MasukShare
ครอบครัวของเรา
Terakhir Diperbarui:
2025-11-24 17:15:00ผมชื่อวันอายุ 11 ปี มีน้องชายชื่อทูอายุ 8 ขวบ และมีน้องเล็กชื่อทรีอายุ 7 ขวบ มายังไงหัวปีท้ายปีแถมไม่มีศิลปะในการตั้งชื่อลูกอีกด้วย
พ่อแม่สองคนนี้นี่ยังไง เห็นลูกดกแบบนี้ก็ใช่ว่าจะญาติดีกัน แค่บ้านพ่อแม่คนทั้งคู่มีฐานะก็เลยเอาแต่ใจมากไปหน่อย ปู่ย่าตายายก็ไม่ลงรอยกันแต่รักหลานมากแข่งกันเปย์แต่ไปบ้านไหนไม่ได้เพราะถ้าไปอีกบ้านอีกบ้านจะก่อสงครามน้อยใจ นั่นคือหายนะเพราะฉะนั้นอยู่บ้านตัวเองดีที่สุด พ่อผมชื่อดี..ดีที่ไม่ค่อยดีพ่อยังอายุไม่มากนักมีลูกตั้งแต่อยู่มัธยมตอนนี้อายุ 28 ก็ลองบวกลบดู เกเรหน้าตาแบดๆ เป็นคนง่ายๆ ..มักง่าย ถ้าไม่ง่ายคงไม่ได้กับแม่ แกหล่อแหละแต่ร้ายด้วย ใช้ชีวิตง่ายๆ ชอบเล่นเกมแล้วหัวร้อน ไม่ยอมคนพร้อมบวกทุกเวลายู่ติดบ้าน เอาจริงคือติดเกมเรียกก็ไม่ออกมาหรอกนอกจากจะออกมาเอง ก็ดูรักลูกนะ รักแบบสมาธิสั้นมาแป๊บๆ แล้วก็ไปเล่นเกม คนนี้เจรจากับชาวบ้านยากเพราะหน้าดุ ยิ่งออกบ้านยิ่งหน้าเหี้ยม หัวร้อนง่าย ถ้ามีอะไรเกี่ยวกับโรงเรียนจึงมักจะเป็นหน้าที่แม่ แต่อย่าพึ่งด่วนตัดสินใจว่าคนนี้จะสุดแล้ว ยังมีอีกบ้านไหนก็มีตัวแม่ที่อยู่เหนือทุกคนอยู่ แม่หรือผู้ชายชื่อแมน..แมนมากตัวเท่าพ่อเลยถึงตีกันได้ เป็นคนอยู่ไม่ติดบ้านชอบเที่ยวชอบสังสรรค์ เป็นคนของสังคมต้องหล่อตลอดเวลาฉีดน้ำหอมฟุ้ง ปากหวานกับสาวๆ จะมีอยู่คนเดียวที่คุณแมนด่าได้แบบนันสตอป.. คุณดีไงจะใครล่ะ แอ้ดด~ "กลับมาแล้วจ้า~" ... ... ยามวิกาลประตูบ้านเปิดพ่าง ใครบางคนแผดเสียงดังมาก่อนตัว ที่ตามมาคือกลิ่นน้ำหอมฟุ้งลอยมาเหมือนพึ่งอาบมากกว่าจะเรียกว่าฉีด เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่ดื่มมา กลัวลูกจะได้กลิ่นเหล้าแต่ลืมไปว่ากลิ่นน้ำหอมก็แย่ไม่ต่างกัน หนุ่มน้อยหน้านิ่งหน้าหล่อถอดแบบหูตาจมูกปากมาจากคนแม่แต่เป็นเวอร์ชั่นหน้านิ่งนิสัยเจ้าระเบียบเหมือนคุณยาย ใช้หางตาเหลือบมองร่างสูงสมส่วนเดินเซกางแขนกว้างถลาเข้ามา ห้าทุ่ม... ชิลเหลือเกินทำอย่างกับไม่มีลูกไม่มีผัว คนตัวขาวแต่หน้าแดงสวมเชิ้ตสีดำปลดกระดุมแหวกอกดวงตาเยิ้มปรือ สะดุดขาตัวเองจนต้องเกาะผนังบ้านเดินเข้ามากลางบ้าน