่มั่นใจนักว่าจะทำได้”หญิงสาวรู้สึกลังเลและสับสนใจ ทั้งที่ลึกๆ ในใจของหล่อนก็ยอมรับว่าแอบหลงรักพี่เขยคนนี้อยู่เงียบๆ มานานหลายปีระหว่างที่น้ำตาลกับป้านวลกำลังคุยกันอยู่ในครัว จู่ๆ เสียงแหวของจันทร์เจิดก็ดังลั่นขึ้นที่ประตูทางเข้าห้องครัว“ป้านวล... คืนนี้ตั้งโต๊ะอาหารกลางสนามหญ้านะคะ คุณมาร์คจะจัดปาร์ตี้ต้อนรับการมาถึงของจันทร์ค่ะ”ทั้งที่ตัวเองเป็นแขกของบ้าน แต่จันทร์เจิดกลับวางท่าทีเหมือนเป็นคุณนายคนใหม่ป้านวลได้ยินคำสั่งของจันทร์เกิดก็จริง แต่หล่อนกลับตีรวนด้วยการหันไปถามผู้เป็นเจ้าของบ้านที่เดินตามหลังแฟนเก่าเข้ามาถึงในครัว“แขกกี่คนคะคุณมาร์ค... ป้าจะได้จัดเตรียมอาหารและเครื่องดื่มได้ถูก”“ก็มีผม... จันทร์ น้ำตาล แล้วก็ไอ้เมศกับไอ้นาวินเพื่อนผมอีกสองคน”มาร์เซโล่ตอบ จันทร์เจิดรู้สึกเสียหน้าที่ป้านวลเลือกจะคุยกับเขาเหมือนไม่เห็นหัวหล่อน“รอให้ฉันเข้ามาเป็น
ป้านวลกล่าวออกมาเหมือนรู้ชะตากรรมของตัวเอง ก็เมื่อหลายปีก่อนหล่อนเคยมีปากเสียงกับจันทร์เจิดมาก่อน เพราะว่าตอนที่น้ำผึ้งยังอยู่ จันทร์เจิดก็เคยมาระรานซ้ำยังทอดสะพานให้ท่ามาร์เซโล่จนถึงบ้าน“ทุกวันนี้ฐานะของตาลก็แค่คนอาศัย... ต่อให้ตาลอยู่บ้านหลังนี้ต่อไปก็ช่วยอะไรป้าไม่ได้หรอกค่ะ”น้ำตาลเจียมตัว หล่อนรู้ดีว่าตัวเองเป็นใคร“คงจะดีไม่น้อย... ถ้าคุณตาลได้เป็นคุณนายคนใหม่ของบ้านหลังนี้”ในที่สุดสิ่งที่ป้านวลแอบคิดเล่นๆ ก็ถูกเผยออกมาจนได้“อุ๊ย... ป้านวลหมายความว่ายังไงคะ”น้ำตาลตกใจ“ก็หมายความอย่างที่ป้าพูดนั่นแหละค่ะ... ตั้งแต่คุณผึ้งไม่อยู่ป้าก็แอบนึกเล่นๆ ว่าคงจะดีไม่น้อยถ้าคุณตาลจะขึ้นมาเป็นภรรยาคนใหม่ของคุณมาร์ค”ป้านวลรู้ว่าน้ำตาลเป็นคนน่ารัก ใจดี มีน้ำใจกับทุกคน ตอนที่พี่สาวของหล่อนยังอยู่น้ำตาลก็ไม่เคยถือเนื้อถือตัวว่าเป็นน้องสาวภรรยาเจ้าของบ้าน ไม่เคยตีตนสูงกว่าคนอื่น คนรับใช้ทุกคนในบ้านต่างก็รักและเคารพน้ำตาลไม่ต่างจากพี่สาวของหล่อน“คงเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะป้านวล... พี่มาร์คไม่ได้รักน้ำตาลนี่คะ”เสียงของน้ำตาลสลดลงอย่างเห็นได้ชัด หล่อนรู้ดีว่า ‘ความรัก’ เป็นเรื่องของ ‘หัวใจ’ บังคั
