ดีลลับ

ตีสอง

แต้กๆๆๆๆๆ แก่กๆๆๆๆ ปึ้ง

"เหี้ย! แพ้ได้ไงวะ!"

โครกก ครากกก

"หิว โอ๊ะตีสองลูกหลับหรือยังนะ..ตีสองคงหลับแล้วแหละ"

คุณพ่อยังหนุ่มสวมกางเกงขายาวเอวย้วยโหลดต่ำออกมาจากห้องไปยังห้องเด็กเล็กที่มีสองพี่น้องลูกคนกลางและคนสุดท้องนอนอยู่ในห้องเดียวกัน

"หลับปุ๋ยเลยหน้าตาดีเหมือนพ่อทุกคนเลย นี่แหละน้าพ่อพันธุ์ที่ดี จุ้บ จุ้บ ฝันดีนะไอ้ต้าวของพ่อ"

จากห้องลูกคนเล็กไปห้องลูกคนโต

แก่กๆๆ

"ล็อคห้องอีกละ ชอบความส่วนตัวจริงจี้ง~"

ผ่านห้องลูกคนโตเพราะเข้าไม่ได้จึงเดินเลยไปห้องครัวต้มบะหมี่ใส่เนื้อหนึ่งแพค ร่างกายต้องการพลังงานแล้วยกมากินหน้าทีวีเร่งเสียงจากปกติที่ลูกชายจอมเนียบเปิดแค่พอดีแต่คนชอบสวมหูฟังมักชินกับความดังกระหึ่ม เพิ่มอีกสองระดับสิถึงจะสะใจ

ติ๊ดด! รายงานข่าววันนี้..

"ซู้ดดด สร้วบบบๆๆๆ อืมอาโหร่อย"

ฟึ่บบ.." อือออ"

ซู้ดดด ซู้ดดดด งั่มม งั่มม

"โว้ยยย! หนวกหู มานั่งแดกอะไรตรงนี้ เหม็นกลิ่นมาม่ามึงจะหอบมากินตรงนี้ทำไมไอ้ดี!"

"กูจะกินที่ไหนก็ได้ที่นี่บ้านกู "

"แต่แม่กูตกแต่งต่อเติมภายในเฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นในบ้านแม่กูก็ซื้อไว้ให้หลานใช้”

“ที่นี่แม่ให้ลูกกู มึงไปนอนกับไอ้ด่างดิ่"

"กูไม่นอน ใครจะทำไม ไอ้ตัวมักง่ายเอามากินหกก็ไม่เก็บต้องเหนื่อยเจ้าวันมันอีก กูบอกว่าไม่ชอบอาหารกลิ่นแรงไงออกไป๊!"

"กูจะกินตรงนี้ ทนไม่ไหวก็ไปนอนห้องตัวเองกระแดะ แดกเหล้ามากลิ่นหึ่งยังจะกล้าว่ากู กูอยู่บ้านดูลูกนะอย่ามาหือกะพ่อของลูก"

"บ้านกูติดกล้องวงจรปิดมึงลืมหรือไง หนอยอ้างว่าดูลูก มึงออนเกมตลอดยกเว้นตอนหลับเอาอะไรมาดูลูก ตอแหล!"

แอ้ด~กึก

"...คุณสองคนน่ะ เบาเสียงลงหน่อย ดังไปถึงข้างใน ข้างบ้านจะว่าเอา"

"อุ้ย~น้องวันยังไม่หลับเหรอลูก?"

"...ก็ตื่นเพราะพวกคุณไง"

"ขอโทษคับ/โทษค้าบ"

คนตัวโตทั้งสองก้มหน้างุด คุณพ่อหยิบทิชชู่มาเช็ดโต๊ะหน้าทีวีคุณแม่ไถลตัวลงนอนคลุมโปงดังเดิม บางทีคนที่ใหญ่ที่สุดในบ้านอาจไม่ใช่พ่อแม่เสมอไป

..

"ลูกไปยัง"

".."

"ไอ้แมนลูกไปยัง?"