มาลูบหัวลูกชายหัวเห็ดพร้อมกลิ่นเหล้ากับน้ำหอมลอยคลุ้งมาแต่ไกล เมามาอีกแล้วพ่อนักสังคมใหญ่ ลูกชายคนโตของบ้านลุกขึ้นจากโซฟาที่นั่งรอเช่นนี้ทุกวันหลังจากพ่อสั่งอาหารมาให้กินกับน้องจับอาบน้ำำดูการ์ตูนพาเข้านอนตามเวลาเดิม ก็มานั่งอ่านหนังสือดูหนังรอคนเป็นแม่ขี้เมา "น้องหลับหมดแล้ว" ลูกชายสุดที่รักพูดตัดบทด้วยใบหน้านิ่งสนิทน้ำเสียงเย็นชาไม่ใช่ไม่สนใจ แต่ความปากร้ายใจดีนี่ก็ถอดแบบคุณยายมาเปี๊ยบ เพราะมักจะมารอแม่กลับบ้านทุกครั้งที่ออกไปข้างนอก "เค้าซื้อนี่มาให้" ริมฝีปากหยักยิ้มกว้างจนตาปิดควักบางอย่างในกระเป๋ากางเกงวางแหมะบนตักเล็ก แปะ! เฮื้อก! " แมลงสาป!" เด็กหน้านิ่งตาถลนสะดุ้งโหย๋งลุกยืนขึ้นพรวดพราดแต่ถูกมือคนแม่รั้งไว้พร้อมระเบิดเสียงหัวเราะใส่ที่แกล้งลูกชายขี้เก๊กได้ "ฮ่าๆๆๆๆๆ ของเล่นน่ะกลัวเหรอ~" "คุณแมน! อย่าเล่นพิเรนทร์!" ลูกบ้านนี้ไม่เรียกพ่อแม่ว่าพ่อแม่แต่จะเรียกคุณเพราะความห่างเหิน น้องๆ ก็เช่นกันมักจะเรียกพี่ชายคนโตว่าแม่เพราะความใกล้ชิดแทน "กินข้าวยาง ไอ้พ่อตัวดีมันสั่งอะไรให้กินจ้ะ" ขี้เมาตัวโตไถลตัวมานอนขดบนโซฟาหนุนตักลูกชายเจ้าระเบียบคล้ายคุณยาย เด็กหน้านิ่งบีบจมูกหันหน้าหนีกลิ่นหอมฉุน "ซูชิครับน้องอยากกิน คุณล่ะ?" "หมูกระทะจ้าคุยนานไปหน่อยเลยเมา" "จะอาบน้ำไหม" "ไม่ไหวแล้วนอนโซฟานะ ขอผ้าห่มหน่อยจ้ะคุณลูกชาย" พรึ้บ! วันผลักหัวคุณแม่ตัวโตออกจากตักแล้วยืนขึ้นขาเล็กก้าวหายไปทางครัวหยิบกะละมังใส่น้ำกับผ้าขนหนูผืนเล็กมาวางที่โต๊ะ "ถอดเสื้อเช็ดตัวก่อน" "หนาวอ่า~" "คุณชอบออกไปเจอคนเยอะกลัวเชื้อโรคติดน้อง" "ก็ดะ~" คุณแม่ปลดทุกอย่างออกจากตัวเหลือเพียงชั้นในสีดำนอนแผ่หลับตาพริ้ม เป็นแม่ที่เหมือนเป็นลูกอีกที วันส่ายหัวให้ผู้ให้กำเนิดพลางหยิบตุ๊กตาหมีสีขาวมาวางปิดเป้าให้ กันอุจาดตา "ถูมาเลย" ปื้ดๆๆๆ "คุณแมน..ที่อกรอยอะไร" ระหว่างเช็ดตัวนิ้วเล็กจิ้มลงบนรอยแดงบนผิวอกขาว เขาเกิดมาจากคนลามกสองคนที่พูดเรื่องเพศเป็นปกติ รอยแดงตามตัวจึงชวนให้คิดไปถึงเรื่องแบบนั้น "หื้ม~ไม่รู้ซีพอดีเมา" "อย่าไปมีอะไรกับคนอื่นนะ" ตั้งแต่เกิดมาแมนเป็นคนหัวรั้นและดื้อด้านที่สุดในบ้านเขาไม่เคยฟังใครสักคนไม่เคยมีใครห้ามความห้าวของเขาได้ยกเว้น..