ตอนที่ 2 ขอแต่งงานในงานวันเกิด

เมื่อรถของแพรจอดสนิทหน้าร้านอาหารหรู ไหมก็ต้องตะลึงกับบรรยากาศที่ประดับประดาอย่างสวยงาม ไฟระยิบระยับส่องสว่างไปทั่วบริเวณ ราวกับเนรมิตสถานที่แห่งนี้ให้เป็นดินแดนแห่งความสุข

ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไปในร้าน เสียงทักทายอย่างอบอุ่นก็ดังมาจากกลุ่มเพื่อนร่วมงานที่ยืนรออยู่พร้อมของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ในมือ ไหมยิ้มแก้มแทบฉีกด้วยความดีใจ เธอไม่คิดว่าเพื่อนๆ จะมากันเยอะขนาดนี้

ขณะที่ไหมเดินทักทายเพื่อนๆ อย่างมีความสุข เธอก็สังเกตเห็นกลุ่มเพื่อนของภพที่ยืนรวมกลุ่มกันอยู่ พวกเขายิ้มแย้มและเข้ามาอวยพรวันเกิดให้เธอด้วยเช่นกัน บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและเป็นกันเอง จนไหมรู้สึกราวกับเป็นคนพิเศษที่สุดในค่ำคืนนี้

ไม่นานนัก ไฟในร้านก็หรี่ลง เสียงดนตรีบรรเลงเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ดังกระหึ่มขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของภพที่ถือเค้กวันเกิดก้อนโต ประดับด้วยเทียนเล่มเล็กๆ ที่ส่องสว่างไสว เขาเดินตรงเข้ามาหาเธอด้วยรอยยิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ

"สุขสันต์วันเกิดนะครับ" ภพเอ่ยเสียงนุ่มนวล หยุดยืนตรงหน้าไหม ท่ามกลางสายตาของทุกคนในร้าน

ไหมถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เธอไม่คาดคิดเลยว่าภพจะเซอร์ไพรส์เธอแบบนี้ ไหนเขาบอกว่าติดธุระ ที่แท้ก็แอบมาเซอร์ไพรส์เธอนี่เอง ความรักและความใส่ใจของเขาทำให้หัวใจของเธอพองโตจนแทบล้นออกมา

"เป่าเทียนสิที่รัก" ภพกระซิบข้างหูเธอเบาๆ ไหมหลับตาลงอธิษฐานในใจ ก่อนจะเป่าเทียนทั้งหมดให้ดับลง เสียงปรบมือและเสียงเชียร์ดังสนั่นไปทั่วร้าน

แต่แล้วสิ่งที่ทำให้ไหมตกตะลึงยิ่งกว่าเดิมก็เกิดขึ้น เมื่อภพคุกเข่าลงตรงหน้าเธอ หยิบกล่องแหวนเล็กๆ ออกมาเปิด แหวนเพชรเม็ดงามส่องประกายวาววับอยู่ภายใน

"ไหม..." ภพเอ่ยชื่อเธอด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความรักและความจริงใจ "ตลอดเวลาที่เรารู้จักกันมา คุณคือทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของผม คุณทำให้ผมเป็นคนที่ดีขึ้น ทำให้โลกของผมสดใสขึ้น... สุขสันต์วันเกิดนะครับ... ไหมแต่งงานกับผมได้ไหม"

"ภพ..." ไหมแทบไม่เชื่อหูตัวเอง น้ำตาแห่งความสุขไหลอาบแก้ม เธอไม่เคยคิดฝันว่าภพจะขอเธอแต่งงานในวันนี้

"แต่งงานกับผมนะครับ" ภพย้ำอีกครั้ง มองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวัง

ไหมไม่สามารถพูดอะไรได้อีกต่อไป เธอพยักหน้าอย่างรัวๆ พร้อมกับปล่อยโฮออกมาด้วยความตื้นตันใจ

"ค่ะ! ไหมจะแต่งงานกับคุณค่ะภพ!"

เสียงเฮดังสนั่นจากผู้คนที่อยู่ในร้าน ทุกคนต่างเข้ามาแสดงความยินดีกับทั้งสอง แพรเพื่อนสนิทของไหมเข้ามากอดเธอแน่นด้วยความดีใจ ไหมมองหน้าภพด้วยรอยยิ้มเปื้อนน้ำตา เธอรู้สึกเหมือนฝันไป ความสุขในวันนี้มันมากเกินกว่าที่เธอเคยจินตนาการไว้... โดยที่เธอไม่รู้เลยว่า ความสุขที่แสนหวานนี้ กำลังจะถูกพายุร้ายถาโถมเข้าใส่อย่างไม่ทันตั้งตัว...

"ดีใจด้วยนะแก" แพรโผเข้ากอดไหมแน่น น้ำตาคลอเบ้าด้วยความตื้นตันใจ "ฉันรู้ว่าแกต้องมีความสุขมากๆ แน่ๆ"

"ขอบใจนะแพร" ไหมกอดตอบเพื่อนสนิทด้วยความซาบซึ้ง "ยังไงแกก็ได้เป็นเพื่อนเจ้าสาวอยู่แล้ว เพราะฉันสนิทกับแกแค่คนเดียว" เธอหัวเราะเบาๆ มองหน้าแพรด้วยความรัก

"นั่นมันแน่อยู่แล้วจ๊ะ" แพรยิ้มกว้าง เช็ดน้ำตาที่ขอบตาอย่างลวกๆ "ว่าแต่พ่อแม่ของภพเป็นไงบ้าง แกเคยเจอท่านรึยัง?"

