บทที่ 1 มังกร

@สนามบินฮ่องกง

ตุ้บ!

"แม่งเอ๊ย!" ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังเดินออกจากอาคารผู้โดนสารขาเข้าสบถคำหยาบออกมาระคนหงุดหงิดเมื่อมีเด็กน้อยวัยสามขวบเศษวิ่งซุกซนมาชนเขาเข้าอย่างจัง ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนดูเยือกเย็นภายใต้แว่นตาดำชำเลืองมองเด็กน้อยที่หงายหลังลงไปนั่งกองกับพื้นด้วยแววตาราบเรียบ ก่อนจะส่าวเท้าเดินต่อโดยไม่คิดดูดำดูดีเด็กคนนั้นสักนิด

"ซวยชะมัด" ใบหน้าหล่อเหลาขมวดเป็นปมเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ แต่เขาก็ต้องคลี่ยิ้มในเวลาต่อมาเมื่อสายตาสะดุดเข้ากับสาวสวยที่กำลังเดินนวยนาดตรงมาหาเขาเธอคือหงส์ฟ้าน้องสาวตัวแสบนั้นเอง

"คิดถึงจังเลยเฮียสุดหล่อของน้อง" หญิงสาวรูปร่างผอมเพรียววิ่งเข้าสวมกอดผู้เป็นพี่ชายด้วยความคิดถึง ทว่าคนโดนกอดกลับไม่ชอบใจเอาซะเลย มือหนายกขึ้นดันศรีษะเล็กทุยที่แนบอกอยู่ให้พ้นตัวเขาไม่ชอบอะไรแบบนี้โดยเฉพาะในที่สาธารณะ "คนเยอะแยะให้มันน้อย ๆ หน่อยยัยหงส์"

"ก็น้องคิดถึงเฮียนิไปอยู่อังกฤษตั้ง 5-6 ปะ.."

"พอกลับไปคุยกันที่บ้าน" ไม่รอให้น้องสาวได้พูดจบมาเฟียหนุ่มก็รีบยกมือขึ้นปรามแล้วเดินนำไปขึ้นรถทันทีขืนให้น้องสาวพูดต่อคงยืดยาวไม่รู้จบ

@คฤหาสน์หวงเฟยหง

"กลับมาแล้วเหรอไอ้ลูกตัวดีเรียนจบตั้งสองปีแล้วก็ไม่ยอมกลับบ้านสักที นี่ถ้าไม่โทรตามบอกว่ามีธุระสำคัญก็คงยังไม่กลับใช่ไหม" ทันทีที่มาเฟียหนุ่มก้าวเท้าเข้าคฤหาสน์เสียงของหวงเฟยหงผู้เป็นพ่อที่นั่งรอการมาของเขาอยู่ในห้องโถงก็ดังขึ้น

"ผมก็กลับมาแล้วนี่ไงป๊าจะบ่นอะไรนักหนา"  มาเฟียหนุ่มพ่นลมหายใจหนัก ๆ ออกมาอย่างไม่สบอารมณ์ยังไม่ทันจะได้หย่อนก้นนั่งก็โดนผู้เป็นพ่อบ่นใส่เป็นชุดอยากจะเดินหนีขึ้นห้องให้รู้แล้วรู้รอดเพราะไม่อยากฟังคำบ่นของผู้เป็นพ่อ แต่ก็ทำได้แค่คิดแล้วเดินไปหย่อนสะโพกนั่งข้างผู้เป็นแม่ด้วยความจำใจ

"แกนี่มัน.."

"พอ ๆ ทั้งพ่อทั้งลูก" พีชที่นั่งฟังสองคนพ่อลูกต่อปากต่อคำกันถึงกับรีบออกปากห้ามก่อนที่จะทะเลาะกันใหญ่โตไปมากกว่านี้

"หัวแข็งได้ใครมาก็ไม่รู้" หวงเฟยหงพึมพำออกมาระคนหงุดหงิดพลางตวัดสายตามองหน้าบุตรชายอย่างเคือง ๆ ตั้งแต่โตมาบุตรชายก็เริ่มแข็งข้อต่อต้านคำพูดตลอดเขาสั่งอีกอย่างแต่บุตรชายกลับทำอีกอย่างไม่เชื่อฟังเหมือนตอนเด็ก

"ยังจะถามอีกว่าเหมือนใคร" พีชมองค้อนผู้เป็นสามีเขม็งนิสัยบุตรชายได้ตัวเองมาชัด ๆ ยังจะโยนให้เธออีก เธอเองก็รู้สึกหนักใจไม่น้อยกับนิสัยแข็งกร้าวของบุตรชาย

"แล้วป๊าเรียกผมกลับมามีอะไร ถ้าไม่มีอะไรผมจะขึ้นห้องพักผ่อน" ห้องโถงตกอยู่ในความเงียบนานนับนาทีก่อนมาเฟียหนุ่มจะพูดทำลายความเงียบ

