INICIAR SESIÓNในความเงียบของห้องโดยสาร มีเพียงเสียงเครื่องยนต์แผ่วเบาและเสียงลมหายใจของคนทั้งสาม ชายหนุ่มรู้ดี...ในวินาทีนั้น เขาคือผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกเพราะมีทั้ง “เธอ” และ “ลูกชาย” อยู่เคียงข้างบนเส้นทางกลับ “บ้าน” ........................ เมื่อทั้งสามคนเดินทางกลับมาถึงฟาร์มที่สระบุรี ชีวิตก็กลับมาดำเนิน
..............หนึ่งสัปดาห์ที่ซานฟรานซิสโกผ่านไปราวกับความฝัน เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขและอบอุ่นที่สุดในชีวิตของธนินทร์และพิม พวกเขาทั้งห้าคนได้ใช้เวลาร่วมกันอย่างเต็มที่ในฐานะครอบครัวที่มีความสุข แต่แล้ว...ทุกความสุขก็ต้องมีวันจากลา เช้าวันเดินทางกลับมาถึง ธิตายืนอยู่ที่หน้าบ้าน น้ำตาคลอเบ้า เธอยัง
บทที่ 325 บทสรุป ทั้งสองคนเดินทางมาถึงซานฟรานซิสโกในที่สุด หลังจากใช้เวลากว่าหนึ่งเดือนในการท่องเที่ยวและพักฟื้นร่วมกัน เมื่อก้าวเท้าออกจากสนามบิน ธนินทร์ก็จับมือของหญิงสาวไว้แน่น ก่อนจะพากันตรงไปยังบ้านของธิตาทันที ทันทีที่ประตูบ้านเปิดออก ร่างเล็กของทีโอรีบวิ่งเข้ามาด้วยรอยยิ้มกว้าง ใบหน้าของเ
ระหว่างที่รถแล่นกลับโรงแรม ธนินทร์ขับอย่างเงียบ ๆ ดวงตาคมเหลือบมองพิมเป็นระยะ ร่างบางนั่งพิงเบาะ หลับตาแต่ยังยิ้มบาง ๆ “ขอบคุณนะคะ” เธอเอ่ยเสียงเบา “ไม่ต้องขอบคุณพี่หรอก” เขาตอบด้วยเสียงอ่อนโยน “แค่พิมดูแลตัวเองให้ดีที่สุด พี่ก็พอใจแล้ว” เมื่อกลับถึงโรงแรม ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะประคองคนตัวเล็กเข้าห
บทที่ 324 ดิสนีย์แลนด์ พิมพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลนานถึงเจ็ดวัน จนกระทั่งถึงวันนัดตัดไหม แผลภายนอกเริ่มแห้งดี เหลือเพียงรอยบาง ๆ บนผิวเนื้อ ซึ่งหญิงสาวไม่ได้ใส่ใจนัก เพราะรู้ดีว่าสามารถเลเซอร์ให้หายได้ในภายหลัง แต่ภายในยังคงเจ็บแปลบอยู่เป็นระยะ คุณหมอจึงกำชับให้งดเดินเยอะต่ออีกหนึ่งสัปดาห์ ก่อนจ
บทที่ 323 ใจกลับมา วันถัดมา…ธนินทร์ได้รับอนุญาตให้เข้าไปเยี่ยมพิมในห้อง ICU ได้อีกรอบ เขาเดินเข้าไปในห้องด้วยหัวใจที่เต้นรัวอย่างน่ากลัว ภาพที่เห็นยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง พิมยังคงนอนหลับไม่ได้สติอยู่บนเตียงผู้ป่วย ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยสายระโยงระยางและเครื่องมือทางการแพทย์มากมาย ร่างสูงเดิน
"แล้วไง?" ชายหนุ่มตอบกลับเสียงเรียบ ทว่าคำพูดนั้นเต็มไปด้วยความท้าทาย "ก็ดี... ถ้าคนจะคิดอย่างนั้น"เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้เล็กน้อย จนปลายจมูกของเขาสัมผัสกับขมับของเธอ เสียงกระซิบของเขาแผ่วเบา แต่ก็ชัดเจนพอที่พิมจะได้ยิน"อย่างน้อย... ก็ดีกว่าให้ใครมาเข้าใจผิดว่าพิมยังไม่มีเจ้าของ"ธนินทร์เงยหน้าขึ้นเล
บทที่88 ถุงยาง NC+++ในขณะที่ริมฝีปากของธนินทร์ยังคงบดเบียดอกอิ่มอย่างร้อนแรง มือของพิมไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้น มันเลื่อนต่ำลงไปปลดตะขอของกางเกงของเขาออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรูดซิปลงด้วยความชำนาญ ปลายนิ้วเรียวลูบไล้ไปที่ แก่นกายแข็งร้อน ที่ผงาดขึ้นผ่านกางเกงในเนื้อดีของเขาไปมาอย่างเย้ายวน"อือออ" พิมครา
“คนของคุณออกไปแล้วหรือยังคะ” หญิงสาวถามต่ออย่างร้อนรน แววตาเต็มไปด้วยความกังวล เธอพยายามจะขยับหลุดออกจากการโอบรัดเพื่อจะรีบจัดการเรื่องสำคัญนี้ธนินทร์มองท่าทีเร่งรีบของเธอด้วยสายตาที่มีทั้งความเอ็นดูและขบขันเจืออยู่ เขาไม่ได้ยอมผละออก แต่กลับกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นเล็กน้อย ราวกับจะย้ำให้เธอรู้ว่าตอนน
เธอเดินตรงเข้าไปหาน้องทีโอที่วิ่งเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว ก้มลงรับร่างเล็กๆ เข้ามากอดด้วยความคิดถึง"อุ้ย หายไปโรงเรียนแป๊บเดียว ตัวหนักขึ้นหรือเปล่าเนี่ย" พิมแกล้งแซวเด็กน้อยขณะที่อุ้มเขาขึ้นมาในอ้อมแขน ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะเล็กๆ ที่ไม่ได้ยินมาทั้งวันแล้ว การได้อยู่กับน้องทีโอช่ว



![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



