บทที่ 11

“คุณหนูเจ็ดผู้นี้...” เฟิงเสวียนคุนยังคงมองตรงไปยังทิศทางที่รถม้าจากไป “ไม่รู้ว่าข้าคิดไปเองหรือไม่ แต่เรื่องในวันนี้อาจอยู่ในความคาดหมายของนางแล้ว”

“หมายความว่าอย่างไร”

“เจ้าลืมไปแล้วหรือ นางมองออกไปนอกระเบียงตลอด หลังจากนั้นก็พูดว่า ‘มากันแล้ว’ ไม่นานบ่าวนางนั้นก็พาคนพรวดพราดเข้าไป”

หม่าเซียวคล้ายเพิ่งนึกขึ้นได้ “รวมเรื่องที่พบเราด้วยหรือ”

“ข้าว่าเรื่องที่ได้พบเราสองคนคือเรื่องที่นางไม่คาดคิดมาก่อน เพียงแต่เรื่องนี้ข้าว่ามีบางอย่างแปลกๆ หากนางคือคนที่ท่านลุงหยวนเลือกจริง ออกมาเดินเล่นข้างนอกย่อมไม่ใช่เรื่องใหญ่โต เหตุใดท่านป้าต้องส่งบ่าวไพร่มากมายมาพากลับจวน เพียงส่งคนมาบอกกล่าวก็ใช้ได้แล้ว อีกอย่างคุณหนูเจ็ดมาเยือนหอฟางจื่อ เหตุใดต้องกังวลเรื่องค่าใช้จ่าย”

“อา...ข้าลืมคิดถึงเรื่องนี้ไปเลย จะว่ากันตามตรงแล้วนางเองก็เป็นบุตรสาวที่เกิดจากอดีตฮูหยินเอกของท่านลุงหยวน เสียดายที่พี่ชายของนางมาสิ้นใจไปเสียก่อน หาไม่เขาที่เป็นถึงบุตรชายคนโตหรือจะปล่อยให้น้องสาว...” หม่าเซียวตบปากตัวเองเบาๆ “ไม่พูดแล้วๆ ข้าไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น”

“บางทีข่าวลือก็อาจไม่จริงเสมอไป เห็นชัดว่าคุณหนูเจ็ดผู้นี้ได้รับการอบรมสั่งสอนมาเป็นอย่างดี เพราะหากถูกเลี้ยงมากับบ่าวไพร่ กิริยามารยาทของนางไหนเลยจะออกมาเป็นเช่นนี้ หรือหากข้าคิดผิด...ทั้งหมดนี้นางเป็นคนเรียนรู้ด้วยตัวเอง ใช้ความอัดอั้นในใจเป็นเรงผลักดัน” เฟิงเสวียนคุนขมวดคิ้ว

“บางทีอีกไม่นานตระกูลหยวนคงเกิดเรื่องไม่คาดฝันเป็นแน่”

“เจ้าคงไม่ได้หมายถึงเรื่องภายในที่เกี่ยวกับเรื่องประมุขตระกูลกระมัง”

“จะเป็นเรื่องอื่นไปได้อย่างไร มาคิดๆ ดูแล้วข้ารู้สึกเสียดายที่ไม่ได้ไปส่งนางกลับจวน หาไม่คงมีเรื่องสนุกให้ดูชมเป็นแน่”

หม่าเซียวเลิกคิ้ว “นั่นสิ! เหตุใดข้านึกไม่ถึงนะ”

เฟิงเสวียนคุนหัวเราะ “กลับไปรอที่โรงเตี๊ยมเถิด ไม่นานรถม้าก็กลับมารับแล้ว ข้าส่งเจ้ากลับจวนก่อนก็แล้วกัน”

“ก็ต้องเป็นเช่นนั้น”

ชายหนุ่มทั้งสองเดินกลับไปยังโรงเตี๊ยมฟู่กุ้ย ระหว่างทางบทสนทนายังคงวนเวียนอยู่ที่หยวนหรู และความรู้สึกสนอกสนใจที่มีต่อตัวนาง เนื่องจากนานแล้วที่ห้าตระกูลใหญ่ไม่มีสตรีก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำ

หากหยวนหรูคือทายาทที่หยวนวั่นเลือก เช่นนั้นเรื่องนี้ก็นับว่าเป็นข่าวที่อาจสั่นคลอนการค้าเมืองอู่โจวยิ่ง!!!