เนี่ย พอท้องลูกคนแรกอย่างวัน แมนแพ้ท้องหนักมากแพ้ตั้งแต่ตั้งท้องยันใกล้คลอดแม้แต่คนเป็นพ่ออย่างดียังพากันอ้วกหมดสภาพทั้งคู่จนปู่ยาตายายพากันสับเปลี่ยนมาดูแลเด็กมัธยมที่ท้องกลางเทอม "ทำไมอ่า กลัวพ่อของลูกเหรอ ไม่ต้องกลัวเรารักกันซะที่ไหน" แมนยิ้มกว้างจนเห็นเขี้ยวเล็กแต่ลูกไม่ยิ้มด้วย... ปกติวันก็ไม่ยิ้มอยู่แล้ว เหมือนใครน้า~ "ผมไม่อยากเลี้ยงน้องคนละพ่อ" เจ้าตัวเล็กแต่ใหญ่สุดในบ้านเอ่ยถ้อยคำหนักแน่นจนคุณแม่สร่างเมาขึ้นมานิดหน่อย กลัวลูกด่า แค่มองหน้าขนก็ลุก รู้สึกเหมือนมีแม่อีกคน "อะ...โอเค ด้าย ไม่เอากับคนอื่นก็ด้าย" "นี่ชุดนอน คุณใส่เองก็แล้วกัน ผมปิดไฟนะ" คนตัวเล็กสวมชุดนอนสีดำเรียบไร้ลวดลายชอบทำเหมือนเป็นผู้ใหญ่ทั้งที่พึ่งจะสิบขวบแท้ๆ
Bab terbaru
พ่อกะแม่หยุดดิ๊! หยุดทะเลาะกันสักที เลี้ยงน้องไม่ไหวแล้ว!(mp พิเศษ8
วันต่อมา เอี๊ยดดด!! รถสองคันขับเข้ามาจอดในบ้าน ไม่ห่างจากตัวเมืองมากนัก พ่อของแม่ของดีและแมนเปิดประตูรถลงมาพร้อมกัน ฝั่งหนึ่งรถเก๋งแบรนด์นอกราคาหลายสิบล้านอีกคันเป็นรถกระบะโครงสร้างแข็งแรงราคาล้านกว่าบาทยืนประชั้นหน้ากันครั้งแรก ใบหน้าเรียบเฉยสายตาเชือดเฉือนแม้นใต้ตาจะดำคล้ำขั้นสุดยิ่งกว่าหมีแพนด้าแต่การเผชิญหน้ากับคนที่เปรียบเสมือนดั่งศัตรูหัวใจทำให้ไฟในดวงตาลุกโชนโชติช่วงฟ้าผ่าเปรี๊ยงปร้างในความรู้สึก.. ทั้งที่แดดจ้าเสียยิ่งกว่าอะไรดี “จะยืนมองกันอีกนานมั้ยเข้าบ้านเถอะร้อน” พ่อของแมนยกมือขึ้นเช็ดเหงื่อบนหน้าผากแล้วเดินน้ำเข้าไปในตัวบ้านปูนชั้นเดียวเย็นเฉียบ ในบ้านหลังไม่ใหญ่นักแต่มีอาณาบริเวณกว้างขวางมีสนามบอลเล็กๆ มีบ่อปลาเลี้ยงไว้กิน มีผักผลไม้ มีทุกอย่างแต่ไม่มีเจ้าของบ้านมีแต่ผู้ดูแลเก็บกวาดถูบ้านทำสวน “เข้าเรื่องเลยนะคะ คุณจะเรียกสินสอดเท่าไหร่” “ไม่เอาเรามีเงินแต่เราไม่เอาลูกชายของคุณเพราะฉะนั้นคืนลูกกับหลานขอฉันมาซะดีๆ” “คุณนั่นแหละคืนลูกชายกับหลานของฉันมา รู้ไหมว่าเราเป็นใคร นักค้าอสังหาตัวยงติดท็อปเท็นประเทศนี้นะ ทรัพย์สมบัติเติบโตแบบประเมินมูลค่าไ
พ่อกะแม่หยุดดิ๊! หยุดทะเลาะกันสักที เลี้ยงน้องไม่ไหวแล้ว!(mp พิเศษ7
