ตอนที่ 36

เอื้องฟ้ามองเพื่อนเดินไปเปิดประตูเล็กออกไปจนลับตา เมื่อหันกลับมามองลมเหนือก็เห็นเขาพยายามที่จะเดินเข้าบ้าน เธอจึงตั้งท่าจะเข้าไปช่วยประคอง แต่แล้วกลับถูกมือข้างหนึ่งของเขาดันออก

“ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น ไม่ต้องยุ่ง”

คนตัวเล็กชะงักไปทันควัน เขาไม่ให้ช่วย เธอก็ได้แต่มองตามหลังอยู่อย่างนั้นเพราะกลัวว่าเขาจะล้มอีก

“เอื้องจะเอายาไปไว้ในห้องให้นะคะ ถ้าพี่ลมเหนือต้องการความช่วยเหลือก็เรียกเอื้องได้ตลอด”

คนตัวสูงส่งเสียงอืมคำหนึ่ง แต่มันกลับทำให้รอยยิ้มปรากฏอยู่บนใบหน้าของคนฟัง เธอแค่รู้สึกว่าน้อยนักที่เขาจะรับคำง่ายๆ

เอื้องฟ้าคิดว่าจะพูดเพียงแค่นั้น แต่ก็นึกอย่างหนึ่งขึ้นได้จึงพูดอย่างระแวดระวังว่า “พี่นทีบอกว่าพี่ลมเหนือขาบวม งั้นให้เอื้องช่วยประคบเย็นให้ดีไหมคะ จะได้รู้สึกดีขึ้น”

“จะมาทำดีกับฉันเพื่ออะไร” เขาถามอย่างเอาเรื่อง

“เอื้องแค่อยากชดเชยเรื่องหนี้ของคุณพ่อค่ะ”

ยิ่งเขาไม่ทวง เธอก็ยิ่งรู้สึกผิด ถ้าหากต้องคอยหลบหน้าเขาเพียงเพราะอยากตัดใจและไม่อยากทำเรื่องอย่างว่า เช่นนี้ความสัมพันธ์ก็มีแต่จะแย่ลง ไม่สู้ทำให้เขาเห็นดีกว่าว่าแท้จริงแล้วเธอเป็นคนเช่นไร

“แล้วแต่ อยากทำอะไรก็ทำ” เขาตอบเพรา