Share

สุมหัวกัน

last update Terakhir Diperbarui: 2025-11-24 20:19:32

"เลิกทำหน้าเป็นตูดสักทีได้ไหมเดี๋ยวแม่มึงก็มาบ่นกูอีกว่าจะทะเลาะกันให้ลูกเห็นทำไม"

หลังกลับมาจากวันครอบครัวประจำสัปดาห์แมนนั่งกอดเข่าบนโซฟาซึมเป็นหมา นั่งดูการ์ตูนของเจ้าทูทรีไม่ไปไหน ห้องตัวเองมีไว้เก็บของที่ซื้อให้ลูกตั้งแต่เกิดเพราะห้องเก็บของไม่พอใส่ จึงชอบมานอนที่โซฟาห้องรับแขกเสมอ ดีเห็นท่าไม่ดีตั้งแต่ต่คุณแม่ถูกลูกสั่งห้ามทักตอนอยู่นอกบ้านแล้วรู้สึกว่าเวรกรรมกำลังติดตามมาทันแล้วสินะ

"กูทำใจไม่ได้อะไม่เคยรู้สึกอกหักแบบนี้มาก่อนเลยลูกไม่เรียกแม่ยังพอทนแต่ลูกไม่ให้เรียกตอนอยู่ข้างนอก...แล้วกูจะทำยังไง กูจะอยู่ยังงาย ฮือออ"

แมนขโมยโคล่าขวดสอสองลิตรของสามีมาดื่มร้องไห้โวยวายจนถูกลากเข้าห้องสามีที่เก็บเสียงไว้เล่นเกม กลัวลูกออกมาด่าให้ร้องไห้มากกว่าเดิม

"ไม่เกี่ยวกับเรื่องที่เรียกลูกมาจ่ายเงินในห้างให้ใช่ไหม?" ดีว่างร่างหนาที่กอดขวดโคล่าเหมือนเสพติดลงบนพื้นตนเองทิ้งตัวลงบนเก้าอี้เกมนั่งไขว่ห้างมองร่างขาวสวมกางเกงตัวเดียวผมเผ้ายุ่งเหยิง

นี่เมียหรือผ้าขี้ริ้ว?

"ไอ้ดีมึงเห็นกูเป็นแม่ที่เกาะลูกแดกเหรอ!"

แมนลุกผึงขึ้นนั่งขัดสมาธิแยกเขี้ยวใส่อ้าปากงับนิ้วเท้าของดีที่ชี้มาตรงหน้าจึงถูกบีบจมูกใช้ขารัดร่างที่พื้นเอาไว้แน่น

"เออ "

"ไอ้ดี! กูมีทะเบียนสมรสนะเข้าข้างกูเดี๋ยวนี้ ตอนนี้กูอ่อนไหวถ้าไม่เข้าข้างกูจะกระทืบสากมึงให้แตกเลย"

ปากได้รูปของแมนเบะเบี้ยวเหมือนจะร้องไห้แต่ก็ยังขู่คล้ายแม่หมาตกมันเหวี่ยงหัวสลัดไปทั่วกัดขากัดไข่ระบายอารมณ์เหมือนหมาบ้า

เป็นเมียและเป็นแม่ที่โตมาด้วยกัน อยู่ในสังคมที่พ่อแม่สร้างตัวอย่างหนักจนไม่มีเวลาว่างให้ลูกเหมือนกัน คบเพื่อนห้าวเหมือนกัน เผลอไปมีอะไรกันจนท้องมีลูก มีปัญหา จากที่ไม่กลัวใครแม้แต่พ่อแม่กลับกลัวเพียงแค่เสียงร้องไห้ครั้งแรกของลูก

ไม่ได้รักกันมาก่อน ไม่เหมือนพวกบ้านรวยที่ถูกจับคลุมถุงชน แต่เป็นคนที่ต้องรับผิดชอบในการไม่รู้จักยับยั้งความต้องการของตัวเอง แม้จะยังไม่รูู้้จักการรับผิดชอบตัวเอง

เราเป็นแบบนั้น..