“แฟนเก่ามาหาถึงบ้านแบบนี้... สงสัยว่าถ่านไฟเก่ากำลังจะคุกรุ่นขึ้นมาอีกรอบกระมังคะ”น้ำตาลว่า“อุ๊ย... ป้าภาวนาว่าอย่าให้เป็นอย่างนั้นเชียว”ป้านวลยกมือขึ้นทาบอก ทำท่าตกใจ“ทำไมคะป้า”น้ำตาลมองหน้าสตรีผู้สูงวัยกว่าด้วยความสงสัย“ก็... ว่าจะไม่พูดแล้วเชียว แต่เกิดคันปากขึ้นมาจนได้” ป้านวลทำท่าอยากระบาย“แหม... เกริ่นซะขนาดนี้แล้วก็เล่ามาเถอะค่ะป้านวลขา”น้ำตาลรู้ว่าไม่ใช่เรื่องยากเลยสักนิดที่จะทำให้คนช่างพูดอย่างป้านวลยอมเล่าให้ฟัง และก็จริงอย่างที่หล่อนนึกเอาไว้“ก็คุณจันทร์เจิดคนนี้ร้ายอย่าบอกใครเชียวค่ะ เพราะว่าก่อนหน้านี้หล่อนเคยเข้ามาทำท่าวางก้ามประกาศตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของคุณมาร์คมาแล้วนะคะ “หรอคะ... ”“ใช่... แต่โชคดีที่คุณมาร์คไม่เอาน่ะสิ เลยตัดสินใจแต่งงานกับคุณน้ำผึ้งพี่สาวคุณตาล ทำให้คุณจันทร์เจิดต้องยอมถอยห่างออกไปในที่สุด... แต่จู่ๆ ก็กลับมา พอรู้ว่ามีที่ว่างนางก็รีบเข้ามาเสียบทันที”ป้านวลวิเคราะห์สถานการณ์ได้อย่างเฉียบคม“พี่มาร์คนี่ก็เหลือเกินจริงๆ... นี่ขนาดพี่ผึ้งเพิ่งเสียไม่ทันจะข้ามปี... ไม่ทันไรก็คิดจะมีเมียใหม่เสียแล้ว”น้ำตาลเปรยขึ้นด้วยความรู้สึกผิดหวังในตัวของ
พีรพงษ์สั่ง วายุไม่ขัด รีบก้าวเดินออกมาจากห้อง ตอนที่เหลียวกลับไปมองก็เห็นพีรพงษ์กำลังจูบฟัดทรวงอกของพลอยขวัญอย่างหื่นกระหาย นึกในใจว่าพี่ชายคนนี้หื่นสุดๆ“อ่า...สวยเหลือเกินขวัญจ๋า...ทั้งอวบทั้งขาวแบบนี้พี่ชอบสุดๆ”พีรพงษ์ครางออกมาเบาๆ ทั้งบีบทั้งดูดสองเต้าอย่างหื่นกระหาย“อ๊ะ...อื๊อ”สติที่หลงเหล
พีรพงษ์พึมพำเสียงกระเส่า เมื่อเสียวจัดก็ผ่อนจังหวะให้วายุทำหน้าที่กระเด้าเข้ามาบ้างพลั่กๆ ๆ ๆ ๆ“เสียว...ซี้ด...แรงอีกค่ะ”เจนนี่ร้องครางแทบขาดใจ เมื่อสองพี่น้องประสานแรงแข็งขัน สองมือของสาวฝรั่งเกาะอยู่กับราวเหล็กพนักหัวเตียง บั้นท้ายอวบมีมือของพีรพงษ์โอบเกาะไว้ กดสะโพกให้บดย้ำกลีบสวาทรับแท่งเอ็น
พีรพงษ์สลัดศีรษะแรงๆ อีกหลายครั้ง พยายามนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ จำได้ว่าตัวเองกำลังหาความสำราญกับเรือนร่างของพลอยขวัญอยู่ดีๆ จากนั้นก็จดจำอะไรไม่ได้อีกเลยเมื่อหายจากอาการมึนงง พีรพงษ์ก้าวยาวๆ เข้ามาหาวายุที่ห้องนอน เพราะอยากสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืนนี้“ไอ้วา...”เสียงเข้มเรียกน้
พลอยขวัญตอบเสียงเรียบ เพราะภายในหัวยังครุ่นคิดถึงแต่เรื่องที่พยัคฆ์ปล่อยให้หล่อนมากับพีรพงษ์ ทั้งที่นัดกันไว้เป็นมั่นเป็นเหมาะ“งั้นกินเคเอฟซีกันนะขวัญ”สรุปโดยไม่รอฟังคำตอบครู่สั้นๆ ต่อมา พีรพงษ์ก็พาพลอยขวัญมาถึงร้านเคเอฟซีที่ตั้งอยู่ภายในห้าง“เดี๋ยวพี่ช่วยหั่นให้นะครับ”ชายหนุ่มบอกขณะวางถาดลงบน