"เออ..แพรแกเชื่อไหม ตั้งแต่ที่คบกันมาภพยังไม่เคยพาฉันไปหาพ่อกับแม่เขาเลย" ไหมถอนหายใจแผ่วเบา ความสงสัยเล็กๆ น้อยๆ เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ

"เห้ยจริงดิ ไม่เห็นแกเล่าให้ฟังเลย" แพรเบิกตากว้างด้วยความแปลกใจ เธอไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน

"ฉันเห็นว่าไม่มีอะไร อีกอย่างภพก็ดีกับฉันมากด้วย" ไหมพยายามอธิบาย เธอไม่อยากให้แพรคิดมาก เพราะที่ผ่านมาภพดูแลเธอดีจริงๆ จนเธอแทบไม่ติดใจเรื่องนี้

"อย่างน้อยแกได้ทำความรู้จักกับพ่อแม่เขาสักหน่อยก็ยังดีนะ" แพรแสดงความเห็นด้วยความเป็นห่วง เธอรู้สึกว่าการที่คนรักยังไม่เคยพาไปพบครอบครัวนั้นเป็นเรื่องที่น่าแปลกใจอยู่ไม่น้อย แต่ก็ไม่อยากเซ้าซี้ให้ไหมรู้สึกไม่สบายใจ

ไหมยิ้มเจื่อนๆ ให้แพร เธอเองก็รู้สึกเช่นนั้น แต่ทุกครั้งที่เธอเอ่ยถึงเรื่องนี้ ภพก็จะเลี่ยงไปพูดเรื่องอื่นเสมอ โดยให้เหตุผลว่ายังไม่ถึงเวลาที่เหมาะสม หรือพ่อแม่ของเขายุ่งอยู่ต่างจังหวัด ซึ่งเธอก็เชื่อใจและไม่ได้ถามอะไรต่อ ทว่าในวันนี้... วันที่เธอและเขากำลังจะก้าวไปอีกขั้น ความรู้สึกสงสัยนั้นกลับชัดเจนขึ้นมาในใจอย่างห้ามไม่อยู่...

"เอาเป็นว่าอย่าคิดมากเลย ยังไงฉันก็อยู่ข้างแกเสมอ" แพรตบบ่าไหมเบาๆ ส่งกำลังใจให้เพื่อนสนิทด้วยความเป็นห่วง

"อืม ขอบใจแกมาก งั้นก็ไปกินเลี้ยงกันต่อเถอะ" ไหมพยายามฝืนยิ้ม แม้ความรู้สึกกังวลจะยังคงวนเวียนอยู่ในใจ

"แล้วแฟนแกไปไหนแล้วล่ะ เมื่อกี้ยังเห็นอยู่เลย" แพรสังเกตว่าภพหายไปจากวงสนทนา

"เหมือนเมื่อกี้เห็นคุยโทรศัพท์อยู่นะ" ไหมตอบพลางมองไปรอบๆ ร้าน

"งั้นก็กินอะไรรอก่อนเถอะ ตอนนี้หิวมาก" แพรเปลี่ยนเรื่องชวนกินด้วยท่าทางทะเล้น

"ฮ่าๆ ฉันก็เหมือนกับแกนั่นแหละแพร กินกันเถอะ" ไหมหัวเราะออกมาเล็กน้อย คลายความตึงเครียดลงได้บ้าง

สักพักที่พวกเธอกำลังนั่งคุยกันอย่างสนุกสนาน ก็มีเพื่อนที่มาร่วมงานวันเกิดทยอยเข้ามาแสดงความยินดีกับไหมอย่างต่อเนื่อง บรรยากาศกลับมาครึกครื้นอีกครั้ง

"ที่รักครับ" เสียงทุ้มนุ่มของภพดังขึ้นข้างหลัง ไหมหันไปมองก็เห็นสีหน้าของเขาดูเคร่งเครียดเล็กน้อย

"ว่าไงค่ะภพ เป็นอะไรหรือเปล่า" ไหมถามด้วยความเป็นห่วง

"พอดีผมมีธุระด่วนที่บ้านต้องรีบกลับ ที่รักฉลองวันเกิดกับเพื่อนๆ ต่อเลยนะครับ ค่าใช้จ่ายทั้งหมดผมเตรียมไว้ให้ทางร้านเรียบร้อยแล้ว" ภพพูดด้วยน้ำเสียงขอโทษ

"เหรอค่ะ มีอะไรหรือเปล่าภพ ดูสีหน้าไม่ดีเลย" ไหมถามด้วยความเป็นกังวลมากขึ้น

"ไม่มีอะไรมากครับ ไว้ผมโทรหาอีกที กินให้สนุกนะครับ แพร ผมฝากไหมด้วยนะ" ภพหันไปบอกแพร

"โอเคจ้า ไม่ต้องห่วง" แพรรับคำ

"ครับ... กินให้อร่อยนะครับทุกคน" ภพโบกมือลาเพื่อนๆ ก่อนจะเดินออกจากร้านไปอย่างรวดเร็ว

ไหมมองตามหลังภพไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งเป็นห่วง สงสัย และผิดหวังเล็กน้อยที่เขาต้องรีบกลับ แต่ก็พยายามบอกตัวเองว่าอาจจะมีเรื่องจำเป็นจริงๆ เธอหันกลับมายิ้มให้กับเพื่อนๆ ที่ยังคงนั่งอยู่ด้วยกัน พยายามที่จะสนุกกับงานเลี้ยงวันเกิดของตัวเองต่อไป แม้ในใจจะยังคงมีความกังวลเกี่ยวกับสีหน้าและท่าทางรีบร้อนของภพอยู่ก็ตาม...

#มนต์ดำร่ายรักเสน่หา

ว่ากันว่าคำพูดของคนเชื่อถือไม่ค่อยได้...เราจะรู้ได้อย่างไรว่าคำพูดของคนๆ คือเรื่องจริง