บ้านอื่นอาจจะมีครอบครัวที่ต้องสมบูรณ์แบบตั้งธงไว้ว่าให้รักและสามัคคีกัน แต่สำหรับบ้านนี้คำว่าครอบครัวอาจเป็นเพียงการได้เห็นหน้ากันในอาณาเขตของบ้าน ไม่อบอุ่นแต่ปลอดภัย ไม่ได้รัก...แต่ขาดไม่ได้ ดีคิดแบบนั้นเสมอ

เรื่องเมีย

พอโตขึ้นความรักไม่สำคัญเท่าการอยู่ร่วมกันได้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหรือมีอะไรเปลี่ยนไป แม่ของลูกที่มีแค่ลูกและหันหน้ามาคุยกันเรื่องลูกเท่านี้ก็เรียกว่าเมียได้เต็มปากแล้ว

"นี่ลูกคนเดียวยังมีอีกสองนะ หัดรับมือกับวัยรุ่นหน่อย" ดีบีบจมูกรั้นให้แหงนหน้าขึ้นจากการไล่งับไข่ผัวจ้องหน้าคนอกหักจากลูกแล้วมางอแงกับผัวเพราะไม่มีใครปลอบ

"มึงทำใจได้เหรอ ลูกไม่ให้ทักตอนอยู่นอกบ้านมึงไม่รู้สึกอะไรเลยหรือไง" แมนเอ่ยขึ้นหาแนวร่วม

"รู้สึกสิวะ เราอาจจะทำให้ลูกรู้สึกว่าไม่ถูกรักอยู่ทั้งที่ในใจเรารักแค่ลูกด้วยซ้ำ เป็นพ่อแม่ที่แสดงออกไม่เก่ง ทำให้ลูกรู้สึกเหมือนไม่มีพ่อแม่..เราอาจจะเป็นแบบนั้นกันอยู่ก็ได้"

ดีสางผมยุ่งให้คนตัวขาวที่นั่งขัดสมาธิบนพื้นจากตัวใหญ่ๆ หดเหลือเท่ากำปั้น ไม่น่ารักหรอกแต่มันน่าเอ็นดูเมียก็หน้าเหมือนลูกคนโตจะตีมันหลังคลอดลูกยังไม่กล้าแต่ฟาดตูดประจำเพราะมันดื้อกว่าลูก

"กูยังปรับตัวไม่ได้เลย ..กูยังปรับตัวเรื่องทำพ่อแม่ผิดหวังไม่ได้แล้วยังต้องมาปรับตัวเป็นแม่ที่ดีของลูกอีกกูทำตัวไม่ถูก"

"วันนี้มึงดูมีวิญญาณความเป็นแม่นะ แปลกดี"

"เรา...จะทำยังไงกันดีวะ?"

"ครั้งแรกเลยนะที่มึงถามว่าเราจะทำยังไงกับเรื่องลูก ดูเป็นแม่ตัวจริงขึ้นมานิดนึง"

"ปวดหัวว่ะ ทำไมชีวิตมันยุ่งยากจังวะ กูไม่อยากทำอะไรอยากอยู่ง่ายๆ อยากให้พ่อแม่เข้าใจ คนเราไม่เหมือนกันนะเว้ย ถ้าสั่งได้ดั่งใจก็เลี้ยงหุ่นยนต์สิ ใครใช้ให้มีลูกคนเดียวแล้วตั้งความหวังซะสูงลิ่วแบบนั้น พอกูเปลี่ยนจากเด็กติ๋มเป็นนักเลงเพราะทนโดนแกล้งไม่ได้ก็ผิดหวังในตัวกู เกรดไม่ดีก็ผิดหวัง ท้องกลางคันก็ผิดหวัง ทำงานพลาดก็ผิดหวัง เลี้ยงลูกไม่เป็นก็ผิดหวัง เขาจะหวังอะไรกันนักกันหนาวะ กูเพิ่งทำทุกอย่างเป็นครั้งแรกจะให้กูดีแค่ไหนกัน!"