ชิบ.. หาย.. แล้ว.. “รออยู่นี่นะอย่าไปไหนเดี๋ยวกูมา” “ไอ้ดีมึง!..” ตื๊อดือ~ “อ้าว” (ทำไมกลับมาไว) “ลุก! ไปเยี่ยว” “เยี่ยว?..เออกะลังปวดพอดีแต่..มึงกลับมาทำไม เมื่อกี้ไปไหนมา” “เลิกทำหน้าขี้เสือกแล้วเยี่ยวออกมา” “ตรงนี้เนี่ยนะ” “พี่ครับขอใช้ห้องน้ำหน่อยนะครับผมจะพามัน..แมนไปฉี่พอดีมันมึนหัวผมจะพามันไปเข้าครับ” ดีหันไปพูดกับแววมือที่กำบางอย่างสานเทาจนเห็นได้ชัด “ค่ะตามสบายค่ะ” ห้านาทีต่อมา “นี่คืออะไรวะกูไม่จับนะมันเปื้อนเยี่ยวกู” “1...2 สองขีด” กล่อมจุ่มซีเครทโดนเต็มๆ เชื้อโคตรแรง...ทีเดียวเองนะหรือว่า หมอดูจะแม่น “ไอ้แมน..มึงท้อง” “ท้อง” “เออท้อง” “...ท้อง” “เออ...ท้อง” “กู..ท้องกับมึงเนี่ยนะไอ้เหี้ย” “กูชื่อดี” “แล้ว...จะเอาไงต่อ” >>>> .. . “พ่อครับแม่ครับ” “ว่าไงลูกดีดูนี่สิแพลนเรียนต่อมหาลััยต่างประเทศลูกอยากไปประเทศไหนลองเลือกดู” “พ่อแม่..ผมพา..” “อ้าวเพื่อนดีเหรอ ดีพาเพื่่อนมาเหรอแปลกจังไม่เคยพาใครมาที่บ้านนี่” “สะ สวัสดีครับ คุณลุงคุณป้า” “ไหว้พระเถอะลูกเรียกแม่ก็ได้เป็นเพื่อนเ
พ่อกะแม่หยุดดิ๊! หยุดทะเลาะกันสักที เลี้ยงน้องไม่ไหวแล้ว!(mp พิเศษ6
.. >>>> หลังกลับมาจากเข้าค่ายคุณธรรม หลังกลับมาจากเข้าค่ายทุกอย่างเหมือนเดิมราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ดีอยู่กับกลุ่มของตัวเองยังกินอมยิ้มร้านสะดวกซื้อใกล้โรงเรียนเหมือนเดิมเพียงแต่หนนี้เป็นคนซื้อเอง ธุรกิจที่บ้านดีขึ้นแบบก้าวกระโดดเมื่อรัฐเปิดกฎหมายให้ต่างชาติครอบครองอสังหาริมทรัพย์ในไทยได้บางที่ขายได้ยกฟลอ สิ่งที่สร้างทิ้งไว้และขายไม่ได้เพราะวิกฤติอสังหาล้นตลาดเมื่อห้าปีที่แล้วกลายเป็นคนละเรื่องกับตอนนี้ ที่บ้านของดีค้าขายน้ำมันกับของในร้านสะดวกซื้อได้มากทุกวันเป็นปกติแต่… Rrrrrr “ฮาโหล…แม่” (เป็นไงบ้างลูกดีขึ้นมั้ย?) “แม่ผมหิว หิ่วหิ้ว หิ๊วหิ๋ว” (อย่าทำเป็นเล่นน่าอยากกินอะไรแม่จะสั่งให้) “เมื่อไหร่จะกลับอยากกินไข่เจียวหมูสับฝีมือแม่” (ทำไมอ้อนจัง) “อยากกินๆๆๆ อุ..อ๊วกกก!” (แมน ลูก…เป็นอะไร เมาเหรอ) “เมาอะไรล่ะไม่ได้ออกไปไหนทั้งอาทิตย์” (ไปหาหมอหน่อยมั้ยลูก) “แม่ก็รู้ว่าผมไม่ชอบหมอเมื่อไหร่จะกลับมา” (ลูกจะเอาอะไรแม่จะให้คนซื้อเข้าไปให้) “ไม่เป็นไร ผมจะนอน…อยากนอน มึนหัว” (เดี๋ยวแม่ให้แววเข้าไปดูนะ) “ผมไม่ชอบให้ใครมาเดินเพ่นพ่าน
