Mag-log inในความเงียบของห้องโดยสาร มีเพียงเสียงเครื่องยนต์แผ่วเบาและเสียงลมหายใจของคนทั้งสาม ชายหนุ่มรู้ดี...ในวินาทีนั้น เขาคือผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกเพราะมีทั้ง “เธอ” และ “ลูกชาย” อยู่เคียงข้างบนเส้นทางกลับ “บ้าน” ........................ เมื่อทั้งสามคนเดินทางกลับมาถึงฟาร์มที่สระบุรี ชีวิตก็กลับมาดำเนิน
..............หนึ่งสัปดาห์ที่ซานฟรานซิสโกผ่านไปราวกับความฝัน เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขและอบอุ่นที่สุดในชีวิตของธนินทร์และพิม พวกเขาทั้งห้าคนได้ใช้เวลาร่วมกันอย่างเต็มที่ในฐานะครอบครัวที่มีความสุข แต่แล้ว...ทุกความสุขก็ต้องมีวันจากลา เช้าวันเดินทางกลับมาถึง ธิตายืนอยู่ที่หน้าบ้าน น้ำตาคลอเบ้า เธอยัง
บทที่ 325 บทสรุป ทั้งสองคนเดินทางมาถึงซานฟรานซิสโกในที่สุด หลังจากใช้เวลากว่าหนึ่งเดือนในการท่องเที่ยวและพักฟื้นร่วมกัน เมื่อก้าวเท้าออกจากสนามบิน ธนินทร์ก็จับมือของหญิงสาวไว้แน่น ก่อนจะพากันตรงไปยังบ้านของธิตาทันที ทันทีที่ประตูบ้านเปิดออก ร่างเล็กของทีโอรีบวิ่งเข้ามาด้วยรอยยิ้มกว้าง ใบหน้าของเ
ระหว่างที่รถแล่นกลับโรงแรม ธนินทร์ขับอย่างเงียบ ๆ ดวงตาคมเหลือบมองพิมเป็นระยะ ร่างบางนั่งพิงเบาะ หลับตาแต่ยังยิ้มบาง ๆ “ขอบคุณนะคะ” เธอเอ่ยเสียงเบา “ไม่ต้องขอบคุณพี่หรอก” เขาตอบด้วยเสียงอ่อนโยน “แค่พิมดูแลตัวเองให้ดีที่สุด พี่ก็พอใจแล้ว” เมื่อกลับถึงโรงแรม ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะประคองคนตัวเล็กเข้าห
บทที่ 324 ดิสนีย์แลนด์ พิมพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลนานถึงเจ็ดวัน จนกระทั่งถึงวันนัดตัดไหม แผลภายนอกเริ่มแห้งดี เหลือเพียงรอยบาง ๆ บนผิวเนื้อ ซึ่งหญิงสาวไม่ได้ใส่ใจนัก เพราะรู้ดีว่าสามารถเลเซอร์ให้หายได้ในภายหลัง แต่ภายในยังคงเจ็บแปลบอยู่เป็นระยะ คุณหมอจึงกำชับให้งดเดินเยอะต่ออีกหนึ่งสัปดาห์ ก่อนจ
บทที่ 323 ใจกลับมา วันถัดมา…ธนินทร์ได้รับอนุญาตให้เข้าไปเยี่ยมพิมในห้อง ICU ได้อีกรอบ เขาเดินเข้าไปในห้องด้วยหัวใจที่เต้นรัวอย่างน่ากลัว ภาพที่เห็นยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง พิมยังคงนอนหลับไม่ได้สติอยู่บนเตียงผู้ป่วย ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยสายระโยงระยางและเครื่องมือทางการแพทย์มากมาย ร่างสูงเดิน
บทที่105 ทำดีทำถึง NC+++ พิมหัวเราะคิกเบาๆอย่างถูกใจ ก่อนจะดันกายขึ้นมาจูบที่ปากของธนินทร์ "คนใจง่าย" พิมพูดพลางยิ้มให้ ก่อนจะจูบลงไปที่ปากเขาอีกรอบอย่างเร้าร้อน บดเบียด ขบเม้ม และดึงเบาๆ ธนินทร์สัมผัสได้ถึงรอยยิ้มที่เปี่ยมสุขของพิม และจูบที่ร้อนแรงขึ้นกว่าครั้งแรกของเธอ เขารับรู้ได้ว่าพิมเองก็มี
‘ฉันพลาดอีกแล้วสินะ...’ เขารู้สึกเจ็บปวดที่ทำให้พิมเข้าใจไม่ได้ และรู้สึกผิดที่คำพูดที่เขาคิดว่ามาจากใจจริงกลับไปทำร้ายเธอ ธนินทร์กระชับมือของพิมแน่นขึ้น เขายื่นมืออีกข้างไปประคองใบหน้าของพิม ให้เธอเงยหน้าขึ้นมาสบตาเขาอีกครั้ง แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและเว้าวอน "พิม... ฟังผมนะ" ธนินทร์พูดเ
บทที่ 104 ข่าวเม้า เขาหายใจแรงขึ้นแหงนหน้าขึ้นรับความรู้สึกถึงเสียวซ่านจากการลากไล้ที่แผ่วเบาแต่กระตุ้นอารมณ์อย่างรุนแรง นิ้วเรียวของพิมกำลังเชื้อเชิญเขาอย่างเปิดเผย ความไร้เดียงสาในน้ำเสียงตัดกับความกล้าในสายตาของเธอ ทำให้เขาแทบคลั่ง ธนินทร์ควบคุมลมหายใจตัวเองเล็กน้อย พยายามระงับความปรารถนาที่พุ่ง
พิมมองสบตาเขาแล้วต้องยอมรับว่า ตอนเขาเอาช่างดุเดือดและร้อนแรงมาก หน้าเขา สายตาเขาที่มองมาทำเธอเสียวสะท้านไปทั้งตัว จนอยากเด้งสะโพกเข้ารับทุกการกระแทกลงมาของเขา"เรียกอีกสิ!" ธนินทร์คำรามเสียงห้าวกระซิบชิดริมฝีปากหวาน ก่อนจะบดเบียดจูบลงไปอย่างดุดัน ดูดกลืนทุกเสียงครางที่หลุดออกมาจากเธอ"อือ คุณธนินทร