หมั่บ!

ดียื่นมือคว้าท้ายทอยตัวแม่เข้าหาจ้องมองใบหน้ายามไร้ทางออกเหมือนกันกับตอนที่รู้ว่าท้อง สีหน้าแววตาที่เหมือนฟ้ากำลังจะถล่มลงมาไม่รู้ทำไมถึงดึงไหล่หนาโน้มตัวลงมาโอบกอด กอดเอาไว้แน่น คนตัวโตเอ่ยชิดใบหูเสียงเบาราวกับกระซิบรวบร่างเมียอันธพาลด้านล่างกระชับกอดแน่น

"กูก็เหมือนมึงเพราะงั้นไม่ต้องสนใจ มึงต้องปล่อยให้ลูกทำอย่างที่เขาอยากทำแล้ววันนึงลูกจะเข้าใจ แต่เราก็ต้องเปลี่ยนด้วย

"ไอ้ดี...วันนี้มึง.."

"อะไร?"

"มึงดูหล่อแม้หน้าจะเหี้ยเหมือนเดิม เป็นวันแรกเลยตั้งแต่ได้กันมาที่อยากแก้ผ้ากระโดดลงไปขย่มสากมึงให้หักคารู "

"...คนอย่างมึงนี่มันจะสลดได้กี่วินาทีวะไอ้แมน"

"กูอยากเย็ดมึง"

แมนแหงนหน้าขึ้นยิ้มแฉ่งจนคนบนเก้าอี้ยิ้มตาม ไม่รู้ว่ามันมีสเน่ห์ตรงไหน ไอ้ตัวกวนส้นตีนตรงหน้าทำไมถึงได้เอากันมานานขนาดนี้ เอากันจนมีลูกสามแล้วยังอยากผลิตทายาทกับคนเดิมไม่เปลี่ยน

ใบหน้าขาวเอียงแนบลงมากลางเป้าคนบนเก้าอี้ลูบคลำสากนิ่มที่รับมือเมียไบโพล่าไม่ทัน ล้วงมือเข้าไปในกางเกงของดีควานหาสากอันเดิมลูบคลำไม่กี่ทีก็แข็งพร้อมฟาดปาก

“คันขึ้นมาเชียว” ดีบีบกรามคนหื่นขึ้นมาสบตา จู่ๆ ก็เงี่ยนเปลี่ยนอารมณ์ไวเหลือเกิน

“ที่จ่ายเงินให้วันนี้หายกันนะ”

คนเจ้าเล่ห์ค้างมุมปากยิ้มการค้าเห็นฟันขาวแทบจะครบทุกซี่กระพริบตาปริบๆ ต่อลองเหมือนไม่ชอบเป็นหนี้ทั้งที่ขยันหาเรื่องซื้อของที่สุด

“กูว่าละ” ดีดีดหน้าผากคนข้างล่างส่ายหัวเอือมระอาแม้จะรู้สึกดีที่เมียอยู่ในโหมดคุณแม่

“มึง..กูจะเปลี่ยนนิสัย” แมนเอ่ยขึ้นดูจริงจังขึ้นมา

คุณหนูลูกเจ้าของปั๊มน้ำมันและร้านสะดวกซื้อที่มีสาขาเกิน 30 สาขาทำร้านซ่อมรถในปั๊ม ซื้อเฟรนไชส์ร้านกาแฟในปั๊ม ทายาทคนที่รวยขนาดนี้แต่ไม่เคยอวดใครว่ารวย ไม่เคยเอาเหล้าที่ขายมาเลี้ยงเพื่อนแต่จ่ายเงินซื้อตลอดเพราะกลัวพ่อแม่อับอายที่ลูกไม่ดี ถูกริบเงินจนหมดมักจะขโมยของในร้านสะดวกซื้อกินตอนอยู่คนเดียว ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นขโมยบ่อยๆ แมนเป็นแบบนั้นมาตั้งแต่สมัยเรียนดีรู้มาตลอด