"เออไปแล้ว แหกตาดูเองซิวะเพราะมึงอะเสียงดัง"

"มึง..มานี่เลยเดี๋ยวลูกออกมาอีก"

เข้าห้องเกม..ห้องดี..หรือห้องเชือด

"กูได้ยินนะมึงเอาของเล่นอะไรมาแกล้งลูก ตัวเองกลับดึกสภาพเมาเหมือนหมายังมีหน้ามาว่ากูที่อยู่บ้านทุกวัน เมาแล้วนอนแก้ผ้าไม่อายลูก แล้วยังบังอาจมาแกล้งลูกกูอีกมึงจะเอาใช่มั้ย"

"มึงโรคจิตหรือไงลากกูมาถามเรื่องนี้เนี่ยนะ กูเมากูจะนอน!" คุณแม่ตัวโตแยกเขี้ยวใส่คู่อริที่เลื่อนขั้นมาเป็นคู่อริที่มีทะเบียนสมรส?

แมนกวาดเอาของบนโต๊ะเกมของสามีไปกองรวมกันแล้วหย่อนตูดนั่งชันเข่าข้างหนึ่ง โน๊ตบุ๊กคีย์บอร์ดกองรวมทับถมหมิ่นเหม่ขอบโต๊ะ จงใจยียวนเพราะรู้ดีว่าคนติดเกมไม่ชอบให้แตะต้องของรัก

พ่อของลูกจ้องหน้าขี้เมาสีหน้าอ้อนอวัยวะเบื้องล่างคันไม้คันมือยิบๆ เดินมาจ้องหน้าคนยกเท้าเหยียบโต๊ะเกมสุดที่รักลืมไปว่ามันนักเลงเก่าที่ตีกันก็เพราะความกวนตีนของมันนี่แหละ

"อย่ามาแกล้งลูกกูอีเมียขี้เมา"

"กูจะแกล้งลูกกูมึงจะทำไม?"

แมนยื่นมือไปกำไข่คุณพ่อตัวโตบีบแรงแต่พี่แกไม่สะทกสะท้านซ้ำยังขยับเบียดเป้าเข้าใส่แอ่นเป้าให้จับ แค่แตะก็แข็งนี่ควยหรือสาก?

ขะ แข็งแกร่ง

"อยากเจ็บตัวเหรอห้ะ ขยำควยกูอ้้ะ..จะเอาใช่มั้ย"

"กลัวมึงตายล่ะไอ้ดีแตก!"

"เออ กูแตกแน่จะแตกในรูมึงด้วย"

หมั่บ!

"ไอ้ดี! ไอ้เหี้ย!"

"เมื่อกี้กูไปเปิดตู้เย็นมาเจอนี่ด้วย จะกระสวกดากมึงคราวหลังจะได้ไม่กล้าแกล้งลูกกู เลือกเอาจะโดนกูเอาหรือจะเย็ดกับไอ้นี่ให้กูดู โทษฐานที่มาแกล้งน้องวันลูกชายสุดที่รักของกู"

"ข้อหาเหี้ยไรเนี่ย ปล่อย! ให้เอามึงกูเอาแครอทดีกว่าไอ้จู๋ประหลาดไอ้เหี้ยดี"

แมนพยายามเพ่งมองของสีส้มในมือสามีที่เอามาเคาะปาก ของแข็งในมือของอีกฝ่ายทำให้นึกถึงวันที่ต่อยกันแทบตายใครจะไปคิดว่างานเข้าค่ายลูกเสือจะได้ลูกเสือติดท้องมาก่อนเรียนจบจริงๆ

พรืดดด~

กางกางชั้นในสีดำของแมนถูกเกี่ยวออกจากสะโพกแทนที่จะทิ้งลงพื้นแต่กลับกัดคาปากห้อยแก่วงไปมา ข้อพับขาถูกมือสากกดอ้ากว้างแนบลงกับโต๊ะเกมจนร่องรักลอยเด่น รูเล็กแดงเรื่อขยับยุบยิบตรงหน้าคุณพ่อจอมทะลึ่งที่หลงลืมไปว่าเมียมีดีแค่ไหน

แมนยื่นมือหยิบแครอทในมือของดีมาใช้ส่วนปลายเขี่ยรั้งขอบกางเกงยางยืดของสามีห่ามงัดดุ้นเนื้ื้อตั้งเด่ออกมาสูดอากาศข้างนอก

ฟุ่บ!