"ป๊าจะให้แกหมั้นกับลูกสาวคนรู้จักป๊า" หวงเฟยหงหันมองหน้าเมียสาวด้วยความหนักใจ ก่อนเลื่อนสายตามองหน้าบุตรชายพร้อมเปล่งเสียงพูด เขารู้ว่าบุตรชายต้องโวยวายและปฏิเสธแน่นอนเมื่อได้รู้ถึงจุดประสงค์ที่เรียกเขากลับมาและมันก็เป็นไปตามที่คิด

"ผมไม่หมั้น" มาเฟียหนุ่มลุกขึ้นยืนพร้อมกับปฏิเสธเสียงแข็งทันทีที่ผู้เป็นพ่อพูดจบ คนเป็นพ่อก็ไม่ยอมอ่อนข้อให้เช่นกันยังคงยืนกร้านเสียงแข็ง "แกต้องหมั้นนี่เป็นคำสั่ง"

"นี่มันยุคสมัยไหนแล้วป๊ายังจะใช้วิธีคลุมถุงชนอยู่อีก"

"ป๊าบอกว่าหมั้นแกก็ต้องหมั้น"

"ยังไงผมก็ไม่หมั้นป๊าอยากหมั้นก็หมั้นเองสิครับ" เขาพูดทิ้งท้ายก่อนจะคว้ารีโมทรถจากมือน้องสาวแล้วเดินออกไปขึ้นรถด้วยความเร็ว

@ผับss

รถปอร์เช่คันหรูที่มีมาเฟียหนุ่มเป็นคนขับเคลื่อนตัวมาจอดลงหน้าผับมาตินเพื่อนสนิทของเขา ก่อนร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงสแล็คสีดำปลดกระดุมเสื้อลงมา 2-3 เม็ดเผยให้เห็นแผงอกแกร่งจะเดินเข้าไปภายในผับอย่างสง่าผ่าเผยจนสาว ๆ ที่อยู่ด้านในต่างพากันชื่นชมในความหล่อของเขาบ้างก็เดินเข้ามาทักทาย ทว่ามาเฟียหนุ่มหาได้สนใจไม่เขาเพียงตวัดสายตามองพวกเธอเล็กน้อยก่อนจะเดินตรงขึ้นไปยังห้องทำงานของเพื่อนชายที่อยู่ชั้นสองของผับ

แกร๊ก!

"ไปกินเหล้าเป็นเพื่อนกูหน่อย" เขาเปิดประตูห้องทำงานของเพื่อนชายอย่างถือวิสาสะ ก่อนจะเดินไปหย่อนสะโพกนั่งไขว้ห้างบนโซฟา

"อ้าว! ไอ้มังกรกลับมาตั้งแต่เมื่อไร" มาตินที่นั่งเคลียร์บิลของผับอยู่ผงกหน้าขึ้นทักทายเพื่อนชายด้วยความแปลกใจที่จู่ ๆ เขาก็มาปรากฏตัวต่อหน้าโดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า

"เพิ่งกลับมาวันนี้แหละ"

"แล้วเป็นอะไร" มาตินเอ่ยถามด้วยความสงสัยเมื่อเห็นสีหน้าไม่สบอารมณ์ของเพื่อนชาย

"ไปหาโต๊ะนั่งก่อนเถอะเดี๋ยวกูเล่าให้ฟัง" มาเฟียหนุ่มเอ่ยพร้อมกับหยัดกายลุกเดินไปหาเพื่อนชาย มาตินก็ไม่ได้ขัดอะไรลุกเดินนำเพื่อนชายออกไปยังโซนวีไอพีที่อยู่ชั้นสองของผับอย่างว่าง่าย

"ตกลงเรื่องอะไร" เมื่อมาถึงโต๊ะเขาก็เอ่ยถามเพื่อนชายทันทีเขาอยากจะรู้นักว่าเรื่องอะไรที่ทำให้มังกรผู้ที่สามารถจัดการทุกอย่างได้เพียงชั่วพริบตาเดียวกลัดกลุ้มใจได้

"ก็ป๊ากูนะสิเรียกกูกลับมาเพื่อจะให้กูหมั้นกับใครก็ไม่รู้" 

"แบบนี้ก็ได้เหรอว่ะ"

"เออ"

"มึงก็ลองไปเจอว่าที่คู่หมั้นมึงก่อนดิถ้าสวยก็หมั้นเลยง่าย ๆ"

"มึงก็พูดได้ไม่โดนกับตัวนิ" เหล้าราคาแพงที่อยู่ในแก้วโดนมาเฟียหนุ่มยกขึ้นกระดกรวดเดียวจนหมดหลังจากพูดจบ

"ไอ้มังกรกูว่าน้องโต๊ะนั้นมองมึงอยู่วะสวยด้วย"  มาตินสะกิดบอกเพื่อนชายเมื่อสายตาสะดุดเข้ากับสาวโต๊ะข้าง ๆ ที่กำลังมองมายังเพื่อนชายด้วยสายตาหยาดเยิ้ม

"ช่างแม่งเถอะ" ทว่ามาเฟียหนุ่มหาได้สนใจสิ่งที่เพื่อนชายพูดไม่เขายังคงกรอกเหล้าเข้าปากอย่างต่อเนื่องเพื่อดับเรื่องกลัดกลุ้มในใจ