“อย่าทำตัวประหลาดไปกว่านี้ก็พอ”

“แปรงฟันหรือยังอยากดูดปาก”

“แปรงแล้วมาดิ ดูดปากแล้วจะดูดสากด้วยก็ได้นะอาบน้ำแล้ว~”

“เคี้ยวกลืนเลยได้ไหมแบบชาไข่มุก”

“เดี๋ยวรูตูดมึงนั่นแหละที่จะชา แก้ผ้ามาเลยมาทำงานใช้หนี้”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • พ่อกะแม่หยุดดิ๊! หยุดทะเลาะกันสักที เลี้ยงน้องไม่ไหวแล้ว!(mp   พิเศษ8

    วันต่อมา เอี๊ยดดด!! รถสองคันขับเข้ามาจอดในบ้าน ไม่ห่างจากตัวเมืองมากนัก พ่อของแม่ของดีและแมนเปิดประตูรถลงมาพร้อมกัน ฝั่งหนึ่งรถเก๋งแบรนด์นอกราคาหลายสิบล้านอีกคันเป็นรถกระบะโครงสร้างแข็งแรงราคาล้านกว่าบาทยืนประชั้นหน้ากันครั้งแรก ใบหน้าเรียบเฉยสายตาเชือดเฉือนแม้นใต้ตาจะดำคล้ำขั้นสุดยิ่งกว่าหมีแพนด้าแต่การเผชิญหน้ากับคนที่เปรียบเสมือนดั่งศัตรูหัวใจทำให้ไฟในดวงตาลุกโชนโชติช่วงฟ้าผ่าเปรี๊ยงปร้างในความรู้สึก.. ทั้งที่แดดจ้าเสียยิ่งกว่าอะไรดี “จะยืนมองกันอีกนานมั้ยเข้าบ้านเถอะร้อน” พ่อของแมนยกมือขึ้นเช็ดเหงื่อบนหน้าผากแล้วเดินน้ำเข้าไปในตัวบ้านปูนชั้นเดียวเย็นเฉียบ ในบ้านหลังไม่ใหญ่นักแต่มีอาณาบริเวณกว้างขวางมีสนามบอลเล็กๆ มีบ่อปลาเลี้ยงไว้กิน มีผักผลไม้ มีทุกอย่างแต่ไม่มีเจ้าของบ้านมีแต่ผู้ดูแลเก็บกวาดถูบ้านทำสวน “เข้าเรื่องเลยนะคะ คุณจะเรียกสินสอดเท่าไหร่” “ไม่เอาเรามีเงินแต่เราไม่เอาลูกชายของคุณเพราะฉะนั้นคืนลูกกับหลานขอฉันมาซะดีๆ” “คุณนั่นแหละคืนลูกชายกับหลานของฉันมา รู้ไหมว่าเราเป็นใคร นักค้าอสังหาตัวยงติดท็อปเท็นประเทศนี้นะ ทรัพย์สมบัติเติบโตแบบประเมินมูลค่าไ