พ่อกะแม่หยุดดิ๊! หยุดทะเลาะกันสักที เลี้ยงน้องไม่ไหวแล้ว!(mp พิเศษ5
.. (ดี)..ไม่ได้ชอบมัน ไอ้แมน ไอ้หน้าโง่ ทั้งซื่อทั้งโง่ โดนหลอกซ้ำแล้วซ้ำอีกแล้วยังจะมีหน้ามาสงสารคนอื่น ปากบอกเกลียดกันแต่กลับเอาของง่อยๆ อย่างอมยิ้มมาให้ทุกวันที่มาเรียน บ้าชะมัด คนเมาถูกดึงขึ้นมานั่งคล่อมตักแต่หลับตาปี๋ตามคำสั่ง ใบหน้าเรียวได้รูปยิ่งโตก็ยิ่งหล่อไม่รู้ทำไมถึงต้องมองมัน ทั้งที่ตัวสูงใหญ่ไม่ต่างกัน ทั้งที่มันรักคนอื่นจนน่าสมเพช แต่มัน..กลับดูใสซื่อบริสุดกว่าใคร ผิวของแมนขาวกว่า เนียนกว่า ลื่นกว่า หอมกว่า ความมึนเมาไม่สามารถลบประสาทสัมผัสที่รับรู้ได้อย่างชัดเจนแม้แต่น้อย ริมฝีปากได้รูปเดี๋ยวก็เม้มแน่นเดี๋ยวก็อ้าออกพรู่ลมหายใจร้อนรินรดผิวกายเปลือยเปล่า ชักชวนให้เข้าใกล้มากขึ้นๆ “ยกสะโพกขึ้น” ดีสั่งเสียงพร่า คนเมายังคงหลับตาปี๋แต่ทำตามอย่างว่าง่ายขายาวคุกเข่าคล่อมร่างบนพื้นยืดตัวขึ้นปลดกางเกงลงไม่รู้ว่าแอ่นอกมากแค่ไหนถึงไปสะดุดเข้ากลับปลายจมูกของดี มือข้างหนึ่งคว้าแผ่นหลังเนียนกดเข้าหาใบ้หน้าร้อนฉ่า แค่แตะยอดอกเล็กจนเจ้าของมันขนลุกซู่แต่ก็ไม่กล้าลืมตา ดีจับมือของแมนล้วงเข้าไปในกางเกงของเขาของร้อนที่แมนนั่งทับเมื่อครู่แล้วบ่นว่าร้อนมันแข็งขืนขึ้นทุกที
พ่อกะแม่หยุดดิ๊! หยุดทะเลาะกันสักที เลี้ยงน้องไม่ไหวแล้ว!(mp พิเศษ4
“มึงยังมายุ่งกับคนของกูอยู่อีกเหรอวะ?” “แล้วมึงจะตีมันทำไมนักหนา เป็นแฟนนะไม่ใช่กระสอบทราย!” “แล้วมึงมาเสือกอะไรด้วย!” ผั่วะ!! “แมนอย่า!” “ทำไมต้องชอบคนแบบนี้ด้วย!” “ก็เราชอบเขา นายไม่เข้าใจหรอก นายทำเหมือนชอบเราแต่ก็ทำเหมือนซื้อเราด้วยของพวกนั้น นายไม่เคยใช้ความสามารถของตัวเองปกป้องเรา ไม่เคยกล้าตัดสินใจทำอะไรนอกกรอบ ชีวิตวัยรุ่นทีจืดชืดแบบนั้นมันน่าจดจำเสียที่ไหน!” “เหรอ..แล้วแผลที่หน้าที่ตัวมันน่าจดจำมากนักหรือไง” แฟนของฟลาลุกขึ้นมาพร้อมกับท่อนไมท่อนหนึ่งตตอนที่แมนเผลอท่อนไม้ขนาดท่อนแขนเงื้อสุดแรงเป้าหมายคือที่หัว หากมันฟาดลงมาเต้มแรงที่ส่วนใดส่วนหนึ่งบนนั้นธรรมเนียมที่ว่าต้องมีคนออกจากโรงเรียนทุกปีคงจะเป็นเช่นนั้นอีกครั้งแต่ ฟ้าวววว~ หมั่บ!! “เล่นเหี้ยอะไรทีเผลอ ทุเรศชิบหาย” ดีคว้าไม้ไว้แสยะยิ้มให้คู่อริเก่า “ไอ้ดี ยุ่งอะไรด้วยวะ คิดว่าชนะกูแล้วกูจะกลัวเหรอ!