“เจ้าว่านางจะรับมือหยวนฮูหยินได้หรือไม่ เพราะมีหรือที่หยวนฮูหยินคนปัจจุบันจะยอมให้บุตรสาวของสตรีอื่น ก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำตระกูลหรือ ยังมีเรื่องข่าวลือในอดีตนั่นอีก เรื่องเกี่ยวกับปานแดงดอกสือซว่าน”

“เจ้าพูดให้น้อยๆ หน่อย”

“ไม่ได้ ข้าอยากรู้ อีกอย่าง...” หม่าเซียวยิ้มเจ้าเล่ห์ “นางอายุสิบสี่ เจ้ากับข้าอายุสิบเก้า ปีหน้านางปักปิ่น ข้ากับเจ้าก็จะเข้าพิธีสวมหมวก หากนางหมั้นหมายกับเจ้าข้าจะขอส่งเสริม!!!”

“หม่าเซียว หุบปาก!!!”

“อะไรกัน เมื่อครู่ยังเห็นสบตาหยั่งเชิงกันไปมา ข้าเห็นนะ!!!”

หน้าจวนตระกูลหยวน รถม้าของตระกูลเฟิงเพิ่งหยุดลง หยวนหรูก้าวลงจากรถม้าช้าๆ นางกล่าวขอบใจคนขับรถม้า จากนั้นโจวเช่อก็ช่วยนางจ่ายเงินสินน้ำใจ กระทั่งพ่อบ้านตระกูลหยวนวิ่งออกมาด้วยท่าทีหอบฮัก

สายตาดุดันกวาดมองไปยังนางหวังและพรรคพวก จากนั้นยิ้มให้หยวนหรู

“คุณหนูเจ็ด นายท่านบอกว่ามาถึงแล้วก็รีบกลับเข้าเรือนเถิด ส่วนผู้คุ้มกันโจวนายท่านยังมีเรื่องให้ท่านทำ คนที่ไม่เกี่ยวข้องนอกเหนือจากนี้ให้แยกย้ายกันไปได้ เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้นายท่านจะจัดการด้วยตัวเอง” ประโยคหลังพ่อบ้านหันไปมองนางหวังอย่างจงใจ

หยวนหรูยิ้มจากนั้นเหลือบไปมองรถม้าตระกูลเฟิง เนื่องจากคนขับรถม้ายังคงไม่จากไปไหน นางหันไปยิ้มให้อีกฝ่ายกระทั่งเห็นนางเดินกลับเข้าข้างในโดยใช้ประตูใหญ่ รถม้าจึงเคลื่อนตัวออกไป

แม้นี่ไม่ใช่ธรรมเนียมปฏิบัติ แต่เมื่อรับคำสั่งผู้เป็นนาย คนขับรถม้าทุกคนก็จะทำตามอย่างเคร่งครัด ‘ส่ง’ แขกที่โดยสารกลับจวนอย่างปลอดภัยค่อยกลับ

นี่เป็นครั้งแรกที่หยวนหรูเหยียบย่างมายังประตูใหญ่ นางเงยหน้ามองซุ้มประตูอลังการ กระทั่งกวาดสายตาสำรวจทุกอย่างโดยไม่ให้ผู้ใดสงสัย ข้างๆ ยังมีซุนเอ๋อร์ที่มีอาการสั่นน้อยๆ เพราะความตื่นตระหนก

หยวนหรูกุมมืออีกฝ่ายเอาไว้ แม้รู้สึกรำคาญที่สาวใช้คนนี้ช่างขี้ขลาด แต่ถึงขี้ขลาดซุนเอ๋อร์ก็ไม่เคยทรยศต่อคำสั่ง ทั้งยังปฏิบัติต่อนางอย่างที่สาวใช้สมควรปฏิบัติต่อผู้เป็นนาย แม้จะรู้ว่านางเป็นคุณหนูที่ถูกละเลยทอดทิ้งก็ตาม

ระหว่างทางเดินกลับไปยังเรือนหลัง หางตาของหยวนหรูมองเห็นชายชุดสีน้ำเงินเข้ม ซึ่งกำลังเดินมาทิศทางที่นางผ่าน แต่นางกลับไม่หันไปมอง ไม่ใส่ใจ เพียงเดินช้าๆ กลับไปยังเรือนหลังด้วยแผ่นหลังตั้งตรงใบหน้าเรียบเฉย

ชายเสื้อสีแดงและแถบผ้าบนศีรษะ พลิ้วไหวไปตามจังหวะการเดิน เรื่องในวันนี้ล้วนเป็นอย่างที่นางคาด คนตระกูลหยวนทำการได้รวดเร็วยิ่ง นางไปจากจวนไม่นานกลับมีคนสะกดรอยตาม ทั้งยังส่งข่าวให้คนในจวนรับรู้ หากนางเดาไม่ผิดเวลานี้ผู้ที่ส่งคนจับตาดูนางนั้นมีสองคน