  • พ่อกะแม่หยุดดิ๊! หยุดทะเลาะกันสักที เลี้ยงน้องไม่ไหวแล้ว!(mp   พิเศษ7

    ชิบ.. หาย.. แล้ว.. “รออยู่นี่นะอย่าไปไหนเดี๋ยวกูมา” “ไอ้ดีมึง!..” ตื๊อดือ~ “อ้าว” (ทำไมกลับมาไว) “ลุก! ไปเยี่ยว” “เยี่ยว?..เออกะลังปวดพอดีแต่..มึงกลับมาทำไม เมื่อกี้ไปไหนมา” “เลิกทำหน้าขี้เสือกแล้วเยี่ยวออกมา” “ตรงนี้เนี่ยนะ” “พี่ครับขอใช้ห้องน้ำหน่อยนะครับผมจะพามัน..แมนไปฉี่พอดีมันมึนหัวผมจะพามันไปเข้าครับ” ดีหันไปพูดกับแววมือที่กำบางอย่างสานเทาจนเห็นได้ชัด “ค่ะตามสบายค่ะ” ห้านาทีต่อมา “นี่คืออะไรวะกูไม่จับนะมันเปื้อนเยี่ยวกู” “1...2 สองขีด” กล่อมจุ่มซีเครทโดนเต็มๆ เชื้อโคตรแรง...ทีเดียวเองนะหรือว่า หมอดูจะแม่น “ไอ้แมน..มึงท้อง” “ท้อง” “เออท้อง” “...ท้อง” “เออ...ท้อง” “กู..ท้องกับมึงเนี่ยนะไอ้เหี้ย” “กูชื่อดี” “แล้ว...จะเอาไงต่อ” >>>> .. . “พ่อครับแม่ครับ” “ว่าไงลูกดีดูนี่สิแพลนเรียนต่อมหาลััยต่างประเทศลูกอยากไปประเทศไหนลองเลือกดู” “พ่อแม่..ผมพา..” “อ้าวเพื่อนดีเหรอ ดีพาเพื่่อนมาเหรอแปลกจังไม่เคยพาใครมาที่บ้านนี่” “สะ สวัสดีครับ คุณลุงคุณป้า” “ไหว้พระเถอะลูกเรียกแม่ก็ได้เป็นเพื่อนเ

  • พ่อกะแม่หยุดดิ๊! หยุดทะเลาะกันสักที เลี้ยงน้องไม่ไหวแล้ว!(mp   พิเศษ6

    .. >>>> หลังกลับมาจากเข้าค่ายคุณธรรม หลังกลับมาจากเข้าค่ายทุกอย่างเหมือนเดิมราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ดีอยู่กับกลุ่มของตัวเองยังกินอมยิ้มร้านสะดวกซื้อใกล้โรงเรียนเหมือนเดิมเพียงแต่หนนี้เป็นคนซื้อเอง ธุรกิจที่บ้านดีขึ้นแบบก้าวกระโดดเมื่อรัฐเปิดกฎหมายให้ต่างชาติครอบครองอสังหาริมทรัพย์ในไทยได้บางที่ขายได้ยกฟลอ สิ่งที่สร้างทิ้งไว้และขายไม่ได้เพราะวิกฤติอสังหาล้นตลาดเมื่อห้าปีที่แล้วกลายเป็นคนละเรื่องกับตอนนี้ ที่บ้านของดีค้าขายน้ำมันกับของในร้านสะดวกซื้อได้มากทุกวันเป็นปกติแต่… Rrrrrr “ฮาโหล…แม่” (เป็นไงบ้างลูกดีขึ้นมั้ย?) “แม่ผมหิว หิ่วหิ้ว หิ๊วหิ๋ว” (อย่าทำเป็นเล่นน่าอยากกินอะไรแม่จะสั่งให้) “เมื่อไหร่จะกลับอยากกินไข่เจียวหมูสับฝีมือแม่” (ทำไมอ้อนจัง) “อยากกินๆๆๆ อุ..อ๊วกกก!” (แมน ลูก…เป็นอะไร เมาเหรอ) “เมาอะไรล่ะไม่ได้ออกไปไหนทั้งอาทิตย์” (ไปหาหมอหน่อยมั้ยลูก) “แม่ก็รู้ว่าผมไม่ชอบหมอเมื่อไหร่จะกลับมา” (ลูกจะเอาอะไรแม่จะให้คนซื้อเข้าไปให้) “ไม่เป็นไร ผมจะนอน…อยากนอน มึนหัว” (เดี๋ยวแม่ให้แววเข้าไปดูนะ) “ผมไม่ชอบให้ใครมาเดินเพ่นพ่าน