“ “ไม่กลัวก็ดี” ผั่วะ! ผั่วะ! ดีกระชากคอเสื้อคนรักของฟลาขึ้นเหวี่ยงหมดลงซ้ำๆ ที่ใบหน้าหล่อร้ายจนแตกช้ำ ร่างเล็กของฟลาถลาเข้าไปห้ามแต่ดีก็ไม่หยุด เหมือนคนเมาแล้วพาล อาจจะแค้นที่เคยถูกร
พ่อกะแม่หยุดดิ๊! หยุดทะเลาะกันสักที เลี้ยงน้องไม่ไหวแล้ว!(mp พิเศษ3
ผับแห่งหนึ่ง“อายุไม่ถึงจะเข้าได้เหรอ”“เข้าได้ฉันรู้จักกับเจ้าของร้านน่า”“ดีดูนั่นสิ ไอ้หมอนั่นมันถูกเอามาหลอกจ่ายตังค่าเหล้าแหง”“แล้วไง”“มันไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยหรือไงว่าถูกหลอกใช้”“ ได้ข่าวว่าทะเลาะกับที่บ้านชนิดแตกหักกับพ่อไม่รู้ว่าเอาเงินที่ไหนมาเปย์ไอ้ตัวร้ายนั่น”“ตอนคนเราอยากได้อะไรมากๆ มันก็ไม่สนวิธีการหรอก”ตกดึกโครมมม!!อึ้กก!!“ไม่มีเงินก็ไม่บอกนายทำเราขายหน้านะแมน”“เราบอกฟลาแล้วว่าแม่จำกัดการใช้เงิน เงินที่มีก็มีแค่ของพ่อแม่เท่านั้น”“ไม่มีเงินแล้วแมนจะดูแลเราได้ยังไงเราอยู่ในเมืองนะแมนก็รู้ว่าเราเป็นนักเรียนทุนไม่มีเงิน ไหนบอกว่าจะดูแลเราอย่างดีไงนั่นไงร้านสะดวกซื้อใช่สาขาที่แม่นายเป็นเจ้าของมั้ย”“..อ อือ”“ไปเอาเงินมาสิ ไม่พอจ่ายคค่าอาหารที่โต๊ะสามพัน..ไปเอามาได้ไหม”....วี๊หว่อ วี๊หว่อ~เหตุการณ์ปล้นร้านสะดวกซื้อครั้งนั้นเป็นข่าวใหญ่ในปีนั้นก็ว่าได้นักเรียนมอปลายโรงเรียนคุณหนูปล้นร้านสะดวกซื้อสาขาของแม่ตัว เข้าผับทั้งที่อายุไม่ถึง มีคนในกลุ่มใช้ยาเสพติดและทำร้ายร่างกายคนในผับอาการสาหัส เหตุการณ์เพียงคืนเดียวแต่เกิดเรื่องมากมายจนพ่อแม่แมนต้องวิ
Anda juga akan menyukai
อย่าดื้อกับผมนะขอรับคุณสิงหล
One of สายหมอก1.3K Dibacaพี่เขยเถื่อนสวาท
กาสะลอง4.0K Dibacaคนของข้าคือจอมมารไร้ใจ
นักเขียนบ้านนา1.1K Dibacaข้ามภพมารักเธอ
สาวน้อย.ช่างฝัน1.2K Dibacaปลาซิวเด็กเสี่ยเข้
นรกสร้าง604 Dibacaทุกหนี้แค้นล้วนแล้วมีเจ้าของ เล่ม 1 -จวนตระกูลจ้าว-
TheXang789296 Dibacaก้อนหมั่นโถวของท่านแม่ทัพ
ณ ขณะฝัน624 Dibacaตัวร้ายคนนั้นถ้าเจ้าไม่ต้องการ...ข้าขอนะ
ดอกหญ้าของหมาเฒ่า3.0K Dibaca