  • พ่อกะแม่หยุดดิ๊! หยุดทะเลาะกันสักที เลี้ยงน้องไม่ไหวแล้ว!(mp   พิเศษ5

    .. (ดี)..ไม่ได้ชอบมัน ไอ้แมน ไอ้หน้าโง่ ทั้งซื่อทั้งโง่ โดนหลอกซ้ำแล้วซ้ำอีกแล้วยังจะมีหน้ามาสงสารคนอื่น ปากบอกเกลียดกันแต่กลับเอาของง่อยๆ อย่างอมยิ้มมาให้ทุกวันที่มาเรียน บ้าชะมัด คนเมาถูกดึงขึ้นมานั่งคล่อมตักแต่หลับตาปี๋ตามคำสั่ง ใบหน้าเรียวได้รูปยิ่งโตก็ยิ่งหล่อไม่รู้ทำไมถึงต้องมองมัน ทั้งที่ตัวสูงใหญ่ไม่ต่างกัน ทั้งที่มันรักคนอื่นจนน่าสมเพช แต่มัน..กลับดูใสซื่อบริสุดกว่าใคร ผิวของแมนขาวกว่า เนียนกว่า ลื่นกว่า หอมกว่า ความมึนเมาไม่สามารถลบประสาทสัมผัสที่รับรู้ได้อย่างชัดเจนแม้แต่น้อย ริมฝีปากได้รูปเดี๋ยวก็เม้มแน่นเดี๋ยวก็อ้าออกพรู่ลมหายใจร้อนรินรดผิวกายเปลือยเปล่า ชักชวนให้เข้าใกล้มากขึ้นๆ “ยกสะโพกขึ้น” ดีสั่งเสียงพร่า คนเมายังคงหลับตาปี๋แต่ทำตามอย่างว่าง่ายขายาวคุกเข่าคล่อมร่างบนพื้นยืดตัวขึ้นปลดกางเกงลงไม่รู้ว่าแอ่นอกมากแค่ไหนถึงไปสะดุดเข้ากลับปลายจมูกของดี มือข้างหนึ่งคว้าแผ่นหลังเนียนกดเข้าหาใบ้หน้าร้อนฉ่า แค่แตะยอดอกเล็กจนเจ้าของมันขนลุกซู่แต่ก็ไม่กล้าลืมตา ดีจับมือของแมนล้วงเข้าไปในกางเกงของเขาของร้อนที่แมนนั่งทับเมื่อครู่แล้วบ่นว่าร้อนมันแข็งขืนขึ้นทุกที

  • พ่อกะแม่หยุดดิ๊! หยุดทะเลาะกันสักที เลี้ยงน้องไม่ไหวแล้ว!(mp   พิเศษ4

    “มึงยังมายุ่งกับคนของกูอยู่อีกเหรอวะ?” “แล้วมึงจะตีมันทำไมนักหนา เป็นแฟนนะไม่ใช่กระสอบทราย!” “แล้วมึงมาเสือกอะไรด้วย!” ผั่วะ!! “แมนอย่า!” “ทำไมต้องชอบคนแบบนี้ด้วย!” “ก็เราชอบเขา นายไม่เข้าใจหรอก นายทำเหมือนชอบเราแต่ก็ทำเหมือนซื้อเราด้วยของพวกนั้น นายไม่เคยใช้ความสามารถของตัวเองปกป้องเรา ไม่เคยกล้าตัดสินใจทำอะไรนอกกรอบ ชีวิตวัยรุ่นทีจืดชืดแบบนั้นมันน่าจดจำเสียที่ไหน!” “เหรอ..แล้วแผลที่หน้าที่ตัวมันน่าจดจำมากนักหรือไง” แฟนของฟลาลุกขึ้นมาพร้อมกับท่อนไมท่อนหนึ่งตตอนที่แมนเผลอท่อนไม้ขนาดท่อนแขนเงื้อสุดแรงเป้าหมายคือที่หัว หากมันฟาดลงมาเต้มแรงที่ส่วนใดส่วนหนึ่งบนนั้นธรรมเนียมที่ว่าต้องมีคนออกจากโรงเรียนทุกปีคงจะเป็นเช่นนั้นอีกครั้งแต่ ฟ้าวววว~ หมั่บ!! “เล่นเหี้ยอะไรทีเผลอ ทุเรศชิบหาย” ดีคว้าไม้ไว้แสยะยิ้มให้คู่อริเก่า “ไอ้ดี ยุ่งอะไรด้วยวะ คิดว่าชนะกูแล้วกูจะกลัวเหรอ!“ “ไม่กลัวก็ดี” ผั่วะ! ผั่วะ! ดีกระชากคอเสื้อคนรักของฟลาขึ้นเหวี่ยงหมดลงซ้ำๆ ที่ใบหน้าหล่อร้ายจนแตกช้ำ ร่างเล็กของฟลาถลาเข้าไปห้ามแต่ดีก็ไม่หยุด เหมือนคนเมาแล้วพาล อาจจะแค้นที่เคยถูกร

  • พ่อกะแม่หยุดดิ๊! หยุดทะเลาะกันสักที เลี้ยงน้องไม่ไหวแล้ว!(mp   พิเศษ3

    ผับแห่งหนึ่ง“อายุไม่ถึงจะเข้าได้เหรอ”“เข้าได้ฉันรู้จักกับเจ้าของร้านน่า”“ดีดูนั่นสิ ไอ้หมอนั่นมันถูกเอามาหลอกจ่ายตังค่าเหล้าแหง”“แล้วไง”“มันไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยหรือไงว่าถูกหลอกใช้”“ ได้ข่าวว่าทะเลาะกับที่บ้านชนิดแตกหักกับพ่อไม่รู้ว่าเอาเงินที่ไหนมาเปย์ไอ้ตัวร้ายนั่น”“ตอนคนเราอยากได้อะไรมากๆ มันก็ไม่สนวิธีการหรอก”ตกดึกโครมมม!!อึ้กก!!“ไม่มีเงินก็ไม่บอกนายทำเราขายหน้านะแมน”“เราบอกฟลาแล้วว่าแม่จำกัดการใช้เงิน เงินที่มีก็มีแค่ของพ่อแม่เท่านั้น”“ไม่มีเงินแล้วแมนจะดูแลเราได้ยังไงเราอยู่ในเมืองนะแมนก็รู้ว่าเราเป็นนักเรียนทุนไม่มีเงิน ไหนบอกว่าจะดูแลเราอย่างดีไงนั่นไงร้านสะดวกซื้อใช่สาขาที่แม่นายเป็นเจ้าของมั้ย”“..อ อือ”“ไปเอาเงินมาสิ ไม่พอจ่ายคค่าอาหารที่โต๊ะสามพัน..ไปเอามาได้ไหม”....วี๊หว่อ วี๊หว่อ~เหตุการณ์ปล้นร้านสะดวกซื้อครั้งนั้นเป็นข่าวใหญ่ในปีนั้นก็ว่าได้นักเรียนมอปลายโรงเรียนคุณหนูปล้นร้านสะดวกซื้อสาขาของแม่ตัว เข้าผับทั้งที่อายุไม่ถึง มีคนในกลุ่มใช้ยาเสพติดและทำร้ายร่างกายคนในผับอาการสาหัส เหตุการณ์เพียงคืนเดียวแต่เกิดเรื่องมากมายจนพ่อแม่แมนต้องวิ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status